We gaan er allemaal aan. Sowieso heeft niemand het eeuwig leven en houdt het voor ons allemaal eens op. Of dat nu is door een ongeluk, ziekte of ouderdom, al dan niet deels veroorzaakt door de te snelle klimaatverandering. Of je er nu wel of niet in gelooft dat de mens een belangrijke aanjager is van klimaatverandering, bijvoorbeeld door het (mogelijk) stilvallen van AMOC, de bekende golfstroom,
het is een gegeven dat in de nabije toekomst door droogtes, orkanen en overstromingen de wereld zoals wij die kennen er anders uit gaat zien. Of je nu wel of niet voor minimaal acht dagen eten in huis hebt, het einde houden wij niet lang tegen.
Wat geen reden is om bij de pakken neer te gaan zitten. Sowieso lost niets doen niets op en daarnaast is het gewoon prettiger om gewoon door te gaan met leven. Het liefst zonder het leven voor anderen moeilijker te maken.
==========================================
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Meer lezen? Mijn boeken
=================================================
Maandag voelde ik mij bij het wakker worden gelukkig beter dan de avond ervoor. Zowel fysiek als mentaal.
'Bedreig mensen niet met de dood', is óók goede raad. Maar kwam te laat voor een 88-jarige man die een paar politici in het openbaar dood wenste. Hij zal zich voor de rechter moeten verantwoorden. Een goede les voor iedereen die denkt dat het vermoorden van leiders hun leven zal verbeteren. Wat zelden zo is.
Ging het volk erop vooruit na het lynchen van Johan de Witt en zijn broer Cornelis? Nee. Zo lost ook het uiten van doodsbedreigingen aan het adres van Rob Jetten weinig op.
Mijn probleem van bijna geen koffie meer in huis hebben, loste ik op met een wandeling naar de supermarkt terwijl het mooi weer was deze dag.
Daarover dacht ik nog na tijdens de wandeling naar huis en zelfs nog even in bed.
Dinsdag na mijn gebruikelijke ochtendroutine
Soms zou ik ook wel eens uit Nederland willen vertrekken, maar dan praat ik bijvoorbeeld met een buurvrouw tijdens het theedrinken bij haar thuis en beseffen wij beiden dat het in Nederland helegaar niet slecht toeven is.
In een land als de VS lijkt de overheid producenten belangrijker te vinden dan consumenten. Vrijwel niemand gelooft nog de leugen van Team Trump dat men alles doet voor het volk. Het lijkt er op dat de tactiek van veel liegen tegen het volk zelfs in Amerika niet meer werkt.
Zo lang bestaat de vriend bij wie ik die avond at nog niet maar het eten en het gezelschap waren prima. Net als het weer trouwens, zag ik ook terwijl ik genoot van een fraaie zonsondergang op de weg terug naar huis.
Ietwat melancholisch gestemd, ging ik die avond tijdig naar bed.
Woensdag verbaasde ik mij weer over mensen die judaïsme gelijkstellen aan zionisme. Ja, beide geloofsrichtingen vallen onder het jodendom. Zoals katholicisme en evangelisme (op haar beurt een stroming binnen het protestantisme) beiden vallen onder christendom. Bovendien zijn veel zionisten geen jood.
"Gij zult niet doden" is het bekendste gebod dat regelmatig wordt overtreden door mensen die zeggen zich aan de geboden van hun religie te houden. Op grote schaal - en zelfs tijdens een officieel staakt-het-vuren - maar ook op kleinere schaal.
Zo zijn er nog steeds een paar barbaarse overheden die burgers executeren. Bij de executie van Christa Pike ging het mis. Vooral omdat artsen en medicijnfabrikanten weigeren mee te werken aan moorden en de dodelijke injecties dus worden toegediend door amateurs die moeten werken met ondeugdelijke materialen. In plaats van te sterven, leed de vrouw na decennia te hebben doorgebracht in een dodencel verschrikkelijk. De mislukte executie van Christa Pike werd een allegorie voor de regering Trump: amateuristisch, wreed en incompetent.
Een ander voorbeeld van wat de Amerikanen 'Justitie' noemen is de verkrachtingszaak op Cornell University. Hogere machten probeerden te voorkomen dat de pers er lucht van zou krijgen dat een groep van zeven studiegenoten een vrouw verkrachtte maar dankzij het doorzettingsvermogen van een studentenjournaliste kwam de zaak tòch aan het licht en moest de universiteit door het stof.
Geen immigranten, geen moslims of transgender asielzoekers maar 'keurige blanke jongemannen' drogeerden en verkrachtten een mede-studente.
