Musk is een lid van de elite die elektrisch autorijden promoot en een illegale immigrant uit Afrika. Toch wordt hij aanbeden door de 'weg met de elite, elektrisch rijden en illegale, Afrikaanse immigranten!' menigte. Mensen zijn raar.
Zo zijn er mensen die vinden dat het Franse mannenvoetbalteam niet uit 'echte Fransen' bestaat omdat de leden een donkere kleur huid hebben. Oud premier van Spanje, Mariano Rajoy Brey, is zo iemand. Een racist dus.
Als we alle Europese racisten deporteren naar bijvoorbeeld Israël, zijn er een hoop problemen tegelijk opgelost. En stijgt het gemiddeld IQ in Europa. Bovendien worden de racisten er blij van, want zij wonen dan niet meer in een 'linkse dictatuur!' maar wonen dan tussen mede-islamofoben en samen met honderdduizenden andere immigranten die ook allemaal fel tegen immigranten zijn.
===============================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Meer lezen? Mijn boeken
=======================================
Maandag las ik van het overlijden van voetbalscheidsrechter Rob Dieperink. Hij mocht maar 38 jaar oud worden. Vooral de reacties op zijn overlijden wekten verbazing. Van 'Goed, weer een pedo minder!' tot 'Hij zal zich wel hebben laten vaccineren dus het is zijn eigen schuld' via 'Hij werd vrijgesproken van aanranding van een jongen dus hij werd ten onrechte als pedo gezien.'
Er waren maar weinig reageerders die níet speculeerden over het leven en overlijden van Dieperink. Blijkbaar is het mensen eigen om zich een 'eigen mening' (opvallend vaak exact dezelfde als die van een volksmenner) zonder de feiten te kennen.
Feit is dat ik na mijn ochtendroutine wat berichten beantwoordde, routinematig wat aan het huishouden deed en routinematig een buurvrouw op de koffie had.
Ook al spreken wij elkaar best vaak, toch hebben wij elkaar bijna elke keer weer iets nieuws te vertellen.
Zo ging deze dag één van onze gesprekken over routines.
Wat ik graag zou opnemen in mijn routines is zitten lezen in mijn tuin. Het was op straat behoorlijk warm, maar dankzij de aanwezigheid van veel groen en een vijver goed te doen om in de tuin te zitten.
Met de stijging van de gemiddelde temperatuur op Aarde terwijl tegelijkertijd datacentra om steeds meer koelwater vragen, wordt drinkwater nu al schaarser. "Ja, maar al het water verdampt en komt terug als regen", is een simplistische gedachte waar alleen de meest goedgelovige mensen in geloven.
De buitenaardse wezens die via mensen als Musk en Zuckerberg onze planeet terravormen zodat zij hier straks kunnen komen wonen, zijn erg blij met klimaatontkenners. Terwijl films als Arrival en door het Pentagon vrijgegeven UFO-beelden een duidelijke waarschuwing afgeven.
Mijn lichaam gaf het signaal af dat ik moest rusten dus ik deed die middag een dutje. Daarna had ik weer energie. Voor het ophangen van de was, bijvoorbeeld. Wat direct zo ongeveer het meest enerverende was dat ik deze dag deed.
Nu ben ik niet de enige oudere jongeren wiens dagen zich kenmerken door routine en sleur maar een beetje meer dopamine in mijn leven zou welkom zijn.
Een flinke dopamine-rush zou Jared Kushner gevoeld hebben toen hij dacht een mooie deal te sluiten in Albanië. De bekende zionist, vastgoedhandelaar en schoonzoon van Donald Trump wilde een luxe vakantieresort bouwen, naar het model dat hij in Gaza wil realiseren. "Wij zijn in Gaza al bezig met de afbraak van vastgoed om daar later luxe appartementen te bouwen", aldus Kushner. Tja, zo kun je het vermoorden en verjagen van de oorspronkelijke bevolking natuurlijk óók noemen.
In Albanië is Kushner waarschijnlijk opgelicht door een zakenman, Artur Shehu, die nog gewiekster is dan hemzelf en ik kon het niet laten om te gniffelen uit leedvermaak. Vooral voor de natuur is het fijn dat Kushner en zijn zakenpartners hun zin niet krijgen: het beoogde stuk land ligt in een beschermd natuurgebied.
