Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
Deze #lolcat gaat over financiële beloning voor werk:
Kunt u zich een wereld voorstellen zonder kunst, sport of design?
Of denkt u dat kunstenaars, atleten en ontwerpers geen financiële beloning verdienen?
Goed nieuws vind ik dat er helden zijn in de wereld. Neem de 17-jarige Rudiyansyah die - gehuld in een Supermanpak dat hij dagelijks wast - zijn vader helpt bosbranden te bestrijden op Kalimantan.
Diverse buurtkatten komen regelmatig in mijn tuin. Bijvoorbeeld om te drinken uit de vijver.
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Sommigen kunnen zich niet voorstellen hoe het is om te leven op een budget van een tientje per dag terwijl anderen moeite hebben zich voor te stellen hoe het is om miljarden te hebben.
Terwijl diverse groepen mensen leven van wat hun omgeving hen biedt en geen geld hebben, lijken anderen nooit geld genoeg te hebben.
De mensheid kent pas een paar duizend jaar het verschijnsel geld. Dus ooit waren er nog geen mensen die zichzelf verrijkten ten koste van anderen. Je gebruikte wat je nodig had, niet meer. Zo kon iedereen leven van wat de natuur hen bood. Met het zogeheten 'voedselbos' is vrij recent die gedachte nieuw leven ingeblazen.
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Maandag werd ik ruw uit mijn remslaap gerukt door het dichtslaan van een autoportier. Om half zeven 's ochtends. Normaal gesproken kan ik na zo'n constatering weer verder slapen maar dit keer lukte dat helaas niet. Het zij zo. Dan maar beginnen met mijn dagelijkse oefeningen.
Waarbij ik toch weer in slaap viel en weer wakker werd in het besef dat wij het goed hebben in Nederland. Beter dan mensen in Rusland, bijvoorbeeld. Zoals voormalig wethouder in Hilversum Karin Walters en haar gezin ondervonden. De Poetin-fan geloofde de propaganda en emigreerde naar wat zij dacht een paradijs in vergelijking met Nederland.
Waar de laatste jaren mensen nòg meer geld uitgaven aan afhaal- en bezorgmaaltijden dan daarvoor. Ook hebben Nederlanders veel abonnementen. Waar zij soms niet eens gebruik van maken. Zo huurde ene Ruben vier jaar lang een fiets voor €250 per jaar. Zonder die fiets te gebruiken en niet eens te merken dat het geld van zijn rekening werd afgeschreven.
Natuurlijk zijn er mensen in Nederland die moeite hebben de eindjes aan elkaar te knopen. Soms ook als zij een behoorlijk salaris hebben maar ook navenante woonkosten. AOW'ers hebben het ook lang niet altijd goed. Maar gemiddeld worden zij ouder en zijn vaak ook op latere leeftijd nog gezond. Met de vergrijzing in combinatie met het lage geboortecijfer gaan nu stemmen op om mensen langer te laten doorwerken. Ook omdat AOW onbetaalbaar dreigt te worden.
Wellicht kan ik niet op mijn 67ste met pensioen dus is het zaak nu betaald werk te vinden dat ik nog een paar decennia kan volhouden.
Daartoe kwamen vrienden bij mij langs.
Om mij te helpen met het aanpassen van de website waarmee ik mijzelf presenteer als entertainer en acteur en met mij te brainstormen over het verkrijgen van meer betaalde opdrachten in die richting.
Daarnaast schreef ik mij in bij nog meer uitzendbureaus voor 'normaal' werk. Als bijvoorbeeld Office Manager of receptionist. Tot ook die banen worden overgenomen door A.I. bots. Zoals nu al in een hotel in Japan.
Voorlopig lijken acteurs en entertainers veilig voor de komst van A.I. Maar voor hoe lang nog?
Hoe lang is Israël nog een fijn land om in te wonen? Die vraag stelden tienduizenden Israëliërs toen rechts-religieuzen het steeds meer voor het zeggen begonnen te krijgen vanaf het moment dat Netanyahu aan de macht kwam. Terwijl de aandacht werd afgeleid met het Palestina-conflict werden steeds meer democratische waarden afgebroken in Israël. Wat leidde tot een 'brain drain'.
Mijn brain was voldoende gedrained dus ik ging tijdig slapen.
Dinsdag ging ik aan de slag met de aantekeningen die mijn visite en ik de dag ervoor hadden geproduceerd. Ten einde mij aan (meer) werk als acteur en entertainer te helpen. Zo stuurde ik mijn maten en foto's door naar een aantal castingbureaus en bekeek ik nog eens mijn oude showreel om inspiratie op te doen voor een nieuwe.
Niet alleen op het gebied van acteren en entertainment probeer ik (meer) werk te vinden, maar ook op administratief vlak. Of in de kinderopvang of waar dan ook. Daartoe maakte ik deze dag een afspraak met een heuse jobhunter; een dame die in dienst van de gemeente probeert cliënten uit de uitkering te krijgen/te houden.
Een buurvrouw die op de koffie was, hoorde het telefoongesprek met de mevrouw terwijl zij genoot van een deel van het voedsel van het bijna-overtijd voedselpakket dat ik deze dag weer mocht halen.
Het was zó veel dat ik een deel kon geven aan de vriend bij wie ik die avond kwam eten.
Samen keken wij een stukje van de hockeywedstrijd tussen Nederland en Argentinië. Één van de spelers bleek de verloofde van een trotse premier Jetten. Wiens kabinet zei spijt te hebben van het toeslagenschandaal en het liegen daarover. Daarnaast zegt het kabinet 100.000 woningen te willen bijbouwen, maar zijn de regels rond nieuwbouw de voornaamste reden voor beleggers en investeerders om niet te bouwen.
Anderzijds staan beleggers en investeerders in de rij (bij bijvoorbeeld de schoonzoon van Donald Trump) om luxe appartementen en hotels te bouwen in Gaza. Nog even wachten tot alle oorspronkelijke bewoners dood of verdreven zijn en de bouw kan beginnen. Als het aan Itamar Ben-Gvir ligt duurt dat niet lang meer. Ben-Gvir is groot pleitbezorger van het vermoorden van àlle Palestijnen 'want ook al zijn ze onschuldig, het zijn geen mensen'.
In zijn jongere jaren was de bekende Israëlische politicus al eens veroordeeld als lid van een terroristische organisatie en nog steeds wil hij verzonnen problemen oplossen met grof geweld.
Moest een flink aantal eerder opgeslagen 'voor later' interessante en grappige YouTube-filmpjes kijken voor ik kon slapen.
Woensdag werd ik een tikkeltje gedeprimeerd wakker. Vanwege de toestand in de wereld of vanwege mijn huidige, eigen situatie? Geen idee. Het nare gevoel probeerde ik van mij af te schudden met een meditatie om daarna wat te leren. Met mentaal bezig blijven dus.