Typerend voor de idiote kl*otzakken die zichzelf 'echte mannen' noemen is dat zij nooit een vrouw vinden die zij kunnen aanraken zonder haar veel geld te beloven en/of te drogeren.
Als 'straf' gaf de universiteit hen de opdracht een opstel te schrijven over waarom het slecht is wat zij deden. Terwijl hun slachtoffer de bak in zou moeten als zij voor abortus zou hebben gekozen, mocht de verkrachting tot zwangerschap hebben geleid.
Extra wrang:
Als de 7 daders van de verkrachting van een vrouw op Cornell University niet 'Free p*ssy!' maar 'Free P*lestine!' hadden geroepen, waren zij wèl gearresteerd.
Ook deze dag was het crimineel mooi weer. Nog nooit was het eind september zo warm in Nederland. Althans, niet sinds het meten begon in 1901.
Zelfs andersdenkenden beginnen te geloven dat klimaatverandering bestaat. Al geloven zij niet dat de mens in staat is het klimaat te beïnvloeden. Tegelijkertijd geloven zij dat een groepje mensen met ondermeer HAARP bewust het klimaat beïnvloed. Om koffie en bier duurder te maken of zo. O, en om oudjes uit te roeien natuurlijk.
'Klimaatverandering' was maar één van de onderwerpen waar ik het tijdens de ochtendkoffie met een buurvrouw over had. Omdat wij beiden een dagje ouder worden, kwam het gesprek vanzelf ook op gezondheid en het onderhoud daarvan. Helaas voorkomt gezond leven niet dat mensen komen te overlijden. Zoals onlangs een (aangetrouwde) tante van mij en een vriendin van een vriendin.
Het nieuws kijkend tijdens het eten bij een buurvrouw deze avond,
leerden wij dat cabaretier en schrijver Paulien Cornelisse toch nog onverwacht was overleden. 50 Werd de kankerpatiënte maar. Ik ben geen fan van kanker.
Terugdenkend aan dierbaren die ik aan ondermeer kanker heb verloren, deed ik wat aan het huishouden en kon later die avond niet direct de slaap vatten dus hoopte in elk geval mijn ogen moe te maken met het kijken van eerder 'voor later' opgeslagen YouTube-filmpjes.
Donderdag leerde ik een paar Indonesische woorden via DuoLingo
en werkte ik rustig de rest van mijn ochtendprogramma af voordat ik mij aan mijn taken voor de dag zette. Had besloten geen vrienden of buren als afleiding of uitstelexcuus te gebruiken maar eindelijk weer eens dingen te doen die mij nuttig leken. Al is contact onderhouden met vrienden en buren óók nuttig, soms is het best handig om de administratie bij te werken en wat achterstallige huishoudelijke klussen op te knappen.
Beide activiteiten heeft een zekere zakenman die president van Amerika werd waarschijnlijk nog nooit ontplooid. In plaats daarvan gedraagt hij zich vooral als de pestkop op school die klasseoudste wil worden omdat hij van macht houdt:
"Stem op mij als klassenvertegenwoordiger. Als ik win trakteer ik de hele klas op een saucijzenbroodje!"
En dan bij winst de hele klas trakteren. Op één saucijzenbroodje. Dat hij zelf opeet.
Binnenkort zijn er tussentijdse verkiezingen in het land waar het best goed ging tot immigranten het - vanaf 1492 - kwamen verpesten. Om die voor zijn partij te kunnen winnen, pardoneerde Trump een oplichter die als dank miljoenen stak in een Republikeinse verkiezingscampagne.
Ook beloofde Trump - als het verwende jongetje dat klasseoudste wil worden - elke Amerikaanse burger een eenmalige gift van $5000 bij winst van de Republikeinen in November. Een zó lachwekkende belofte dat zelfs menig loyaal fan reagerde met: "Woehaha!"
Vanwege de naderende verkiezingen in de VS maar ook in Israël, werden er weer 'terroristische aanslagen!' op (vrienden van) beide landen verijdeld. Volgens de Amerikaanse buitenlandminister Marco Rubio wilde Iran een aanslag plegen op een RAF-luchtmachtbasis. In werkelijkheid ging het om Engelse dieseldieven die de dag na hun arrestatie al werden vrijgelaten.
Dat zal de co-pilot van een vlucht van Dubai naar Israël niet snel overkomen: hij viel de piloot aan met een bijl omdat hij naar verluidt een vliegtuig vol Israëlische passagiers wilde laten neerstorten op Tel Aviv. Terwijl stomtoevallig een dag eerder een zekere premier van Israël een terroristische aanslag voorspelde. Kort nadat bekend werd dat hij in maart (maar mogelijk ook recent) in het geniep een bezoek had gebracht aan de Emiraten.