Uitstel van executie, vrees ik, want dankzij lieden als Trump en diens entourage gaat de natuur tòch verloren. Dat Trump toegeeft dat zijn zoons geweldige zakenmensen zijn 'want zij handelen met voorkennis' doet daar niets aan af.
Zouden absurd rijke egoïsten echt blij worden als zij straks in luxe bunkers op Aarde of onder kwetsbare koepels op de Maan of Mars wonen?
Met dat idee speelde ook de klassieke rampenfilm '2012' die ik die avond keek voor het slapengaan.
Dinsdag werd ik even wakker toen om half acht de lokale afvalcontainers werden geleegd. Een uurtje later complimenteerde en dankte ik een buurman die niet alleen zijn eigen maar ook 'mijn' stoep veegde. "Ach, ik was tòch bezig met vegen dus pakte de stoep bij jou voor de deur maar meteen even mee", antwoordde de schat.
De dagelijkse woordpuzzel leverde mij geen schat aan informatie op maar het oplossen hielp weer om mijn brein flexibel te houden. Het is net als met spieren: gebruik je die niet, dan verliezen zij kracht en flexibiliteit.
De nabestaanden van de tientallen mensen die omkwamen bij een brand in een bar in Bangkok kon ik alleen maar sterkte toewensen. Ook bij deze cafébrand bleken nooduitgangen geblokkeerd en zelfs op slot te zijn. Zeer kwalijk.
Dat was ook het gedrag van de vrouw uit Woerden die jarenlang een mentaal gehandicapte vrouw uitbuitte. Dit verhaal toont andermaal aan dat machtsmisbruikers niet uitsluitend mannen zijn. Mannen als Trump zijn nu zover dat zij pochen over hun machtsmisbruik. Hij handelt nu als een heuse maffiabaas: "Het zou zonde zijn als jullie mooie bootjes iets naars zou overkomen in de Straat van Hormuz. Betaal mij 20% van jullie handelswaar als beschermgeld en jullie bootjes blijven heel."
Zijn adviseurs hadden ook door hoe absurd zijn eis was want een halve dag later kwam hij al terug op zijn dreigement.
Alsof geld geven aan Trump voorkomt dat Iran schepen met raketten bestookt. Wie gaat namens de Verenigde Staten van Israël de schepen met olie beschermen? De door de Israëlische overheid in het leven geroepen superheld Super Zio?
Misschien moest Israël het maken van A.I. propagandafilmpjes maar overlaten aan Iran. Iran's A.I. Lego-filmpjes waarin zij de draak steken met Trump zijn inmiddels legendarisch; die van Israël alleen maar lachwekkend. Alsof ze zijn gemaakt door een antizionist: "Kijk, wij hersenspoelen mensen zodat zij zion1sme niet meer als slecht zien!", lijkt mij niet bepaald een positieve boodschap.
Net zo min als de zetel van een overleden Amerikaanse senator laten innemen door iemand zonder enige politieke ervaring. De zus van Lindsey 'Wij Republikeinen zijn tegen nepotisme!' Graham zal voortaan de burgers van South Carolina vertegenwoordigen in de Senaat.
De Amerikaanse immigratiedienst I.C.E. vertegenwoordigt alles wat momenteel mis is met dat land. Voor de zoveelste keer vermoordden I.C.E.-agenten een burger op klaarlichte dag. Opvallend vind ik dat de betrokken moordenaars altijd last hebben van een slecht geheugen als hen wordt gevraagd naar de toedracht. Zouden ook hùn geheugenchips duurder zijn geworden door de door A.I. toegenomen vraag en daarom niet meer worden aangeschaft?
Een vriendin en ik hielpen elkaars geheugen. In een kroeg. Met een biertje erbij.
Wij hadden elkaar een half jaar niet gezien dus elkaar veel te vertellen. Wij spraken over verdriet, verlies, werk en het leven. Waarbij wij ook mooie herinneringen deelden.
Onderweg naar en van de kroeg haalde ik ook herinneringen op. Aan verdwenen winkels. Waaronder winkels waar ik als kind met mijn oma, haar zus en mijn moeder kwam. Maar zaken veranderen en dat is normaal.
