Je gaat op zoek naar je roots en niet naar je wortels, we spreken van aliens in plaats van buitenaardse wezens, jongeren zeggen sick en niet meer gaaf en wij zijn relaxed in plaats van ontspannen. Zelfs mensen die met omgekeerde Nederlandse vlaggen zwaaigen omdat zij zich zorgen maken over de verloedering van de Nederlandse taal ontkomen niet aan diezelfde 'verloedering' en noemen hun groep bijvoorbeeld 'Defend Netherlands'.
Terwijl het heel normaal is om woorden uit andere talen te lenen. Door het jarenlang onderdrukken van de bevolking en het stelen van grondstoffen uit Indonesië kennen wij nu uitdrukkingen als branieschopper (van 'berani', moedig, dapper of stout) en zeggen wij dat dat ons pakkie an niet is. Dat laatste komt van 'bagian', deel of portie.
Gebruikt u veel leenwoorden?
======================================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Meer lezen? Mijn boeken
================================
Maandag genoot ik weer van het samen doorbrengen van een dag; met iemand samen langzaam wakker worden is in mijn ervaring fijner dan in je eentje. Voordat wij samen ontbeten, loste ik een dagelijkse woordpuzzel op.
Hoe voorkom je dat mensen iemand's rolstoel stelen? "O, zeker weer van die noord-afrikaanse jongemannen?" Neuh. Dit keer beging een groepje meiden de verachtelijke daad.
Ook verachtelijk is liegen dat een bekende artiest jouw politieke partij steunt. Volkomen terecht dat de Duitse partij AfD een schadevergoeding van 7500 euro moet betalen aan schlagerzanger Heino.
De logerende vriendin liet ik kennismaken met de muziek van Heino's Nederlandse collega Koos Alberts: "I tore up your pictures/burned all that you wrote/In my heart I keep krying/But I act nonchalant".
In een lunchroom bij de Albert Cuypmarkt draaide men Nederlandstalige muziek en stonden typisch Nederlandse broodjes op het menu. Voor zichzelf bestelde de vriendin een bruin broodje kaas en mij trakteerde zij op een oud-Hollandsche ham/kaas tosti. Halverwege een wandeling van ruim twee uren, voelde de traktatie als verdiend.
Bij de supermarkt lazen wij dat Albert Heijn was getroffen 'door een IT-storing'. Later zou blijken dat het een gerichte hack betrof. Eentje die aantoonde hoe slecht wij zijn voorbereid op een verstoring van het distributienetwerk; omdat computersystemen niet toegangelijk waren, werd het een zooitje in dee verdeelcentra en bleven supermarktschappen leeg terwijl medewerkers in allerijl werden getraind om te werken met pen en papier in plaats van met toetsenbord en monitor. Misschien toch niet zo slim om weinig 50+-ers als werknemers te hebben.
Het zal een week duren voordat de systemen van Albert Heijn weer werken als gewoon. Dat belooft wat voor wanneer er een grotere aanval plaatsvindt. Kunnen Nederlandse bedrijven überhaupt zaken blijven doen zonder internet?
Je hebt geen internet nodig om het gezellig te hebben, merkten de vriendin en ik. En ja, je kunt het best gezellig hebben terwijl je je verbaast over de manosfeer die onzekere mannen aanpraat dat zij beter zijn dan de vrouwen die hen niet zien staan. Leerde het een en ander over het klimaat omdat mijn tijdelijke huisgenote een heuse klimaatwetenschapper is. Helaas is de natuur niet zo veerkrachtig als veel mensen denken; herstel van de schade die wij aan de natuur aanrichten zal langer duren dan voorheen gedacht en bovendien niet volledig zijn. Sommige schade is onherstelbaar.
De reputatieschade van de Russische verdediging bijvoorbeeld. Zo wist het relatief nietige Oekraïne vernietigend uit te halen door een aantal datacentra van Yandex uit te schakelen. Veel Russen zijn afhankelijk van de diensten van de techgigant, zoals e-mail, online wegenkaarten, een grote webwinkel en nog zo wat. Daar bovenop komt de vernedering: de datacentra liggen vlak buiten Moskou dus zelfs de Russische hoofdstad blijkt niet veilig voor Oekraïense tegenaanvallen.
In mijn vrijmetselaarsloge voel ik mij altijd veilig, maar deze avond zegde ik af. Wat begrip opleverde bij de secretaris: "Het is een avond waarop niet-leden niet mogen komen, dus ik begrijp dat je voor je vriendin kiest."
