Relatief

"Smells like teen spirit" van Nirvana speelde de band. Niet onverdienstelijk ook in aanmerking nemend dat de znageres in kwestie hooguit veertien lentes telt en de band verder bestond uit een gitarist, een drummer, een toetsenist en een trompetist.

Het was op het jaarlijks terugkerend "Kijk op de Wijk"-festival, een ontmoetingsplek voor de diverse culturele instellingen die stadsdeel Amsterdam-Westerpark rijk is.

M'n zoon en ik waren daar om bij te komen van een feestje door te genieten van de diverse aangeboden activiteiten en het fraaie na-zomerweer. Het was een leuk feestje zaterdag dat doorging tot zondagmorgen; aardige mensen, lekker eten en een meer dan redelijke hoeveelheid drank. Blijkbaar was uitgelekt dat wodka mijn favoriete drank is...Ondermeer de zes-tal wodka-flessen die mensen meenamen als house-warming- annex
verjaarscadeau zorgen ervoor dat ik er weer een weekje tegen kan (...) en helpen aardig bij het ophalen van herinneringen aan de voorbije 41 jaren.

Dezelfde nacht sliepen de Ferman en ik weer in ons eigen huis na bijna vier maanden op verschillende locaties gebivakkeerd te hebben. Vooralsnog op onze inmiddels vertrouwde luchtbedden en zonder (rol)gordijnen. Mensen die door de niet-geblindeerde ramen naar binnen spieken zijn vrij om ons te zien genieten van de slaap der rechtvaardigen.

Bovenstaand stukje zou gisteren worden geplaatst maar zonder internet-connectie wordt dat lastig. In plaats van een andere verbinding te zoeken ging ik liever naar het ziekenhuis om m'n moeder op te zoeken. Zij wilde er gisteren graag bij zijn als ik de spullen ontving die zijn overgebleven na de brand maar het lot besliste anders:

Op de tramhalte onderweg naar mijn huis werd zij onwel. Vandaag verwachten wij de uitslag van de tests.

Opeens is alles weer relatief.