Zoals het voor mij normaal voelde om bij thuiskomst te koken, te eten, een aflevering van The Expanse te kijken en de tweede helft van de halve finale van het WK voetbal. Helaas voor Frankrijk was er geen succes voor hun voetbalteam op 'Quatorze Juilet' en mochte Spanje door naar de finale.
Woensdag genoot ik de ochtendkoffie aan de waterkant. Op tien minuten lopen van onze woningen schroefde een buurvrouw een meegenomen thermosfles koffie open en spraken wij over de liefde, het weer en uitten wij onze zorgen over de toenemende polarisatie.
Het was warm maar in mijn woning een prima 22 graden toen wij daar nog een potje koffie deelden en verder spraken. Waarbij wij bewust probeerden het positief te houden. Geen sinecure met al de misstanden in de wereld.
Zo kwam er nieuw bewijs naar buiten voor misdragingen door Britse soldaten tijdens hun inzet in Afghanistan in de periode 2010-2013. Naar het schijnt werden burgers gemarteld en gedood 'voor de lol'. Niet oké.
Intussen voelen duizenden Amerikanen zich niet oké. Cyclosporiasis is een parasitaire infectie die zorgde voor een uitbraak van explosieve diarree in met name de staat Michigan. Ruim 3.000 mensen daar spendeerden er meer tijd op het toilet dan zij hadden gewenst. Misschien was het toch niet zo slim om flink te bezuinigen op gezondheidsinstituten.
Fysiek valt het alleszins mee met mijn gezondheid en ik spendeer een normale hoeveelheid tijd op het toilet. Alleen mentaal mag het wat mij betreft wat beter gaan. Zo dacht ik het emotioneel aan te kunnen om een stapel bewaarde briefjes, brieven en wenskaarten te sorteren op wat weg kon en wat ik wilde houden.
Dan kom je bijvoorbeeld oude briefjes tegen van je kinderen, een lieve kaart van je overleden moeder en een liefdesbrief van een ex-geliefde.
Je kunt natuurlijk afstand nemen van al je herinneringen maar anderzijds maakten die herinneringen je tot de mens die je vandaag bent en hoort ook het verleden bij het leven. Met af en toe een brok in de keel mijzelf door de stapel fysieke herinneringen geworsteld.
Afleiding vond ik in het eten met en bij een vriend die avond. Waarbij wij ondermeer spraken over vergankelijkheid en dat dat geen reden is om dan maar helemaal niets te doen 'want ooit zijn wij er niet meer'. Hoewel dat klopt en zelfs iemand als Trump ooit niets meer is dan een kleine schandvlek op een pagina in het boek '300.000 Jaar mensheid', proberen wij toch maar iets te maken van onze tijd op Aarde.
Al is dat maar - zoals ik de rest van de avond deed - op de bank hangen met een zak chips en zien hoe het het team van Engeland helaas niet lukte om voor het eerst in zestig jaar tijd in de finale van het WK voetbal terecht te komen. Argentinië won de halve finale, wellicht tot vreugde van de aanstaande echtgenoot van onze premier en onze koningin.
Donderdag was ik wat onrustig bij het wakker worden. Wellicht omdat ik had gedroomd van een enerverende eerste werkdag bij een nieuwe werkgever. Het momenteel niet hebben van betaald werk zit mij klaarblijkelijk toch wat dwars. Vooral omdat het mij het gevoel geeft niet nuttig te zijn.
Om toch wat bereikt te hebben werkte ik dus maar gewoontegetrouw mijn ochtendroutine af
en maakte mijzelf nuttig door een pot koffie te zetten voor een buurvrouw en mijzelf. Beiden hoopten wij dat de weggelopen kat van de buren snel gevonden zou worden
en spraken wij ook op andere gebieden hoop uit.
Ook al zien wij elkaar vrijwel dagelijks, wij hebben elkaar toch altijd weer wat te vertellen.
Maar hoe vertellen wij onze kleinkinderen dat wij het toestonden dat het ene kind dat stenen gooit als 'terrorist' wordt veroordeeld terwijl het andere kind dat stenen gooit wordt aangemoedigd?
Dankzij aanmoediging van de buurvrouw gooide ik mijn passiviteit even opzij om mij na haar vertrek te storten op een klusje voor de bewonerscommissie. Een stel formulieren invullen en wat droog opgestelde vrgen beantwoorden is niet zo intens als een WK voetbal of een Pride evenement maar niet alles in het leven hoeft passie op te wekken.
