Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

vrijdag, april 09, 2021

Madeliefje (een verhaaltje)

Met zijn partner had hij een afspraak:
'Geen mobieltjes in de slaapkamer!'
Na een paar maanden 
van toezeggen en zelfs beloven,
werd het een weddenschap:
Wie het een week lang niet lukte
zich aan de opdracht te houden,
had verloren.

Allebei grinnikten zij 
bij het vooruitzicht
om de ander de weddenschap
te zien verliezen.

Hem was nu het lachen vergaan
maar zijn partner kwam niet meer bij.

Hij kon er niet om lachen.
Terwijl hij de Marathon van Rotterdam liep,
verkleed als Madeliefje.


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

woensdag, april 07, 2021

De vrijmetselarij (een interpretatie)

Natuurlijk heb ik wel een idee wat ze doen binnen de muren van hun clubgebouw 
maar in het openbaar hoor je ze er zelden over.  
  
Hun ledenlijsten zijn niet openbaar en dat vind ik verdacht. 
Volgens sommigen was er zelfs een van hen die iemand had vermoord!  
  
En waarom zijn de verslagen van hun hoofdbestuur zo moeilijk te vinden? 
En als je geen lid bent van de club mag je niet meedoen 
en op de meeste van hun  bijeenkomsten is er niet één vrouw tussen al die mannen te vinden! 
Bijzonder seksistisch!  
  
Nogmaals: erg verdacht allemaal!
Bovendien weet ik dat ze zelfs zijn doorgedrongen tot de binnenste kringen van de regering! 
Ik hoorde dat zelfs een staatssecretaris er één is,  
zo'n tafeltennisspeler.

==============================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

=====================================================
Er doen de wildste geruchten de ronde over de Vrijmetselarij. 

Vrijmetselaars zouden Kennedy hebben vermoord. Wat waarschijnlijk waar is, aangezien veel Amerikaanse politici Vrijmetselaar zijn en er indertijd diverse politici waren die John F. Kennedy graag uit de weg wilden hebben. Maar dat staat los van het Vrijmetselaar zijn. Want naast hun lidmaatschijn zijn zij stuk voor stuk ook gewoon mensen. Net als bijvoorbeeld tafeltennisspelers. Zou het opmerkelijk zijn wanneer iemand wordt vermoord door iemand die graag af en toe naar de tafeltennisclub gaat? Wat als de moordenaar van Kennedy tafeltennisspeler was geweest? Of marinier, zoals Lee Harvey Oswald?

Vrijmetselaars zouden ook maagden offeren. Dat zou wat zijn, niet? Helaas, sinds het vermoorden van maagdelijke jongedames bij wet verboden is (sinds altijd dus ongeveer) moeten wij ons behelpen met het slachten van geiten. Jammer genoeg is dat een grapje. Wel vindt er regelmatig een zogeheten 'Broedermaal' plaats. Na het uitvoeren van een ritueel (de inwijding van een nieuw lid, het vieren van de Zomerzonnewende, een bevordering naar een volgende 'graad') wordt er gezamenlijk gegeten. Het informeel samenzijn achten de meeste Vrijmetselaren namelijk net zo belangrijk als het formeel samenzijn. Als iemand zo aardig is een lekker stuk geitenvlees te serveren is daar weinig op tegen.

Naast een aantal keren per jaar dat er een ritueel wordt opgevoerd (feitelijk een soort toneelstuk met vaste rollen, kaarslicht, mooie muziek) worden bij diverse Loges ook reguliere bijeenkomsten gehouden, 'comparities' genoemd. Omdat daar meningen met elkaar worden vergeleken ('compare'). Bij ons staan meningen namelijk niet tegenover elkaar maar liggen zij naast elkaar. In principe dan want zoals gezegd zijn Vrijmetselaren ook gewoon maar mensen. Die een sterk afwijkende mening kunnen hebben, vastgeroest kunnen zijn in tradities, zijn gevormd door jeugd en ervaringen, et cetera. 

In zo'n comparitie gaat het er zeer beleefd aan toe. Zo spreken mensen via de voorzitter, spreken zij elkaar aan met 'Broeder' (of 'Zuster'. Daar kom ik straks op) en wie bijvoorbeeld bij de Loge waar ik lid van ben het woord verlangt tijdens het Broedermaal, schuift zijn glas van het over de tafel gelegde lint zodat de Broeder die aan het hoofd van de tafel zit (de diverse functies rouleren met enige regelmaat) aan de voorzitter kan doorseinen dat iemand wat wil zeggen.

Je zegt bijvoorbeeld niet: 'Man, je kletst uit je nek!' maar 'Geachte voorzitter, mag ik de gewaardeerde spreker wijzen op een inconsistentie in zijn argumentatie?' Of woorden van soortgelijke strekking. 

Die avonden beginnen met een praatje van een van de Broeders (of iemand van buiten de eigen kringen. In sommige Loges ook wel eens iemand die geen Vrijmetselaar is) over een bepaald onderwerp. Dat kan werkelijk van alles zijn: iets uit het privéleven van de betreffende Broeder, een maatschappelijke kwestie, een sociologische theorie, een hobby of wat dan ook. Doorgaans - in de Loge waar ik lid van ben dan toch - rond een thema waar elke Broeder die dat werkjaar een praatje houdt zich op zijn eigen manier aan probeert te houden: 'Vrijheid', 'Moeder Aarde', 'Kennis' of wat dan ook dat de beheerder van de agenda - in overleg met de Broeders die de graad van Meester hebben - heeft bedacht.

In de naborrel op het einde van zo'n avond is het gewoon elkaar te tutoyeren terwijl je elkaar aan de bar (sommige Loges huren letterlijk een avond per week of per maand of per twee weken een lokale kroeg af omdat zij geen eigen gebouw hebben) rechtstreeks aanspreekt in iets minder formele bewoordingen. 'Sjezus kerel, op een gegeven moment was ik je helemaal kwijt. Moest je nu echt die ene anekdote erbij halen?' Bijvoorbeeld. Het blijft netjes maar het gaat een stuk losser. Wat vaak mede door de geschonken dranken komt. Vrijmetselaren lusten wel een borreltje, algemeen gesproken.

Ook houden de meesten graag privé dat zij Vrijmetselaar zijn. Deed ik zelf ook. Lange tijd wisten alleen mijn moeder en beste vriend dat ik was toegetreden. Die geheimzinnigheid is deels om vervelende vragen voor te zijn maar ook praktisch: er zijn - ja, nu nog steeds - landen waar je je leven niet zeker bent wanneer de heersende klasse weet dat je Vrijmetselaar bent. Totalitaire regimes hebben wel vaker 'last' van mensen die 'vrij denken' en doorgaans wat minder makkelijk te manipuleren zijn dan 'profanen'. Dat is onze term voor mensen die geen Vrijmetselaar zijn.

Voor aanvang van de Tweede Wereldoorlog waren er zo'n 8000 van ons. Daarna nog geen paar honderd. Wel zijn er prachtige anekdotes over mensen die werden ingewijd in vernietigingskampen en troost vonden in de Broederschap. Inmiddels zijn er zo'n 6000 Vrijmetselaren in Nederland. Hoeveel in de overzeese gebieden (de ABC-landen en zo) kan ik u niet vertellen. Niet omdat ik dat niet wil maar omdat ik dat niet weet.

Kunnen vrouwen ook lid worden van de Vrijmetselarij? Blij dat u dat vraagt. Kort antwoord: nee. Nog iets korter (een letter minder namelijk): ja. Bij de oprichting, eind 18e eeuw, werd vastgelegd: 'Elke man van goede naam kan lid worden.' Dat werd letterlijk opgevat. Was toen ook geen onderwerp van controverse want het was een tijd waarin vrouwen überhaupt nergens lid van waren. Ook Nederlandse Vrijmetselaren vonden dat later eigenlijk maar raar. Zo werd de eerste vrouw in de organisatie eind 19e eeuw in Nederland ingewijd, ver voordat Vrouwenkiesrecht (geïnitieerd door een paar Vrijmetselaren) werd ingevoerd. Naar verluidt (meer informatie hierover vindt u in het voor iedereen toegankelijke Vrijmetselaarsmuseum in Den Haag) was de echtgenoot van de eerste vrouwelijke arts Vrijmetselaar, regelde een Vrijmetselaar dat voortaan ook vrouwen mochten studeren en was ook de echtgenoot van de eerste Nederlandse vrouwelijke parlementariër een Vrijmetselaar. Daarnaast wordt er bij elk Broedermaal een heildronk uitgebracht op 'de Vrouw'. Dus dat 'de vrijmetselarij' een hekel zou hebben aan vrouwen is een tikkeltje bezijden de waarheid. 

Inmiddels zijn er (sinds de jaren '50, meen ik) gemengde Loges en ook Loges met alleen maar vrouwen

De meeste Loges kennen een jaarlijkse 'evening with the ladies'. Toevallig ben ik lid van misschien wel de eerste Loge wereldwijd waarin de term werd geïntroduceerd: 'Avond met de Partners'. Opdat ook homoseksuele Broeders zich vrij konden voelen hun partner mee te nemen. Overigens - in elk geval in de Loge (zoals motorclubs 'chapters' kennen, kent de Vrijmetselarij 'Loges' (uitgesproken op z'n Frans) waar ik lid van ben - is het bij ons niet ongebruikelijk om bijvoorbeeld een zus, dochter, buurvrouw, een vriend of vriendin als partner voor die avond mee te hebben. 

De term 'Loge' komt zeer waarschijnlijk van het Franse 'lodge', de bouwhut bij de oude kathedralen waar mannen van alle uithoeken van Europa bij elkaar kwamen om te bouwen aan een gezamenlijk groot bouwwerk. Als de zon eenmaal was onder gegaan was er weinig anders te doen dan praten (en drinken 😀). Elkaar verstaan was niet altijd makkelijk maar iedereen wist wat een passer was, een winkelhaak, een schietlood, een beitel dus haalde men die werktuigen er bij om iets duidelijk te maken.