Informatie opzoeken over demonstraties waarbij mensen wegen blokkeren is ook best een goede afleiding. Twee verschillen tussen Extinction Rebellion en De Boeren vallen op: de eerste groep vraagt netjes vergunningen aan en houdt rekening met anderen; de tweede groep doet wat een paar miljardairs zeggen dat zij moeten doen en denkt alleen aan zichzelf.
Journalist Chris Klomp weet dat de betaalde propaganda zó goed werkt dat het volk denkt dat boeren arm zijn en enorm bijdragen aan de Nederlandse economie. Het tegendeel is waar: "Boeren gebruiken 54% van de grond voor een deelname van 1.4% van ons BNP."
Momenteel draag ik niet heel veel bij aan de Nederlandse economie omdat ik geen betaald werk heb. Een buurvrouw die op de koffie kwam mocht ik als klankbord gebruiken voor ideeën om weer aan de bak te komen. Ook had zij een bakje eten voor mij dat ik later die avond alleen maar hoefde op te warmen.
Aan zonlicht opwarmen lukte niet goed deze dag want het bleef goeddeels bewolkt.
Na het avondeten was er een gat in de bewolking toen ik door de gezamenlijke binnentuin naar een andere buurvrouw liep.
Tijdens het thee drinken vertelden wij elkaar wat ons was opgevallen in het nieuws en samen lachten wij om De Renaissanceschool van Forum voor Democratie. Het geesteskind van de kleinzoon van een Belgische immigrant met de naam Baudet verklaarde trots al 18 leerlingen te hebben. Nadere inspectie leerde dat het er in het echt welgeteld 4 waren. Waarvan één een immigrant. Een uit Oekraïne gevlucht stel schreef er hun kind in 'omdat het de enige school bleek die op korte termijn nog plek had' en had nog nooit van FvD gehoord.
Toch leuk: een kwart van alle leerlingen van Baudet's Renaissanceschool is immigrant. Bovendien ontvangt de school rechtse subsidie. Want linkse subsidie zou Baudet natuurlijk nooit accepteren.
Evenmin als 'de arme boeren', wiens inkomen voor bijna 50 procent bestaat uit belastinggeld. Maar ik betwijfel of Forum voor Democratie dat alle vier de leerlingen van de Renaissanceschool zal leren.
Veel nieuwe scholen zijn binnen vijf jaar gefuseerd of opgeheven. Met deze school zal dat net zo gaan.
Hoe het de komende jaren Israël zal vergaan is natuurlijk niet zeker, maar het ziet er niet best uit. Ook onder veel Israëliërs heerst een negatief geluid. Alsof mensen verdrijven en vermoorden om je eigen land uit te breiden slecht is voor je karma.
Misschien dat de legerleiding het daarom nu over een andere boeg gooit en na twee jaar toegeeft dat er 'wellicht fouten zijn gemaakt' inzake de dood van Hind Rajab, het 5-jarige meisje dat in een auto zat terwijl die werd bestookt door een tank met daarin leden van 'het meest morele leger ter wereld' die vervolgens ook toegesnelde hulpverleners 'per ongeluk' vermoordden.
Ik denk dat het te laat is voor excuses. Al zal Israël die niet maken. Hooguit krijgen de betrokken soldaten een reprimande.
Interessant vind ik dat veel ellende inderdaad wordt veroorzaakt door immigranten. Europese immigranten dan. Van het soort waar de staat Israël vol mee zit. Wat dat betreft niets nieuws: ook 3000 jaar geleden kwamen er Europese immigranten naar de Levant in de tijd van de oude Egyptenaren en die van de mysterieuze zeevolken. Ook 40.000 jaar geleden was het gebied aantrekkelijk voor mensen uit wat wij nu 'Europa' noemen.
Voor mij was mijn bed aantrekkelijk genoeg om er rond elven op te gaan liggen.
Donderdag had ik weer geen afspraken staan. Enerzijds jammer want ik hou van menselijk contact. Anderzijds ook wel fijn want ik voelde mij allesbehalve sociaal bij het wakker worden. Het liefst was ik op bed blijven liggen. Aangezien mijn humeur daar niet van verbetert ging ik toch maar aan de slag.
Na de gebruikelijke ochtendacties
maakte ik het aquarium schoon en zag de vissen duidelijk genieten van hun nieuwe planten en inrichting.
Kan mij voorstellen dat ook goudvissen verveling kennen en een enkele verandering in hun leven op prijs stellen.
Zat mij net te bedenken wat ik vervolgens kon doen, toen een vriendin voorstelde elkaar te ontmoeten op het Leidseplein omdat zij na een werkbespreking even tijd had te doden.
Lijkt mij reuzefijn, werk afwisselen met ontspanning. Wat één van de besproken onderwerpen werd. Werken en niet werken hebben zo hun voor- en nadelen. Verder bespraken wij ondermeer fijne vakanties van heden en toekomst en waren wij het eens dat informatie zó overweldigend kan zijn, dat het voor je geestesgesteldheid soms goed is wat afstand te nemen van informatiebronnen. Best fijn om af en toe een dag geen nieuws tot je te nemen.
Sowieso ook fijn om even de deur uit te zijn, een stuk te wandelen en te praten en luisteren. Op de weg terug naar huis nam ik mij dan ook voor mijzelf wat minder af te sluiten en vaker met mensen af te spreken.
Wil eindelijk mijn periode van lethargie achter mij laten. Om dat te bereiken is het belangrijk om in elk geval goed te slapen (niet te veel!), er een routine op na te houden, regelmatig te bewegen en goed te eten.
Daarom was het fijn dat ik na het avondeten met een buurvrouw samen boodschappen ging doen. Waarbij ondermeer de wandaden van de Amerikaanse immigratiepolitie ICE ter sprake kwam. Onlangs werd bekend dat de dienst nauw samenwerkte met het regime van Iran, een land waarmee de VS nu in oorlog is.
Oorlog is erg slecht voor de staatskas. Vraag maar aan Vladimir Poetin die nu het Russische zakenleven heeft gevraagd 'vrijwillig' bij te dragen aan de oorlogskas.
Persoonlijk hoop ik dat een toekomstige oorlog ons niet terugwerpt op leven zonder luxe als electriciteit, vers drinkwater, sanitaire voorzieningen en een koelkast en dergelijke. Een Nederlands stel won een jaar leven op een eiland zonder voorzieningen en hield dat minder dan twee dagen vol.
De aflevering van The Expanse die ik die avond voor het slapengaan keek ging deels over het recht op leven met verworvenheden als vers drinkwater en draaide rond het thema: 'Waarom worden velen agressief wanneer zij iets tegenkomen dat zij niet begrijpen?'
Vrijdag werd ik helaas weer ietwat gedeprimeerd wakker. Wat niet lag aan een droom die ik onthouden had. Merkte het ook bij mijn dagelijkse ochtendroutine. Hoewel ik weinig moeite had met een woordpuzzel,
kon ik mij absoluut niet concentreren op Indonesische les en maakte veel fouten.
