"De medische wetenschap wil alleen maar geld aan ons verdienen. Wij worden zieker terwijl zij rijker worden!" "In tegenstelling tot de paramedische wetenschap die ons anti 5G-stralingsamuletten verkoopt uit puur altruïsme?"
Genezers - ook alternatieve - willen óók graag eten en liefst ook wat comfort en dus vragen zij geld voor hun diensten.
Voor een held van mensen die hun heil zoeken in spiritualiteit en alternatieve geneeswijzen in plaats van reguliere medische wetenschap, Deepak Chopra, is dat niet anders. Ook hij is uiteindelijk gewoon een verkoper. Een succesvolle. In elk geval tot naar buiten kwam dat hij Jeffrey Epstein had gevraagd wat 'jonge meiden' voor hem te regelen. Ook had de spirituele goeroe een aantal zeer lucratieve sponsorcontracten.
Ook mensen voor wie ogenschijnlijk alles draait om het welzijn van de ziel vallen vaak ten prooi aan de verleidingen van het kapitalisme. Vraag maar ook aan Wim 'The Iceman' Hof.
Ook Wim Hof verdient grof geld aan het feit dat mensen heilig in hem geloven, puur omdat hij bekend is 'want dan zal hij wel betrouwbaar zijn'.
Waarom vertrouwen wij mensen die bekend zijn meer dan onbekenden?
================================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Meer lezen? Mijn boeken
===================================
Maandag werd ik rusteloos wakker. Inclusief de onbedwingbare neiging mijn voeten te bewegen. Rusteloze Benen Syndroom kan worden veroorzaakt door een onbalans in het dopamine-gehalte. Alcohol, tabak en een gebrek aan lichaamsbeweging maken het erger.
Wellicht niet een probleem om direct mee naar een arts of therapeut te gaan
Ook denk ik graag na over het gedrag van mensen. De hypocrisie bijvoorbeeld van een overheid die burgers oproept slachtoffers van oorlogen te herdenken maar intussen het bombarderen van burgers in andere landen actief steunt. Herdenken van oorlogsslachtoffers geldt niet voor de slachtoffers van oorlogen die begonnen zijn door de VS en/of Israël.
maar wel iets om over na te denken. Sowieso goed om in beweging te blijven, al is het maar mentaal. Bijvoorbeeld door te puzzelen.
Tijd om een manier te vinden om geld te verdienen aan vrede.
Sinds Europese landen handelsverdragen sloten en zich verenigden in de Europese Unie gingen zij meer aan elkaar verdienen dan toen zij nog onderling oorlogen voerden. Is een Mondiale Unie een goed idee?
Een eerste stap naar wereldvrede zou gerechtigheid kunnen zijn. Dat mensen als Jonathan Ross - de ICE agent die Renee Good in koelen bloede vermoordde - zouden worden gestraft in plaats van beloond.
Racisten juichen wanneer hun eigen stormtroepen geweld plegen tegen de komst van asielzoekerscentra. Er is weinig verandert sinds De Telegraaf op 15 mei 1940 kopte met 'Ontvang de Duitsche troepen kalm en waardig':
Langzaam keert het tij en is er nu jaarlijks in Den Haag een 'inclusieve Dodenherdenking'. 'Inclusief' omdat die is voor àlle slachtoffers van oorlog, waar en wanneer dan ook. Voor de organisatie van deze herdenking is 'Dit nooit weer!' geen loze kreet maar een oproep om nooit meer nieuwe oorlogen te starten danwel (financieel) te steunen.
De organisatie zal door omroep Ongehoord Nederland en de fans daarvan ongetwijfeld 'woke' worden genoemd omdat zij niet alleen witte heteroseksuelen als mensen beschouwen die tenminste basisrechten verdienen, maar àlle mensen als volwaardige mensen zien.
Terwijl Ongehoord Nederland ontzettend hypocriet is, met hun ageren tegen het openbaar omroepbestel maar daar zelf deel van uitmaken èn zich afzetten tegen 'de veel verdienende elite!' terwijl hun eigen directie tonnen per jaar ontvangt van het Volk om het Volk op te ruien met populistisch nepnieuws. Alleen al aan juridische kosten (vanwege rechtszaken voor smaad, leugens en laster) kostte ON het Nederlandse volk in 2025 een half miljoen euro aan belastinggeld.