Aangezien het christendom toentertijd overheerste zijn er ook in de toen ontstane Vrijmetselarij (mogelijk afgeleid van 'Frére Maçon', 'Broeder Metselaar') christelijke symbolen binnen geslopen. Dat gezegd hebbende: de Vrijmetselarij is geen religie, geen kerkelijk genootschap maar een Broederschap waarbinnen elk individu aan zichzelf werkt, met hulp van rituelen en symbolen en natuurlijk de mede-Broeders. Wat daar bij hoort is dat iedereen helpt. Bijvoorbeeld met afwassen na het Broedermaal:

Bovenstaande is mijn eigen ervaring (en met een lidmaatschap van ruim 25 jaren kan ik u nog veeeel meer vertellen - bijvoorbeeld over die gekke afkortingen die wij gebruiken met drie puntjes na een paar letters - maar ik besloot u te sparen) en interpretatie. Dat kan voor een andere Vrijmetselaar compleet anders zijn. En dat mag gewoon natuurlijk. Sterker nog: het wordt aangemoedigd om niet zomaar iets aan te nemen, zelfs niet van een oudere Broeder. 

Wij doen ons best niet te denken of te handelen in dogma's. Zo kan iedereen op zoek gaan naar zijn (of haar natuurlijk) eigen 'waarheid'. Lastig te begrijpen? Een voorbeeld: wat ziet u wanneer u een trouwring ziet? Een sieraad? Een paar gram goud met een klein diamantje? Een symbool van liefde, van trouw, van bezit misschien? Een symbool voor leven en dood dat ronddraait in een eeuwigdurende cirkel? Een irritant object dat de bloedstroom in uw vinger beknelt? Een geestelijke waarde die wordt uitgedrukt in een materiële waarde? Kortom: u ziet dezelfde trouwring die andere mensen ook zien maar voor u kan het object heel wat anders beteken dan voor een ander. Zo is dat ook met begrippen natuurlijk. Denk maar eens aan 'Nuttig', 'democratie', 'duurzaam', en zelfs het woord 'relatie'. 

Betekent 'relatie' voor u per definitie 'liefdespartner' of denkt u direct aan de band die u heeft met een leverancier van uw bedrijf? Dat kan voor (communicatie)problemen zorgen. Soms zijn woorden alleen niet toereikend. Maar noem ik het woord 'relatie' terwijl ik u tegelijkertijd een trouwring laat zien, dan is de kans groot dat wij opeens hetzelfde denken bij dezelfde term.

Dat is meteen het verschil met religies zoals iedereen die kent: een priester, dominee of imam vertelt de gemeenschap hoe zij een voorwerp of een term moeten interpreteren. De vrijmetselarij doet dat niet maar laat ieder op zijn of haar manier ontdekken wat voor hem of haar die term of dat object betekent.

Vragen? Opmerkingen? Vraagt u het gerust iemand anders. 😉

Hierbij nog een paar links met informatie:


En tot slot een korte animatie met uitleg. Handig voor mensen die liever in plaatjes denken:


Er is op het wereldwijde web natuurlijk nog veel meer informatie te vinden. Helaas zit daar veel nonsens tussen. Maar ik laat aan u om zelf te bepalen wat u wilt geloven. Zo ben ik. 😎
============================

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

dinsdag, april 06, 2021

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws is dat er wellicht een nieuwe natuurkracht is ontdekt waarvan eerder het bestaan niet eens werd vermoed. Andere mensen gaan huilen wanneer een eerdere aanname waar zij jarenlang in geloofden niet blijkt te kloppen. Zo niet wetenschappers: die worden er juist blij van.

De bijnaam van Billy de Kat is Pleo. Van het pleonasme 'een luie kat'. Want ziet! Zelfs met een hartslagverhogend muziekje onder een filmpje van hem blijft hij nauwelijks bewegen:


De lolcat van deze week vraagt zich af wat het nut is om onszelf en anderen volledig af te schermen van alles dat potentieel gevaarlijk is:


Leg nog eens uit waarin 'in leven zijn'
gelijk staat aan 'leven'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

zondag, april 04, 2021

De week voorbij (een Corona-dagboek)

'Goed, een paar honderd mensen per jaar wordt ernstig ziek en velen zijn dood voordat zij toe zijn aan hun pensioen, maar als wij ze sluiten raken duizenden werkloos. Met name voor de economie is het van groot belang dat ze zo snel mogelijk weer open gaan en daarom protesteer ik tegen de sluiting door de overheid. Ze moeten zo snel mogelijk weer open!'

Gaat over de sluiting van de horeca in het kader van de anti-corona maatregelen, toch? Nou nee, bovenstaande is een weergave van uitgesproken gedachtes rond het sluiten van de Limburgse mijnen indertijd.

Natuurlijk wil ook ik graag weer naar de kroeg maar ik probeer te accepteren dat dingen veranderen. Hoeveel mensen protesteerden tegen het verdwijnen van de laatste turfsteker en de laatste parlevinker?

En hoeveel veranderingen in Nederland werden tegengehouden door op een plein stenen te gooien naar politieagenten?
==============================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

===============================================
Maandag werd ik er door een Broeder op gewezen dat in mijn uitnodigingsmail voor de online bijeenkomst van die avond een stukje praktische informatie ontbrak: de 'Zoom-link'. Alsof je een rijsttafel bereidt en allerlei lekkere hapjes maakt en pas wanneer de eerste gast aanbelt tot een verschrikkelijk besef komt, hem een tientje geeft en vraagt om even naar de Chinees te gaan voor...rijst. Wat *ahum* een vriend van mij overkwam.

Zat kort even aan de waterkant met mijn vriendin 

en verzamelde stukken (papieren dus. Geen stenen die ik uit de stoep wrikte of zo) om mee te nemen naar de kliniek waar men mij wellicht van een nieuwe rechterheup gaat voorzien.

Deed kleine klusjes in huis: aquariumfilter wisselen en een gebroken gordijn-dicht-trek-stok repareren met name. Ook bood ik een stoel te koop aan (dat scheelt straks weer ruimte in huis!) en ging door een lading wereldse goederen van de moeder van mijn zoon: er staan bij mij thuis nog vijf grote kratten en vijf volle vuilniszakken vol met kleding, boeken, naaigerei, ansichtkaarten, bijouterieën en wat al dies meer zij.

Die avond was weer een bijzondere avond met mijn Geheime Jongensclub (een stukje over Vrijmetselarij is in de maak. Nog even geduld graag). 'De anderhalve meter samenleving' werd gezien als metafoor voor de verdeling in de maatschappij. Vriendschappen worden beëindigd omdat mensen het op een enkel punt oneens zijn. Doodzonde! Het idee dat de wereld er beter uit zou zien zonder die ene groep mensen met die ene tegenovergestelde mening, heeft bij velen postgevat. In onze club zien wij 'broederschap' als vaccin. Ondanks onze ge- en verschillen (ja beste lezers en lezerinnen, het is waar: ook Vrijmetselaars zijn mensen) proberen wij open te blijven staan voor elkaars meningen en interesses. In de reguliere maatschappij ('de profane wereld' zeggen wij) is de nuance tegenwoordig vaak ver te zoeken: je bent óf voor óf tegen. Wie de lockdown een goed idee vindt is direct een 'Schaap!', wie twijfels heeft over de werking van een vaccin is direct een 'Wappie!'

Het is moeilijk daar niet in mee te gaan. Vooral vanwege de druk van je  'bubbel', je 'stam' waar je niet graag uitgezet wordt en het daarom maar gewoon eens bent met de groep. Niemand staat graag alleen.

Dinsdag was een spannende dag: ik mocht kennismaken met de chirurg in een privé kliniek waar ik wellicht mijn nieuwe heup ga krijgen! Röntgenfoto's laten maken, vragenlijsten doorlopen en het gesprek met de betreffende chirurg...het ging allemaal goed! 

Het was nog gezellig ook en van de weeromstuit zat ik lekker te flirten met een assistente. Ten dele omdat ik weer zin kreeg - met mijn nieuwe heup te zijner tijd - aan het werk te gaan in de entertainment. Dan word ik zelfs betaald om mensen zich goed te laten voelen. Wat dan altijd werkt is complimentjes maken (mits welgemeend), mensen laten weten dat zij er mogen zijn, dat je hen ziet. Ik verheug mij intens op de dag dat ik weer op een feest mag werken en ben ervan overtuigd dat die dag gaat komen.

Verder deze dag werkte ik aan het verslag van de bijeenkomst de avond ervoor, verstuurde wat e-mails, maakte de bakplaat schoon en keek een aflevering van Star Trek: The Next Generation. Deze aflevering werd indertijd niet door de BBC uitgezonden want het ging over een gevoelig onderwerp: Terrorisme. Wanneer mensen onderdrukt worden, geeft hen dat dan het recht geweld te gebruiken tegen hun onderdrukkers om zichzelf te bevrijden? Waarom is geweld tegen hen wél toegestaan? Het ergste voor de BBC was dat het karakter Data sprak van de 'Ierse unificatie van 2024'. Inmiddels hebben wij weet van het Goede Vrijdag Akkoord, waardoor de vijandelijkheden zijn gestaakt. Maar begin jaren '90 was vrede nog ver weg. Sterker nog: iedereen die de hoop uitsprak dat de twee facties een verbond zouden sluiten werd door beide partijen weggezet als verrader. Lastig onderwerp want wat de ene een 'terrorist' noemt is voor een ander een 'vrijheidsstrijder'. Wat vindt u: mag iemand die zich onderdrukt voelt geweld gebruiken? En is geweld tegen zo iemand wel oké? En waarom mag de ene groep wel en de andere niet geweld gebruiken?

Woensdag las ik een fraaie verhandeling over tradities van Emine Ulgür. Zij schreef het stukje als reactie op iemand die klaagde dat 'Moslims onze feesten afpakken! Kijk maar want Paasstol heet nu opeens feeststol!' Ik verwijs u naar de korte verhandeling (klik op de link hierboven) van mevrouw Ulgür maar wist u bijvoorbeeld dat veel in Nederland wonende Moslims tegenwoordig lootjes trekken bij het Suikerfeest? Mooi stukje integratie, vindt u niet?

Daarover gesproken: ik sprak op straat een jonge buurman, derde generatie Turks, die ik nog door zijn moeder in een kinderwagen geduwd had zien worden. Altijd beleefd. Zo ook deze dag toen hij naar mijn zoon informeerde en ik hem vertelde dat helaas diens moeder was overleden. 'Die heb jij ook wel eens gezien maar je was toen nog kleiner dan ik.' 'Voor mij zult u altijd groter blijven dan ik, buurman. Heb altijd naar u opgekeken en dat doe ik nog steeds.' Mooi, niet?

Ook mooi was mijn wekelijkse voedselpakket: bananen, eieren, brood, groente, druiven...geweldig!

Een vriend kwam mij die avond bijstaan bij het verorberen van het een en ander en een paar van de gekregen overrijpe bananen vormde ik om tot pisang goreng. 

Met de gekregen kromkrommer deden wij ook wat leuks.

