Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

zondag, maart 06, 2022

De week voorbij

Natuurlijk draaien de propagandamachines aan beide zijden van de oorlog tussen Rusland en Oekraïne op volle toeren en niet elk nieuws berust op waarheid. Maar dit filmpje schijnt toch echt echt te zijn:

Het laat zien dat een Russisch militair voertuig eenvoudig wordt gestolen door een Oekraïense burger met een traktor. Iemand op Twitter was zo vriendelijk er een bijpassend muziekje bij te monteren.

Door een 'reverse image search' toe te passen en bijvoorbeeld te kijken op Google Maps kun je als leek vaak al eenvoudig zelf onderzoeken of beelden die u ziet echt zijn, oud zijn of bijvoorbeeld in scène gezet. Geloof dus niet zomaar alles wat u op internet ziet.

Hoe bepaalt u of wat u tegenkomt op internet echt is of niet?

=================================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer

================================================

Maandag mocht ik een beetje uitslapen. Bovendien ging een geplande afspraak niet door en daardoor kon ik het rustig aan doen. Zo deed ik wat voor de Bewonerscommissie, volgde ik nieuws over de oorlogsdaden in Oekraïne, belde, appte en mailde met deze en gene en verrichtte ook een paar sollicitaties. Wat nog niet zo makkelijk is want een advertentie voor een baan kan er aardig uitzien maar het is niet altijd direct duidelijk of het om uitzendwerk gaat, een baan 'met behoud van uitkering', werk waar alleen mensen van onder de 23 op mogen reageren, alleen maar vrouwen, gehandicapten of mensen met een donkere huidskleur. In dat laatste geval wordt vaak het woord 'allochtoon' gebruikt. Dat wil zeggen: allochtoon ben je als jijzelf of een van beide ouders in het buitenland is geboren. Met een moeder die uit Indonesië naar Nederland kwam en een Duitse vader kom ik toch niet in aanmerking voor banen waarin men om allochtonen vraagt. In de praktijk bedoelt men namelijk: 'mensen met een donkerder huidskleur dan de gemiddelde Nederlander'.

Deze functie leek mij heel interessant:
Tot ik keek bij de invulling van de functie: spullen uit rekken pakken, die in dozen stoppen en daar adresstickers op plakken. 'Fulfilment operations asociate' is dus nieuw-Nederlands voor 'Magazijnmedewerker'.

Afijn, ik vermaakte mij dus met bovenstaande en wat huishoudelijke taken. Tot het tijd was om mij om te kleden en voor het eerst in twee jaar de reis te aanvaarden naar het clubgebouw van de Geheime Jongensclub voor de eerst Inwijding in twee jaar tijd.

Erg leuk, natuurlijk, zo'n feestje dat bestaat uit een mooi ritueel en wordt gevolgd door lekker eten maar ronduit hilarisch zijn de berichten van mensen die beweren dat alleen zij weten dat de WEF een geheime, wereldwijde organisatie is die burgers controleert. Of zoiets.
Wat die mensen - onder de verzamelnaam 'wappies' -  bezielt is mij een raadsel. Duidelijk is dat de meeste 'vrijheidsstrijders' niet weten dat het World Economic Forum een verbond is van landen betreffende wereldwijde economie en dat zelfs hun geliefde Kameraad Poetin er een vooraanstaand lid van is:
De kans dat Poetin Vrijmetselaar is, lijkt mij erg klein. De club staat erom bekend dat men mensen met extremistische ideeën graag weert. Zo wilde eertijds Anders Breivik (die gekke Noor die tientallen kinderen vermoordde 'want als zij groot worden, worden zij socialisten!') Vrijmetselaar worden. Hij werd inderdaad lid van een lokale Loge maar kwam nooit opdagen en werd geroyeerd. De maçonieke kleding waaruit zou moeten blijken dat hij een hoge positie bekleede binnen de Orde had hij gewoon hier en daar gekocht. Dat kan op zich iedereen.
Aan de tekenen op zijn schootsvel zou men kunnen afleiden dat hij Voorzittend Meester (de functie van 'baas' binnen een Loge) was maar het is onmogelijk die positie te krijgen in korte tijd en helemaal niet als je nooit wat doet voor de club en zelden komt opdagen.