Terwijl zij rustig begon met inpakken, prepareerde ik het avondeten en samen ondersteunden wij een buurvrouw bij het boodschappen halen. Als dankjewel trakteerde die ons op een stuk appeltaart als toetje.
Ook voor Kimberly Guilfoyle was het tijd om te gaan. Het lucratieve baantje van de ex-schoondochter van een Amerikaanse president moest zij opgeven onder druk van haar baas. Met de tussentijdse verkiezingen voor de deur kon Trump het niet gebruiken dat de Amerikaanse ambassadrice voor Griekenland was betrapt op corruptie. Steekpenningen aannemen en mensen omkopen is tot daar aan toe, maar als je dat al te duidelijk doet, lig je uit Team Trump.
Wat veel mensen betreft ligt ook Trump zelf er uit. Zo verbood een rechter het verspreiden van zijn leugens via door de belastingbetaler betaalde advertenties. Ook wordt de roep - zelfs onder een groot deel van de MAGA-petdragers - sterker om Monica Lewinsky te laten doen waar zij blijkbaar goed in is. Volgens eigen zeggen dan:
Terwijl zelfs de miljoenen die Elon Musk aan subsidie ontving en hij uitgaf om Republikeinse kandidaten voor de aankomende verkiezingen te steunen zeer waarschijnlijk niet gaan helpen om te voorkomen dat de Democraten het Huis en de Senaat overnemen in november, mochten een buurvrouw en ik elkaar steunen. Dankzij haar - en het kennismaken met haar tuinvrouw - voelde ik mij even wat minder alleen nadat de visite die ik had na een paar dagen was vertrokken.
Hoefde dankzij een vriend niet eens in mijn eentje te eten die avond en omdat ik hem met een klusje mocht helpen, voelde ik mij ook nog eens gewenst. Wat wil een mens nog meer? Had zelfs even contact met een buurman van mijn moeder zaliger, onderweg naar de vriend en onderweg naar huis een fijn praatje met de moeder van een vroegere klasgenote van mijn zoon.
Blij dat ik nog kan genieten van onverwacht contact en af en toe connectie kan voelen.
Had deze dag ook contact met mijn waarschijnlijke toekomstige werkgever. Ik hou nog een kleine slag om de arm want ben al eens eerder teleurgesteld en vaker afgewezen. Ondanks tekorten op de arbeidsmarkt, zit men blijkbaar niet te springen om nieuwe werknemers van boven de vijftig.
Men vroeg om een kopie van de achterkant van mijn identiteitsbewijs. Had hen eerder een kopie van mijn paspoort gestuurd dus feitelijk al aan die wens voldaan. Een ID-bewijs kent namelijk een voor- en achterkant maar een paspoort heeft een groter oppervlak waarbij alle benodigde gegevens op een enkele kant staan.
Woensdag zag ik het weer even somber in, maar na het doen van mijn dagelijkse oefeningen, waaronder een meditatie,
besefte ik weer dat ik het best goed heb, ondanks mijn zorgen. Wat ook hielp was een uurtje in de zon zitten met een buurvrouw en een pot koffie. Praatjes met diverse voorbijgangers deden het ook deze dag goed als methode om te beseffen dat ik niet alleen ben.
Dankzij regelmatig praten met diverse mensen, besef ik ook niet de enige te zijn die zijn afschuw uitspreekt over wat Nederland heeft geflikt in haar koloniale verleden. Fijn dat door kolonialisme het Nederlands koningshuis zeer vermogend is, maar zeer veel mensen in diverse landen hebben nog steeds last van wat westerse, 'christelijke' landen hen in het verleden hebben aangedaan.
Nog meer dan op andere sociale media kanalen, geven gebruikers van Truth Social de schuld van alles dat mis gaat aan immigranten, communisten en veganisten. Typisch radicaal rechts dus: weigeren verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen daden, niet willen zien wat de echte redenen zijn van ellende maar simpelweg 'de ander' de schuld geven.
Ben benieuwd welke groep de schuld krijgt toegeschoven van de volgende '9/11' of '7 oktober'. De Houthi's misschien? Hoe dan ook vrees ik dat de volgende grote aanslag op Westers grondgebied minder indruk zal maken dan de vorige aanslagen. Om over grote aanslagen op niet-westers grondgebied maar te zwijgen.