Met name over de passie die je voelt voor een geliefde. Behalve over onze persoonlijke levens en de rol van racisme daarin spraken wij ook over die van onbekenden. Bijvoorbeeld de levens die getroffen worden door de huidige Amerikaanse beleidsvoering.
Gelukkig levert die ook wat te lachen op. Zo kwam de Amerikaanse Minister van Oorlogsmisdaden, Pete Hegseth, met het onzalige plan om militairen te testen op testosterongehalte en hen waar nodig van extra testosteron te voorzien. Een typisch voorbeeld van 'gender affirming care', waar conservatieven als hij zo tegen zeggen te zijn. Behalve dom is het plan ook nog eens slecht. Dus werd het in de manosfeer met gejuich ontvangen.
Weliswaar niet met gejuich maar zeker met mijn instemming werd het plan van de buurvrouw om samen boodschappen te doen door mij ontvangen. Het is ook praktisch want als ik met iemand samen boodschappen doe, heb ik minder de neiging toe te geven aan verleidingen.
Bij thuiskomst rond kwart over negen, zag mijn bank er verleidelijk uit dus daarop zittend keek ik een aflevering van The Expanse voor het slapengaan.
Vrijdag was het na een aantal zeer warme dagen wat koeler. In elk geval in Nederland. De hitte en daarmee gepaard gaande droogte zorgde helaas voor veel ellende. Bosbranden in Fontainebleau bleken deels aangestoken
maar ook zonder rechtstreekse aanstichters heeft de natuur het zwaar te verduren. Bosbranden in de Canadese provincie Ontario zorgden tot in New York voor overlast. Een volledig dorp van de Namaygoosisagagun First Nation verdween van de kaart.
Met name ouderen kampen door hitte en rook met ademhalingsproblemen en dat is te zien in het oversterftegetal.
Wij zullen er aan moeten wennen dat het - gemiddeld - alsmaar warmer wordt. Hopen dat mensen met macht zoals Donald Trump burgers en/of natuur gaan helpen doe ik niet meer. Zo is de bekende president meer bezig met de aandacht afleiden van de Epstein-zaak en blijft hij ontkennen dat hij de crimineel goed kende. Terwijl hij nochtans minimaal 345 naar diens 'pleziereiland' was afgereisd.
De Verenigde Staten van Amerika hebben aan status behoorlijk ingeboet. De recente toespraak van Trump waarin hij beweert dat alles wat misgaat in het land de schuld is van 'de communisten' of welke zondebok dan ook doet daar niets aan af. Nog even en dan zijn ook de dagelijkse schietpartijen in The Land of the Free de schuld van 'links'.
Een pistool ging af toen een Amerikaans jongetje van vier de trekker overhaalde en onbedoeld zijn neefje van twee vermoordde. Oudere Amerikaanse jongetjes die graag schieten, vermoorden graag burgers als agenten van I.C.E. Maar alleen als die een kleurtje hebben en/of 'woke' zijn. ICE-agenten hebben namelijk evenveel verstand van juridische processen als de Amerikaanse Minister van Gezondheidszorg van gezondheid: geen.
Geen druppel regen werd er voorspeld toen ik de deur uitging om mij deze middag bij vrienden te voegen in een park in Amsterdam-Noord voor een picknick. Jaarlijks georganiseerd door een vriendin die ik indertijd - zo'n 30 jaar geleden - heb leren kennen toen zij een vriendin was van de moeder van mijn zoon.
Een paar uren lang lekkere hapjes en leuke gesprekken met leuke mensen eindigde om een uurtje of half acht toen ik door het Noorderpark naar de metrohalte liep en uiteindelijk half negen thuis was.
Zaterdag werd ik enigszins verfrist wakker. Alsof ik weer een beetje van mijn oude energie had herwonnen. Fijn! In plaats van nog even te blijven liggen, stapte ik kort na het wakker worden mijn bed uit en de nieuwe dag in. Wellicht hielp ook de gedachte dat mijn zoon later die dag langs zou komen; een extra reden om wat schoon te maken en op te ruimen.