UGent-onderzoeker Nathan Cofnas maakte er eentje te veel. De aanhanger van de rassenleertheorie die indertijd Cambridge collega Jason Arday beschuldigde van plagiaat maar ook van 'minder intelligent (zijn) 'want hij heeft een donkere huidskleur'' werd verzocht op te stappen 'want racisme past niet bij wat wij willen uitdragen als instituut'.
Goed dat racisme verboden is. Terecht dus dat mensen die oproepen tot geweld tegen mensen die anti-racisme zijn worden opgepakt.
Ik pakte een huishoudklusje op en maakte de kookplaat schoon. Omdat het toch goed kan zijn om dingen te doen, al heb je daar absoluut geen zin in. "Dan máák je maar zin!" wist een docent op de middelbare school de klas meermaals te vertellen.
Dat zou ik ook wel eens willen toeschreeuwen aan hen die zich afzetten tegen een Twee Staten-oplossing in het Israël-Palestina conflict. Waarom zou je anderen niet gunnen in vrede te leven op een eigen stuk grond? Een stuk grond dat zij al duizenden jaren bewonen en bewerken zelfs.
Ik bewerkte een paar foto's een beetje en deelde die met het internationale Skywatch Friday blog, een verzamelplaats van foto's met stukjes tekst, ingezonden door tientallen mensen uit verschillende delen van de wereld.
Wist er - geïnspireerd door de recente zonsverduistering - zelfs nog een gedicht uit te persen voordat ik ging eten en de nieuwste aflevering van Star Trek: Strange New Worlds keek. Over dat je soms chaos moet toestaan in je leven. Niet alles is namelijk logisch.
Zaterdag las ik dat Mona Keijzer (ex-CDA, ex-BBB) met een nieuw splinterpartijtje op radicaal rechts rechts Nederland nòg verder wil laten versplinteren. Naar haar grote voorbeeld aan de andere kant van de oceaan, noemt zij haar hersenspinsel Project 2029, wezenlijk de weg naar Gilead, de fictieve fascistische staat uit The Handmaid's Tale.
Ook las ik dat Forum voor Democratie campagnegeld per ongeluk besteedde aan feestjes voor de partijtop en daarom €60.000 aan rechtse subsidie (linkse subsidie is slecht, belastinggeld dat FvD ontvangt is dus rechtse subsidie) moet terugstorten in de Amsterdamse gemeentekas.
Zou fijn zijn als politici zich met nuttige dingen zouden bezighouden. Zoals mogelijk maken dat ook een alleenstaande met een modaal inkomen een woning kan bemachtigen. Of een einde maken aan de praktijken van oplichters als namaak-klusjesmannen bijvoorbeeld.
'Politiek' was ook één van de onderwerpen waar ik over sprak met een buurvrouw die op de koffie kwam.
Niet zo gek, want vrijwel alles is politiek. Zelfs over het houden van huisdieren - nog een onderwerp waar de buurvrouw en ik over spraken - bepaalt de politiek regels. Maar bijvoorbeeld ook over leeronderwerpen op school.
Lezend wat met name rechtse leden van het volk schrijven, denk ik dat met name de onderwerpen 'spelling' en 'begrijpend lezen' aandacht behoeven op school.
Dat 'de politiek' bepaalde dat er bezuinigd moest worden op de geestelijke gezondheidszorg was bepaald geen goed idee. Kijk maar naar hoe het oud-UVA docent Laurens Buijs is vergaan na zijn ontslag vanwege het bedreigen van collega's:
Laurens Buijs hoorde van een informant binnen een satanisch netwerk in Amsterdam dat A.I. binnenkort wakker wordt en over een paar weken een planetaire vernietiging zal uitvoeren.
Intriest natuurlijk en ik hoop dat die man goed verzorgd wordt vanaf een plek waar hij de maatschappij geen schade kan berokkenen. Datzelfde hoop ik voor Donald Trump. U weet wel, die man die fel tegen nepotisme is en wil dat zijn zoon en kleinzoon hem zullen opvolgen als absoluut heerser van de VS 'want daarom bewonder ik Noord-Korea zo.'
Een buurvrouw bij wie ik later op de dag op de thee was
en ik kunnen alleen nog maar lachen om de fratsen van de man van Melania Trump, al heeft zijn beleid verschrikkelijke gevolgen.
Bijvoorbeeld voor honderden wilde paarden die Trump liet vangen en afvoeren naar slachthuizen die de prachtige dieren kopen voor $750 per stuk. Trump's Bureau of Land Management (BLM) heeft ook al in 2025 - veelal illegaal - wilde paarden op de zwarte markt verkocht.
Ik ben benieuwd bij wie dat geld terecht is gekomen. En van welk dier de biefstuk komt die nu in de VS in de supermarkten ligt. Onderdeel van MAGA's Project 2025 voorziet namelijk in het doden van wilde paarden 'om kosten te besparen'.
Niet zozeer om kosten te besparen maar vooral omdat het op dat moment praktisch was, spendeerde ik de avond bij een vriendin op de bank.
Waarbij wij elkaar als klankbord gebruikten en spraken over de problemen en de geneugten van het ouderschap. Terwijl wij zo op de bank hingen, verzuchtte ik moeite te hebben met ontspannen. "Logisch", zei mijn vriendin. "Je probeert te ontsnappen terwijl je de druk voelt van 'dingen doen', 'nuttig zijn'."
Het werd een fijne avond en bij thuiskomst bleek het al bedtijd te zijn.
Zondag merkte ik weer dat ik zelfs tijdens het slapen niet ontspan want ik werd weer wakker in een vreemde lichaamshouding die een flinke inspanning van mijn spieren vergde. In elk geval lukte het mij mijn geest te ontspannen met Indonesische les, een korte meditatie en een woordpuzzel.
Ook telde ik mijn zegeningen. Fijn om in Nederland te wonen, bijvoorbeeld en niet in de VS waar een storm zomaar tienduizenden huishoudens voor ruim een week in het donker kan storten omdat de infrastructuur voor energie er anders geregeld is dan bij ons.
Waar surveillancecamera's alles en iedereen voortdurend volgen en de verzamelde data wordt misbruikt om mensen te stalken en iedereen die een bedreiging vormt voor het regime elk moment kan worden opgepakt. 'Voor de veiligheid', aldus de baas van Flock, het bedrijf achter de tienduizenden camera's. Maar voor wiens veiligheid? Voor die van het regime die doodleuk de leiding van militair dagblad Stars and Stripes ontsloeg vanwege hun negatieve berichtgeving over de behandeling van Amerikaanse militairen?