Vraag mensen maar eens wat zij weten van de recente, dodelijke overstromingen in Syrië, Libanon en Jordanië. Wat er in Israël gebeurt is dan wèl bekend. Terwijl dat land in óók in het Midden Oosten ligt is dat westers en dus meer in het nieuws.
Met al het verschrikkelijks wat er gebeurt in de wereld, is het fijn af en toe de blik te richten op Nederland. Waar afgebroken relaties van BN'ers het nieuws beheersen en één van de grootste schandalen bestaat uit een burgemeester die werd betrapt op masturberen.
Ben dus blij in Nederland te wonen en bijvoorbeeld geen vluchteling uit Soedan te zijn. Dan ben je al veel kwijtgeraakt, krijg je ook nog eens de schuld van alles dat niet goed gaat in het land waarheen je gevlucht bent.
Eigen schuld van die vluchteling. Had-ie maar een Russische miljardair moeten zijn die van accountantskantoor Deloitte alle hulp krijgt om nog rijker te worden via belastingontwijking.
Zou fijn zijn als bedrijven als Deloitte geld en moeite zouden steken in de toekomst van een land in plaats van in de portemonnee van een handvol miljardairs. Investeren in immigratie zou een goed idee zijn. Met het huidige geboortecijfer van 'echte Nederlanders' is er nu al een tekort aan arbeidskrachten. Vraag maar na bij Pieter Omtzigt.
Ik hoefde de vroegere voorman van het ooit bejubelde NSC niet te vragen of slapen goed voor mij is. Mijn lichaam leerde zelf al ooit het antwoord op die vraag.
Donderdag vond ik de dagelijkse woordpuzzel iets minder moeilijk dan mijn bed uitkomen.
Voor de planeet ziet het er helaas niet goed uit. Klimaatverandering gaat nu bijna tweemaal zo hard als voor 2010. Wat vooral te danken is aan de fossiele industrie.
Enorme bosbranden in Indonesië dragen mede bij aan de globale opwarming van de Aarde. Vanwege de hebzucht van palmoliebedrijven zijn grote delen oerbos gekapt. De overgebleven, droge veengronden branden makkelijk en 12,5 miljoen bewoners van Kalimantan verkeren in ademsnood terwijl ook andere dieren het niet makkelijk hebben.
Bewoners van Nederland hebben het relatief makkelijk. Helaas gaat ons comfort vaak ten koste van anderen. Wij hebben het goed omdat anderen lijden. Natuurlijk hebben ook Nederlanders zo hun problemen. Ik ben daar geen uitzondering op. Maar ik besefte ook deze dag dat ik in alle rust en vrede mijn oven kon schoonmaken en mijn nagels kon knippen.
Met een door de lunch gevulde maag en zonder bang te zijn onderweg te worden gearresteerd of vermoord kon ik die middag genieten van het optreden van een vriend in een theatercafé waar fans van Sjef van Oekel en spraakmakende types uit hetzelfde tijdperk waren verzameld omdat acteur Rob van Houten (bij - ouder - publiek bekend als snackbarhouder Boy Bensdorp in tv-programma's van Wim T. Schippers) een œuvreprijs mocht ontvangen.
Toevallig zat er ook een bekende van mij uit de entertainmentwereld.
Ondanks het nuttigen van een paar bitterballen in het theatercafé, zei mijn maag dat het etenstijd was.
Een paar huishoudelijke klussen en een uurtje voor mijn televisietoestel hangen, maakten de dag compleet.
Vrijdag mocht ik weer een kort gevoel van voldoening ervaren bij het leren van Indonesische woorden en het oplossen van de dagelijkse woordpuzzel.
Het is nog niet heel lang geleden dat Indonesië de Nederlandse cultuur en taal (vaak gewelddadig) kreeg opgelegd en beide culturen woorden van elkaar overnamen.
Nog niet zo lang geleden haalde ik voldoening uit veel meer dingen die ik op een dag deed dan tegenwoordig. Nog steeds weet ik niet waarom ik minder ben gaan doen, noch waar de benodigde energie is gebleven.
Strengere vuurwapenwetten bepleiten in de VS lijkt ook alleen maar energie te kosten en niets op te leveren. Alweer was er een dodelijke schietpartij op een school. Ditmaal in Bend, Oregon. Moordpartij nummer 36 op een school. Dit jaar alleen al. En dan alleen nog maar basisscholen meegerekend.