Gelukkig kon de dappere piloot de deur van de cockpit openen en om hulp roepen. Waarop een passagier de vermeende terrorist kon overmeesteren door natuurwetten die zo'n actie in duikvlucht onmogelijk maken gewoon te negeren. Tenzij het verhaal dat Netanyahu en zijn minister Katz naar buiten brachten niet klopt. Dat de twee alle details van de gebeurtenis wisten nog voordat de passagiers in veiligheid waren klopt natuurlijk wel. Zij zouden toch nooit liegen of een aanval als deze in scène zetten?
Gelukkig zat er stomtoevallig in het vliegtuig een team piloten dat het toestel veilig aan de grond kon zetten nadat een loodgieter het toestel uit een duikvlucht had getrokken.
Gelukkig zit ik financieel niet aan de grond en dus kon ik mijzelf op iets lekkers trakteren dat ik opat aan de waterkant.
Fijn om even uit huis te zijn en de boog kan niet de hele dag gespannen staan. Dus bijna was ik ingegaan op de uitnodiging van een vriendin om bij haar koffie te komen drinken. Maar dan zou ik waarschijnlijk ruim twee uren verder zijn en weer spijt krijgen dat ik wéér niet had gedaan wat ik voornemens was te doen.
Tijdens mijn half uur durende uitje kwam ik een oude bekende tegen die vertelde dat hij zojuist zijn vader had verloren. Die was weliswaar dik in de negentig geworden maar toch is het altijd weer verdrietig om iemand te verliezen die je je hele leven hebt gekend. Of zelfs een huisdier dat je nog maar enkele jaren kent, zoals een buurvrouw onlangs overkwam. Ik duimde dus maar dat een buurman die op het raam klopte om te vragen of ik zijn weggelopen kat had gezien binnenkort goed nieuws heeft.
Goed nieuws is dat mijn werkvisum binnen is en ik dus legaal mag werken in het VK, eind dit jaar. Terwijl anderen wellicht de voetbalwedstrijd Griekenland versus Nederland keken, zocht ik uit hoe ik te zijner tijd van het hotel naar het theater kan reizen en bekeek ik via de kaart het winkelaanbod in de regio. Wie weet kan ik bijvoorbeeld een museum meepakken op een van mijn vrije dagen.
Als ik niet te moe ben van het twee à drie shows op een dag spelen.
Vrijdag stond er een accordeonist bij ons in de straat te spelen. Niet onverdienstelijk, maar hij speelde een uur lang continu hetzelfde walsje. Het kan erger. Zo stond er een paar jaar eerder een draaiorgel muziek te verzorgen voor mijn slaapkamerraam en ooit stond er zelfs een complete fanfareband. Dat ze er stonden was nog niet zo erg, maar zij bespeelden ook nog eens hun instrumenten.
Toch is met muziek gewekt worden minder erg dan met het geluid van bombardementen, sirenes en gillende mensen. Dus blij dat ik niet in Oekraïne, Rusland of Palestina woon.
Of waar dan ook in de wereld waar (burger)oorlog het leven beheerst. Al kun je in een enkel geval nauwelijks van 'oorlog' spreken. Bijvoorbeeld wanneer de overmacht enorm is en de tegenpartij geen enkele kans maakt.
Welnu, dan kun je per ongeluk een school opblazen. Met de leerlingen er nog in. En een tweede bom erop gooien als hulpverleners komen.
Fijn dat een buurvrouw mijn gedachten even weghaalde bij de ellende in de wereld door een pot koffie met mij te delen. Er is al voldoende ellende in eigen land en leven.
Zo gaan er binnen de regering stemmen op om geld weg te halen bij de sociale zekerheid en/of Onderwijs. Dat zal niet zorgen voor een afname van mensen die arbeidsongeschikt zijn of tot een toename van het aantal mensen dat in staat is tot (begrijpend) lezen.
Begrijpend kunnen lezen hielp ook deze dag bij het oplossen van de dagelijkse woordpuzzel en met Indonesische les.
Met de betreffende vrijmetselaarsbroeders mocht ik niet alleen een interessant rituaal beleven (waarin ik de rol van Ceremoniemeester mocht spelen) maar ook nog eens lekker eten: Bruchetta vooraf, cocq au vin als hoofdgerecht en een kaasplankje toe.
Zaterdag was het nog steeds prachtig nazomerweer. Dus in t-shirt zaten een paar vrienden en ik die middag aan een picknicktafel, een straat verderop.
