Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

woensdag, december 01, 2010

Mijn boekje

Laatst moest ik wachten met oversteken om voorrang te verlenen aan een groepje fietsers dat vrolijk door rood reed. Daardoor miste ik de tram. Op de terugweg ging ik nog even boodschappen halen en moest wachten tot de caissiere klaar was met het tikken van een tekstbericht op haar mobiel. Weer de tram gemist...

Op 22 en op 26 november belde ik met het DWI en werd mij toegezegd dat ik zou worden teruggebeld door ofwel mijn inkomensconsulent danwel door mijn klantmanager. Beide keren werd ik niet teruggebeld (en nee, aan doorverbinden doet men niet meer).

Vandaag kreeg ik een hulpvaardige medewerkster aan de lijn (ze zijn er dus gelukkig nog wel!) die mij vertelde dat beide medewerksters "al een tijdje" ziek zijn en dat ik daarom niet ben teruggebeld. Helaas was er een systeemstoring zodat zij niet in het dossier kon kijken.

Zij wist mij tevens te vertellen dat de hele afdeling in werkoverleg was en zou er persoonlijk op toezien dat ik vandaag nog werd teruggebeld.

Tot mijn verbijstering werd ik teruggebeld en wel door een klantmanager die de mijne niet is. Zij kon in het systeem zien (He, was er geen systeemstoring?) dat er inderdaad 500 euro is ingehouden en dat dat volgende maand weer zal gebeuren...Over het hoe en waarom moest ik maar contact opnemen met mijn eigen klantmanager. Die dus ziek is. Handig. NOT.

Zoals het er nu naar uit ziet kan ik beter stoppen met 20 uren per week eigen baas zijn en 20 uren per week vrijwilliger zijn want voor beide zaken wordt ik gestraft met inkomensvermindering.

Ik kan dus beter net als al die andere werklozen op de bank gaan hangen en naar het TV-scherm gaan staren. Dan heb ik een hoger inkomen terwijl ik geen barst meer hoef te doen.

En een gewone baan dan? Goed idee maar op de 12 sollicitaties die ik afgelopen maand heb verstuurd is door welgeteld nul werkgevers gereageerd. Met mijn 43 jaar zal ik inmiddels voor de meesten te oud zijn...:-(

De situatie dreigt precair te worden want afgelopen maand ontving ik iets meer dan 400 euro, terwijl mijn vaste lasten bijna 1000 euro bedragen. Als ik het geld had ontvangen dat ik tegoed heb van verschillende opdrachtgevers zou ik geen geld hoeven lenen van mijn zoon om boodschappen te doen...

Voelt U nu spontaan de neiging opkomen om mij de winter door te helpen? Koop dan mijn boekje! ;-) (Jee, ik lijk wel een verkoper van de daklozenkrant!)

Deel dit bericht