Uiteraard kreeg de buurvrouw die die middag op de thee was geweest een paar stukkies. Samen maakten wij ons zorgen om een buurman die de dag ervoor door een van de buren liggend in de tuin was gevonden. Bewusteloos, halfnaakt en onderkoeld. Triest.

Woensdag hield ik mij des morgens bezig met taal. In de vorm van schrijven vooral. De middag was voor een bezoek aan het lokale postzegelpark. Daar had ik afgesproken met de illustrator van mijn kinderboek. Klinkt best gewichtig niet? Het was dik dertig jaar geleden dat hij en ik elkaar zagen: 

hij die graag tekeningen maakte voor in de schoolkrant en ik die er stukjes voor schreef. Popje, de hoofdfiguur van bedoeld boek, was erbij dat hij en ik herinneringen uitwisselden en Popje zag dat het goed was.
De foto van ons samen plaatste ik op social media en de reacties stroomden binnen. Van oud school-genoten (en zelfs van een toenmalig docent) natuurlijk maar ook: 'Hé, mijn vriend is klant van hem!', 'Mijn vader was een vader van zijn klant!', 'Hij is nagenoeg mijn buurman!'. Bleek dat wij meer (kennissen) gemeen hebben dan wij dachten. Erg vermakelijk. Kostelijk bovendien. En zeer amusant. Bijna leuker dan een debat waarin de premier een motie van afkeuring om de oren krijgt.

Die avond kwam mijn vriendin langs dus deed ik niet veel meer. Behalve dan natuurlijk een Franse les volgen en wat chatten met de vriend over onze hernieuwde kennismaking.

Vrijdag vulde ik een enquête in met betrekking tot verzorgde reizen naar Indonesië, speciaal voor Indo's. Er kwamen emoties los waarvan ik niet wist dat die in mij zaten. Ben er nog nooit geweest maar voel wel een drang naar het land waar mijn moeder zaliger vandaan komt. Toen het nog Nederlands-Indië heette. Gek eigenlijk, dat het blijkbaar oké is om een claim te leggen op een ander land, inclusief bevolking.

Heb thuis vroeger het een en ander meegekregen van de taal en cultuur maar voor een vollediger begrip zal je er geweest moeten zijn. Denk ik. Sparen dus maar. Hopen dat mijn heupoperatie voorspoedig verloopt en ik weer kan gaan solliciteren naar beter betaald werk. Minder dan een tientje bruto per uur vind ik vrij weinig voor assistent-boekhouder. Dan werk ik ook maar drie dagen per week. Mij werd eens vriendelijk gevraagd of ik geen vierde dag zou willen werken. Onbetaald. Als reactie stak ik bijzonder vriendelijk de vinger op die zich in het midden van mijn hand bevindt.

Nog meer emoties kwamen los toen ik een vuilniszak met kleding van de onlangs overleden moeder van mijn zoon opende:

'Dit kan weg', 'hier weet ik wellicht iemand voor', 'dit kan in de weggeef-zak', 'dit bewaar ik voor mijn dochter', 'o ja, haar favoriete pyjama!'. Nog vier vuilniszakken en vijf kratten te gaan, vol met haar wereldse bezittingen.

Met een buurvrouw sprak ik mijn afschuw uit over buurtgenoten die zeiden: 'Ja, ik zag de buurman ook bewusteloos in de binnentuin liggen.' 'Waarom heb je geen hulpverlenende instantie gebeld?' 'Dat kwam niet in mij op/daar had ik geen tijd voor/ik dacht dat een ander dat wel zou doen.' Zijn mensen echt zo gevoelloos? Er is een mens duidelijk in nood en met een enkel telefoontje kun je er wat aan doen. Welke reden kan er zijn om dan maar niets te doen? Natuurlijk waren er ook buurtgenoten die daadwerkelijk actie ondernamen zodra zij wisten van de positie van de buurman in kwestie: een buurman legde een deken over het halfnaakte lichaam en wachtte tot de ambulance er was die was besteld door een buurvrouw. Maar zou de wereld niet wat prettiger zijn om in te leven wanneer meerdere mensen wat empathie zouden tonen?

Zaterdag hielp een buurvrouw mij met het leeghalen van een paar vuilniszakken en het sorteren van kleding. Erg fijn, haar hulp. Later op de dag bracht zij mij ook nog eens eten! Intussen deed ik een biertje met een buurman en twee vrienden van hem. Op straat, bij ons voor de deur. Erg fijn ende gezellig!

Werkte wat aan een volgende verhalenbundel en deed een poging tot opruimen. Gek eigenlijk hoe opruimen in eerste instantie altijd leidt tot meer rotzooi.

Rotzooi is ook waar 'anti-vaxxers' in geloven. De grootste klinkklare nonsens nemen zij over van bekende samenzweringswebsites als NineForNews. Voor wie er niet bekend mee is: het gaat om het online equivalent van de vroegere pulpblaadjes met schreeuwende koppen als 'ELVIS LEEFT!', 'ELVIS IS EEN ALIEN!', 'ELVIS MAAKTE MIJ ZWANGER DUS MIJN KIND IS EEN ALIEN!', 'ELVIS VERMOORDDE LADY DI!' Inclusief de overweldigende hoeveelheid reclames voor commerciële producten waarvan het nut niet is bewezen (in de blaadjes waren dat vaak wonder-afslankpillen, nu zijn dat 'pillen die kanker genezen' dus eigenlijk is er niet veel veranderd). In de blaadjes was Elvis Presley opvallend vaak het mikpunt, bij de hoaxwebsites is dat nu - uiteraard - Corona. Want daar trek je momenteel de meeste adverteerders mee.

In het begin schrok ik er van dat ook mensen die ooit konden nadenken domweg geloven in de onzin die zij lezen. Inmiddels besef ik dat het in wezen om sektarisch gedrag gaat: je wordt er langzaam ingezogen en wanneer je eenmaal gelooft dat je anderen niet meer moet geloven, heb je een 'deprogrammeur' nodig om weer op Aarde te landen. Bovendien kan het echt iedereen overkomen: Via een buurvrouw die in de zorg werkt tot een bassischoolleraar die dit op Facebook plaatste:
Er zijn meerdere dingen aan te merken op deze tekst. Ik geef een paar voorbeelden en nodig u van harte uit er nog een paar uit te halen:
-Mensen zijn bang om ziek te worden of dood te gaan en willen daar wat tegen doen. Het lijkt mij niet raar om bang te zijn voor iets waar 4 op de 1000 mensen die het krijgen dood aan gaan. Meneer de Boer is bang voor het vaccin omdat misschien 20 op de 20 miljoen mensen die het ontvangen er flink ziek van worden. Dus welke van de twee groepen is er een grotere bangepoepert: zinnige mensen of meneer de Boer?
-'Mensen weigeren vaccinatie door kennis'. Is - behalve bijzonder slecht Nederlands. Deze man geeft les aan onze kinderen, hè! Dat u dat even weet - gewoon niet waar: wanneer de kennis afdoende is opgeleid mag hij of zij mij best het vaccin toedienen.

Ander tekstje van dezelfde meneer. Hij zet dit zelf openbaar op internet dus zijn naam kan gewoon genoemd worden.
Wat is een pretrib-opname? En wil ik dat weten?

Mogelijk staat het voor 'preretribution': de vage theorie dat de Warige Gelovigen fysiek gered zullen worden wanneer de Here bij de Tweede Komst van Jezus zijn toorn over de niet-gelovigen laat neerdalen en te vuur en te zwaard alles en iedereen omlegt die niet hard genoeg in Hem gelooft.

Als deze meneer de leraar was van een van mijn kinderen zou ik van de schoolleiding ontslag op staande voet eisen. Zijn 'vrijheid van meningsuiting' is een rechtstreekse bedreiging voor de gezondheid van kinderen.

Een stapeltje kleding uit de nalatenschap van mijn zoon's moeder waste en streek ik omdat ik wel mensen weet die de kleding zouden willen hebben. Bewaarde ook een bloesje voor mijzelf en een t-shirt voor mijn zoon. Wellicht dat mijn vriendin blij wordt van een lekker groot slaapshirt, een leuk sjaaltje en een fijn mouwloos vest. Ik geef de kleding (en spullen) liever weg aan bekenden dan dat een onbekende een paar tientjes geeft voor de hele lading.

Ik begrijp dat er mensen zijn die het een tikje onaangenaam idee vinden om rond te lopen in kleding van een overledene. Dat snap ik echt. Maar bedenk maar dat het schaap waarvan jij zo'n lekkere warme huistrui draagt niet meer leeft. Zit de trui nu minder lekker?

Zondag was het Pasen. 

En erg stil op straat. Ik ben nog jong genoeg om mij te herinneren dat mensen wat gehaast over straat liepen, ruzie makend {'Schiet nou toch ohop! We moeten onderweg ook nog bloemen halen!) met partner en kinderen, balend van een vlekje op een bloes die hoort bij hun 'Paasbest'-outfit. Onderweg naar een - doorgaans wat ouder - familielid om daar te genieten van een Paasbrunch. Met een beetje pech verkeersregels aan de laars lappend om op tijd bij het andere paar schoonouders te kunnen zijn voor de Paaslunch. Na de laatste plichtplegingen volgde de volgende dag - in de beste Judea-Christelijke traditie (die moslims begrijpen er niets van!) - een bezoek aan de meubelboulevard.

Natuurlijk wenste ik mijn kinderen een Vrolijk Pasen. Van alle drie kreeg ik een hartelijk 'Vrolijk Pasen!' bericht terug. Daarnaast appte, mailde en belde ik met een paar mensen en monteerde een snoer met een stekker aan een lamp die in de keuken komt te hangen. Heb daar al jaren alleen maar een TL-buis aan het plafond. TL-licht vind ik niet het allerprettigste licht wanneer je 's ochtends de keuken in stapt. Het is niet een klusje dat ik dagelijks verricht maar...- om even in Bijbelse sferen te blijven - er was licht en hij zag dat het goed was.
Nu nog iemand zo gek zien te krijgen om op mijn aanrecht te gaan staan, twee gaatjes in de muur te boren en de nieuwe lamp op te hangen. Of wachten tot ik dat over een paar maanden zelf weer kan.

Billy de Kat's favoriete brokjes waren in de aanbieding en daarvoor hobbelde ik naar de supermarkt. Tussen de huizen door zie ik dan appartementencomplex 'de Piramides'. Dat eigenlijk beter 'de kerstbomen' geheten had, aangezien het ontwerp gebaseerd was op de kerstboom die in het kantoor van de architect stond.

