Raken (Een verhaaltje)

Hoe kon het gebeuren dat hij, als dichter, nu struikelde over woorden die hij zo vaak had gebruikt? Woorden die keer op keer het beoogde effect hadden gehad?

Hij kon zelfs niet helder nadenken en achteraf gezien was duidelijk waarom: hij was bedweld geraakt door haar geur en gehypnotiseerd door de woeste levenskracht die zij op hem projecteerde via haar ogen.

In haar nabijheid kropen zijn coherente gedachten weg in het hoekje van zijn brein dat hij vroeger reserveerde voor de geheimpjes die hij had als kind.

Pas als zij was verdwenen uit zijn blikveld trok de mist in zijn hoofd langzaam weer op. Maar het voelde goed. Heel goed. Misschien wel tè goed; indien hij niet oppaste zou zij op hem kunnen inwerken als een drug.

Maar o God, hoezeer verlangde hij ernaar om aan haar verslaafd te raken!