Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

woensdag, april 17, 2013

Hypnotherapie


Unseen Acadamicals van Terry Pratchett is boek nummer vijf van dit jaar, telt ruim 500 bladzijden en is hoogst vermakelijk! Wederom een mooi voorbeeld van een fantasiewereld die ons vertelt over wat er zoal mis is in de 'echte' wereld. Ja, sprookjes zijn niet alleen voor kinderen.

Net als veel kinderen kreeg ik ooit zwemles. Mijn zwemleraar wilde mij niet in het diepe bad laten zwemmen want vanwege mijn geringe gestalte (toen 1.20m, nu 1.40m) zou ik wel eens kunnen verdrinken. Er moest een brief van mijn huisarts aan te pas komen om de badmeester duidelijk te maken dat in een bad van 3.50m diep een kind van 1.20m evenveel kans heeft om te verdrinken als een kind van 1.50m. Wat een sukkel, niet, die badmeester?

En zo ging het eigenlijk mijn hele jeugd. Tot op de dag van vandaag eigenlijk. 'O, maar jij bent zo klein dus dat kun jij vast niet. Laat mij het maar doen.' Of dat nu gaat om koken, een gloeilamp wisselen of een klant bellen..steeds zijn er weer mensen die mij - vast met de beste bedoelingen - mij die taak uit handen nemen.

Mensen die in een rolstoel zitten zijn bekend met het verschijnsel. Kom je bijvoorbeeld in een winkel dan vraagt de winkeljuffrouw aan degene die de rolstoel duwt wat jij wilt. Als men al met je praat is dat op luide toon en goed articulerend 'want wie in een rolstoel zit zal ook wel doof zijn en een beetje debiel dus je moet geen al te moeilijke woorden gebruiken.'

Als de ziekenhuisarts die mij vertelde dat hij slechte bacterieën had gevonden: 'Dat zijn van die hele kleine beestjes die je met het blote oog niet kunt zien en daarom gebruiken wij een apparaat dat wij 'microscoop' noemen.'

Welnu: ik ben door de jaren heen vanzelf gaan geloven dat ik heel veel niet kan maar daar komt nu een einde aan: onlangs was ik bij een pscholoog om erover te praten en om van de notie dat ik vrijwel niets kan af te komen word ik eerdaags geholpen met het relatief nieuwe EMDR. Altans, dat was de bedoeling maar vanwege de lange wachtlijst en omdat een andere methode wellicht evengoed zoniet beter werkt, begint men eerdaags mij te behandelen met hypnotherapie.

Deel dit bericht