Hierover en meer had ik het met een buurvrouw met wie ik boodschappen deed voor het gezamenlijk avondeten
en bij wie ik stilstond bij de altijd indrukwekkende Dodenherdenking op de Waalsdorpervlakte, de plek waar 250 verzetsmensen door de Duitse agressor werden geëxcecuteerd.
De beelden maakten de buurvrouw en mij wat nostalgisch en zij haalde herinneringen op aan haar man zaliger. Hij was een groot oorlogskenner en wist altijd met informatie op de proppen te komen over gebruikte tactieken of wapens in welke oorlog waar dan ook.
Iets na negenen liet ik haar achter met de afwas van ondermeer de stukjes stokbrood-met-kaasjes die dienden als desert
om nog wat huishoudelijke klusjes te verrichten, zoals het sorteren van mijn voorraad badkamerartikelen. Een pakje uitgedroogde gezichtsreinigingsdoekjes mocht de prullenbak in.
Voor ik mijn bed in ging, keek ik de film Turbo Kid - Survival in the Neon Wasteland en vervulde mijn behoefte aan wat jaren tachtig nostalgie. Hoewel de film uit 2016 komt, ademt de volledige productie die van de jaren tachtig actiefilms die direct op video verschenen: make-up, script, special effects, de soundtrack...anderhalf uur lang was ik een tiener die op de bank een videofilm keek.
Dinsdag was het Bevrijdingsdag. Elk jaar op 5 mei viert Nederland vrijheid. Waaronder de vrijheid om te protesteren. Al bepaalt de regering waar, wanneer en waartegen men mag protesteren.
Ook in Engeland wordt vrijheid ingeperkt; als arts in Engeland heb je meer kans je vergunning te verliezen wanneer je protesteert tegen een genocide dan wanneer je er actief aan deelneemt.
Was uitgenodigd om Bevrijdingsdag te komen vieren in een park maar miste nog de mentale energie om mij langdurig sociaal te gedragen en vind het nog steeds erg moeilijk te genieten in de wetenschap dat er nog ontzettend veel onrecht is in de wereld. Neem bijvoorbeeld het geweld tegen christenen in de gebieden die zionisten zien als deel van hun Groot Duizendjarig Israëlisch Rijk. Mensen die zich 'christen' en 'patriot' noemen en een Israëlische vlag in hun sociale media profielen tonen, tonen zich niet verontwaardigd over Israëlisch geweld tegen christenen.
Hun claims dat Israël een veilige haven is voor homoseksuelen houdt óók al geen stand. "In Palestina worden homo's van hoge gebouwen geworpen!", gillen wappies graag. Blijkbaar bestaat Palestina wèl, heeft het IOF niet vrijwel alle hoge gebouwen in Palestina platgegooid en weten hun bommen en bulldozers homoseksuelen te ontzien.
Oorlogsmisdadigers zullen ook vervolgd worden. Maar pas als de diverse oorlogen beëindigd zijn. Wat pas zal gebeuren als wat machtige mensen er niet langer aan verdienen. Zoals de Russische en Israëlische zakenlieden die handelen in gestolen Oekraïens graan.
Helaas zal de Russisch-Oekraïense oorlog nog wel even voortduren. Tot grote ergernis van Poetin houdt Oekraïne stevig stand. Niet alleen door de superieure Russische verdediging in het ootje te nemen en een gebouw in Moskou te treffen, vlakbij de plek waar de 9 mei parade zal plaatsvinden. Met name door inventief te verdedigen weten de troepen van Zelensky het Rusland lastig te maken. Met relatief goedkope drones, 60-jaar oude vliegtuigjes en bijvoorbeeld door de Russische oorlogsmachine te verstoren met wolken grafiet. De miljoenen, minieme flintertjes grafiet verstoren elektrische systemen.
Niet alleen energiecentrales en communicatielijnen zijn kwetsbaar, het menselijk lichaam is dat zeker ook. Ons lichaam bestaat uit ontelbare cellen waar van alles mis mee kan gaan. Kortgeleden creëerden
wetenschappers de meest accurate, bewegende, 3D-afbeelding van zo'n lichaamscel ooit.
Geen idee of er wat mis is met de cellen in mijn lijf maar er is vast een reden waarom ik mij mentaal suboptimaal voelde. In de hoop dat schoonmaken en opruimen mijn gemoed zouden verbeteren, zette ik mij aan het grondig schoonmaken van de badkamer met hulp van de van een buurvrouw geleende stoomreiniger.
