Beheersen

Beheersen

Gisteren in de kerk een paar kaarsjes gebrand. Die paar keer per jaar dat ik in een kerk kom is dat gebruikelijk. Zo'n kaarsje brand je voor mensen in je omgeving die even wat extra steun behoeven of overledenen die nog immer een plaatsje in je hart hebben. Voor zo'n kaarsje wordt doorgaans een vrijwillige bijdrage gevraagd. Vandaar dat ik niet voor ALLE bevriende dooien uit m'n verleden een kaarsje brand maar slegs eentje ontsteek per ...eh...categorie zeg maar. Past gewoon niet binnen m'n budget...

Voor het beleven van plezier heb je gelukkig meestentijds geen budget nodig. Zo trof ik m'n zoon vanmorgen aan terwijl hij vrolijk met zijn pas verworven mini-jeu de boules-set speelde. Al rap hadden wij ontbeten waarna het tijd was om aan het werk te gaan. Daar ging een en ander mis met het werkrooster maar was al spoedig het probleem naar tevredenheid verholpen.

Aan het einde van de werkdag voor Fer en mij liepen wij ex-collega Jonna tegen het lijf die even haar oud-collegae kwam opzoeken. Leuk!

Die laatst omschreven uitdrukking stond ook op het gezicht van oma te lezen toen de Ferman en ik
onverwacht haar kwamen opzoeken. Zij vertelde hoe zij vandaag in opstand kwam tegen het verplegend personeel bij het weigeren innemen van een pil waarvan zij niet wist waar die voor was. De verpleegster wist het niet, de hoofdzuster wist het niet en zelfs de dokter kon het haar niet vertellen! Wel vertelden zij alle drie dat m'n moeder de pil toch maar moest slikken. Uiteraarde weigerde zij waarna in haar rapport werd vermeld "Weigert haar medicatie". Morgen stapt zij naar de cliëntenraad. Zij riep de arts nog na:"Wacht maar, mijn zoon zit in de politiek!" Toen ik het verhaal hoorde gaf ik haar gelijk waarop zij vertelde hoe blij zij was met ons bezoekje en de meegebrachte halve HEMA-worst. Tsja, soms kun je met heel weinig moeite iemand heel blij maken. Jammer dat niet meer mensen die kunst beheersen.