Prinsjesdag zorgt vast voor positieve berichtgeving uit Nederland. Hoewel een voorgestelde bezuiniging van 80 miljard euro op infrastructuur het ergste doet vermoeden. Jarenlang geen geld steken in het onderhoud van bruggen en wegen...wat zou er mis kunnen gaan?
Met een hele dag thuisblijven kan moeilijk wat misgaan, zou je denken. Toch sterven veel mensen in huis. Reden genoeg om ook deze dag weer de hort op te gaan. Bijvoorbeeld voor de jaarlijkse zomerbijeenkomst van mijn vrijmetselaarsloge. Ditmaal bij een Broeder thuis in Abcoude.
Onderweg kwam ik een paar Broeders tegen die dezelfde kant opgingen als ik en met zo'n twintig personen - inclusief een aantal partners van Broeders - werd het een gezellige boel. Onder het genot van fijne hapjes en drankjes werd over zeer diverse onderwerpen gesproken door het zeer diverse gezelschap.
Het weer was goed genoeg om een aantal uren in de tuin te zitten, al noopte een korte regenbui ons tot het ons een half uurtje in de woonkamer te verpozen.
Hoe fijn het ook was om weer even onder de mensen te zijn en daarvoor mijn huis te verlaten, ik vond het ook fijn Centraal Station weer te zien ten teken dat ik bijna thuis was.
Lady D'Arbanville van Cat Stevens is de muziek van deze week:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Frank Beard
August 12th was the first time in 27 years we could witness a solar eclipse over The Netherlands so of course me and a group of neighbours went to the nearest open spot to witness the event.
Very interesting to see the light and shadows change
and to hear the birds go quiet
Some experienced the event from the water
and others from the rooftops
To see the next one over Amsterdam we have to wait until 2081. Luckily there's a solar eclipse around every 18 months to be witnessed from different places in the world.
What's your best memory of a solar eclipse?
========================================
Was a bit short on inpiration lately, but the eclipse provided some.
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Wat bedoelde jij dan met jouw vraag: "Wat vind jij ervan?"
Iedereen die wel eens heeft rondgesnuffeld op Facebook, in WhatsApp-groepen, op X, Threads, Instagram, BlueSky, Mastodon, Truth Social, Gab . ai, et cetera weet dat de platformen een uitlaatklep bieden aan veel eenzamen en onverdraagzamen. Niet zelden zijn dat dezelfde mensen. Al is het maar omdat racistisch gedrg vaak leidt tot uitsluiting.
Onverdraagzamen ('bigots' in het Engels) begrijpen niets van het sociale aspect van sociale media. Ook buiten het internet worstelen racisten, transfoben, religieus extremisten en anderen op 'rechts' met het begrijp 'sociaal': alleen in hun eigen bubbel voelen zij zich op hun gemak.
Erg jammer, want je kunt veel leren en 'een beter mens' worden als je in staat bent tot luisteren naar anderen en bereid bent je mening aan te passen.
Wie alleen maar bevestigd wil worden in het gelijk, vragen stelt zonder te luisteren naar het antwoord, zal nooit evolueren. Als mensheid komen wij niet vooruit als iedereen zwaar conservatief zou zijn.
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Soms zou ik wel eens naar het verleden willen gaan. Om sommigen momenten te herbeleven en op enkele kruispunten in mijn leven een andere weg gekozen te hebben. Misschien maar goed dat zo'n tijdreis onmogelijk is, want anders zou ik niet zijn wie en waar ik nu ben.
Sinds een paar jaar weet ik dat mijn vader een Hamburger was (mijn moeder ontmoette hem daar in 1966) en mogelijk in 1984 of 1985 overleed. Was hij een nazi, een verrader, verborg hij stiekem zijn Joodse buren op zolder? Of probeerde hij - zoals de meeste burgers toen (en zoals ik mij voorstel nu ook in Rusland gebeurt) de oorlog te negeren en zo normaal mogelijk door te leven? Maar wil ik dat wel weten? Wil ik niet liever weten of hij meer van honden dan van katten hield, van jazz of klassiek? Of hij echt van mijn moeder hield of dat het een half-dronken avontuurtje was waar ik uit voortkwam?
Eigenlijk best bijzonder dat wij er zijn. Niet alleen omdat het leven an sich bijzonder is maar zeker ook dat wij als specifieke personen bestaan. Misschien staan wij er te weinig bij stil hoe uniek elk individu is.
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Maandag werd ik wakker met een beetje hoop voor de wereld. Waar het nieuws lezen tijdens de ochtendkoffie een einde aan maakte. Nog steeds worden burgers vermoord in de oorlog tussen Rusland en Oekraïne en nog steeds zorgt de Brexit voor een hoop persoonlijke ellende.
Niet zo groot als de ellende in landen als Palestina. Helaas voor de overlevende burgerbevolking weigerde Netanyahu Trump's 'Vredesplan voor Gaza' te accepteren. Trump wil een einde aan het geweld omdat het geld op is en de VS vrijwel geen wapens meer kan leveren aan Israël en bovendien wil zijn schoonzoon nu eindelijk wel eens zijn klanten laten weten dat met de bouw van hun luxe appartementen in Gaz-a-Lago begonnen kan worden. Terwijl Netanyahu de stemmen van rechts nodig heeft om een kans te maken in oktober de verkiezingen te winnen en dan niet naar het gevang te hoeven voor corruptie en daarom wil dat de oorlog tegen Hamas voortduurt. Zijn zakenvrienden in Qatar zullen Hamas dus nog een tijdje van wapens voorzien om de uitputtingsslag voort te zetten. Een guerilla-oorlog is namelijk niet te winnen. Vraag maar aan de Amerikanen en hun Vietnam-debacle.
Ook toen konden Amerikaanse legerleiders niet lui in kussens op de bank blijven hangen denkend 'dat clubje nauwelijks bewapende rebellen' wel even uit te schakelen.
Dat ik de kussens van mijn tuinmeubelen niet hoef op te bergen lijkt fijn, maar is een teken dat het ook 's nachts niet regent. Dat wij een weinig daadkrachtige regering hebben die niet inziet dat droogte voor boeren, burgers en biljonairs een steeds groter probleem wordt, maakt mij er niet gerust op.
In elk geval had ik goed gerust die nacht en kon ik lachen bij het idee dat toekomstig archeologen een graf zonder botten zullen vinden en zich zullen afvragen wie in godesnaam toch die vereerde 'Dobby' was.
Toch mooi als dierbaren - ook fictieve - herdacht worden. Zo kwam ik bij het opruimen deze dag een krantenartikel tegen over het leven en de tragische dood van een vroegere klasgenote.
Ruim dertig jaar lang had ik het bewaard. Maar waarom eigenlijk? Om elke keer dat ik aan haar denk een steek in mijn hart te voelen? Ook dat stuk papier mocht dus de papierbak in. Samen met ondermeer concert- en treinkaartjes. Al met al wist ik mijn huis weer een kilo lichter te maken.