Tijdens de schoonmaakactie vroeg ik mij opeens af waarom ik de dag ervoor - de eerste maandag van de maand - de test van het luchtalarm niet had gehoord. 'O ja, die test vindt niet plaats op nationale en regionale feestdagen, noch op Herdenkingsdag.'
Het toeval wilde dat ik deze dag precies 1945 dagen nonstop taallesssen volgde op DuoLingo.
De vriend bij wie ik deze avond at is dat (vermoedelijk) niet maar wel had hij een lekkere aspergesoep voor mij en voerden wij geanimeerde gesprekken over de toestand in de wereld, de snelle vooruitgang van techniek en onze wederzijdse kinderen. Wat ook bijdroeg aan mijn iets verbeterde humeur was het mooie weer.
Het tweetal prettige uurtjes werd gevolgd door een twee uren samenzijn met de buurvrouw wiens stoomreiniger ik mocht lenen. Samen sjouwden wij wat van mijn oude zooi (een kapot mandje, een verroeste kinderfiets en dergelijke) naar de grofvuilplek op de hoek van de straat en hielpen een buurvrouw een aldaar gevonden ladenkastje naar haar huis te tillen.
Een uurtje bij de behulpzame buurvrouw in de tuin zitten praten markeerde een fijn einde van een goede dag. De sfeer bracht mij in gedachten terug naar vakantiehuisjes in Frankrijk die ik indertijd meermaals bezocht met mijn toenmalige vriendin en mijn kinderen: lampjes in de tuin, zachte kussens op de buitenbank, kopje koffie, trui aan want het werd wat fris en elkaar beter leren kennen met goede gesprekken.
Woensdag had ik wat moeite met mijn bed uitkomen en met de dagelijkse New York Times Connection puzzel.
De Amerikaanse overheid heeft een methode bedacht om lege woningen te creëren: mensen met een kleurtje deporteren en/of in detentiecentra opsluiten. Alwaar onder toezicht van ICE opvallend veel mensen overlijden. Onder Biden en Obama overleden zo'n 8 gedetineerden per jaar. Onder Trump 35.
Intussen probeerde ik orde te scheppen in mijn huis, tuin en hoofd. Dankzij de van een buurvrouw geleende stoomreiniger was deze dag mijn tuinopbergmeubel annex zitbankje aan de beurt en ook maakte ik de vijver schoon. De buurvrouw hielp daarbij. Erg fijn want haar daadkracht werkte aanstekelijk.
Wat ik ook nog deed toen ik een gedraaide was ophing, kookte, at en afwaste. Voor het slapengaan keek ik een aflevering van de 'wat als...?' serie For All Mankind. Die uitgaat van de premisse dat de Russen eerder op de Maan waren dan de Amerikanen.
Heb medelijden met de burgers daar die zwaar te lijden hebben onder de slechtste president ooit. Die probeert nu de tussentijdse verkiezingen naar zijn hand te zetten. Met gesjoemel waaronder het herindelen van kiesdistricten waardoor zijn partij, de Republikeinen een grotere kans maken de wereld in nòg eens jaren van ellende te laten leven.
Zoals breinwetenschapper Erik Scherder ook zegt: 'Blijf bewegen, ook mentaal'.
Dus ik ga door met mijn pogingen een betaalde baan te vinden en probeer mij wat minder druk te maken om de ongelijkheid in de wereld waarin enerzijds miljardairs op het Met Gala pronken met absurd dure mode en anderzijds mensen die al zo goed als niets hebben ook nog eens hun leven verliezen.
Puur omdat mensen die al absurd veel hebben nog meer willen hebben. Waar is de gerechtigheid? Is die te vinden in het feit dat iemand als rapper Ali B. niet wegkomt met aanranding en verkrachting? In het feit dat een toerist die €7000 betaalde voor een vakantie een schadevergoeding ontvangt van €900 omdat er niet voldoende ligbedden bij het zwembad waren voor hem en zijn gezin?
Met name de laatste tijd mis ik het weer regelmatig om deel uit te maken van een gezin. Zowel het samengestelde gezin uit mijn jeugd alsook het samengestelde gezin waarin ik zelf de vaderrol had.
