Binnenkort zijn er in Nederland twee werkenden per gepensioneerde. Twee mensen moeten dan de AOW van één andere ophoesten. Met het huidige geboortecijfer (minder dan 1,5) is het verstandiger om werkenden binnen te halen en niet gepensioneerden. Zoals bijvoorbeeld Gert-Jan Theunisse.
Nu hij 63 is en problemen heeft met zijn gezondheid wil de gelukszoeker die naar Spanje emigreerde gebruik maken van het sociale stelsel in Nederland. "Daar blijk ik officiële documenten voor nodig te hebben. Alsof ik een gelukszoeker ben!" beklaagt zich de oud-wielrenner.
Volgens populist Wierd Duk is het een schande dat immigratiewetten zelfs gelden voor witte mensen. Ook wanneer die uit Spanje komen. Theunisse heeft geen recht op volledige AOW want hij woonde niet minimaal 50 jaar voor zijn pensionering in Nederland. Mensen die door de (voorloper van de) VVD indertijd naar Nederland werden gehaald - inclusief Turkse nareizigers als Dilan Yeşilgöz - hebben dat wèl.
Vindt u dat iedereen in Nederland recht heeft op (volledige) AOW, al heeft men er niet minimaal 50 jaar gewoon en/of gewerkt?
=================================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Meer lezen? Mijn boeken
=======================
Maandag deed ik gewoontegetrouw wat ik vrijwel elke morgen ben gaan doen
maar zat ik nog steeds vast in negativiteit. Tientallen gedachten als 'Wat als...?' en 'Stel dat...?' draaiden rondjes in mijn hoofd. Zinloos natuurlijk want het verleden kan (nog) niet worden veranderd. Voldoende science fiction verhalen waarschuwen ons voor de gevolgen van verandering van iets in het verleden: 'fouten' uit het verleden herstellen heeft doorgaans nare consequenties.
Natuurlijk zou ik graag willen dat sommige dingen anders waren gelopen, dat ik sommige beslissingen niet had genomen of bijvoorbeeld dat ik sommige mensen eerder in mijn leven had ontmoet. Of liever helemaal niet.
Als u één ervaring uit uw verleden kon veranderen, welke zou dat zijn en bent u bereid de consequenties van die verandering te accepteren?
Intussen dien ik mijn huidige situatie te accepteren. Wat helpt is dat ik niet hoef te vluchten voor bombardementen of voedselschaarste en een behoorlijk comfortabel leven leidt, alleen maar door in Nederland te wonen.
De buurvrouw bij wie ik deze middag op visite was
beseft ook dat wij het goed hebben in Nederland. Zo komen in Nederland veel minder vaak dan bijvoorbeeld in de VS schietpartijen voor. Zoals een recente waarbij een man in Louisiana 8 kinderen doodschoot en twee vrouwen verwondde waarna de politie hem doodschoot. Ook is onze regering een stuk minder agressief dan die van een bekende haarstukjesdrager. Zonder toestemming van het Congres blijft Team Trump oorlogsmisdaden plegen. Je mag niet zomaar een buitenlands schip enteren. Ook niet als je in 1988 wegkwam met het vermoorden van 290 burgers door het passagiersvliegtuig waar zij in vlogen neer te halen 'want we dachten dat het een MIG was'. Als je een Airbus A300 niet kunt onderscheiden van een MIG jachtvliegtuig ben je ofwel ontzettend incompetent als Marinier óf een leugenaar.
Dat is de buurvrouw niet. Dus ook zij gaf toe zich vaak somber te voelen en vaak niet te kunnen genieten van fijne dingen in het leven. Zoals de lente die zich bewijst met een fraai bloeiende binnentuin, de recente ontdekking van een spinachtig wezen dat 35 miljoen jaar geleden in 'ons' deel van de wereld leefde (en stierf. Bewaard in barnsteen zodat wij nu weten dat het ooit bestaan heeft) of dat een groep voetbalfans blij is dat AZ landskampioen werd nadat het dat voor het laatst in 2009 was.
De betreffende buurvrouw en ik hebben beide momenteel moeite met blij zijn. Of zelfs maar tevreden. Terwijl er meer dan voldoende is om tevreden over te zijn.