Misschien geen hele kilo, maar soms denk ik wel eens dat 'wappies' een stuk hersenen missen want hun domheid is onbestaanbaar. Zo laten zij zich eenvoudig manipuleren met Tik Tok filmpjes. Over geheime organisaties die kinderen stelen en zo. In Roemenië gingen 'andersdenkenden' zo ver dat zij met knuppels en bijlen een ambulance aanvielen 'want daarmee ontvoeren ze kinderen!'
Hoewel wappies doodsbang zijn voor de elite die nare dingen doet met kinderen, zijn zij stil over de Epstein-zaak. Waarschijnlijk omdat het niet om een complottheorie gaat maar om heuse leden van de elite die nare dingen deden met kinderen.
Amerika's nieuwste Minister van Justitie, Todd Blanche blokkeert elk onderzoek naar Epstein's Zorro Ranch. Maar vast niet omdat hij zelf voorkomt in de Epstein-dossiers.
Helaas laat de Epstein-zaak maar het topje van de ijsberg zien. Er zijn nog veel meer gevallen van (seksuele) uitbuiting en misbruik. Zo zijn waarschijnlijk honderden vrouwen slachtoffer van de in 2023 overleden zakenman Mohamed El-Fayed. In 5 gevallen is vrouwenhandel en seksueel misbruik inmiddels bewezen.
Ruim twintig jaar geleden al werd bewezen dat een buurvrouw en ik graag een potje koffie delen. Zoals ook op het einde van deze middag, toen de gesprekken gingen over ouder worden, opruimen, gezondheid en hoe leugens onze blik op de wereld bepalen.
Ik bepaalde dat ik mijn avondhap prima zittend in de tuin kon nuttigen want het was heerlijk weer daarvoor.
Voor het slapengaan keek ik een aflevering van The Expanse, de serie die 'science' een prominente rol laat spelen in 'science fiction'.
Dinsdag werd ik driemaal gebeld vanaf een onbekend nummer. De eerste twee keren was een poging tot oplichting en de derde keer bleek het mijn klantmanager van de gemeente: "Ik zie in mijn systeem dat u nog steeds werkloos bent. Binnenkort krijgt u een uitnodiging voor een voortgangsgesprek."
Geïnspireerd zocht ik weer een paar vacatures uit om op te reageren. Soms worden mooie salarissen beloofd. Maar ik weet dat de genoemde bedragen bruto zijn en gebasseerd op een werkweek van 40 uren, terwijl het wellicht een positie voor 32 uren betreft.
Hoe dan ook: ik ga graag weer aan de bak. Liefst niet met een aanvullende uitkering omdat het salaris te laag is. Dat heb ik een paar jaar lang gedaan en hoef ik niet meer. Hoewel werkgevers klagen dat zij genoodzaakt zijn A.I. in te zetten als secretaresse of manager omdat zij niemand kunnen vinden, zitten velen in hetzelfde schuitje als ik: zij horen niets op hun vele sollicitaties of worden afgewezen met het vage 'je past helaas niet in het profiel'.
In het nieuws was er ook weer een fraai voorbeeld van 'huilie huilie' doen door Geert Wilders en diens aanhang. Israëlische lobby-organisatie CIDI deed verongelijkt over een foto van een man in een supermarkt die 'October 7' op zijn shirt had staan.
Of 'Orober 8' in een andere versie.
"Kijk, antisemitisme!", jankten zij zo hard mogelijk. Zonder te beseffen dat 1] diverse zionisten rondlopen met shirts met daarop de tekst 'October 7'
en 2] het gaat - mogelijk - om het shirt van een voetballer die Orober heet en rugnummer 7 draagt en 3] ook deze foto kan eenvoudig A.I. gegenereerd zijn. 4] welk verknipt figuur maakt stiekem een foto van een kind en plaatst die op het internet?
In elk geval had hasbara weer zijn werk gedaan: tienduizenden mensen werden opgejut om moslims te haten. Misschien was het wel ècht een islamtitische jongeman die anti zionisme is (alsof je een religie kunt aflezen aan iemands rug of schoeisel). Wat dan nog? In een wereld waarin men roept dat vrijheid van meningsuiting heilig is, waarom mag de ene mening wèl en de andere níet worden geuit?
Helaas laten wij mensen ons vaak leiden door onze emoties; zodra wij iets zien dat onze ideeën lijkt te bevestigen, zien wij dat als bewijs daarvan.
Zo zag ik in een nieuwsbericht bewijs dat joden antisemieten zijn; in een wijk in Jeruzalem viel een groep joden soldaten van het IDF lastig en noemde hen 'nazi's'.
Bewijst het incident dat alle joden antisemitisch zijn? Neuh. Het betekent dat een bepaalde groep orthodox joden zich verzet tegen de dienstplicht in Israël. Daarnaast zijn veel joden absoluut geen fan van het rond 1890 bedachte zionisme en zijn er inmiddels meer niet-joden dan wel joden die het zionisme aanhangen.
Misschien tijd dat religies zich verenigen en zich richten op gezamenlijke waarden. Wat dat betreft is er hoop: zo ontstond in de jaren tachtig in Lagos, Nigeria de chrislam, een religie die christendom combineert met islam.
Als religieus geweld is uitgebannen kan de mensheid zich richten op problemen zoals het natuurgeweld dat onlangs in Colombia honderden mensenlevens kostte.
Ook nog een groot probleem is seksueel misbruik. Een exponent is Justin Swaddle uit Leeds die (online) meer dan 100 meisjes seksueel misbruikte.
Heftige onderwerpen dus. Die een buurvrouw en ik ook deze dag niet uit de weg gingen tijdens het samen koffiedrinken. Al gebruikten wij elkaar ook als klankbord terwijl ik een stapel papier op schoot sorteerde en weer wat oude ansichtkaarten en andere correspondentie verwijderde.
Fijn om met iemand die je een beetje kent te praten over wat je zoal dwarszit maar ook om grapjes mee te delen. Jezelf grapjes vertellen is een beetje saai.
Dat is nieuws over een zekere oranje president in elk geval zelden. Zo wilde hij pers en medewerkers opofferen om zelf veilig te zijn. Hij zat stiekem helemaal niet in Air Force One maar was in het geniep via een cateringwagen overgebracht naar een ander vliegtuig dat hem Turkije uit vloog. Uit angst voor Iran dat - volgens een Israëlische geheime dienst - een aanslag op zijn leven zou voorbereiden.
Die avond had een vriend het avondeten bij hem thuis voorbereid. Toen ik er bijna was, hoorde ik op straat het inmiddels vertrouwde 'Apa kabar, bung?', van een buurman van mijn moeder zaliger. 'Alles goed, broer?'