Het leven komt in verschillende fasen en ik ben nog niet gewend aan de fase waar ik nu in verkeer.
Hoewel er nog meer dan voldoende valt op te ruimen en schoon te maken in huis, zijn er veel momenten waarin ik even niet weet wat te doen. Dat zijn momenten dat ik ga doemdenken: "Wat maakt het uit? straks roeit A.I. de mensheid uit en hebben al onze inspanningen uiteindelijk alleen maar geleid tot ons eigen uitsterven."
Al zou het zo zijn dat over 5 of over 5000 jaar A.I. ons leven volledig heeft overgenomen danwel heeft beëindigd, ik pakte er toch maar weer een bak prullaria bij om die te sorteren: dit mag weg, dit mag blijven.
Het verroeste blikje Purol talkpoeder dat ooit eens mijn babybilletjes verzorgde en zó oud was dat er geen houdbaarheidsdatum op staat mocht weg.
De emoties die vrijkwamen bij die aktie waren dat niet dus natuurlijk sprak ik mede daarover bij de buurvrouw bij wie ik twee kwam drinken, een dag en een jaar nadat haar echtgenoot ging hemelen. Zo gedachten en emoties delend wandelden wij samen een stukje door de wijk.
Op een of andere manier zijn pijnlijke herinneringen draaglijker wanneer je die deelt. Regen had op dat moment beter bij ons gepast maar de zon en de strakblauwe lucht waren ook prima. Weer bij haar thuis zaten wij in stilte naar de vogels te luisteren, beiden denkend aan haar echtgenoot die tevens een goede vriend van mij was. Al is het verlies voor haar - begrijpelijk - zwaarder.
Mijn avondeten lag minder zwaar op de maag dan de emoties van deze dag en bestond uit spinazie met krieltjes en knakworst.
Er zijn mensen die beter eten, zoals er mensen zijn die minder goed eten en helaas ook mensen die niet tot nauwelijks eten. Dat laatste is een feit waar alleen 'de 1%' blij van wordt; aandeelhouders van bedrijven als Shell verdienen flink aan de ellende van anderen.
Iedereen kent wel eens ellende. Niemand die ik ken is ellendeloos. Ook niet de aardige buurvrouw die onderweg naar de afvalcontainer langs mijn raam liep en met wie ik een kwartiertje sprak over waar wij zoal mee bezig zijn. Soms kunnen wij elkaar daarbij helpen en andere keren is daar alleen de intentie en moet je toegeven de ander niet te kunnen helpen.
Verreweg de meeste mensen zijn gelukkig bereid anderen te helpen. Terwijl voor sommigen de door Frank Herbert geschetste wereld van Dune ideaal is: in de verre toekomst heersen enkele machtige families en is het kapitalisme een monstrositeit die de rijken rijk houdt en de armen arm.
Deze avond keek ik de versie van regisseur Villeneuve. Althans, het eerste deel.
Vrijdag was ik nog steeds niet bepaald opgetogen. Mijn deken symboliseerde het gewicht van de wereld en opstaan kostte de nodige moeite. Zoals de klusjes die ik niet zo lang geleden 'even tussendoor' deed momenteel een dagtaak zijn waar ik tegenop zie.
Kon mij ook nauwelijks concentreren. Op Indonesische les via DuoLingo bijvoorbeeld en ook de dagelijkse Connection puzzel kostte veel energie.
Een hete douche en dito kop koffie met een broodje gaven mij voldoende energie om een paar taken aan te pakken. Zo stuurde ik mijn kledingmaten door naar het productieteam van een voorstelling waar ik eind dit jaar in mag spelen, verwijderde ik een paar honderd foto's en emails van mijn opslag en zette gordijnhaakjes aan de nieuwe gordijnen die eerdaags worden opgehangen.
Heb absoluut niet de neiging mijzelf op te hangen gelukkig maar zie het regelmatig somber in voor de mensheid. Toch probeer ik mij niet te laten opjutten door berichten rond het hantavirus.
Liever verheug ik mij op de nieuwste complottheorieën waarin wappies hun favoriete rechtspopulisten zullen nablaten.
Misschien gaan de nieuwste complotthorieën wel over A.I. bots die - desgevraagd - vertelden dat àls zij de mensheid willen uitroeien dat niet zal gaan in de stijl van de Terminator films maar dat zij een voor mensen dodelijk virus zullen verspreiden. Eventuele overlevenden zullen dan hun heil moeten zoeken in andere delen van het universum. Een gegeven waar diverse filmmakers al op hebben ingespeeld.