Zaterdag werd ik enigszins verfrist wakker. Alsof ik weer een beetje van mijn oude energie had herwonnen. Fijn! In plaats van nog even te blijven liggen, stapte ik kort na het wakker worden mijn bed uit en de nieuwe dag in. Wellicht hielp ook de gedachte dat mijn zoon later die dag langs zou komen; een extra reden om wat schoon te maken en op te ruimen.
Het blijft lastig om de motivatie op te brengen omdat ik momenteel nul verplichtingen ken. Toch houd ik mijn huishouden bij, ondanks de mentale blokkade.
De president van Polen blokkeerde twee wetten die het 'homohuwelijk' in Polen mogelijk zouden maken. Premier Tusk wilde zijn land wat beschaving bijbrengen maar president Nawrocki is tegen vooruitgang.
Ik boekte vooruitgang met opruimen; ruim een kilo aan oude papierstukken mochten mijn woning verlaten.
Notulen van vergaderingen van een stichting waar ik ooit voor werkte, een contactlijst met honderden vaste telefoonnummers, een boodschappenbon uit 1993, visitekaartjes van mensen die al een tijdje geleden de oversteek naar gene zijde waagden...
Tegenwoordig kun je praten met een overleden dierbare of bijvoorbeeld een historisch figuur. A.I. Maakt het mogelijk dat een chatbot doet alsof-ie de betreffende overledene is. Een thanabot heet dat. Misschien dat het helpt bij rouwverwerking om te 'chatten' met een overleden geliefde maar misschien zorgt de techniek voor alleen maar meer onthechting en vervreemding van de maatschappij.
Nee, geef mij maar babbelen met een echte buurvrouw van vlees en bloed en niet met een chatbot. Al laat een chatbot je met minder afwas zitten na het koffiedrinken.
Ondanks drie bakken koffie voelde ik mij wat slapjes maar kon de neiging bedwingen een middagdutje te doen. Merk dat ik daar regelmatig wat duf uit bijkom. Dan maar liever rustig aan klusjes in huis doen en wat eerder naar bed.
Maar eerst was er bezoek. Van mijn zoon. Samen door oude fotoalbums bladeren was het plan. Een plan dat ik voorbereidde door er alvast een paar te bekijken. Niet omdat ik bang ben voor compromiterende foto's want hij mag best weten dat zijn vader wel eens dronken was of op verkleedfeestjes rondliep.
In de tijd dat niet iedereen voortdurend een (telefoon)camera op zak had en dus - goden en godinnen zijnde geprezen! - niet elk momente in je leven werd vastgelegd. Toch blij dat ook mijn oude tienerkamer niet op mijn geheugen hoeft te rekenen om te weten hoe die er ook alweer uitzag.
Sommige leden van mijn oude vriendenkring zijn helaas inmiddels overleden of nòg slechter terechtgekomen. Door bijvoorbeeld wethouder te worden.
Natuurlijk kwamen er ook oude foto's van mijn zoon voorbij
maar de focus lag deze middag op foto's van zijn oma. Vooral ter voorbereiding op onze toekomstige reis naar haar geboorteland Indonesië.
Voordat het zover is, reisden wij iets minder ver. Naar een cafetaria. Waar mijn zoon mij en zichzelf trakteerde op het avondeten en wij onze voorgenomen reis bespraken maar ook de huidige staat van de wereld. Een wereld waarin de allerrijksten geen lol meer hebben in het vergaren van nog meer geld maar hun vreugde lijken te halen uit het armer maken van anderen. Een wereld ook waarin crimineel gedrag niet bestraft wordt als de dader rijk en beroemd is.
Rijk en beroemd ben ik niet maar wel redelijk gezond en in staat tot het voelen van liefde en empathie.
Dus geniet ik van de tijd met mijn zoon.
Die avond was het weer even wennen om in mijn uppie te zijn maar ik wist mij te vermaken met lezen en een beetje televisie kijken.
Zondag dacht ik eraan mijn ochtendritueel aan te passen want elke dag op dezelfde manier beginnen wordt een beetje een sleur. Was maar ten dele succesvol want de dagelijkse gewoontes zijn er behoorlijk ingesleten.
Zelfs Trump uitlachen is deel van de sleur geworden. Ook voor hemzelf, zou je denken. Of zou hij niet doorhebben dat vrijwel alles wat hij doet dom, lachwekkend en vaak ook gevaarlijk is?