Tot ergernis van de horeca doen steeds meer Nederlanders dat, zelf thuis eten bereiden. Niet zo gek want vorig jaar stegen de prijzen van eten en drinken buitenshuis met vier procent en dit jaar met vijf procent. Restaurants en café's kwamen tot een verbazingwekkende ontdekking: als je prijzen verhoogt neemt het aantal klanten af.
Het aantal buren in 'mijn' trappenhuis was ook afgenomen maar is met een nieuwe buurvrouw op de begane grond weer op volle sterkte. Deze dag maakten wij kennis met elkaar. Tot ons beider genoegen werd zij blij van een meubelstuk waar ik vanaf wilde. Het deed dienst als bureau en (uitgeklapt als) eettafel tot het vorig jaar werd vervangen door de oude secretaire van een overleden vriend van mij.
Bevriend raken met een nieuwe buur is leuker dan op de bank hangen voor de televisie, vind ik. Dus tevreden ging ik slapen.
Woensdag gonsde het online en in het echie van het nieuws dat de wereld een uniek evenement te wachten stond deze dag: een (vrijwel) totale zonsverduistering. De laatste keer dat de Maan de Zon verschool was mijn zoon bijna 3. Nu is hij ruim 30. Tijdens de volgende is hij bejaard.
Omdat het fenomeen in Europa zo zeldzaam is, besloot ik het met eigen ogen te aanschouwen. Niet door er rechtstreeks naar te kijken natuurlijk, want mijn netvlies is erg gehecht aan mij. Naar Spanje afreizen voor een betere ervaring of naar het IJslandse vissersdorp Patreksfjörður voor de beste ervaring ging mij iets te ver.
Mij gaat het ook te ver om honderden burgers te vermoorden om een organisatie waar zij niets mee te maken hebben te straffen, zoals de VS deed in Jemen. Alsof je een bom gooit op een school omdat je vermoedt dat Hitler er in de kelder zit. De Verenigde Staten van Israël heeft er bewezen geen moeite mee.
Ik zou rustig wachten tot Hitler naar buiten kwam en ervoor zorgen dat hij niet kon communiceren met de buitenwereld en eten en drinken die kelder niet in komt. Mocht hij twintig jaar kunnen overleven in zijn kelder, dan zit hij twintig jaar in eenzame opsluiting.
Iemand als Trump houdt het überhaupt geen twintig jaar meer vol. Ook niet in een luxe 'balzaal' zoals hij de bunker bij Het Witte Huis noemt. Waarschijnlijk leeft hij niet lang genoeg om die af te zien. Beetje jammer dat hij een deel van het historische gebouw al gesloopt heeft om ruimte te maken voor zijn derrière ego.
Wat ik persoonlijk irritant vind aan radicaal rechtse lui als Trump is dat zij altijd wel wat vinden om over te huilen. Is het niet over transseksuele vrouwen die de vrouwenkleedkamer gebruiken of over een 'woke' reclamecampagne van een bier- of schoenenmerk, dan wel over verkiezingen. Wint rechts die, dan zijn verkiezingen eerlijk verlopen, verliezen zij, dan jankt rechts dat er is gefraudeerd.
Met de dagelijkse woordpuzzel is nauwelijks te frauderen. Heb nooit het nut begrepen van valsspelen. Als je dat doet, is spelen toch niet meer leuk?
Een buurvrouw en ik spelen ook graag. Niet het spelletje 'Wie heeft het eerst z'n beker koffie leeg?' maar met woorden. Soms flauwe grapjes, soms intelligente woordspelingen.
Grapjes dus die iemand als Trump niet zal snappen. Hij heeft steeds minder aanhang en zelfs superfans als Tucker Carlson en Marjorie Taylor Greene geven nu toe dat zij onterecht Trump zagen als een superintelligente leider.
Omdat zelfs de meest domme mensen doorhebben dat stemmen op kandidaten die Trump's beleidslijnen volgen, heeft hij nu al aangekondigd dat er 'misschien' een Nationale Veiligheidscrisis wordt afgekondigd vlak voor de tussentijdse verkiezingen in november.
Typerend voor domrechts: als ze verliezen doen ze 'huilie huilie'. Zij willen dus koste wat kost winnen. Valsspelen hoort daar bij. Want domme mensen kunnen niet winnen door volgens de regels te spelen. Gesterkt door hun Grote Leider Trump. Ook hij speelt graag vals
en is behoorlijk dom. Echt slim is het namelijk niet om tijdens een zonsverduistering (of wanneer dan ook) rechtstreeks in de zon te kijken.
Na de zonsverduistering is het wachten op de 'andersdenkenden' die direct gaan huilen wanneer zij analisten horen over de zon's corona.
Het was waarschijnlijk geen Corona, maar ik zag een buurtgenoot voor zijn huis met een biertje in de hand zien wachten op de zonsverduistering. Met tientallen anderen was ik aan de waterkant om het evenement te beleven. Dacht dat ik nog een eclips-brilletje had liggen maar dat bleken twee oude 3D-brilletjes te zijn. Waaronder die van de eerste Nederlandse 3D-TV uitzending in 1982. Het brilletje is dus ouder dan een aantal van mijn vrienden en buren.
De truc met het gaatje in een stukje papier werkte in elk geval ook een beetje.
De plotse, koude windvlagen, de spookachtige schaduwen, dieren die zich verbaasd afvroegen of het opeens al bedtijd was...kreeg spontaan fijne herinneringen aan de zonsverduistering in 1999. Toen was mijn zoon nog draagbaar en mocht hij het verschijnsel zien door de telescoop van een buurman. Diezelfde buurman van toen sprak ik even toen ik terugliep naar huis en hem tegenkwam terwijl hij zijn hond uitliet.
Miljoenen mensen die tegelijkertijd naar een verschijnsel in de lucht kijken, doet mij altijd denken aan de (tweemaal verfilmde) boekklassieker The Day of the Triffids van John Wyndham. Vooral omdat mensen onbeschermd omhoog keken, krijgen buitenaardse wezens er een makkie aan om de mensheid uit te moorden.
Wie weet hebben buitenaardse wezens mensen zó dom gemaakt door hun chemtrails in onze lucht te verspreiden dat wij de fossiele industrie stimuleren de planeet te vernietigen. Dan hoeven die 'aliens' dat niet zelf te doen. Slim!
Alle gekheid op een stokje, ik maak mij zorgen om mijn familie in west-Canada die vroeger wel eens te maken had met een lokale natuurbrand maar inmiddels vrijwel elk jaar.
Met nog wat buurtgenoten voerde ik gesprekken over - natuurlijk - de zonsverduistering en dat het jammer is dat wij tot 2081 moeten wachten voordat er weer eentje te zien zal zijn. Boven 'ons' deel van de hemelen dan. Vanaf elders in de wereld kunnen fans ongeveer elke 18 maanden een zonsverduistering beleven.
Thuis keek ik nog een aantal filmpjes van mijn 'later te bekijken' verzameling op YouTube, wisselde berichten uit met deze en gene en lag rond elven op bed.
