Vind blogstukjes van mij op onderwerp:

Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

woensdag, februari 16, 2005

Laat



Googlewhack:

saddam zingt heya



Eigenaardige zoekactie:

"pieter van geel" foto naakt




Gisteren was Dayna jarig, U weet wel: het zusje van m'n dochter. De jarige wilde niet aan de telefoon komen, druk als zij was met mama, "die ander", haar cadeautjes en haar verjaarseten.
Daarom maar eventjes met haar zusje en hun beider moeder gekletst.
Vreemde situatie. Voelde mij ietwat opgelaten. Soms is een oplossing niet simpel en soms juist kinderlijk eenvoudig.


Neem nu deze vraag:"Dokter, op het einde van een lange wandeling in de buitenlucht voel ik mij altijd zo moe. Hoe komt dat?"-"Welnu, wandelt U op een normale dag ook zo lang of alleen wanneer U in de buitenlucht bent? Vermoedelijk ligt het dan aan het urenlange wandelen dat U zo moe bent en niet aan de buitenlucht..."

Kon elke vraag maar zo eenvoudig worden beantwoord...*ZUCHT*. Als een echte Januskop twijfel ik dagelijks tussen wel en niet stoppen met m'n werk. Vlak voor het verlaten van het pand, gisteren stond m'n brein op standje "stoppen" tot een klein meisje achter mij aan kwam rennen met de mededeling "Ik vinje lief" en mij spontaan een vlinderkusje op de wang gaf. Toen wilde ik opeens weer blijven...Toch maar gaan voor de tussenvorm dan? Twee a drie dagen per week blijven werken en de rest vooral besteden aan kinderen, studie en mijzelf?


Omdat collega Jennifer ziek was begeleidde invaller René mij en een handvol kinderen (waaronder mijn zoon!) naar de bioscoop voor de vertoning van Sponsbob Vierkantbroek. Dat is Spongebob Squarepants voor diegenen wiens vertaalcellen eventjes niet goed werken...



Een half uurtje thuis gezeten voordat wij schoolvader Gijs gingen opzoeken. En met hem zijn partner Otteline en hun dochterje Jip. Zij en Ferdinand konden het al snel goed met elkaar vinden terwijl haar ouders en ik elkaar beter leerden kennen. Het werd zo gezellig dat wij bijna te laat waren voor het bezoek van Sjoerd die spannende plannen met mij doornam onder het nuttigen van steeds meer alcohol. Wie is Sjoerd? Dat verneemt U wellicht later van mij. Intussen nog een drietal telefoontjes gepleegd vanwege het sociale aspect aan mijn leven, noodgedwongen soms ietwat kortaf. Mijn excuses daarvoor. Wijt het maar aan de hogere leeftijd die wij als soort hebben gekregen: 195.000 jaar in plaats van 130.000 jaar. Zo lang bestaat de soort Homo Sapiens blijkbaar al. Ik wordt oud...