Zo mocht ik die avond getuige zijn van een fraai Rituaal met mooie muziek waarbij een Broeder de overgang van Gezel naar Meester beleefde. "Leven is beleven", sprak hij in zijn dankwoord bij het Broedermaal - waar een samosa als voorafje diende - na afloop.
En daar wringt voor mij - gevoelsmatig dan toch - de schoen; voor mijn gevoel beleef ik tegenwoordig niet veel. Althans, lang niet zo veel als nog maar een paar jaar geleden. Wat niet helpt is dat diverse vrienden waar ik het een en ander mee beleefde zijn overleden. Ik prijs mijzelf gelukkig dat ik mooie herinneringen heb en nog best veel vrienden met wie ik nog mooie herinneringen kan maken.
Tijdens de maaltijd vroeg ik een Broeder die nog niet zo lang is gepensioneerd hoe hij zijn dagen doorbrengt: "Och, wat klusjes doen die jaren zijn blijven liggen, wat lezen en wandelen en af en toe is er een paar uren lang niets dan leegte." Vond zijn woorden niet echt geruststellend, al heeft hij natuurlijk gelijk: zeker als je je jarenlang hebt ingespannen hoef je echt niet meer voortdurend 'nuttig' te zijn. Waarom zou op de bank hangen met een goed boek niet 'nuttig' zijn?
Een tikje melancholisch zocht ik iets na middernacht mijn bed op.
Dinsdag maakte ik mij nuttig door de was te doen, een acteercollega te feliciteren met haar verjaardag en door geen dingen te doen waar anderen last van kunnen hebben. Mij kunnen mensen niet zo snel beschuldig van lidmaatschap van een terroristische organisatie. Waarvan boerenbelangengroep Farmers Defence Force aan alle kenmerken voldoet: met geweld en intimidatie hun (politieke) zin doordrijven. Geen wonder dat een groot deel van hun achterban ook achter het Israël van Netanyahu staat. Tot aan de stichting van Israël leefden joden, druzen, moslims en christenen vrij vreedzaam samen in het Midden Oosten. In het Jeruzalem onder Turks bewind was er 400 jaar lang vrede.
Dat veranderde toen men Europese joden op transport zette richting Palestina.
Dat overkwam ook de PVV. Een zevental kamerleden besloot daarom de club van voorman Geert Wilders de rug toe te keren en een nieuwe partij op radicaal rechts te beginnen. Naar verluidt heeft radicaal rechts kopstuk (en net als Wilders ex-VVD prominent) Rita Verdonk zich aangesloten bij De Nederlandse Alliantie (DNA). Hun insteek is standaard voor semi-fascistische partijen: Nederland moet weer voor 'De Nederlanders!' worden en iedereen die in Nederland woont moet de Nederlandse waarden en normen naleven. Vraag je naar drie voorbeelden van typisch Nederlandse waarden en normen en het verschil tussen een waarde en een norm, dan blijft domrechts het antwoord schuldig. Omdat zij alleen maar uit ontevredenheid dingen roepen zonder te weten wat zij nu eigenlijk willen.
Kunt u drie waarden en normen noemen zonder in een (online) woordenboek te spieken?
Moet Nederland terugkeren naar hoe het was in de tijd van Koning Zwentibold, rond het jaar 900? Naar 4000 jaar geleden, toen de mensen die in wat nu Nederland is een donkere huidskleur hadden? Naar welke tijd willen wappies dat Nederland terugkeert?
Ooit vroegen wij ons niet af waarom een zwaar bewapend waardetransport werd begeleid door een politiehelikopter op een vroege zondagmorgen in Amsterdam. Want ooit bestond Amsterdam niet en helikopters zijn er ook nog niet zo lang.
Mijn bejaarde buurvrouw is langer op de planeet dan schrijver dezes
en ook deze middag dronken wij samen een kop thee en bespraken de staat van de wereld en die van ons eigen brein en lichaam. Volgens haar zou het kunnen dat ik een burn-out heb: "In elk geval vertoon je alle kenmerken." Conclusie die geldt voor al die onderwerpen: er is een en ander voor verbetering vatbaar.