's Avonds keek ik naar de beeldbuis terwijl ik verder ging met strijken.

In het kader van 'Onbekende Helden' noem ik ditmaal Bibian Mentel.

De Engelstalige stukjes van deze week:

Dr. Mabuse van Propaganda is in deze live-versie de muziek van deze week:

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Bibian Mentel


vrijdag, april 02, 2021

Een laatste keer (een verhaaltje)

Ondanks hun grote liefde voor elkaar
ging het gewoon niet meer.
Soms is liefde alleen
niet genoeg voor een relatie.

Zij waren beiden op een feest.
De DJ speelde 'hun' liedje.
Hij keek haar aan.
Zij beantwoordde zijn blik.
Hij stak zijn hand uit.
Zij accepteerde die.

De gesprekken om hen heen verstomden.
Zij dansten samen.
Nog een laatste keer.


==========================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

woensdag, maart 31, 2021

Hoe sociaal is sociale media?

Het zal u wellicht wat verbazen maar ik ben vrij extrovert: ik hou van kletsen en nieuwe mensen ontmoeten om met hen te praten over zaken waar ik (nog) geen verstand van heb. Om even te lachen, elkaar te amuseren, te leren. Vind ik leuk.

==============================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

=================================

Niet meer naar de kroeg kunnen en niet meer kunnen werken op feesten en festivals, noch op kantoor met collega's te kunnen praten is voor mij dus...eh...niet zo leuk.

Gelukkig is er sociale media. In het Engels 'social media'. Maar whatever. Taal verandert nu eenmaal en het is in elke taal heel normaal dat woorden uit andere taalgebieden worden geïntegreerd. Met de komst van sociale media is dat proces wat versneld. That's all.

Op Facebook plaats ik mijn blogstukjes, de Nederlands- en de Engelstalige. Ook deel ik er memes, muziek en artikelen die mij interesseren. Anderen moedig ik graag aan daar op te reageren, zoals ik ook bij hen graag reageer wanneer iets wat zij delen iets bij mij 'triggert' (daar is dat Engels weer).

Voor (mogelijke) collega's op het gebied van schrijven en entertainment is er deze Facebook-pagina van mij. Voor overig werk gerelateerd contact is er LinkedIn

Voor Facebook was er Hyves. Daar zat ik ook op. Nog voor Hyves was er Orkut en ik zat ook op ICQ en zelfs ooit op een of ander Bulletin Board, nog net voor ik mijn eerste e-mail adres had.

Kortom, kletsen met mensen via internet doe ik nagenoeg sinds internet bestaat.

Op het gebied van social media ben ik geen onbekende. Heb zelfs een (slapend) Tumblr-account, plaats af en toe wat op Pinterest, regelmatig een plaatje op Instagram, een lolcat op (Icanhaz)cheezburger en deel mijn zelfgemaakte memes tegenwoordig via IMGflip.

Maar hoe sociaal is dat sociale media nu helemaal? 

Eerst is het handig om te begrijpen dat het gaat om tweewegs-verkeer: niet alleen zelf berichten plaatsen maar ook reageren op berichten van anderen. Maar ook niet alleen berichten van anderen bekijken zonder ooit te reageren. Net als in de kroeg: In een volle kroeg in mijn eentje met een drankje zitten zonder enige interactie doe ik niet. Wanneer een onbekende blij uitroept 'Ik ben net opa geworden!', dan feliciteer je hem. Wanneer iemand zegt: 'Ik voel mij niet zo lekker vandaag', dan vraag je wat er aan de hand is en biedt je steun, al is het alleen moreel. 

Wanneer iemand een vraag stelt, dan probeer je antwoord te geven. Desnoods zeg je: 'Dat weet ik ook niet maar ik hoor het graag wanneer je antwoord hebt, want ik ben daar ook in geïnteresseerd.' Bijvoorbeeld. Je kunt ook helpen iemand een antwoord op een vraag of een verloren persoon of object te vinden door het bericht in kwestie te delen met jouw eigen volgers. Zo worden niet alleen antwoorden maar ook mensen, knuffelbeestjes en trouwringen gevonden. Niet altijd natuurlijk maar hoe meer mensen het bericht onder ogen komen, hoe groter de kans op succes.

Ik schep er genoegen in om mensen die roepen 'MSM weigert hierover te berichten!' een link te sturen naar een artikel in een toonaangevende krant. Ja, soms gooi ik even een knuppel in het hoenderhok. Om mensen aan het denken te zetten: 'Zeg je dit omdat je aandacht tekort komt of vind je écht dat de ene groep mensen inferieur is aan jouw eigen groep?'

Bij tijd en wijle ga ik ook graag de discussie aan. Niet omdat ik mij verveel, maar om van elkaar te leren: iedereen weet iets dat een ander niet weet. Altijd.

Jammer vind ik het wanneer mensen mij 'blocken' op Twitter zodra ik aangeef het op een bepaald punt niet met hen eens te zijn. Zie dat 'blocken' alsof je in een café met iemand zit te praten. Jij zegt: 'Nou eh...dat vind ik eigenlijk niet.' Waarop de gesprekspartner zich omdraait en wegloopt. Sommigen gaan zelfs zo ver dat zij van de kroegbaas eisen dat die jou uit zijn zaak verbant. Een 'Twitterban' heet dat. Vind ik persoonlijk vrij onbeleefd. Om dat alleen maar te doen omdat iemand het niet met je eens is, vind ik dat ook nog eens kinderachtig. 

Heb zelf in de twaalf jaren dat ik op Twitter zit maar twee accounts (je weet nooit hoeveel accounts mensen hebben dus het kan ook een persoon geweest zijn) gerapporteerd. In beide gevallen wegens fysieke bedreiging: in het ene geval werd ik, in het andere geval iemand anders bedreigd met lichamelijk geweld. Dat gaat mij echt te ver. Praten, discussiëren, tot uitschelden aan toe, dat vind ik nog te tolereren. Het is alsof iemand in de kroeg een klap uitdeelt en zich verontschuldigt met 'Het was maar een klein tikje en ik was dronken dus ik kon er niets aan doen. Die ander had gewoon op tijd moeten bukken en het niet oneens moeten zijn met mij!' Ja, doei!

Met mensen die denken dat hun angsten feiten zijn praat ik niet meer, noch met mensen die vinden dat vrijheid van meningsuiting uitsluitend geldt voor mensen die dezelfde mening hebben als zij.
'Ja, jij hebt vrijheid van meningsuiting.
En ik heb het recht jou mijn kroeg uit te zetten
voor het maken van racistische opmerkingen.'

Jammer vind ik dat er mensen zijn die zoveel anderen 'blocken' dat zij op gegeven moment in 'de kroeg' zitten met uitsluitend mensen die het altijd met hen eens zijn. Die accounts hebben dus zelden meer dan een handvol 'volgers'. Zo blijven zij altijd in hun eigen 'bubbel' en worden zij gesterkt in de gedachte dat zij, en alleen zij, altijd gelijk hebben, over wat voor onderwerp dan ook. Dat moeten zij natuurlijk zelf weten maar persoonlijk lijkt mij dat nogal saai.

Als u al op sociale media zit, hoe gebruikt u dat dan? Wat zijn volgens u de voor-  en nadelen?

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

dinsdag, maart 30, 2021

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws vind ik dat steeds meer Amerikaanse staten de doodstraf afschaffen. In Virginia is het voortaan niet meer mogelijk iemand te vermoorden omdat Het Volk tegen het vermoorden van mensen is. Weer een stukje barbarisme minder in de wereld!

Billy de Kat
zit graag gewoon mooi te wezen:

Op een bepaalde manier gaat de lolcat van deze week
over vrijheid van meningsuiting:

'Vogels vliegen niet,
alleen maar omdat zij kunnen vliegen'.
Met andere woorden: dat je ergens een mening over hebt,
betekent niet per se dat je die ook moet delen.



In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, maart 28, 2021

De week voorbij (een corona-dagboek)

'De maatregelen werken goed dus die kunnen nu wel worden versoepeld of zelfs afgeschaft!'

En...na invoering van de autogordel daalde het aantal verkeersongelukken met slechte afloop. De maatregel 'draag een autogordel!' is nog steeds van kracht. Had die moeten worden afgeschaft of versoepeld? Ander voorbeeld: zwemles voor kinderen werkt want het aantal kinderen dat verdrinkt is verminderd. Moet dus de (verplichte?) zwemles maar worden afgeschaft? Er gaan minder mensen dood aan longkanker sinds roken wordt ontmoedigd. Dus nu kunnen sigaretten best wel weer worden verkocht in de sportkantine 'want mensen mogen zelf uitmaken of, wanneer en waar zij roken en de overheid mag hen die vrijheid niet afpakken!' toch?

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

Maandag hoorde ik van mijn werkgever dat ik wellicht binnenkort weer wat kan doen voor de brouwerij. Van mijn zorgverzekeraar kreeg ik toestemming mij aan te melden bij een particuliere kliniek voor mijn heupoperatie. Die is daar wat duurder maar toch gaat men akkoord: of nu een nieuwe heup, of binnen afzienbare tijd een nieuwe heup, een nieuwe knie en een paar nieuwe ruggenwervels. Met een beetje mazzel kan ik binnen twee maanden onder het mes. Duimt u voor mij?

Van pure vreugde maakte ik een wandeling en genoot even van mijn toekomstige vrijheid van bewegen aan de waterkant. 

Op de weg terug naar huis haalde ik kattenvoer en ook voor mijn wederhelft en mijzelf wat lekkers.

'Ik heb gehoord dat nog maar 2 op de 28 kinderen in Duitsland Duits spreekt!', liet een racist op sociale media weten. 'Dus weg met moslims!'. 'Eh...het gaat niet om een gemiddelde van 'alle Duitste kinderen' maar om de eerste klas van een basisschool die gespecialiseerd is in lesgeven aan kinderen die pas sinds kort in Duitsland wonen. Niet zo gek dat 'de meeste kinderen die geen Duits spreken geen Duits spreken'. Ook de kindertjes die net uit Noorwegen, Nederland, Frankrijk, Italië of Amerika komen spreken daar nauwelijks Duits in het eerste leerjaar.' 'Ja maar..!' Laat maar. 

Sowieso ging de racist in kwestie direct over op een ander onderwerp. Standaard tactiek. In elk geval maakte hij geen gebruik van die andere veelgebruikte tactiek die racisten gebruiken wanneer zij geen argumenten meer hebben. Hij schold mij dus niet uit. Netjes, hoor!

