Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

dinsdag, december 03, 2013

Is de ene angst 'erger' dan de andere?

Moest u ook zo lachen toen u las dat tankopslagbedrijf Odfjell een 'enorme boete' moest betalen wegens nalatigheid waarbij de levens van honderden mensen op het spel zijn gezet met als enig doel het behalen van meer netto winst? Die boete is namelijk uiteindelijk vastgelegd op 'maar liefst' 3 miljoen euro. Dat is 0.025 procent van de jaaromzet. Nou, daar zal men vast wel van schrikken! Als u jaarlijks 8,75 euro zou moeten betalen als boete voor het wekelijks illegaal dumpen van uw huishoudafval terwijl u 35.000 euro per jaar aan salaris ontvangt zult u dat voortaan ook uit uw hoofd laten, toch? U wilt toch zeker niet arm worden?

Maar liefst 7,6% van de Nederlandse bevolking zou 'arm' zijn en volgens de geldende criteria zit ik in die groep. Toch voel ik mij rijk. Met een inmiddels volwassen zoon thuis die lekker in zijn vel zit, met dochters die gezond zijn en houden van hun ouders en - ondanks de ruzies die zusjes nu eenmaal vaak hebben - van elkaar. Om nog maar te zwijgen over mijn moeder die mij altijd steunt, zelfs als zij het niet eens is met de beslissingen die ik neem. En dan zijn er nog fijne vrienden en natuurlijk mijn aanstaande echtgenote. Vanmorgen kwamen haar moeder en diens vriend een bakkie doen bij mij en maakten meteen mijn tuintje winter klaar en zorgden voor meer ruimte in mijn woonkamer door mijn oude PC mee te nemen. Ik heb daar in zes jaar tijd menig mailtje mee verzonden!

Afgelopen maand verzond ik 148 mailtjes en ontving ik er 1748. Verder stonden er 69 items in mijn agenda voor een totaal aantal uren van 163. Vergeleken met vorige maand gaat dat dus de goede kant op; ik doe het steeds rustiger aan!  Maar eigenlijk zijn statistieken natuurlijk nauwelijks meer dan conversatiemateriaal op feestjes...

Je bent op een feestje en praat over de dingen die je zoal bezighouden. Opeens zegt iemand: 'Mijn partner wordt uitgezonden naar Syrië.' Spontaan vallen de gesprekken stil en je ziet mensen denken: 'Shit! En ik maar zielig doen omdat mijn goudvis ziek is.' Natuurlijk, elk probleem is een probleem maar maandenlang bang zijn voor rondvliegende granaatscherven is toch van een iets andere orde dan een uurtje wakker liggen bij de vraag: 'Hoe vertel ik mijn kind dat de goudvis is overleden?' 

Met dat bang zijn bedoel ik niet het bang zijn dat mensen hebben als ze in Amsterdam zijn: 'Stel je voor dat er nu een terroristische aanslag komt!?' De kans dat je op je fiets rijdt en wordt doodgereden door een dronken of bellende automobilist is vele malen groter. Sterker nog: je hebt twintig maal meer kans om te worden omgebracht door een familielid. Maar toch zijn wij niet bang voor die ene gekke oom of een doorgedraaide oma maar wel voor wildvreemden. Terwijl zelfs de kans dat wij door eigen hand omkomen groter is dan de kans te worden vermoord door familie. Toch zijn wij niet bang voor onszelf.

Als extraatje nog even een foto van de taart die mijn vriendin voor mijn zoon zijn 18e verjaardag had gemaakt, vorige week...

Deel dit bericht