Toch twijfelen door Big Agro en andere groot-industriëlen gesteunde politieke partijen over het verbieden van PFAS. Blijkbaar vinden VVD, CDA, BBB en andere partijen Forever Chemicals belangrijker dan Forever Health.
Wandelen is beter voor de gezondheid dan PFAS consumeren. Met een buurvrouw samen genoot ik eind van de middag van de mooie wolken die het lokale weer veroorzaakte.
Kopje thee erbij en tussendoor gesprekken voeren over bijvoorbeeld Israël, maakten het een avond die voldoening gaf. De vorig jaar overleden man van de buurvrouw deelde graag zijn inzichten in de kwestie. Dat hij docent filosofie en theologie was en bovendien een tijd in een kibboets heeft gewoond èn mooi kon vertellen, heeft mij regelmatig mijn mening laten bijstellen. Ik mis hem. Al ben ik natuurlijk minder verdrietig over zijn verscheiden dan zijn weduwe.
Zomaar opeens was het half elf en dus bedtijd.
Zondag wilde ik eigenlijk in bed blijven liggen. Uit een gebrek aan daadkracht. Dat wellicht voortkomt uit het feit dat ik geen verplichtingen had. Al een tijdje niet. Geen kat, geen partner, geen werk en geen kinderen meer in huis. Mijn oudste dochter was deze dag precies 26 jaar eerder geboren en ik stond even stil bij dat feit. Onder meer door te glimlachen bij oude foto's.
Het gaat veel te hard. Dus geniet van elk moment. Mijn oudste dochter was vanaf deze dag 26. Haar zus 24 en hun grote broer bijna 31 terwijl ik op mijn 28ste zijn vader werd. Blijft mooi, het ouderschap, al zie je de kinderen op gegeven moment wat minder vaak. De liefde blijft.
Liefde voel ik ook voor mijn vrienden, familie en bevriende buren. Met een buurvrouw zou ik gaan wandelen maar zij voelde zich helaas niet zo lekker. Dus ik liep ik mijn eentje een rondje in de buurt.
Zo over straat lopend hoefde ik niet meer te zoeken naar de weggelopen kat van de buurman want die was inmiddels terecht.
Een mededeling waarmee ik een buurvrouw die op de thee kwam óók mee kon verheugen.
Terwijl ik mij erop verheugde dat het iets beter ging met de wat zieke buurvrouw die mij begin van de avond op de thee uitnodigde. Tijdens welk bezoek wij spraken over gezondheid, kinderen maar bijvoorbeeld ook over het katholicisme.
Niet de nepsoort religie zoals van de leugenaars van de aan de hypocrieten van Civitas Christiana gelieerde jongerenbeweging, maar het echte katholicisme.
De ultra orthodoxe groep is de Nederlandse tak van een groep uit Brazilië en wordt goeddeels gesponsord door de elite, Europese adellijke families. Daarnaast blijft een groep investeerders in het achterlijke gedachtegoed graag anoniem.
Terwijl het radicaal rechtse clubje graag op straat mensen lastigvalt met homofoob, vrouwonvriendelijk en racistisch geblaat,
willen daadwerkelijke katholieken wat ook normale protestanten, moslims en joden willen: in vrede samenleven.
Ook kennen daadwerkelijke gelovigen empathie en maken zij zich bijvoorbeeld zorgen over de slachtoffers van noodweer in Barcelona en die van massa schietpartij nummer zoveel in de V.S. Ditmaal was het raak in Baltimore en kostte het vuurwapengeweld onder andere een meisje van twaalf het leven.
Ten minste 43 mensen kwamen om toen op 4 oktober 1992 een toestel van El-Al neerstortte in de Amsterdamse Bijlmer. Het was onduidelijk wat de lading was, maar mannen in afgesloten witte pakken kwamen op de plek van de Bijlmerramp opruimen terwijl mysterieuze 'mannen met een mediterraan uiterlijk' en groene kaplaarzen door de brokstukken liepen. Toenmalig burgemeester Ed van Thijn kreeg die avond driemaal een telefoontje uit Tel Aviv met het aanbod om Israëlische soldaten te laten opruimen. Officieel bestond de lading uit bloemen en parfum. Althans, dat stond op de (naar later bleek vervalste) vrachtbrieven. Nooit geweten dat verbrandde bloemen en parfum sporen van verarmd uranium achterlaten. Maar als dat volgens de overheden van Nederland en Israël kan, dan is dat natuurlijk zo.
I will wait van Mumford & Sons is de muziek van deze week:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Mighty Sparrow, Paulien Cornelissen, Irene Butter en Jan Roelof Kruithof
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Mighty Sparrow, Paulien Cornelissen, Irene Butter en Jan Roelof Kruithof
Posts
