Verschijnen

Verschijnen

Ik vind het leuk om visite te ontvangen. Neem nu een buurvrouw Wynona die op de koffie komt of een buurvrouw Hetty die een Paaspresentje komt brengen. Zelfs gewezen buurvrouw Petra kwam even langs omdat ze toch in de buurt was terwijl een dagje eerder part-time buurvrouw Johanna even haar zoon kwam knuffelen en buurvrouw Angélique per mail liet weten ook gauw weer langs te komen. Ook al lijkt het er nu verdacht veel op dat alleen maar buurvrouwen ons stulpje bezoeken dat is toch echt niet waar hoor. Soms krijgen we ook visite van eh...bijvoorbeeld...eh...;-)

Vandaag gingen m'n zoon en ik op visite bij oma. M'n moeder kon nu met eigen ogen aanschouwen hoe geweldig haar kleinzoon Ferdinand er uit ziet in een wit kostuum. Ben er nog steeds trots op dat hij zijn eigen stropdas kan strikken. Da's toch zo'n mooi privelege dat bijkans geheel is voorbehouden aan het vaderschap: je zoon leren zijn stropdas te strikken. Een mijlpaal in het leven, zowel in het zijne alsook in het mijne...Oma stopte ons zo vol met de heerlijkste heerlijkheden dat wij besloten het avondeten een uur uit te stellen. Het mocht niet baten en de pasta werd slegs mondjesmaat verorberd. Zelfs het tussentijds sporten (twee potjes darten, waarvan één in de dartwinkel) hielp niet, evenmin als het feit dat wij de ingang van de kledingwinkel die wij bezochten middels een roltrap werd bereikt. Had men een gewone trap gehad dan waren wij ongetwijfeld wat meer calorieën kwijtgeraakt.

Misschien moet Willem Holleeder maar'ns bij m'n moeder gaan eten. Niet alleen zal hij dan dusdanig aansterken dat hij weer tot (opdracht geven tot) liquideren in staat is maar ook zullen hem wat degelijke waarden en normen worden bijgebracht. Toch wel een ongelooflijk watje, die kerel. "Oververmoeid" terwijl hij momenteel niets anders doet dan in zijn cel liggen wachten tot hij weer een persconferentie mag geven...eh...pardon...voor het gerecht mag verschijnen.