Vatbaar voor negatieve gedachten zijn wij allemaal. De ene wat meer dan de ander en de ene dag wat meer dan andere dagen. Dus het was fijn die avond een stukje te wandelen, een hapje te eten bij een vriend en een computerprobleem voor hem te kunnen oplossen als ware het een New York Times Connection puzzel:
Mijn gezondheid is iets beter dan die van hem en zijn financiële situatie is iets beter dan de mijne. Hij zou graag wat gezonder zijn en ik zou graag iets meer geld hebben. Al hoef ik niet zoveel geld dat ik met gemak €471 miljoen voor een huis kan neertellen zoals een Oekraïense zakenman onlangs deed. Het bedrag dat Rinat Achmetov neertelde voor zijn stulpje in Monaco zou ik vermoedelijk ten dele delen met de armen. Niet alleen tussen mijn linker en mijn rechter.
Iedereen gun ik op het eind van de dag op de bank kunnen hangen met een gevulde maag, een luxe die ik compleet maakte met het kijken naar de laatste aflevering van het tweede seizoen van Fallout, voor ik ging slapen in de ijdele hoop dat ik nog mag meemaken dat verschillende religies (of de godheid nu Jahweh, Allah, Olie of God heet) hun geschillen niet langer met oorlogen uitvechten maar zich verenigen in een enkele wereldreligie. Zoals bijvoorbeeld het bahai-geloof.
Zowel Fallout alsook lezen over religie deden mij afvragen: was het een goed idee om mensen vrije wil te geven? Als wij niet echt over vrije wil beschikten maar alleen maar in de illusie leefden, zouden wij dat dan merken en zou dat erg zijn?
Woensdag voelde ik mij nog steeds wat gedeprimeerd. De mentale leegte werd alleen even onderbroken door een telefoontje van een vriend maar verder was mijn hoofd bijna net zo leeg als mijn agenda deze dagen. Nog niet zo lang geleden had ik twee of drie afspraken per dag, dat werden er vijf tot zes per week en dat werden er 1 à 2. Bovendien was ik in het weekend vaak te vinden op een feest, al dan niet als betaald entertainer. Voor mij is de rust behoorlijk wennen.
Natuurlijk kan ik uitreiken naar vrienden en buren maar de energie ontbreekt waardoor ook denken aan feestjes of kroegbezoek mij mentaal al uitputten. Een paar uren alleenzijn is al moeilijk voor mij, laat staan hele dagen en ik mis de dagen van drukte en hectiek. Toen het leven míj leed en niet omgekeerd. Toen ik zowel betaald- als vrijwilligerswerk had, een zoon in huis, zijn zussen in het weekend en regelmatig contact met zó veel buurtgenoten dat ik voor de lezers van mijn blog een organogram liet maken om duidelijk te maken wie wie was.
Die tijd lijkt nu geweldig maar ik besef dat het menselijk is om het verleden te romantiseren en de minder fijne dingen die toen gebeurden te dramatiseren.
Mijzelf opsluiten in huis voor minstens twee dagen, volkomen afgesloten van de buitenwereld zou een ramp zijn voor mij. Dus ik hoop maar dat niet een of andere idioot een kernwapen gebruikt. Zelfs een nucleaire explosie van 'maar' een megaton zou iedereen in de omgeving die in de eerste paar dagen buiten is doden door straling. Binnen een paar uren na een nucleaire aanval zijn complete landen teruggeworpen in de tijd; overlevenden leven weer in de 19e eeuw.
Erg fijn om in de 21ste eeuw te leven. Al is het nadeel dat wij nagenoeg live meekijken naar ruzieënde machthebbers die over kernwapens beschikken. Heel fijn dat er handzame systemen bestaan om vervuild water drinkbaar te maken, maar fijner is als die niet nodig zijn.
Het is al erg genoeg om te zien hoe steden en dorpen er in bijvoorbeeld Libanon uitzien nadat zij zijn bestookt met 'gewone' bommen maar ook met - door Bayer Monsanto ontwikkelde - fosforbommen; de schade door een kernbom is een stukkie heftiger.