Meer politieagenten op straat is niet de oplossing. Zo was de politie binnen drie minuten na het eerste alarmtelefoontje ter plaatse maar al te laat. Bovendien was ook de 16-jarige schutter al doodgeschoten.
Ook in Peshawar, India waren de hulpverleners er (waarschijnlijk) snel bij toen het dak van een school instortte en 26 mensen (vooral schooljeugd) omkwamen. De schooldirecteur kreeg de schuld van het ongeluk dat waarschijnlijk te wijten is aan achterstallig onderhoud.
Spijtig voor wie geld liever ziet gaan naar belastingverlichting voor de allerrijksten of als subsidie voor grote bedrijven, maar de Nederlandse overheid heeft besloten miljarden te steken in het onderhoud van (spoor)wegen, bruggen en waterwerken. Dit betekent ook dat er voorlopige geen nieuwe wegen of bruggen komen. Geld daarvoor komt alleen vrij als ook de allerijksten een paar procent extra willen afdragen.
Voor geld doen mensen interessante dingen. Misdaadorganisaties weten dat en richten daarom hun rekruteringsacties op een makkelijk voor geld over te halen bevolkingsgroep: tieners. Zoals de 19-jarige Johannes Kongsnes Natland die naar Engeland reisde om namens een organisatie in Iran iemand te vermoorden. Hij werd gepakt voordat hij de daad kon uitvoeren.
Koffie zetten voor een buurvrouw is een fijnere daad dan iemand vermoorden. De betreffende buurvrouw en ik klaagden wat over 'die jeugd van tegenwoordig!' en wisten elkaar wijs te maken dat 'vroeger alles beter!' was. Wat natuurlijk niet zo is en wij konden daar beiden om grinniken.
Later die dag zou een andere buurvrouw grinniken om een grapje van mij toen ik bij haar thuis thee dronk nadat ik voor haar een boodschap had gehaald, waarbij ik langs een lokaal park liep.
Behalve dan dat ik voor het eerst sinds een maand eindelijk weer eens geïnspireerd was om een Skywatch Friday stuk te plaatsen. Inclusief vers gedicht!
Zaterdag was het even balen. Was namelijk nog maar net begonnen met genieten van de rare fratsen van Katie Zacharia, de nieuwe Witte Huis perswoordvoerder, toen zij na vijf dagen al werd ontslagen. Vooral omdat zij Trump een slechte naam bezorgde. Omdat hij dat prima zelf kan, liet hij Zacharia weten haar niet nodig te hebben.
Ik had weer een reden nodig om mijn bed uit te komen. Natuurlijk zijn er mijn dagelijkse oefeningen maar die geven niet meer genoeg voldoening.
Ook de vloer vegen en andere schoonmaakklusjes geven mij niet zoveel voldoening als eerst. Net zo min als rondhangen op sociale media. Spendeerde ik ooit uren per dag aan informatie delen en verzamelen, tegenwoordig haal ik daar geen lol meer uit. Het is bijna alsof de staat van de wereld mij wat teneerdrukt.
Natuurlijk kan ik schrijven over oorlogsmisdaden, want de verschrikkingen die mensen elkaar aandoen houden mij bezig. Hoe kunnen mensen voor de ogen van haar kind een moeder levend verbranden?
Dus ja, ik vind het verschrikkelijk dat Israëlische soldaten jonge kinderen doodschieten. Zoals ik het ook verschrikkelijk zou vinden als soldaten van een eventueel Palestijns leger hetzelfde zouden doen met Israëlische kinderen. Het enige recente minderjarige Israëlische slachtoffer van het Israël-Palestina conflict is een tiener die een stuk onontplofte munitie van het IDF oppakte en meenam de schoolbus in. Tientallen groepsgenoten raakten gewond.
Een dappere lerares in de VS voorkwam meer doden en gewonden tijdens een schietpartij op een school. De ongewapende vrouw wierp zich op de dader. Toen die op de grond lag, kon een vader van twee kinderen op de school de schutter van dichtbij doodschieten.
Met zoveel geweld en andere ellende in de wereld, voel ik mij bijna schuldig als ik leuke dingen doe en besef hoe goed ik het heb. Zo mocht ik deze dag uit lunchen gaan met mijn zoon. Het was mooi weer voor een wandeling
Het is een voorrecht om in de hoofdstad van een land te wonen dat voldoende (financiële) middelen heeft en voldoende politici met daadkracht. Daarom hebben wij droge voeten. Sowieso is het goed toeven in Nederland.