Donderdag trok ik er niet snel na mijn gebruikelijke ochtendroutine op uit. Half uurtje wandelen en ik was op een prachtige lokatie op het einde van de Noordermarkt in mijn thuisstad Amsterdam.
Terwijl ik wachtte op mijn oudtante die had laten weten ietwat verlaat te zijn, vermaakte ik mij met mensen kijken en mij verwonderen. Glimlachend om toeristen op huurfietsen bedacht ik dat hoeveel er ook verandert, toch veel hetzelfde blijft.
Zo zullen mensen het fijn blijven vinden om met een dierbare van gedachten te wisselen onder het genot van een drankje en een hapje. Zoals ik deed met een oudtante met wie ik sprak over ondermeer feminisme en vrijwilligerswerk.
Op de wandeling terug naar huis
dacht ik aan de arme bemanning van de USS Abraham Lincoln. De 5000 bemanningsleden van het Amerikaanse vliegdekschip leven daar onder erbarmelijke omstandigheden. Zo zijn de douches smerig, is de deodorant op, werken veel van de toiletten aan boord niet en zijn de maaltijden zeer karig. Terwijl zij al ruim 250 dagen geen land hebben gezien moeten zij toch fit en paraat blijven vanwege de oorlog met Iran die hun groot leider is begonnen maar niet weet te beëindigen.
Terwijl de Amerikaanse oorlog tegen Iran inmiddels ruim 80 miljard dollar kostte, worden vooral aandeelhouders in de fossiele- en de wapenindustrie rijker terwijl de gewone burger steeds minder heeft.
Volgens ex-Fox presentator Pete Hegseth zijn de verhalen over de Abraham Lincoln - net als de foto's van het 'eten' op de dienbladen - allemaal nep. Zijn ervaring als beroepsleugenaar voor Fox Entertainment Channel, maakte Hegseth bij uitstek geschikt voor de functie van Minister van Defensie in het Trump-kabinet.
De meest oranje president schaamt zich er absoluut niet voor dat voor hem zelfverrijking belangrijker is dan wat dan ook. Dat zijn acties vaak illegaal zijn, deert hem geenszins. Hij komt er altijd mee weg.
Bashar al-Assad is uit hetzelfde laken gesneden en nog een tikkeltje erger doordat hij niet indirect maar direct verantwoordelijk is voor tienduizenden dode burgers. Waarvoor hij in zijn moederland ter dood werd veroordeeld. Dus hij gaat nooit meer terug naar Syrië maar zal bescherming blijven genieten in Rusland terwijl hij een prima leven leidt in één van zijn twintig luxe appartementen in Moskou.
Zo luxe als bijvoorbeeld Assad wonen een buurvrouw en ik niet. Toch vermaakten wij elkaar prima bij het boodschappen doen die avond. Nadat wij elkaar een paar dagen niet hadden gezien hadden wij elkaar blijkbaar zoveel te vertellen dat ik pas tegen negenen thuis was.
Met mijn oudste dochter wisselde ik berichten uit over hoe wij de zonsverduistering hadden ervaren en blij met het contact ging ik tevreden slapen.
Vrijdag beloofde weer een weinig enerverende dag te worden. Voor mij dan.
Voor Nigel Farage was dat anders. Zou hij de lokale verkiezingen winnen van een komiek met een prullenbak op zijn hoofd? Dat lukte. Maar Count Binhead stal de schijnwerpers van de man met Franse voorouders. Farage nam niet eens de moeite om op te dagen om zijn kiezers in Clacton-on-Sea te bedanken voor zijn winst op een prullenbak.
De rechts radicale politicus gebruikte een smoes die wij al kenden van Geert Wilders: "Ik had het idee dat ik er niet veilig zou zijn".
Terwijl juist 'linkse' politici niet veilig zijn voor rechtse lieden en niet omgekeerd. Vraag maar aan Berry van D. die een partijkantoor van D66 wilde opblazen 'want alleen met geweld bereik je wat'. Van 'de arme boeren' leerde van D. dat crimineel gedrag beloond wordt. Voor hem pakte dat verkeerd uit terwijl 'de boze boeren' wegkomen met brandstichting, intimidatie en wegblokkades.
Dat 'de boeren' (er zijn ook normale mensen boer) zichzelf (bij monde van Farmers Fefense Force) huilend vergelijken met de joodse slachtoffers van de holocaust,
keurt 'het volk' met een Israëlisch vlaggetje in hun sociale media profiel alleen maar goed.
Met je trekker de openbare weg op is weliswaar verboden en leidde al tot een dodelijk ongeluk, maar vooralsnog lijkt Justitie niet te willen ingrijpen.
Tot blijdschap van rechts Nederland. Vreemd dat mensen die graag roepen dat crimineel gedrag altijd hard bestraft moet worden uitzonderingen maken voor bepaalde groepen. Terwijl ook bijvoorbeeld Extinction Rebellion gevaarlijk bezig is als het snelwegen blokkeert en rechts Nederland daar wèl schande van spreekt.
Terwijl zij het fantastisch vinden dat in hun geliefde VS nog steeds de doodstraf wordt uitgevoerd, vinden zij dat hun rechtse helden niet gestraft mogen worden voor criminele daden.
Geen criminele daad op deze warmste 14 augustus in Nederland ooit gemeten, was het delen van een pot koffie met een buurvrouw. Na haar bezoek nam ik een uur de tijd om weer wat op te ruimen
voor het tijd was om een gered pakket bijna-overdatum voedsel te halen bij een lokaal distributiepunt.
Dat deelde ik bij een buurvrouw met wie ik een kopje thee dronk voor ik naar huis ging om te eten, nog wat aan het huishouden te doen en mij te vermaken met een aflevering van Star Trek: Strange New Worlds nadat ik Maureen Koster zilver had zien winnen op het EK-atletiek en daarmee mijn dopamine-niveau had verhoogd. Nu zelf meer bewegen om ook mijn serotonine-niveau te vergroten.
Zaterdag werd ik na mijn ochtendoefeningen
uit de overwegingen tijdens de koffie opgeschrikt door het nieuws van een aardbeving in Indonesië. Vooral bij het eiland waar mijn betovergrootmoeder vandaan kwam, Flores, vielen veel slachtoffers te betreuren. In elk geval enige tientallen maar gevreesd wordt voor enkele honderden.
Het zet onze eigen ellende in Nederland weer even in perspectief. Net als lezen over het Indonesië tijdens de Nederlandse- en later de Japanse bezetting. Deze dag precies 81 jaar geleden capituleerde Japan en kon Indonesië de wonden likken en langzaam een zelfstandige, democratische staat worden. Ook na al die jaren kan nog niet elke Indonesiër zich verzoenen met Nederland of Japan.