"Ja, maar dankzij een kernbom gaf Japan zich over. Anders hadden wellicht jouw Indische moeder en een Indische buurvrouw niet in alle vrijheid in Nederland kunnen wonen." Ja, de Verenigdse Staten is het enige land dat ooit kernwapens op een burgerbevolking wierp en daarbij honderduizenden mensen bruut vermoordde. Wees er maar trots op dat je niet kunt onderhandelen en intimidatie en grof geweld nodig hebt om je wil op te leggen.
Wilde graag een stukje wandelen met mijn oudere buurvrouw maar zij meldde zich helaas ziek af. Even wist ik niet wat te doen. De mentale verlamming had weer toegeslagen. Tot ik bedacht dat ik ook in mijn eentje een blokje om kon lopen.
Waarbij ik het idee opperde om die elke keer dat ik bij haar thee kwam drinken mee te nemen. Wat een lieve glimlach opleverde.
Donderdag herinnerde ik mij gedroomd te hebben dat ik weer wat energie had en zelfs weer eens een gedicht had geschreven. Waarvan uiteraard de tekst mij ontschoten was toen ik eenmaal goed wakker was. Na mijn gebruikelijke ochtendritueel begaf ik mij op queeste. Volgens de buurvrouw was er deze dag het een en ander aan eten in de aanbieding bij de lokale supermarkt.
Verder vulde ik mijn dag met het uitwisselen van berichten met vrienden, kleine huishoudelijke taken, schrijven, lezen en het tot mij nemen van het laatste nieuws. Blij dat ik dat weer leek te kunnen zonder direct overweldigd te raken. Blij ook niet in bijvoorbeeld Vorkoeta te wonen, een verzameling dorpjes in Rusland, vlak onder de Noorpoolcirkel. In één van die door dwangarbeiders gebouwde dorpjes, Yur-Sor, woonden nog niet zo lang geleden zo'n 15.000 (ex-)mijnwerkers. Nu nog drie. De leefomstandigheden zijn er bar, vandaar dat bijna iedereen is vertrokken. De gemeenteraad wil Vorkoeta nieuw leven inblazen 'door hier kernproeven te laten houden of van de oude goelags pretparken te maken'.
Dat allemaal in dat door Wierd Duk, Thierry Baudet en andere rechtse lieden geadoreerde Rusland van Poetin.
Het toeristisch maken van Vorkoeta zou kunnen werken. Zo zijn er zat westerse toeristen die de lokale industrie rond het Oekraïense Tsjernobyl (ten tijde van de ramp in 1986 Russisch) spekken met ramptoerist spelen. Van belastingopbrengsten van burgers rond de bekende kerncentrale moeten de lokale gemeentes het niet hebben: hoewel de straling rond Tsjernobyl aardig is gezakt, schatten experts dat het even duurt voordat het gebied volkomen veilig bewoond kan worden. Een jaartje of 20.000.
Burgers hebben het in landen als Rusland niet makkelijk. Om het daar te maken kun je beter persoonlijk bevriend zijn met de president en/of corrupt zijn. Zoals de Moldavische voormalig politicus Vladimir Plahotniuc. Hij stal via schimmige constructies in minder dan twee jaar tijd ruim 850 miljoen euro van drie banken in Moldavië, 12% van het BNP. Sinds de diefstal emigreerde hij in totaal naar 22 verschillende landen 'maar heus niet om uit handen van Justitie te blijven, hoor!'
Dan is het in Nederland nog zo slecht niet. Al kennen ook wij natuurlijk corrupte machthebbers en hebben wij last van aanvallen op persvrijheid. Vanuit de VS dan. Was het smoesje eerst nog 'een foutje in het geautomatiseerd systeem', nu waren accounts van met name de queer-gemeenschap zonder enige opgave van redenen opeens onvindbaar op sociale media als Instagram. META negeert europese wetgeving hierover en doet daarmee de Amerikaanse overheid na: 'Wetgeving? Rechten? Kun je dat eten?' Vrijheid van meninguiting en persvrijheid staan in de VS zwaar onder druk.