Daar had ik het ook over met een buurvrouw bij wie ik na het avondeten thee kwam drinken. Tijdens het snacken van een kroket spraken wij ook over het ouderschap en andere zaken die het leven niet alleen interessant maar ook de moeite waard maken.
Ook de aflevering van The Expanse die ik deze avond keek voor het slapengaan was de moeite waard.
Zondag las ik dat de soldaten die voor Nederland vochten in Indonesië onder de noemer KNIL geen soldij ontvingen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze enorme schande probeerde onze overheid te wissen door de paar nog levende KNIL-militairen €25.000 elk te geven. In 2015. Nog eens ruim 10 jaar later kregen ook de handvol overlevende weduwen en weduwnaars alsnog een grijpstuiver. Erg vriendelijk.
Ondanks dat ik de dag begonnen was met oefeningen om te kalmeren,
kon ik mij toch opwinden over dit flagrante gebrek aan respect.
Er was (en is) helaas meer rond het verschijnsel 'oorlog' om mij druk over te maken. Bijvoorbeeld over hoe na afloop van de oorlog de Nederlandse vrouwen werden behandeld die erg vriendelijk waren voor de Duitse overheersers. Jarenlang werd het (seksueel) geweld tegen deze vrouwen in de interneringskampen ontkend en gebagatelliseerd.
Wat er in en rond oorlogstijd gebeurde en gebeurt is al verschrikkelijk genoeg zonder dat mensen erover liegen. Dat deed oorlogsveteraan Willem Wilbrink in zijn autobiografie. Die gaat ondermeer over zijn tijd in Dachau. Waar hij nooit gevangen heeft gezeten. Of hij bewust loog of dat zijn hoge leeftijd hem parten speelde en hij zich de verhalen van anderen eigen heeft gemaakt, doet niet ter zake: de schade is gedaan.
In Frankrijk was de schade enorm; protesten op zeker 110 plaatsen in het land trokken helaas ook relschoppers aan. Terwijl vreedzame demonstranten de straat op gingen om de regering te laten weten dat zij het niet eens zijn met het onderwijsbeleid, hoge prijzen en nog zo wat, mengde tuig zich tussen hen, stichtten brand en voerden plunderingen uit. Terwijl de officiële protestmars elders in Parijs gaande was, vernielden agressieve idioten ondermeer Les Halles, de bekende overdekte versmarkt.
In de buitenlucht bij het Palestijnse dorp Taybeh, vielen illegalen leden van een diplomatieke missie aan. Vertegenwoordigers van diverse Europese landen en van de katholieke kerk werden slachtoffer van gemaskerde barbaren die eerder al met grof geweld land en huizen hadden ingepikt.
Terwijl radicaal rechts kirrend van plezier het valse bericht van hun volksmenners deelde dat de dader van de recente schietpartij op een school in Oregon 'trans!' was, waren zij opeens stil toen de politie bekendmaakte dat Griffin J. John II een cisgender tiener is.
Ruim 200 nog jongere kinderen in een kinderdagverblijf in China werden vergiftigd door de lokale kok, met medeweten van de directeur.
Met al deze ellende (en meer) die mensen elkaar aandoen, begrijp ik heel goed dat God zó boos werd dat hij een priester doodsloeg; tijdens de live uitzending van de avondmis in een katholieke kerk in Equador, liet God het zware houten kruis achter priester Patricio Sánchez op hem nederdalen.
Dat laatste nieuws las ik pas nadat ik begin van de avond terugkwam van bezoek bij een buurvrouw. Als katholiek had ook zij niet gelachen om de dood van de priester maar er wel de poëtische wrangheid van ingezien.
Het was voor ons beiden fijn om even niet te letten op het wereldgebeuren maar om ons eigen verlies met elkaar te delen. Zo spraken wij over haar man, maar ook over de moeder van mijn zoon en mijn eigen moeder. De buurvrouw had een band met hen, zoals ik een band had met haar man. Mede daarom kunnen wij elkaar tot steun zijn. Ook was zij zo lief om mij een bakje avondeten mee te geven.
Door de gesprekken met de buurvrouw maar ook dankzij wat voldoening die ik haalde uit het wisselen van de lakens en bijvoorbeeld het schoonmaken van het aquarium,
Song Dance van Pavlov's Dog is de muziek van deze week:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van RJ Mitte en Maarten Spanjer
Posts