Helaas werkt dat zo met elk geloof: wanneer iemand fanatiek gelooft is hij of zij maar moeilijk op andere gedachten te brengen. Of dat nu het geloof is in een almachtige god, dat moslims minderwaardige wezens zijn of dat een apparaatje het allerbeste is omdat er een zilverkleurig appeltje op zit geplakt.

Leuk vond ik dat Caroline 'Kerrolain' van der Plas van de BoerenBurgerBeweging persoonlijk reageerde op een bericht van mij. 


Zij was indertijd initiatiefneemster van de boerenprotesten en een marketingbedrijf ('Kom gewoon op een trekker naar je werk op je eerste dag als kamerlid! Dan gaan mensen jou boerin noemen en kun jij verontwaardigd reageren. Lachen, joh!') zag de kans schoon haar naar voren te schuiven als lijsttrekker van een nieuwe politieke partij die op zou komen voor investeerders in megastallen boeren.

Hun reclamefilmpje was al wat apart:

Hoezo: 'Windmolens op zee pikken landbouwgrond in!'?

Ten tijde van die protesten rook ik al onraad en schreef hier over mijn bevindingen. Ook een student merkte dat er iets niet helemaal in de haak was met deze partij en schreef daar hier over. De BBB zit stomtoevallig op hetzelfde adres als hun grootste sponsor. Die sponsor wordt betaald door bedrijven als Bayer. Erg interessant!

Dat werd mijn avond ook. Onder mijn bureau voelde ik mijn voeten beter in mijn sloffen zitten nadat mijn vriendin zo lief was mijn teennagels te knippen, eerder die dag. De dag eindigde voor mij met een verse aflevering van The Walking Dead: bijlen in hoofden, losliggende darmen, vriendschap, verraad en liefde...heerlijk!

Dinsdag had ik een buurvrouw op de thee, verrichtte ik wat vrijwilligerswerk, deed wat huishoudelijke klusjes. Verder maakte mijn hart een vreugdesprongetje toen mijn vriendin binnenkwam, verwerkte ik een flinke stapel papier, schreef mij 'een ongeluk' en keek een aflevering Star Trek: the Next Generation. Heerlijk ouderwets moralistisch maar niet op een erg storende manier: 'Moet je mensen helpen die niet om hulp vragen? In hoeverre kun je iemand helpen zonder dat je zijn of haar zelfontplooiing in de weg staat? Hoe vaak besef je dat 'die ander' jóú als 'die ander' ziet? Wat vind je er écht erg aan dat een ander er anders uitziet dan jijzelf of andere gewoontes heeft?

En ik ontdekte iets leuks over de serie: CGI stond nog in de kinderschoenen en zelfs een 'green screen' gebruiken ging nog wat schutterig. Dus de 'sterrenhemel' op de achtergrond bij scènes die zich voor een raam op een ruimteschip afspelen was gewoon een dik zwart doek met hier en daar een stukje zilverdraad.

Het was lekker weer dus ik was even buiten:

Op Twitter deelde ik het bericht dat ook grote media wel eens de mist ingaan en doodleuk berichten van 'Russische trollen' voor waar aannemen, waarna velen ('Want het stond in de krant!') het bericht ook voor waar aannemen. Daar staan de mensen tegenover die ervan uitgaan dat een bericht op social media dat níet wordt overgenomen door 'MSM' (de kranten, het journaal) wel waar moet zijn 'want waarom wil de overheid niet dat wij dit weten?' Met een tikje denigrerende term worden deze mensen 'wappies' genoemd. Ook door mij. 

Opvallend vaak is hun kennis van de Nederlandse taal abominabel en zijn de woorden wel te herkennen, dan nog is het vaak totaal onduidelijk wat zij bedoelen. Adrenochroom? Galactic Counsel? De Cabal? Niburu? Om mijzelf en andere 'schapen' (zo noemen 'wappies' mensen die liever vertrouwen op reguliere kranten dan iets aan te nemen van ene Jacqueline op Facebook) te helpen schreef ik 'Wappiepedia'.

Natuurlijk keek ook ik naar de persconferentie van de heren Rutte en De Jonge die avond maar had het na een kwartiertje eigenlijk wel gezien: smoesjes, uitvluchten, wegkijken, beschuldigende vingertjes, besluiteloosheid...kortom, hetzelfde recept dat het Nederlandse volk al maandenlang krijgt voorgeschoteld. Dus schiet maar op met de nieuwe kabinetsformatie want langzamerhand krijg ik trek in wat anders. Al is het maar iemand als Boris Johnson die doodleuk beweert: 'Het gaat opeens heel goed met vaccinatiebeleid (in de Westerse landen), vooral dankzij kapitalisme en hebzucht.'

In het journaal geen woord over een slachtpartij waarbij 137 burgers gruwelijk zijn vermoord. Het spijt me dat ik weer wat cynisch overkom maar dat is omdat de doden niet blank waren.

Woensdag werkte ik - samen met de buurvrouw die de taak van voorzitter heeft - als penningmeester voor een goede doelen stichting. En wij dronken thee. Ook zette ik een flinke stap (ha!) op weg naar een nieuwe heup: heb nu een intake-gesprek gepland staan in de kliniek waar een en ander zou moeten gaan plaatsvinden. Spanning ende sensatie!

Tijdens een wandeling keek ik even de toekomst in:
Enigszins opgewonden maar ook een beetje beducht voor de komende pijn: men zal mijn been open snijden, de versleten heup met grof geweld verwijderen, een nieuwe plaatsen en mij dan bijstaan in het zetten van de eerste stappen die ik zal zetten met in totaal twee kunstheupen.

Kon mijn enthousiasme niet verhullen toen ik op straat even met een (andere) buurvrouw sprak en als het fysiek had gekund had ik gehuppeld naar de supermarkt voor de favoriete snoepjes van mijn kat.

Mijn kat genoot van de traktatie en de vriend die die avond rond etenstijd kwam genoot van de stukjes banaan die ik had gebakken en daardoor veranderden in het gerecht pisang goreng. Wat letterlijk 'gebakken banaan' betekent. 

Een paar stukjes bracht hij even langs bij een buurvrouw. Wachtuseffe? Geen voedselpakket deze week? Nee, ik was te laat met aanmelden en men kan maar een beperkt aantal buurtbewoners bedienen.

Donderdag deed ik het een en ander dat ik zal samenvatten in een app-bericht dat ik - enigszins aangepast uit privacy overwegingen - verstuurde aan een vriendin die ochtend:

'Wil mij niet vervelen. 😊 Maar doe het rustig aan. Daarom app ik maar met vier mensen tegelijk nu, terwijl ik mail met twee verschillende Loge-Broeders, mijn eigen administratie en die van een vriend verzorg, overleg pleeg met de dame die de kaft van mijn komende verhalenbundel ontwerpt en met de illustrator van mijn kinderboek, een tas met kleding van de onlangs overleden moeder van mijn zoon sorteer, de oven schoonmaak en zo thee ga zetten voor een buurvrouw om met haar even te werken voor een stichting. Tussendoor - want ik wil mij niet vervelen - leer ik nieuwe Franse woorden, kijk ik rond voor een nieuw mobieltje (mag mijn abonnement verlengen) en zoek ik informatie over Afrikaanse filosofen voor zowel een Bouwstuk als ook voor een toekomstig blogstukje. Blij dat een afspraak niet doorgaat vandaag want dan kan ik nog even wat aantekeningen uitwerken voor het boek over mijn familie, geschreven vanuit mijn moeder en reageren op een paar vacatures.

Heb jij ook een lekker rustig dagje?'

Tussendoor ruimde ik een beetje op, vulde formulieren in voor de komende intake in de kliniek waar ik wellicht een nieuwe heup ga ontvangen en streek een stapel kleren weg. Naast scheren en nagels knippen en rondhangen op sociale media en zo.

Superlief dat mensen mij films en TV-series aanraden en voorstellen dat ik lekker ga wandelen of zo 'want je zult je wel vervelen nu je tijdelijk niet werkt en zo'. Echt heel lief aangeboden maar ik verveel mij echt niet. Heus.

Ter ontspanning ben ik dagelijks te vinden op sociale media. Bijvoorbeeld om te kijken naar de reacties op het moeten voorkomen van Willem Engel. U weet wel, dat is die blanke man met dreads die wilde dat zijn dansschool weer open zou gaan en daarom met een horeca-ondernemer samenwerkte om protesten tegen de corona-maatregelen te organiseren. Niet uit eigen belang hoor, maar puur om Het Volk te helpen! Dat hij per ongeluk op vakantie ging van het geld dat de aanhangers van Viruswaarheid hem gaven voor rechtszaken wordt hem met liefde en geduld vergeven. Maar oproepen tot geweld mag écht niet en daarvoor moet hij zich verantwoorden.

Om de aandacht af te leiden roept hij dat er verkiezingsfraude is gepleegd en dat daarom zijn partij geen zetels kreeg. Grappig genoeg zei ook Baudet vooraf dat er vast fraude gepleegd zou worden. Tot hij volgens de officiële uitslag twee keer zoveel zetels had dan daarvoor. Opeens was er níet gefraudeerd tijdens de verkiezingen. Wanneer populisten (dreigen te) verliezen roepen zij per definitie 'Fraude!' en zijn dus bijzonder voorspelbaar. Ik vind dat grappig. Niet alleen een bekende, werkloze dansleraar moet zich verantwoorden. 

Ook Kajsa Ollongren*, de demissionair minister van Binnenlandse Zaken die samen met Annemarie Jorritsma optrad als verkenner voor het nieuw te vormen kabinet na de recente verkiezingen. Nadat bleek dat mevrouw Ollongren positief had getest op COVID-19 spoedde zij zich naar buiten met vertrouwelijke stukken onder de arm. Duidelijk leesbaar voor een journalist met een zoomlens. Met onaardige opmerkingen in het document over collega's en woorden die lijken in te houden dat, nog voor de gesprekken moeten beginnen, enkele partijen en politici worden uitgesloten van onderhandelingen. Het is nog maar de vraag of dat legaal is. Een politiek verkenner hoort onpartijdig te zijn en aan het begin van onderhandelingen letterlijk alle opties open te hebben.

Je zou bijna begrijpen dat een of andere idioot een bommelding plaatste op het Binnenhof.

*Leest u het artikel: op het einde ervan zult u begrijpen waarom ik sympathie heb voor Pieter Omzigt

Tijdens mijn dagelijkse wandeling liep ik bij de waterkant mijn vriendin tegen het lijf.
Hier hang ik graag af en toe over de leuning
voor een moment van rust

Voelde mij wat rillerig dus ging die avond bijtijds mijn bed in.