FBI-baas Kash Patel stuurde de FBI af op de journaliste die bekendmaakte dat hij en zijn vriendin miljoenen aan overheidsgeld gebruikten voor privé-doeleinden. In de VS onder Trump zijn het niet corrupte mensen die aan de schandpaal gaan, maar worden de mensen die de corruptie aan de kaak stellen vervolgd.
Mijn oudere buurvrouw zou nooit corrupt kunnen zijn want zij heeft een geweten. Ook deze middag kwam dat duidelijk naar voren in onze theegesprekken. Behalve het wereldgebeuren bespraken wij favoriete films maar schuwden ook onderwerpen als 'eenzaamheid' niet. Volgens psychologen is een oorzaak van eenzaamheid op latere leeftijd veelal dat onze dierbaren zich vooral de 'ik' van een paar decennia geleden herinneren en minder oog hebben voor de 'ik' van vandaag. Pratend met de buurvrouw bedachten wij dat dat ook geldt voor onszelf: wij missen het ideaalbeeld van onze jongere ik; het 'nu' is soms lastig te accepteren.
Natuurlijk mis je je vroegere lichaam, toen je nog een stuk fitter, flexibeler en sterker was. Natuurlijk mis je ook het gelach van je jonge kinderen in huis en kunnen uitgaan zonder drie dagen brak te zijn en nog veel meer uit je jongere jaren. In mijn geval ook het leven zonder internet en een week moeten wachten op een nieuwe aflevering van een favoriete serie omdat 'streaming' nog science fiction was. Toen er veel meer brievenbussen waren omdat e-mail nog niet was uitgevonden.
Dus best leuk dat ik voor de buurvrouw naar de enige brievenbus in de wijde omgeving mocht wandelen
om wat post op de bus te doen. Deed er zelf meteen een kaartje bij voor een kennis van wie ik hoorde dat hij een palliatief zorgtraject is ingegaan. Ook als je op sterven ligt is het leuk een kaartje te ontvangen, niet?
Voor ons allemaal is het op een dag voorbij. Wellicht gaan wij met miljarden tegelijk dood, zoals in een geschetst scenario in de film Hail Mary die ik deze avond keek voor het slapengaan: de mensheid heeft nog zo'n drie decennia te gaan en de laatste poging om de mensheid te laten voortbestaan wordt uitgevoerd door drie astronauten voor hulp de verre ruimte in te sturen. "Zijn wij alleen in het heelal?" "Waarom zijn mensen zo dom?", "Wat doe je als het bijna voorbij is?" Diverse levensvragen worden in deze film opgeworpen.
Vrijdag vroeg ik mij nog steeds af waarom mensen achter het Israëlische leger staan. Zionisten hebben zó'n hekel aan andere religieuze groepen dat ook normale joden het moeten ontgelden: hun bommen vernietigen zelfs synagoges.
Uiteraard sprak de leider van het geweldigste land ter wereld, de VS, schande van de daad. Toch? Neuh, Trump was weer eens bezig met het verspreiden van hasbara, zionistische propaganda. Niet alleen deelde hij het bericht van zionistische propagandist Eyal Yakoby dat Iran 8 vrouwen zou executeren, ook zag hij niet dat de bijbehorende foto's A.I. gegenereerd waren.
Wat vindt u ervan dat mensen - niet alleen in landen als Iran en Saoedi-Arabië maar ook in Engeland en Amerika - worden gearresteerd zonder geldige reden?
Geen arrestatie waard was mijn aangeboden hulp aan een vriend bij een computerprobleem. Onderweg naar hem genoot ik van de lentezon.
Ook al kon ik het probleem niet oplossen, tòch mocht ik bij hem blijven eten. Heel vriendelijk.
Bleef niet lang want ik voelde mij niet erg fit en ging daarom bijtijds naar bed.
Zaterdag werd ik enigszins uitgerust wakker. Na mijn ochtendritueel
en een hartwarmende zon twee uurtjes zitten lezen. Heel relaxt.
De warmte deed mij ook denken aan het dreigend drinkwatertekort. Wereldwijd maar ook in Nederland. Willen wij in 2030 nog kunnen rekenen op vers drinkwater, zal ons verbruik per persoon omlaag moeten van 120 naar 100 liter per dag.