Neem zijn idee om Canada de VS te laten betalen voor het illegaal de grens oversteken van de rook van Canadese bosbranden. Normale regeringsleiders bieden hulp aan als een buurland in nood verkeert. Maar Trump is geen normale regeringsleider. Hij is een angsthaas en bang voor alles wat volgens hem 'trans' is. Zelfs wanneer het gaat om transistors. En nee, ik maak geen grap.
Andrew Tate is wèl een grap. Zo ontdekte hij dat zelfs de Amerikaanse overheid - normaliter sympathiek tegenover daders van seksueel misbruik (zie de Epstein-zaak) - er niet omheen kon hem en zijn broer zich in Engeland te laten verantwoorden voor tientallen gevallen van mensenhandel en seksueel (kinder)misbruik.
Tijdens de recente arrestatie van hem en zijn broer was de held van de manosfeer gehuld in kleding die deed vermoeden dat hij net aan boord wilde stappen van een boot tijdens de Gay Pride.
Was er trots op dat ik eindelijk weer de mentale energie kon opbrengen om mij druk te maken op sociale media en een pittige reactie achter te laten. Helaas werd mij dat verboden door Meta, het bedrijf van Mark Zuckerberg, de bekende voorvechter van vrijheid van meningsuiting. Blijkbaar zijn sommige meningen 'verboten!'
Gek genoeg klaagt radicaal rechts gecensureerd te worden terwijl het juist radicaal rechtse lieden zijn die bepaalde boeken, geschriften en andere uitingen verbieden.
Rechts radicalen zijn zó geobsedeerd door seks en genitalieën dat zij niet geconfronteerd willen worden met zelfs maar verwijzingen naar die 'woke' onderwerpen en daarom bepaalde boeken en schilderen verbieden.
Niet verboden is het om tuinmeubilair schoon te maken en wat schimmel te verwijderen in de badkamer. Wat ik deed nadat een bevriend stel op de koffie was geweest en wij het gevoel uitspraken dat het in Nederland nu slechter gaat dan 'vroeger'. Al is dat vooral maar een gevoel. Wie naar de data kijkt en niet naar de onderbuik of podcasts van samenzweringstypes als Jorn Luka luistert weet heus wel dat gepensioneerden in de jaren vijftig het echt niet beter hadden dan die van nu.
Vroeger was het lang niet altijd beter dan nu. "Ja, maar vroeger leden veel minder mensen aan ouderdomskwalen dan nu!?" Klopt. Omdat men zelden oud werd. Geen vaccins, slechte voeding en dito hygiëne, et cetera.
Vermoedelijk zijn wij nu beter bestand tegen de gevolgen van klimaatverandering dan bijvoorbeeld de Myceners. "Wie?" Precies. Die zijn er niet meer.
Een buurvrouw van mij is er gelukkig nog wel en met haar dronk ik een kop thee op het einde van de middag.
In het gezelschap van een vriendin van haar, tevens moeder van een vroegere klasgenoot van mijn zoon.
Leuk om de moeder te spreken van een jongeman die als jong kind samen met jouw kind voetbalde op het schoolplein.
In de VS voetbalde men deze avond in een heus stadion. De finale van het WK voetbal 2026 ging tussen Spanje en Argentinië. Volgens de Nederlandse commentator terwijl zowel de ontvanger alsook de gever van de 'FIFA Vredesprijs' (uitgesproken met aanhalingstekens) op de VIP-tribune zaten. Omdat echte voetballiefhebbers (en andere mensen die tegen corruptie zijn) weinig sympathie kunnen opbrengen voor Trump en Infantino.
De baas van de FIFA bestrafte vast het overtreden van de FIFA-regel dat de pauze tussen de eerste en tweede helft nooit langer mag duren dan een kwartier. Of genoot hij teveel van het geslijm van de Amerikaanse gastheer omdat hij voldeed aan diens wens door een heuse 'halftime show' toe te staan?
Van mij hadden Justin Bieber en Madonna en zo echt niet hoeven op te treden. Maar heb genoten van het optreden van The Muppets.
Rome levert met The Accidents of Gesture de muziek van deze week:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Cees Geel
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Cees Geel





