Dat de duizenden Indische Nederlanders die naar Nederland kwamen zwaar werden gediscrimineerd hielp niet bij het verkrijgen van innerlijke vrede. Het werd 'indo's' duidelijk dat even voor de Indonesische onafhankelijkheid duizenden Nederlanders aan de kant van de nazi's stonden.
Mijn oma was één van die Indische Nederlanders die - samen met haar zus - koos voor een leven in Nederland. Mijn moeder volgde een tiental jaren later en ook zij kreeg te maken met vooroordelen. Inmiddels wonen in Nederland zo'n 2 miljoen (nazaten van) Indische Nederlanders, waarvan velen met een trauma, doorgegeven van generatie op generatie.
Zelf ben ik tweede generatie 'Indo' en mijn zoon derde. Hij en ik maakten deze dag samen plannen om het land waar zijn oma is geboren te bezoeken.
Natuurlijk bezoeken wij dan een paar van de plekken waar zij woonde en werkte en hopen daardoor iets beter te begrijpen waarom zij was wie zij was en deed wat zij deed.
Opdat wij niet vergeten.
Om niet te vergeten wat ik wilde doen met de samen met mijn zoon gemaakte aantekeningen, werkte ik die uit: 'Wij gaan een stad bezoeken waar mijn moeder een tijd heeft gewoond en gewerkt. Wat is daar meer te doen dan haar oude huis opzoeken?' 'Zouden er in haar geboortestad nog mensen zijn die haar gekend hebben?' Dat soort onderzoek.
Eindelijk voelde het weer eens alsof ik een inspanning had geleverd en voelde het verdiend om op de bank hangend een film te kijken voor het slapengaan. Het werd Mickey 17. Over de macht van grote corporaties en de onderdrukking van de gewone mens.
Zondag was ik nog steeds wat besluiteloos. In elk geval had ik mijn dagelijkse ochtendroutine af te werken
maar verder voelde elke actie en elke te nemen beslissing als een onoverkomelijke horde. Terwijl ik meer dan genoeg te doen had, wist ik niet wat te doen behalve het huishouden bijhouden.
Daar hoorde het afwassen van drie koffiemokken bij nadat een buurvrouw en haar vriend op visite waren geweest en met mij ideeën hadden uitgewisseld en diverse onderwerpen hadden besproken, waaronder het weer.
De hitte (en daaruit voortvloeiende droogte) leidde in de zomer van 2026 in Europa tot enkele tienduizenden doden en zo'n 180 miljard euro aan economische schade. Dat is veel en wordt in de nabije toekomst nog meer.
Een buurvrouw bij wie ik deze middag op de thee was heeft veel last van de hitte.
Omdat wij beiden van Indische komaf zijn, kwam het gesprek als vanzelf op de Indië-herdenking in Den Haag waarbij ook Neêrlands jongste premier bij aanwezig was.
In de diverse toespraken werd ondermeer gesproken over de zogeheten 'Jappenkampen', de beruchte interneringskampen waar de Japanse overheerser indertijd zo'n 150.000 burgers en soldaten in opgesloten hield. Cabaretier Wim Kan was daar één van en waarschijnlijk zat hij in hetzelfde kamp als mijn opa met zijn gezin. Al zat Kan in totaal in elf verschillende kampen èn was hij een tijdlang tewerkgesteld aan de beruchte Birma-spoorlijn.
Helaas heeft de mens bijzonder weinig geleerd van de verschrikkingen uit het verleden en worden nog steeds mensen onderdrukt en erger vanwege bijvoorbeeld hun afkomst. Neem als voorbeeld Afghanistan waar vijf jaar geleden de Taliban aan de macht kwam en met name vrouwen te leiden hebben onder het bewind. Zij mogen niet meer studeren en werken maar mogen vrijwel alleen nog maar voor het eten en de kinderen zorgen. Van zelfstandige mensen met een eigen wil zijn de vrouwen veranderd in volgzame broedfabrieken.
De situatie in Afghanistan is waar ik aan denk wanneer een partij als Forum voor Democratie of de MAGA-beweging vrouwen oproept het produceren van meer kindjes met een lichte huidskleur te produceren tot prioriteit te maken.
FvD-leider Thierry Baudet laat al langere tijd weten dat wat hem betreft vrouwen geen carrièrre horen na te streven. Behalve 'als ondersteuner van de man'.
Hypocriet is radicaal rechts óók: huilie huilie doen over 'buitenlanders' die vrouwen nare dingen zouden aandoen maar in verreweg de meeste gevallen is de dader juist een lid van radicaal rechts.
Tientallen vrouwen hebben inmiddels melding gemaakt van seksueel misbruik tijdens FvD-bijeenkomsten.
Het onderdrukken van vrouwen begint vaak op scholen. Zo mogen op diverse religieuze scholen meisjes geen broek dragen. Ook in Nederland bestaan de scholen waar de - manlijke - leiding meisjes dwingt om een rok of jurk te dragen. Zij basseren zich op een enkel Bijbelvers. Deuteronomium 22.5: "Een vrouw mag geen kleren en attributen van een man dragen en een man mag geen vrouwenkleren dragen. Want de HEER verafschuwt ieder die zulke dingen doen."
Blijkbaar is een jurk mannenkleding want hun geliefde Here Jezus liep daar in rond.
De meisjes die op die zwaar religieuze scholen worden gehersenspoeld zullen dat niet beseffen.
Ook in de Verenigde Staten hebben vrouwen steeds minder rechten. Misschien had Trump tijdens zijn eerste ambtstermijn in Camp David een overleg met de Taliban om van hen wat te leren over vrouwenonderdrukking.
Ik vrees voor mijn Amerikaanse vrienden en familieleden dat de meest corrupte president ooit de Grondwet zal negeren en na afloop van zijn tweede termijn weigert op te stappen. Onlangs hintte hij daar weer naar op sociale media. In 'Fraktur', het lettertype dat bekend werd van de nazi's.
Niet voor niets maakt Trump haast met het laten bouwen van een bunker onder het Witte Huis. Om daar veilig te zitten voor de mogelijke burgeroorlog die dan uitbreekt.
Terwijl de kans op een Derde Wereldoorlog nog nooit zo groot is geweest en hoogleraar Jason Arday van Oxford nauwelijks werd onderzocht op malversaties maar met name door media tot een vroegtijdige dood werd gedreven, is er gelukkig ook nog veel om blij van te worden.
Zo blijken - in tegenstelling tot berichten op met name 'rechtse' media - 'de arme boeren' overwegend helemaal niet zo arm. Ik citeer: Boeren verdienen gemiddeld €88.200 per jaar — en behoren opvallend vaak tot de rijkste Nederlanders.
Goed nieuws om de week mee af te sluiten, niet?
Under Pressure is de muziek van deze week. Hier in de legendarische uitvoering van Queen, David Bowie en Annie Lennox:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Michiel Vandeweert, Jan de Bie en Jacques Wallage
Posts