In elk geval fijn te merken dat ik eindelijk weer wat kon ontspannen nadat ik daar maandenlang moeite mee had. Waar ik ook energie van kreeg was met een buurvrouw op visite gaan bij een andere buurvrouw
en horen van haar reisplannen; ik word enthousiast van het enthousiasme van anderen. Dus ik nam mij voor wat meer in het echie met mensen te praten. Al kom je er niet onderuit om af en toe wat mee te pikken van de ellende in de wereld.
Daar kwam weer het een en ander aan voorbij tijdens het journaal dat ik bij een buurvrouw keek: Trump besloot geen gebruik te maken van het aanbod van Pakistan om vrede tussen de VS en Israël enerzijds en Iran anderzijds te bespreken. In één adem door verklaarde hij ook nog eens doodleuk dat wat hem betreft de Falkland-eilanden niet meer in Brits beheer zijn 'want Amerika kan de strategische ligging van de Falkland-eilanden goed gebruiken'. De aanwezigheid van een flinke oliereserve bij de eilanden speelt vast geen rol bij deze nieuwste belediging van de Amerikaanse bondgenoot, het Verenigd Koningrijk. Waarvan de koning eerdaags op bezoek komt bij Trump terwijl zijn Argentijnse bondgenoot Javier Milei met dollartekens in zijn ogen ook in deze zaak de VS steunt.
Het is duidelijk: de VS onder Team Trump heeft niet veel op met zaken als internationaal recht. Getuige ook het Ministerie van Justitie dat weigert schuldigen aan te wijzen in de Epstein-zaak. Slachtoffers uit diverse landen moeten maar hopen dat een onafhankelijke toezichthouder in de VS alsnog de Amerikaanse overheid kan dwingen alle data uit het Epstein dossier te openbaren, met uitsluitend de namen van de slachtoffers zwartgelakt. De weigering de namen van daders rond 'Epstein' bekend te maken, bewijst uitsluitend dat dat machtige mensen zijn.
Minstens zo machtig - en wellicht deels dezelfden - als hen die voorkomen dat Israël wordt aangepakt voor het uitvoeren van oorlogsmisdaden. Zoals de mensen achter Palantir. Al is er een beetje hoop: zowel werknemers van Palantir alsook soldaten van het IDF beginnen zich af te vragen of zij eigenlijk wel de 'good guys' zijn. Zelfmoord is inmiddels een belangrijke doodsoorzaak in de gelederen van 'het meest morele leger ter wereld. Zelfs Israëlische soldaten blijken mensen. Mensen die het niet kunnen verkroppen dat zij ongewapende onschuldige burgers vermoorden. En erger. Volgens ex-CDA'er en ex- BBB'er Mona Keijzer zijn rapporten over het martelen van kinderen in gevangenissen van organisaties als Save the Children 'onzin' en zelfs 'antisemitisch!'
Geen onzin was de commotie bij mij in de straat deze avond: vanwege een schietpartij werd de straat afgesloten en een forensisch onderzoek gestart. Waarschijnlijk raakte er niemand gewond want de politie vond niets meer dan een gat in een raam dat veroorzaakt zou kunnen zijn dan een kogel. Een verdachte werd direct aangehouden.
Tegen de schrik keek ik een aflevering van Daredevil: Born again voor het slapengaan
Zondag begon mijn dag net zo rustig als anders: na het ochtendritueel berichten uitwisselen met deze en gene, waaronder afspraken maken. Na het douchen uitgebreid scheren en mijn wilde haren wat bijknippen voordat ik mij aan het nieuws waagde.
Opvallend was de actie van de 31-jarige Cole Tomas Allen. Bij het eerste White House Correspondents' Dinner dat Donald Trump ooit als president bijwoonde, probeerde de zwaarbewapende man langs de beveiliging te komen. Klaarblijkelijk met het doel leden van de Trump-regering wat aan te doen. Een regering die mogelijk niet had bestaan als Obama niet op hetzelfde evenement in 2011 toen nog zakenman Trump had beledigd waarop die naar verluidt vastbesloten raakte president te worden in plaats van de president.
