Magnetic Poetry

Vandaag werd ik even goed onder handen genomen door de fysiotherapeut terwijl m'n dochter en m'n vriendin samen appeltaart bakten. Met kinderen en al gingen wij later naar de bioscoop en genoten van de vertoning van The Adventures of Tintin, ofwel Kuifje. lachen was dat! Wie een gebruikelijker stukje van mijn hand wil lezen kan genoegen nemen met dat van gisteren. Anderen kunnen zich (al dan niet) vermaken met de spreuken die wij op de koelkastdeur hebben staan dankzij "Magnetic Poetry":

Hij is de volgende als jij samen zit

De naakte borst van de prins is vrouwelijk

Bij haar oranje schaduw is een dag nooit wezenlijk jong

Nee, schaam je pot. Ga naar haar kaap.

Zij zwemmen al in een rivier van jouw verdriet

Ja, de perzik herinner ik me

Als je enorm rood bent

Symfonie alsof kat zweeft

Jammer, zij zweet en kwijlt zo

Hij is een dood gewaad

Naar dat mijn enige muziek mijn leugen is

Wanneer is schoonheid lelijk, moeder?

Geld heeft deze rose glans

Hun lief dronken poldermes moordt

Ik denk over geweld, keukenprinses

Sla haar en doe mannen pijn

We scheeuwen mooi leven

Meisje, speel met de wind, zing en neem een pak melk

Zij eet wat brood en ik ren

Kus thee, niet het spel

Ik zie zwart en voel het

Nee, ik ben geen diamant

Neem een chocolade droomei

Zij willen dit heffen