Vrijdag sliep ik uit en ging ik rustig aan de slag: afspraken maken met deze en gene, belastingaangifte doen, papieren sorteren, pannen schoonmaken, een verhaaltje publiceren, mij verbazen over wat ik las op sociale media...een vrij normale dag dus eigenlijk. Behalve dan dat ik deze dag geen foto's maakte. Met mijn wederhelft op de bank liggende genoot ik niet alleen van haar aanwezigheid maar ook van de rolprent Predestination met Ethan Hawke en nog een paar mensen. Een heerlijke tijdreis-film, compleet met variant op de grootvader-paradox: 'Wat gebeurt er wanneer je terug gaat naar het verleden om te voorkomen dat je jezelf doodschiet?' 

Zaterdag was ik redelijk vroeg op. Blijkbaar wordt tegenwoordig de vuilcontainer voor de deur op zaterdag geleegd. De vuilniswagen die voor die klus wordt gebruikt is (al dan niet bewust) niet geluidsarm gebouwd. Beetje jammer. Een vriendin kwam op de koffie en nam lekkers mee. Gezellig!

Een paar uur later maakte ik op diens kantoor nader kennis met een man die mij via Facebook had benaderd: wellicht kunnen wij het een en ander voor elkaar betekenen. Het was zo'n fijn gesprek dat ik het aandurfde om vanaf de locatie naar huis te lopen. In normale omstandigheden zou ik daar een minuut of twintig over doen. Het werd het dubbele. Het leverde pijn in mijn heup en linkerkant van mijn borst (waar mijn kruk steun vindt) op maar het gaf ook voldoening. Onderweg kwam ik een mooie boom tegen. En ook dat is wat waard, vind ik. 
en liep ik langs dit park:

Thuis wat gegeten en meteen door naar een optreden van een vriend. Dankzij moderne technieken speelde een van zijn alter ego's een deuntje mee. Gezellig!

Online dan toch. Heerlijk stukje afleiding van de pijn.

Zondag had ik een lekker rustig huishoud- en schrijfdagje. Was op tijd met het bestellen van mijn wekelijks voedselpakket, bereidde een vergadering voor, verzorgde de huisdieren en dito planten en verwerkte een stapel papier.

Uiteraard lachte ik ook weer even om de 'vrijheidsstrijders' die Nederland wel even zullen bevrijden van de lockdown. Eerder zagen wij al 'verpleegkundigen' in hun witte jasje van de vleesafdeling van een bekende supermarktketen doen alsof 'alle verpleegkundigen in Nederland!' beweren dat de gevaren van Covid-19 zwaar overschat wordt. Tip voor mensen die zich tijdens protesten willen voordoen als arts: doktersjassen in Nederland hebben geen lange mouwen wegens hygiëneregels. U weet wel: dat zijn regels die gelden om anderen te beschermen en zijn dus niet per se geschikt voor egoïsten.

Nu zagen wij ook 'veteranen' met jasjes van de dumpzaak waar men geen hele uniformen verkoopt maar wel nieuwe baretten. Heb nog nooit veteranen in spijkerbroek en op gympies in de houding zien staan. Noch met 'decennia' oude baretten op die net zijn gekocht. Maar dankzij dit wekelijks terugkerend evenement hebben wij 'normale' mensen weer iets om te lachen. Als échte verpleegkundige of veteraan zou ik mij trouwens zwaar beledigd voelen.
In de biblebelt schept men er genoegen in om ook verpleegkundigen te beledigen. Inmiddels hebben plaatsen als Urk de hoogste corona-cijfers. Gewoon, omdat lokale kerken de corona-regels aan de habijt lappen en kerkgangers met de blote vuist op de blote gezichten van journalisten meppen. Toch raar: als God je beschermt tegen het Corona-virus kan Hij jou toch ook beschermen tegen agressieve microfoons? En als God had gewild dat je lastige journalisten overreed met een auto had hij jou geen armen en benen maar wielen gegeven, toch? Er gaan nu stemmen op om op Urk voortaan maximaal drie families per zondag toe te laten tot de kerk. Maar het is nog maar de vraag of het gebouw ruimte heeft voor 500 mensen per keer.

Mijn vriendin kwam begin van de avond langs en bleef maar meteen. Op TV was een collega te zien. In het praatprogramma van Splinter Chabot. 

De Engelstalige stukjes van deze week:

Het pleonasme van deze week is: Onbegrijpelijke wartaal.

A change is gonna come van Same Cooke, in de versie van Brian en zijn vader Thomas Owens is de muziek van deze week:




Meer lezen? Mijn verhalenbundels

vrijdag, maart 26, 2021

Vragen (een verhaaltje)

Net iets te vaak
kwam zij hem wat vragen

Net iets te vaak
raakte zij hem per ongeluk aan

Net iets te vaak
rustte haar blik op hem

Zij lachte om elk van zijn grapjes,
hielp hem voor hij hulp nodig had
en had de meest oprechte glimlach
die hij ooit had gezien

Wanneer hij haar weer zou zien
(over enkele jaren misschien al!),
zou hij naar haar naam vragen.

===============

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

woensdag, maart 24, 2021

Verkiezingen

17 Maart 2021 waren er verkiezingen voor de Tweede Kamer. Toevallig was niet lang ervoor het kabinet afgetreden wegens diverse zaken die niet door de beugel konden. Je zou dan denken dat de zittende bewindspersonen worden afgerekend op hun 'foutjes': doelbewust liegen, informatie achterhouden, racisme aanmoedigen, zaken in de doofpot stoppen, liegen over het feit dat je gelogen hebt...In de politiek zeg je dan: 'Ik heb misschien een foutje gemaakt.'

De verkiezingen waren vanwege de corona-pandemie uitgespreid over meerdere dagen en 70-plussers konden per post stemmen. 'Er wordt vast gefraudeerd!' roepen populisten voordat verkiezingen beginnen. Om zichzelf in te dekken wanneer zij niet voldoende steun van Het Volk krijgen. 

Persoonlijk ben ik sinds eind jaren '80 stembureaulid en mocht ik de opkomst en ondergang van de stemcomputers meemaken. Goed, in Nederland gaat het stemmen dus door een rondje naast de naam van een kandidaat van een partij naar keuze rood in te kleuren. Dat werkt verder zo.

Dit filmpje vind ik ook wel duidelijk:


Wie wil weten wat de exacte richtlijnen waren voor de Amsterdamse medewerkers, kan dit filmpje bekijken. Vrij saai maar dan weet u dat voortaan. Op sociale media vragen hoe dat werkt, dat stemmen tellen of een bekende populist nablaten 'dat er vast wel gefraudeerd zal worden!' zult u dus nooit doen. Afgesproken?

Al die jaren dat ik het doe hoor ik van mensen: 'Er wordt vast gesjoemeld door de leden van het stembureau! Ik eis te mogen meekijken wanneer er geteld wordt!' En al jaren vertel ik hen dat dat het recht is van elke burger. 'Kan ik rekenen op jouw komst, die avond? Het tellen gebeurt van ongeveer 9 uur 's avonds tot een uur 's nachts. Dit is het adres van het bureau waar ik zit.' En al jaren weigert de betreffende ongelovige burger die avond te komen kijken: 'Ik was het vergeten', 'Mijn hond was opeens ziek', 'Er was iets leuks op televisie', 'Ik was in slaap gevallen', 'Ik dacht dat je een grapje maakte'. Allemaal smoesjes. Laat staan met welke excuses mensen komen wanneer je hen vertelt dat zij zich officieel als stembureaulid mogen aanmelden. Om dan een cursus van zes uren (met examen waar je voor moet slagen) te volgen bij elke verkiezing en de dag zelf 17 uren in een stemlokaal te zitten. Maar wel blijven roepen: 'Er wordt vast gefraudeerd!'. Ik vind daar iets van. Sowieso van domheid en hypocrisie.

Daarom maak ik wel eens memes
'Stem op de Populistische Katten Partij!
Wij zijn het altijd eens met Het Volk!
In elk geval op sociale media.'

(Was best trots op het logo van deze niet bestaande partij.
U kunt er een konijntje in zien, een indiaan, het 'white power' handsignaal, 
het Alziend Oog, het getal drie, gebarentaal voor 'oké')
De hele 'verkiezingsposter' kostte in totaal wel een kwartier om te maken.)

Een meme is een plaatje met daarin weinig ruimte voor nuance. Met de memes die ik maak probeer ik mensen aan te sporen tot zelfstandig nadenken en interessante gedachtewisselingen op gang te brengen. Uit ervaring weet ik - net als politici en andere marketeers - dat een sprekend beeld met een pakkende tekst bij veel mensen beter blijft zitten dan langdurige argumentatie.

Er zijn in Nederland heel veel mensen die zeer eenvoudig te beïnvloeden zijn. Toch denk ik niet dat het een goed idee is om mensen te testen op kennis over de politiek voor zij mogen stemmen. Stel je voor dat alleen mensen die op een blanco wereldkaart Oekraïne konden aanwijzen mochten stemmen in het kader van het Oekraïne-referendum? Of dat alleen mensen die minimaal twee Europarlementariërs van naam kennen mogen stemmen voor het EU-parlement? Of dat mensen het stemrecht wordt afgenomen wanneer zij niet kunnen uitleggen dat 'de Koran verbieden' wetstechnisch én praktisch onmogelijk is? 

Persoonlijk vond ik het aandoenlijk dat een dementerende meneer heel graag op Joop den Uyl wilde stemmen. En zal ik op het stembureau de tirades van mensen missen die zo graag roepen: 'Het zijn allemaal zakkenvullers!' Een lage opleiding en/of een laag IQ is in Nederland geen beletsel om te mogen stemmen en ook mensen met een normaal of hoog IQ doen wel eens dingen waarbij anderen de wenkbrauwen optrekken. 

In een echte democratie telt de stem van iedereen. Zelfs criminelen hebben stemrecht!
Nu weet u meteen waarom in Amerika zo ontzettend veel - doorgaans mensen met een donkere huidskleur - mensen in de gevangenis zitten voor zeer lichte vergrijpen: het stelen van een pakje sigaretten, het bezit van een sigaret met een beetje wiet daarin...Nooit opgevallen dat de politie daar nog nooit Charlie Sheen heeft opgepakt voor drugsgebruik? Of Wall Street bankiers? Blijkbaar gaat het niet om de drugs maar om het inperken van stemrecht van vooral donkere mensen.