Wappies spelen soms op - vaak begrijpelijke - angsten in met geweld. Zo werd een partijkantoor van D66 vernield met een zelfgemaakte bom. Vermoedelijk in het kader van de typische domrechtse gedachte 'het is de schuld van links!'.
Terwijl in het malle Nederland praatprogramma's gevuld worden met 'Heel erg maar zeer begrijpelijk' en met vingertjes naar schuldigen wordt gewezen terwijl een aangeschoven politicus zegt dat de situatie ernstig is en dat er goed over vergaderd moet worden', doet men dat in Duitsland anders: daar gaat men direct op zoek naar de dader(s), pakt die op en neem in het 'vangnet' meteen ook tientallen mensen mee die met soortgelijke plannen rondlopen.
In Nederland wordt - over het algemeen - 'de verontruste burger' (lees: agressieve racisten) - met rust gelaten door Justitie. Geen wonder dat steeds meer internationale studenten en werknemers ervoor kiezen zich te vestigen in landen waar buitenlanders een stuk meer welkom zijn dan in Nederland.
Nu kan ik mijn gebrek aan daadkracht wijten aan het etiket 'ADHD' dat ik ooit kreeg opgeplakt maar dat vind ik een beetje flauw. Al zou dat het een en ander verklaren. Bijvoorbeeld dagenlang 'niets' doen afwisselen met een week aan werk verrichten in enkele uren.
Moeite hebben met het wegdoen van niet meer gebruikte spullen schijnt ook typisch te zijn voor ADHD'ers.
Toch nam ik ook deze dag afscheid van overbodige spullen en besefte ik dat ik daar zelden spijt van krijg.
Of Labour-leider Keir Starmer spijt heeft van zijn acties nu Labour verlies leed bij de Engelse lokale verkiezingen, is mij niet bekend. Misschien had Starmer niet beweringen moeten doen als: "Wat mij betreft heeft Israël het recht Gaza af te sluiten van voedsel, water en electriciteit."
De houding van Starmer bleek niet voldoende om 'rechts' - dat Reform van Nigel Farage flinke winst bezorgde - , noch 'links' - dat De Groenen groter maakte - aan zich te binden.
De winst van Reform in het VK maakte weer duidelijk dat rechts zich zeer eenvoudig laat leiden door soundbites. Al kreeg de radicaal rechtse partij (want je mag fascisten niet 'fascisten' noemen. Dan doen zij huilie huilie) slechts 5% van de stemmen.
Israël is daar erg goed in en heeft onlangs $730 miljoen vrijgemaakt voor het betalen van influenzers en andere methoden om hasbara te verspreiden.
Zo schreef het joods medium JNS dat Nachum Yisrael Eber, een rabbijn uit Brooklyn, was vermoord door een Colombiaanse bende terwijl hij in Colombia was om contact te onderhouden met de lokale joodse gemeenschap. The New York Post herhaalde dat verhaal met graagte. Totdat de waarheid boven tafel kwam: Eber was in Colombia om een nieuwe bruid te vinden omdat zijn maand oude huwelijk met zijn huidige tienerbruid was stukgelopen.
Een stel dat een stuk langer dan een maand bij elkaar is had ik op de koffie deze middag. Altijd fijn, even bijkletsen met een buurvrouw en haar vriend.
Na hun vertrek liep ik een gebruikelijk rondje door de wijk:
langs een weggeefkast die ik vulde met overtollige huisraad en langs de supermarkt. Ditmaal voor brood en fruit. Zo combineerde ik drie goede zaken voor de gezondheid: beweging, vezels en granen.
Minder goed was het nieuws dat Karin Spaink was overleden. Kende de bijzondere vrouw van feestjes midden jaren negentig. Zoals dat gaat met de dood: het overlijden van iemand die je van dichtbij hebt meegemaakt, raakt je harder dan het sterven van onbekenden ver weg.
Ondanks een officiële wapenstilstand blijft het IOF mensen afslachten. Alsof internationaal recht niet geldt voor Israël. Dat gaat gewoon door met Libanezen bestoken. Zogenaamd voor een 'heilig doel', de creatie van een Groter Israël. In werkelijkheid simpelweg voor meer geld en macht voor een handvol agressieve narcisten.