In zijn verknipte hoofd is de Vrijmetselarij een uitvloeisel van de vroegere Rozekruisers die streden tegen moslims. Hij dacht dus bij een club te komen die tegen moslims vecht. Op meerdere punten een zeer foute gedachte.

De kans dat de nieuwste Broeder van de Loge waar ik lid van ben 93 mensen vermoordt vanuit rechts-extremistische sympathiën is uiterst gering. Hoewel ik het Inwijdingsritueel al vaak heb meegemaakt was het ook dit keer weer een bijzonder mooie ervaring. Het Broedermaal (de avondmaaltijd die een wezenlijk onderdeel vormt van onze bijeenkomsten) was weer erg goed verzorgd:

Bovendien leerde ik van het bestaan van Lodge Tranquility. Dankzij Vrijmetselaar Buss Aldrin is er ooit een Loge opgericht op de maan! En je kunt alvast lid worden. Je hoeft alleen maar Vrijmetselaar te zijn en te worden voorgesteld door een Vrijmetselaar uit Texas. En zo'n $200 neertellen. Het plan is om met de zo ontstane groep ooit fysiek bij elkaar te komen in een maankolonie. Heerlijk voer voor de bijzonder goedgelovige mensen die automatisch geloven in elk complot dat je voor hun neus bungelt: Vrijmetselaars op de maan! Maar ja, dan moeten complotdenkers toegeven dat de landing op de maan wel degelijk heeft plaatsgevonden.

Eenmaal thuis kon ik - met de oorlog in Oekraïne in gedachten - niet direct slapen en dus verrichtte ik wat werk voor de Geheime Jongensclub vanuit mijn rol van Secretaris. Met de prettige muziek van Michael Kiwanuka erbij want ik moest even tot rust zien te komen.

Dinsdag kwam een buurvrouw mijn computer gebruiken en wij hoorden elkaar uit over ons weekend. Een andere buurvrouw en ik deden dat later op de dag terwijl wij samen een pot koffie leegdronken.

Intussen kwamen er diverse meldingen binnen: 'Kun jij op ... in ...een entertainmenklus uitvoeren?' Met als gevolg dat ik nu drie (en mogelijk vier) entertainmenopdrachten in de pijplijn heb zitten. Fijn! Heel fijn, zelfs. Want ik vind het heerlijk om mensen te vermaken en dat ik daarmee ook nog eens kan voorzien in mijn kosten voor levensonderhoud is mooi meegenomen.

Terwijl president Poetin steeds meer onder druk komt te staan en president Zelensky en zijn burgers en soldaten steeds meer Russische soldaten overhalen (hen doden bleek gelukkig niet altijd nodig. Veel Russische soldaten hebben inmiddels vrijwillig de wapenen neergelegd) om niet langer te luisteren naar de propaganda van hun leiders, zie ik hoop op een goede afloop van de Russische inval in Oekraïne. Wie weet dat de diverse landen die nu Oekraïne helpen gaan beseffen dat ook andere volken hulp goed kunnen gebruiken.

Tijdens het bakken van pisang goreng, 
'Before and after'


kreeg ik bezoek van een onverwachte gast:
Een nieuwe buurtkat kwam even snuffelen in diverse woningen die aansluiten op de gemeenschappelijke binnentuin. Welkom!