Ik vind dat mooi, dat in Nederland iedereen mag stemmen. Dat stemmen ongeldig worden verklaard omdat er mensen zijn die graag iedereen op de lijst van JA21 in de Kamer willen hebben en dus maar alle hokjes bij die partij rood kleuren, dat is dan maar zo. Ook zijn er mensen die niet beseffen dat veel volgers hebben op Twitter niet betekent dat je de meeste zetels in de Tweede Kamer krijgt 

(Het is geen populariteitswedstrijdje, lieve mensen! En 'Veel volgers op Twitter!' betekent niet dat veel mensen het met jou eens zijn.)


en er zijn in Nederland mensen die geen idee hebben van exitpolls.


Tegen domheid is geen kruid gewassen.



==============================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

Meer lezen? Mijn verhalenbundels


dinsdag, maart 23, 2021

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws vind ik dat er weer Dode Zeerollen zijn gevonden. Die staan er om bekend dat zij Bijbelboeken weergeven en in een aantal gevallen eenzelfde verhaal vanuit een andere optiek bekijken. Machtig interessant! Niet alleen voor gelovigen, maar zeker ook voor sociologen en natuurlijk voor archeologen. 'De kerk' kijkt met argusogen toe want je wilt natuurlijk niet hebben dat uit nieuwe verhalen zou blijken dat Jezus een fysieke liefdesrelatie had met Petrus. Bijvoorbeeld.

Ik probeer Billy de Kat een pootje voor zijn bekkie
te laten houden bij het gapen
maar ook apporteren kon ik hem maar half aanleren:
hij zit dan naast mij in het gras wanneer ik een stok wegwerp,
daarnaar wijs en 'Pak, pak dan!' roep.


De lolcat van vandaag gaat over racisme en de BLM-beweging:
'Ik ben een hele zielige zware kat, help mij!'
'Alleen maar omdat ik rood ben, doe ik er niet toe?
Alle katten doen er toe. Grumbl!'


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

zondag, maart 21, 2021

De week voorbij (een corona-dagboek)

Op elke 10.000 mensen die influenza (de 'gewone' griep) krijgen, sterven er ongeveer 2. Aan de gevolgen van COVID-19 sterven ongeveer 2 op de 1000. Tien keer zoveel dus. Bovendien is covid veel besmettelijker dan griep. Dan zijn er nog de 'longhaulers': mensen die officieel hersteld zijn, maar vaak nog jarenlang niet of nauwelijks kunnen werken omdat zij nog steeds last hebben van hun longen. Al met al een behoorlijk probleem. De onlangs opgedoken Britse variant biedt weinig hoop: per 1000 gevallen sterven zeker 4 mensen. 

Kortom: het gaat nog even duren en veel van onze bekende systemen moeten grondig herzien worden. Werkloosheid, woon-werkverkeer, de economie, zorg, onderwijs, defensie, ICT...eigenlijk elk onderwerp waar elk ministerie voor verantwoordelijk is moet drastisch worden aangepakt.

Persoonlijk denk ik niet dat het huidig (demissionair) kabinet daartoe in staat is. De huidige regering lukt het nog niet eens om virus-ontkenners duidelijk te maken dat het wel degelijk een ernstig probleem is. Nederland heeft 'ouders' nodig die de 'kinderen' (alle burgers) niet alleen weet te vertellen dat water nat is, maar die hen ook nog eens leert zwemmen.

Op welke partij heeft u gestemd? Of vindt u het wel prima zoals het nu is en heeft u daarom niet of 'blanco' gestemd?

===============================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

==============================

Maandag viel het mij op sociale media op hoe ver mensen kunnen gaan in hun gedachtes. Godgeklaagd dat mensen dit soort plaatjes delen: 
De bijzonder slechte fotobewerking-kwaliteiten daargelaten: absurd om concentratiekampen te vergelijken met de mogelijkheid dat er een 'vaccinatie-bewijs' gevraagd kan gaan worden wanneer mensen op vakantie willen naar, bijvoorbeeld, Spanje. 

Erg vreemd vind ik 'anti-vaxx' mensen die er geen enkel probleem mee hebben om een DTP-prik te moeten halen wanneer zij naar Turkije op vakantie gaan. 1. Weten zij überhaupt waar de afkorting DTP voor staat, laat staan wat er precies aan ingrediënten in zit? 2. Waarom zou je én een hekel hebben aan Turken én naar de plek gaan waar je de meeste kans loopt er eentje tegen te komen?

Een van mijn favoriete accounts op Twitter is dat van taalkundige Wim Daniëls, een meester in woordgrapjes en uitdagende woordspelletjes. Heerlijk vind ik dat! Als het even kan doe ik graag met hem mee. Een voorbeeld:

Wat zijn uw favoriete spelletjes? Al dan niet online.

Dit filmpje vond ik erg grappig. Het gaat over de vraag hoe dicht politici staan bij de jeugd. 

Op 1.22 zegt Thierry Baudet iets heel grappigs: 'Politici gebruiken moeilijke woorden om te verhullen dat zij liegen.' Grappig vooral in deze context:
Deze dag lijmde ik een losgelaten zool onder mijn pantoffel. Vooral van belang omdat ik mijn rechterbeen niet meer hoog kan optillen en dus makkelijk kan struikelen wanneer de zool loszit. Naar buiten ging ik niet want ik had nogal last van mijn been en zelfs iets eenvoudigs als schoenen aantrekken is inmiddels een klus met een eigen postcode. Ook schoot ik een selfie

en maakte ik het doucheputje schoon: langzaam en voorzichtig naar de douchevloer zakken, rooster loshalen, rooster en putje schoonmaken en rooster terugplaatsen. Klaarde de klus binnen een half uur! Eigenlijk een tikje frustrerend want voorheen lukte mij dat in minder dan vijf minuten. Maar soit.

Die avond vierde ik met de Broeders van mijn Loge het zogeheten Maçonniek Nieuwjaar. Een erg mooi ritueel waarin de opkomst van 'Het Licht' centraal staat. 
(In de rituelen komen de symbolen op dit kleed regelmatig voor)

Dat kun je beschouwen als 'het goddelijke' of als 'het begin van leven'. Binnenkort vindt u op dit blog meer informatie over 'De Vrijmetselarij'. Zoals ik die ervaar dan, want met elke stroming is dat uiteraard verschillend per individu.

Op de maandagavond (de reguliere avond dat wij samenkomen) met name word ik niet graag gestoord, tenzij het heel belangrijk is. 'Kun je voor mij even iets opzoeken want ik ben te lui om de vraag die ik jou wil stellen in te tikken in het zoekvenster op Google.com?' telt niet als noodgeval.

Dinsdag stond voor mij in het teken van de verkiezingen. Met name op het voorbereiden op een hele dag zitten op een stembureau. En het tellen daarna. Dat gaat zo. Het vergt dus veel concentratie. Mijn vriendin was zo lief om iets lekkers te komen brengen voor bij het avondeten
(een heerlijke vegaburger!)

en ik haalde het een en ander om mijzelf op de been en alert te houden tijdens het opletten of kiezers en collega's wel de juiste procedure hanteren. 

Een enkel foutje en het kan zomaar dat alle in ons stemlokaal uitgebrachte stemmen opnieuw geteld moeten worden. Ben in het verleden wel eens na drie uur 's nachts thuisgekomen daardoor. Dat wil ik graag voorkomen. Vandaar dat ik nogmaals de telprocedure en de nieuwe regels (ook die in verband met Covid) doornam.

Daartoe stond mijn mobiel een uurtje of wat uit. Bleek ik zes telefoontjes en evenzovele app-berichten te hebben gemist. Het zij zo.

Op sociale media kwam ik twee verhaaltjes tegen die mij een glimlach bezorgden:

(Klikken=vergroten)

Tegen tien uur 's avonds lag ik in bed. In een poging acht uren slaap te halen voor het aflopen van de wekker.

Woensdag was ik kwart voor zeven aanwezig in het stemlokaal. 's Ochtends. Wij deden het werk afwisselend met mondkapje en 'face shield'. Voor de foto had eventjes beide anti-corona dingen op. Het grootste deel ook met wegwerphandschoenen die regelmatig werden verwisseld door verse.

In mijn pauze maakte ik deze foto, vlak buiten de school waarin het stemlokaal was gevestigd:

Ongeveer middernacht ging ik er weer vandaan. Klaar met het tellen van de iets minder dan 700 stemmen die op ons kleine bureautje waren uitgebracht. Er zat slechts één stem verschil tussen het aantal in de stembus aangetroffen biljetten en het aantal ingenomen stempassen. Het komt wel eens voor dat iemand voor drie mensen stemt maar - bijvoorbeeld na het minutenlang bezig zijn met uitvouwen en weer opvouwen van de biljetten besluit om de derde ongeopend in de binnenzak te steken in plaats van ingevuld in de bus te laten glijden. Of in een onbewaakt ogenblik iemand de eigen stempas van het tafeltje grist, denkende dat het zijn of haar persoonlijke eigendom is. Bijvoorbeeld. Vier jaar geleden werd 'ons' verschil van één stem verklaart door de conciërge van de school waarin het stembureau gevestigd was: 'Er staat hier een mevrouw die gisteren een biljet meenam om thuis door haar zieke man zelf te laten invullen en nu dat biljet in de stembus wil stoppen.'

Eerdaags zal ik uitgebreider ingaan op verkiezingsdag, vanuit het gezichtspunt van een stembureaumedewerker. Maar deze alinea wil ik vast met u delen:

Ruim 30 jaar ben ik stembureaulid en bij elke verkiezing zijn er weer mensen die zeggen: 'Ik eis te weten hoe dat gaat want ik weet zeker dat er wordt gefraudeerd!' 'Prima, meld je aan als teller of kom als burger kijken bij het tellen.' 'Ja maar ik heb geen tijd!' Oké.

Bij thuiskomst rond half een 's nachts 

bleek mijn gade op mij te liggen wachten. Superlief! Helaas had ik een pijnstiller genomen dus kon weinig meer dan snurken. En zelfs daar had ik de energie niet meer voor. Pas achteraf bedacht ik dat het deze dag ook St. Patrick's Day was. In het kader daarvan was de Chicago River groen gekleurd. Heel attent, maar het was wel een beetje valsspelen want door de extreme vervuiling ís die rivier al behoorlijk groen. Zo ook het meer waar de rivier op uitkomt. Toen ik bijna 21 was zwom ik daar nog in maar inmiddels wordt dat sterk afgeraden. 