In de 'wat als...?' serie For All Mankind is dat niet anders. Ook daarin wordt al het moois dat de mensheid als geheel opbouwt of wil opbouwen teniet gedaan door een klein aantal idioten die weinig anders willen dan 'meer!'
Zaterdag was ik - net als veel joden bijvoorbeeld - nog steeds geen fan van het zionisme. Zoals evangelisten de Bijbel niet goed kennen en niets te maken hebben met het eigenlijke christendom, hebben zionisten weinig kennis van de Torah en niets te maken met het eigenlijke judaïsme.
Mensen die prestige en geld verwerven met het verspreiden van nepnieuws hebben daar geen boodschap aan. Het interesseert hen ook niet dat het steeds moeilijker en duurder wordt om aan betrouwbaar drinkwater te komen of dat het nog steeds niet normaal is dat vrouwen dezelfde rechten hebben als mannen.
Deels ter voorbereiding op onze voorgenomen reis naar Indonesië, het land van onze voorouders. Deels ook om op te ruimen: ingeplakte maar duidelijk mislukte foto's mogen weg terwijl andere foto's fijn zijn om te bewaren. Omdat zij bijvoorbeeld de moeder van mijn zoon tonen in betere tijden, voordat een nare aandoening haar trof.
Ook de buurvrouw bij wie ik later op de thee ging
kende haar en ook samen met haar haalde ik herinneringen op. Later op de avond - toen zij mij hielp met het opknappen van mijn geveltuin - spraken wij over nog meer zaken en haalden wij onder andere herinneringen op over haar man die een jaar eerder overleed.
Ook zij - en mijn zoon - kennen het verschijnsel van je gedeprimeerd voelen. Logisch, want dat is normaal. Niet bepaald leuk en dat is ook de dood niet. Dus ik condoleerde een vriendin met het overlijden van haar moeder, maakte een begin met het uitruimen van een flinke tas hebbedingen
Zondag werd ik weer wakker met gekruiste enkels. Wat niet veel kwaad schijnt te kunnen. Het lang op bed blijven liggen omdat je toch geen verplichtingen hebt, kan volgens mij meer kwaad. Dus na mijn ochtendroutine
en ging aan de slag. Kijken of ik bijvoorbeeld de groene aanslag van een buitenmuur kon verwijderen:
Is het uitruimen van de gootsteenkast nuttig? Had dat zó lang niet gedaan dat ook entomologen blij waren geweest met mijn ontdekkingen.
Wetenschappers doen voortdurend ontdekkingen. Wist u al dat Nederland niet 600.000 mensen tot een leven in slavernij had veroordeeld, maar eerder 6 miljoen?
Mensen die naar andere landen gingen en hun eigen religie en cultuur oplegden aan de mensen die er woonden zijn verantwoordelijk voor een hoop ellende. Ik spreek dan niet alleen van de Britse, Franse en Nederlandse slavenhandelaren.
1500 Jaar geleden kwamen immigranten de toenmalige cultuur, mensen en taal in wat wij nu kennen als Groot-Britannië volledig verwoestten. Vreemd genoeg zijn Engelse racisten er trots op af te stammen van die Anglo-Saxen.
Zoals Amerikaanse nationalisten letterlijk de (klein)zoon van immigranten vereren: voor Donald Trump werd onlangs door vertegenwoordigers van zijn kudde gebeden voor een gouden standbeeld van hun Grote Leider.
Waarmee weer eens duidelijk is dat de MAGA-evangelisten hun geliefde Bijbel niet kennen. Dan zouden zij het verhaal van Het Gouden Kalf gelezen hebben.
Ook zouden zij dan leugenaars veroordelen. Toch verdedigen ook racisten die zich 'christen' noemen de leugens die worden verspreid over asielzoekers:
De Duitsers dachten Maastricht in een paar uren op de knieën te krijgen maar dankzij heldhaftig verzet kostte het hen bijna een hele dag.
Eind van de middag was het weer nog goed genoeg om in mijn tuin met een buurvrouw samen herinneringen op te halen en anekdotes te delen. Over moeders, over kinderen.
Hier is de muziek van deze week:
The Irrepressibles - In This Shirt (live at Haldern Pop Festival 2009)
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Ted Turner en Karin SpainkHet pleonasme van de week is: gebruikelijke routine
Posts