Als lunchhapje had ik mijzelf getrakeerd op een broodje ham/ei:
Waarbij ik nog steeds blij was met de pinguïneierhouder die ik indertijd voor mijn verjaardag kreeg:
Na het bijwerken van mijn administratie (facturen versturen en zo. Eindelijk weer eens!) sloot ik de dag af met het strijken van de was die eerder die dag rondjes had gedraaid in mijn wasmachine, waarbij ik genoot van een aflevering van Legends of Tomorrow:

Woensdag werkte ik een aantal uren voor de Geheime Jongensclub want er komen een paar interessante bijeenkomsten aan: een bestuursvergadering, een algemene ledenvergadering en ik mag een Bouwstuk (verhandeling) opleveren van een minuut of twintig. Bovendien diende een en ander administratief geregeld worden in verband met de aanname van het nieuwste lid en het binnenkort aannemen van nog een nieuw lid en beklimt een andere Broeder binnenkort een paar treden binnen de organisatie. Mooie tijden dus!

Toen ik een vriendin belde, dacht ik aan de mooie tijden die wij beiden hadden op de middelbare school waar wij op zaten. Ik vind het erg leuk dat ik nog contact heb met een aantal van de vrienden die ik toen maakte, inmiddels zo'n 35 jaar geleden. 

Voor de buurvrouw met wie ik normaliter op woensdag ons wekelijks voedselpakket haal, ging ik naar de supermarkt en ik bracht een uur of wat bij haar thuis door want zij voelde zich niet zo lekker.

Wie zich ook niet zo lekker zal voelen is Thierry Baudet. Toen hij merkte dat zijn uitspraak over president Poetin niet in goede aarde viel bij zijn schapen volgers, veranderde hij toch maar even van mening. Vond hij de Russische president een paar weken eerder nog een 'prachtige vent',
noemt hij de man die besloot met zwaar militair geweld Oekraïne aan te vallen nu 'een geslepen dictator':
Een bekende ex-rapper zou er zomaar dit over kunnen zeggen:

Interessant waren zeker de gesprekken die ik voerde met de vriend bij wie ik die avond at: muziek, politiek, relaties...van alles kwam die avond weer aan bod. Bovendien stond hij mij toe samen met hem te genieten van zijn nieuwste aanwinsten in zijn collectie miniatuurauto's, waarvan hier een kleine selectie:



Ongeveer een uur na middernacht lag ik in bed, mij verheugend op twee afspraken die voor de volgende dag in mijn agenda stonden.

Donderdag sliep ik niet uit want er diende gewerkt te worden: aan mijn eigen administratie, die van de Geheime Jongensclub en die van de Bewonerscommissie, en aan het huishouden. Op sociale media werd ik overspoeld met informatie over de oorlog in Oekraïne en met name de aanvallen op Kiev. Al schijn je Kyiv te moeten schrijven. Ongetwijfeld is er ook een en ander aan te merken op de Oekraïense president Zelensky (of 'Zelenskyy' of  'Zelenski'). Zo zou hij behoorlijk rijk zijn en is dat voor sommigen reden genoeg om aan te nemen dat hij dan ook wel corrupt zal zijn. Ik ben geen expert in buitenlandse politiek en weet zelfs van de Nederlandse politiek nauwelijks genoeg om mijzelf een goed onderbouwde mening te vormen.

Begrijpelijk dat de internationale gemeenschap zich zorgen maakt om de bevolking van Oekraïne maar raar dat er nauwelijks aandacht is voor de Amerikaanse bombardementen op Jemen en de Israëlische bombardementen op Syrië. Nota bene werden die bombardementen in dezelfde nacht uitgevoerd als de Russische bombardementen op Oekraïne. Waarom is de ene groep burgers wel zielig en de andere groep burgers niet?

Pieter Derks verwoordt een deel van mijn verwarring:
Het thee drinken met een buurvrouw viel een beetje in het water want er was een stroomstoring. Dan doet ook de waterkoker het dus niet. Maar het was wel gezellig.