Trump zelf greep de aanslag aan om weer eens te roepen dat hij toch ècht heel hard zijn geliefde balzaal annex bunker van bijna een half miljard dollar nodig heeft 'want die is kogelvrij'. De uitspraak bleek een hondenfluitje voor zijn duizenden sekteleden die hun Grote Baas onmiddellijk nablaften op sociale media: "Onze Grote Leider heeft zijn balzaal nodig!" Waarschijnlijk tilt het incident de dramatische populariteitscijfers van Trump een klein beetje omhoog. Nu zelfs voormalige superfans als Megyn Kelly, Candace Owens en Tucker Carlson beweren dat zij indertijd per ongeluk Trump onvoorwaardelijk steunden, kan hij wel wat sympathiepunten gebruiken.
Waarom droeg 'die aardige buurman' en 'leraar van de maand', Cole Allen, een IDF-shirt op een foto op sociale media?
Was de actie van Cole Allen een wraakactie omdat Trump besloten heeft het beheer van bossen voortaan over te laten aan de industriële grootmachten in plaats van aan de Amerikaanse variant op Staatsbosbeheer? Omdat Trump feitelijk wetenschap in de VS heeft afgeschaft door de voltallige National Science Board te ontslaan? Deze wetenschapsraad diende als adviesorgaan van de Amerikaanse overheid op het gebied van wetenschap in de ruimste zin des woords.
De richting die wetenschap in moet slaan overlaten aan antivaxers als RFK Jr. is alleen slim als je chaos wil en op wetenschappelijk gebied terug wil naar 1000 jaar geleden. Met uitspraken van de Minister van Gezondheid als: "Het coronavirus is zó gemaakt dat Chinesen en joden niet getroffen worden".
Hoe kwam Cole Allen zo dichtbij het omleggen van niet alleen de president maar ook bij de drie directe opvolgers, mocht er wat met Trump gebeuren? Was het (weer) een nepaanslag? Veel van die vragen zullen nooit beantwoord worden.
Een vraag die wèl eenvoudig beantwoord kan worden is: 'Zijn AZC's een bron van geweld?' Zeker. Omdat elke keer dat ergens in Nederland een asielzoekerscentrum dreigt te komen, hetzelfde groepje domrechtse relschoppers rellen komt schoppen. Vrijwel al het geweld rond een (toekomstig) AZC is te danken aan leden van 'het volk' die janken dat asielzoekers gewelddadig zijn.
Waarbij wij spraken over ouder worden, de snelheid waarmee (computer)techniek voortschrijdt maar soms ook een paar minuten stil voor ons uit staarden, elk in eigen gedachten verzonken. Wat gewoon kan onder vrienden.
Omdat ik - deels bewust - mijn hoofd niet meer volstop met het leven van alledag en een stuk minder met allerhande informatie - is er vanzelf ruimte ontstaan die wordt opgevuld door herinneringen. Alsof ik in het dagelijks leven obstakels opwierp die als sluizen voorkwamen dat herinneringen ongewenst mijn brein in stroomden.
Zonder ons verleden zouden wij nu andere mensen zijn en of herinneringen nu wel of niet als prettig worden ervaren, ze zijn er. Soms wat nadrukkelijker aanwezig dan anders.
Intussen kunnen wij nieuwe herinneringen maken. Zoals toen ik eind deze dag een uurtje in de tuin werkte
waarna ik de katten van een buurvrouw even aan mij liet wennen voor ik hun etensbakje bijvulde want de buurvrouw zelf is een weekje weg.
Hoefde zelf nergens heen en besloot het laatste uurje van mijn dag (en week) door te brengen met het eindelijk bekijken van eerder opgeslagen YouTube-filmpjes 'voor later'. Mij mentaal voorbereidend op een traditioneel onrustige Koningsnacht, de nacht voor Koningsdag. Wonend aan de rand van het centrum van Amsterdam in een slecht geïsoleerde woning hoor ik wel eens wat straatrumoer.
Hoort u veel van wat er buiten uw woning op straat gebeurt?
Japan levert met Quiet Life de muziek van deze week:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Amal Khalil, Jade Kops en Dick Matena
Posts