Donderdag was mijn vriendin bijtijds mijn bed en de de deur uit maar ik merkte niets van haar vertrek en werd wakker in de houding waarin ik in slaap was gedonderd. Werd even - en best wel een tikje chagrijnig - wakker van een bladblazer op de stoep voor mijn slaapkamerraam en schoof het raam even verder open: 'Joh, in de hele straat liggen misschien vier boomplaatjes op de stoep. Is dit echt nodig?' 'Moet van de gemeente. Als ik dit niet doe word ik 30% gekort op mijn bijstandsuitkering. Sorry!', riep hij boven de herrie uit. Helder. In werkelijkheid duurde ons gesprek wat langer, maar voor de leesbaarheid heb ik de conversatie wat ingekort.

Plassen, Billy eten geven en weer mijn bed in. 'Ding Dong!', zei de voordeurbel. 'Pakje voor een-hoog!' 'Waarom belt u daar dan niet aan?' 'Omdat jij altijd open doet. Ik word per afgeleverd pakket betaald en dit scheelt tijd.' Ook al zo helder.

Potje koffie gedeeld met een buurvrouw, diverse afspraken gemaakt en berichten beantwoord. Even gekeken naar de - voorlopige - verkiezingsuitslagen natuurlijk. Een Toeslagenaffaire, bewust uitspraken niet laten notuleren, bewust racisme bij de Belastingdienst en wat al niet meer was voor veel Nederlanders blijkbaar niet voldoende reden om niet op de huidige landsleiders te stemmen. Die mogen hun belofte inlossen: 'Stem op ons, dan maken wij een einde aan de ellende die wij zelf bewust hebben veroorzaakt!' Ja, goed plan. Mark Rutte heeft in een interview verklaard dat hij de afgelopen tien jaar de Zorg en een daadkrachtig optredende overheid helemaal niet zo belangrijk vond 'Maar nu wel, hoor!' Goh, een hele geruststelling. Een mens zou om minder wat cynisch kunnen worden.

Mijn wederhelft kwam lekker enthousiast even knuffelen, waarna ik mij iets beter voelde. Maar nog steeds voelde mijn heup alsof de spieren en pezen er omheen in de fik staan en alsof iemand met een versleten tandartsboortje gaatjes maakt in mijn bot en zenuwen. Onprettig.

Prettig was het bezoek van een vriend die avond voor het avondeten. Niet lang nadat hij vertrok, vertrok ik naar dromenland. Nog steeds een tikkeltje moe na de 17-urige werkdag van de dag ervoor.

Vrijdag nog steeds wat moeite met wakker worden maar had veel te doen. Nee, niet alleen maar thee drinken met een buurvrouw maar daadwerkelijk werk. Kon voor de brouwerij nog steeds niets doen, helaas maar kon wel de administratie van een vriend afronden na een paar opmerkingen van zijn accountant, wat mailtjes rondsturen voor de Geheime Jongensclub (o ja, ik zou nog een stukje schrijven over de Vrijmetselarij!), aantekeningen voor een boek over het leven van mijn moeder zaliger uitwerken, een verhaaltje uit een eerder uitgebrachte verhalenbundel publiceren (had even geen zin om een vers verhaaltje te bedenken. Was ook lastig want de pijn in mijn been voorkomt dat ik mij kan concentreren) want het was vrijdag, mijn aanrecht schoonmaken, diverse mensen appen over diverse onderwerpen...maar ik deed nog meer leuke dingen. Zo maakte ik een GIF'je, waarvan ik verbaasd was dat die nog niet bestond:
kunt deze creatie hier online vinden. Voelt u zich vrij die te gebruiken als reactie in uw sociale media communicatie. Bijvoorbeeld wanneer mensen uitlatingen doen als: 'Onbegrijpelijk dat Forum voor Democratie niet de grootste partij is geworden in de Tweede Kamer want zij hebben de meeste aanhangers op Facebook en Twitter dus ik weet nu zeker dat er is gefraudeerd!' Dacht even dat het een grapje betrof maar de persoon in kwestie bleek het te menen. Vooral de reacties onder zijn zelfbedachte theorie vond ik erg vermakelijk.

Net als deze reactie van iemand op sociale media:
'Als onze scholen iedereen links indoctrineren zijn ze er wel heel slecht in.'

Via e-mail werd ik er op geattendeerd dat het tijd was mijn mobiele abonnement te verlengen. Vanaf heden betaal ik €2 per maand minder voor nagenoeg hetzelfde pakket. Hoepla, €24 per jaar bespaard!

Die avond was er een (digitale) bijeenkomst van een andere 'geheime club' waar ik lid van ben, bovendien had ik een uitnodiging voor een verhaal-vertelavond en was er een lollige documentaire op TV over een vriend van meneer Trump. U weet wel: die meneer die 'zelfmoord' pleegde, stomtoevallig op exact hetzelfde moment dat er vier camera's los van elkaar waren uitgevallen, een beveiliger even was plassen en een andere beveiliger net even een sigaretje deed. Inderdaad: Jeffrey Epstein. Ook liep ik een aflevering achter met het kijken van de serie The Walking Dead.

Zaterdag deed ik het weer even rustig aan. Nog steeds verkiezingsdag in de benen. Onvoorstelbaar dat ik vroeger na 16, 17, 18 uren werken op een stembureau gewoon naar mijn werk ging de volgende dag! Misschien ben ik wel oud aan het worden.

Had een buurvrouw op de thee en deelde met haar een paar van mijn sociale media vondsten. Deze - waar ik eerder in dit blog over schreef - vond ik hilarisch:





Veel kiezers weten niet wat 'exitpolls' zijn en er zijn er ook die denken dat 'veel volgers op Twitter' betekent dat er dan ook veel mensen op de betreffende politicus zullen stemmen. Alsof verkiezingen een populariteitswedstrijdje zijn! Dan zou Justin Bieber minister-president zijn. Er is echt niemand die dat wil. Denk ik. Bovendien zijn er met name op 'rechts' ontzettend veel nep-accounts: namaak-accounts gemaakt door een Russische trollenfabriek om te stoken in buitenlandse verkiezingen (maar ook in het verspreiden van valse informatie over bijvoorbeeld 'MH17') maar ook fanatieke aanhangers die soms tientallen accounts hebben waarin zij hun Grote Leider verheerlijken. 

Veel politici worden op Twitter ook gevolgd door journalisten en andere geïnteresseerden dus het aantal volgers zegt bijzonder weinig over populariteit. Maar velen weten dat niet. Daarom pleit ik voor een paar lessen 'Hoe werken verkiezingen eigenlijk?' op middelbare scholen maar ook in kranten, op de radio en televisie én via de website van elke geregistreerde politieke partij. Daar heeft iedereen baat bij en voorkomt bijvoorbeeld dat mensen iedereen op de lijst van JA21 (de iets minder openlijk racistische afsplitsing van Forum voor Democratie) in de Kamer willen hebben en dus maar elk hokje bij die lijstnaam rood kleuren.

Natuurlijk informeerde ik mijzelf ook over de schietpartij in de regio Atlanta, waarbij acht mensen het leven lieten. De meeste slachtoffers waren Aziatische dames die werkten in massagesalons (dat is Amerikaans voor 'seksclubs') De dader was een jonge blanke christen die na een achtervolging is gearresteerd en zijn daad volgens eigen zeggen uitvoerde 'om van mijn seksverslaving af te komen'. Kan er niets aan doen maar ik ben er vrijwel van overtuigd dat als hij er niet zo uit zag 

maar een donkerder huidskleur had, hij niet zou zijn gearresteerd maar dat de krantenkop zou luiden: 'Dader bloedige moordpartij doodgeschoten door politie'. Nu is hij volgens de kranten: 'Een rustige jongeman die hield van goede wijn en van wie je zoiets niet zou verwachten.' Robert Aaron Long is natuurlijk geen racist. Het was puur toeval dat hij geen blanke sekswerkers doodschoot maar alleen maar gericht schoot op Aziatische dames. Dat valt te verwachten van iemand die - volgens zijn sociale media kanalen - houdt van 'Pizza, vuurwapens en God'.

Er was nog meer nieuws in de wereld dat mij bezighield maar als ik daar ook nog over zou schrijven zou niemand nog tijd hebben dit stuk te lezen.

Paar huishoudelijke klusjes opgeknapt, wat mailtjes rondgestuurd, wat rondgehangen op sociale media, een dutje gedaan en 's avonds genoten van de komst van mijn vriendin. En - lucky me! - zij bleef nog slapen ook!

Zondag wakker geworden van vrolijkheid bij mijn bovenburen: de buurman stond te dansen en mee te zingen met een vrolijk muziekje. Daar kun je je aan ergeren natuurlijk maar in plaats daarvan genoot ik mee: 'Fijn, iemand die lol heeft!' Tegen mijn gade aanliggend nog even rustig nagenieten van de nacht, elkaar lieve woorden influisterend en goede gesprekken te hebben. Zij ging even de deur uit voor wat lekkers voor het ontbijt en ik lachte om een oproep op de interwebs:
(Klikken=vergroten)

De beweging 'Volk en Victory' (klinkt lekker Nederlands, niet? Niet dus.) zoekt advocaten om hen onbezoldigd bij te staan in hun 'strijd' tegen de corona-maatregelen. Dit was mijn reactie: 'As ik hun was zouw ik zoeken naar leraars neder lants'

Organisaties van veteranen en verpleegkundigen hebben zich al gedistantieerd van de oproepen van deze 'vrijheidsstrijders'. Nu is het wachten nog op bericht van de Nederlandse Taalunie: 'Wij distantiëren ons van de groep mensen die zegt op te komen voor het behoud van de Nederlandse taal.'

Mijn vriendin en ik steunden een lokale ondernemer door een lekker bakkie koffie te halen en dat op te drinken in het postzegelparkje om de hoek:

Later op de dag maakte ik nog een wandeling naar de brievenbus om een via Twitter verkochte verhalenbundel te versturen. Leuk! Tussendoor luisterden wij naar elkaar en naar muziek. Daarnaast verrichtte ik wat werk voor de Geheime Jongensclub, ruimde een beetje op in huis, draaide wat programma's om mijn PC softwarematig schoon te houden en verwerkte wat aantekeningen. Ik probeer dat een beetje bij te houden want alleen maar aantekeningen maken (voor verhaaltjes, toekomstige boeken, blogstukjes, gedichten) en daar verder niets mee doen schiet niet erg op.

De Engelstalige stukjes van deze week:


'Glory to the World' van Lovebites is de muziek van deze week:


Deze week staan wij stil bij het overlijden van John Magufuli en Ömer Usta

Deel dit bericht