Begin van de middag pakte ik de trein richting Hoorn

Bij mijn vertrekpunt (Station Amsterdam-Sloterdijk) schoot ik twee foto's die ik over elkaar legde. Met dit als resultaat:


Ik belandde daar vanwege een entertainmentklus. In Zaandam. Waar de trein om onduidelijke redenen niet stopte. Waardoor ik de klus misliep. Dus onverrichterzake naar huis om mij om te kleden, een hapje te eten en aan te sluiten bij een aantal leden van de groep mensen met wie ik vorig jaar een paar weken lang een workshop volgde. Gezellig! Fijn ook om te horen dat het hen allen goed gaat en wij afspraken elkaar vaker te zien en misschien wel eens samen te werken. Als voorproefje mocht ik wat van Shakespeare declameren: een paar stukjes die ik ooit, in mijn middelbare schooltijd had gememoriseerd.
Al met al zat ik even na tienen weer achter de computer om wat twitterberichten in te plannen terwijl intussen mijn bad volliep met met lavendelolie besprenkeld water. Even chillen met die billen.

Vrijdag verbaasde ik mij nog steeds: de verontwaardiging over het beschieten van burgers in Oekraïne door Rusland is terecht maar waar is die over het vermoorden van burgers in Jemen (klik) door (onder meer) Amerika en de bommen die Israël werpt op Syrië (klik)?

Ik begrijp dat mensen boos worden wanneer zij worden geprovoceerd. Maar is dat een reden voor buitenproportioneel geweld? Als iemand mij provoceert, geeft mij dat toch niet het recht om de kinderen van zijn of haar buren te vermoorden? Hashtag #oorlog.

's Ochtends hield ik mij bezig met zaken als het schoonmaken van mijn badkamer en het opruimen van de rotzooi in de tuin, veroorzaakt door storm Eunice.


's Middags ging ik naar zangles en dat was heel fijn! Mede vanwege het moois dat ik dan onderweg zie:
De Maarten Lutherkerk
De trap bij de zangjuf
Een trap en een balkonnetje waar de late middagzon mooi op valt.
Wat beter te zien is wanneer u het plaatje vergroot door er op te klikken.
De achterkant van een motorfiets die linksonder op het plaatje stond,
heb ik weggepoetst. Wilde dat ook doen met de emmers boven op de trap
maar ik was in een luie bui en dat ging te veel op werk lijken.

Mis wel de knuffel aan het begin en einde van de les maar de zangjuf en ik zijn nog steeds wat huiverig in verband met het coronavirus. Fijn vind ik ook dat ik altijd met meer energie van haar huis vertrek dan ik voor het bezoek had. Wat deels te maken zal hebben met de ademhalings- en balansoefeningen.

Bijna thuis kletste ik op straat even bij met een buurvrouw om daarna verder te gaan met rotzooi opruimen in mijn tuin. Omdat ik nog wat energie over had, deed ik er een handwas achteraan. En vooruit: met nog wat overgebleven energie werkte ik een uurtje of twee om een paar komende bijeenkomsten van mijn Vrijmetselaarsloge voor te bereiden en deed ik het nodige voor de Bewonerscommissie. 

Omdat het vrijdag was, publiceerde ik een vers verhaaltje (klik).

Zaterdag wisselde ik de lakens, ruimde wat op in huis en gebruikte oud aquariumwater om mijn planten te bewateren. Maakte ook maar meteen het aquarium van Karper de Goudvis schoon. 


Het was prachtig weer en dus waagden een buurvrouw en ik ons aan een wandeling. Naar een heuse aquariumwinkel om twee vriendjes voor Karper te halen en wat mooie waterplantjes. Om te ontdekken dat de winkel in kwestie helaas was opgedoekt. Karper zal dus moeten wachten. Om onze reis niet tevergeefs te laten zijn, trakteerde de buurvrouw ons op warme chocolademelk. 
Heerlijk!

Minder leuk was dat ik bij thuiskomst via sociale media ontdekte dat een vriendin van vroeger was overleden. Veel te jong bleek dat zij het leven niet meer zag zitten. Bijzonder treurig. Wij kenden elkaar al enkele decennia en al hadden wij geen intensief contact, het nieuws stemde mij toch behoorlijk verdrietig. Anderzijds ging het om 'pas' de eerste overleden bekende dit jaar. Een jaar eerder waren het er - inclusief mijn kat - zes. Maar het is pas begin maart natuurlijk...Gelukkig was de buurvrouw bij mij toen ik het nieuws net ontvangen had en had wat troostende woorden voor mij.

Waarna ik het eten opwarmde dat zij eerder gekookt had en wij samen aten en vervolgens een humorvolle speelfilm keken: 'Club Paradise' met onder meer Jimmy Cliff en Robin Williams. Even lachend ontsnappen uit de realiteit van een bekende dode en vele onbekende doden door oorlog, honger, ziekte en diverse andere oorzaken is soms best even prettig. 

Na een uurtje het laatste nieuws over de situatie in Oekraïne gevolgd te hebben, werkte ik aan mijn administratie. Eerdaags dient immers de jaarlijks belastingaangifte gedaan te worden. Dan is het best handig om de administratie op orde te hebben.

Voor ik ging slapen keek ik de eerste aflevering van seizoen twee van Star Trek: Picard. Met een glansrol van Whoopi Goldberg!

Zondag was ik om tien uur wakker en besloot - na de koffie uiteraard - eerst wat te 'spelen':

Sinds kort heb ik een app waarmee ik oude foto's wat kan opknappen. Het eerste 'slachtoffer' in de serie (van honderden...) is deze foto:
Boven: een foto van de foto zoals die in het familiealbum voorkomt;
onder: de digitaal opgepoetste versie
'Dope!' kan ik sommigen dan horen denken. Bijna goed! Dit was op de dag van mijn doop. In de armen van mijn grote broer. En mijn lieve mama was er ook bij. Er was geen meneer in het spel. Dus de dominee legde bij de doop een arm om de schouder van mijn moeder en keek uitdagend de kerk in: 'Wie van jullie durft er iets van te zeggen dat zij geen keurig getrouwde vrouw is? Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen.' Goeie kerel.

Daarna las ik mij in over het laatste nieuws en was onaangenaam verrast door 'echte Hollanders' die liepen te zwaaien met de Prinsenvlag die hét symbool was van NSB'ers en zelfs met een Russische vlag ter steun aan Poetin 'want in Nederland leven wij in een dictatuur!' Mijn hemel, die lui leven écht in 'de omgekeerde wereld'!
Omdat Pascal zijn bericht verwijderd heeft (vreemd. Zou hij weten dat hij fout zat?) is hier een schermafdruk:



Vervolgens opende ik mijn rekenbladprogramma om verder te gaan met mijn administratie en het voorbereiden van de administratie van een vriend die eerdaags langskomt met zijn papieren om die door mij te laten verwerken.

Bij wijze van pauze hielp ik een buurvrouw met wat dingen doen op de computer. Voor haar is het nog steeds wat ingewikkeld en vermoeiend: wachtwoorden aanmaken, inlogcode ontvangen op de mobiel en daarmee inloggen op de computer, et cetera. Daar waren wij nog mee bezig toen mijn huisgenote thuiskwam. Terug van een lange reis. Dus moe en vol interessante verhalen. Leuk!

Wilde graag nog wat langer kletsen met haar maar had een nogal volle takenlijst voor deze dag. Dus ik zorgde ervoor dat zij comfortabel wat kon rusten en toog weer aan het werk.

Miste daardoor weliswaar het WK schaatsen maar je kunt nu eenmaal niet alles hebben. In elk geval maakte ik een stukje van de huldiging mee. Bij de heren werd de Zweed Niels van der Poel en bij de dames Irene Schouten wereldkampioen. 


Les Étoiles Filantes van Cowboys Fringants is de muziek van deze week: 

Het pleonasme van de week is: een gestoorde dictator

Deel dit stukje