Als maar genoeg wappies mensen als Willem Engel en RFK Jr. geloven in plaats van (medisch) wetenschappers, sterft de van de Homo Sapiens Sapiens afgesplitste tak Homo Lunatic Ludicrous vanzelf uit.
Gekkigheid, maar wel degelijk verontrustend dat zoveel mensen zich afkeren van wetenschap en alles geloven wat hen wordt verteld in podcasts van complotdenkers. Leden van het volk is dat nauwelijks kwalijk te nemen maar als ook regeringsleiders zich laten leiden door nepnieuws is dat wel degelijk problematisch.
Mensen vertrouwen hen die die hen slim en veilig doen voelen. Volksmenners weten dat.
De incompetentie onder regeringsleiders is stuitend. Wij gaan de wereld uit 'Idiocracy' nog meemaken, vrees ik.
================================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Meer lezen? Mijn boeken
=========================================
Maandag werd ik wakker na in mijn dromen dagresten te hebben vermengd met herinneringen aan overleden dierbaren. Wellicht hadden zij bij leven op hun manier mijn DuoLingo 'streak' van 2000 dagen met mij mee gevierd. Of - zoals ik zelf - de schouders erbij opgehaald.
Misschien moesten wij A.I. maar eens vragen hoe A.I. kan helpen de gevolgen van klimaatverandering te verzachten. Als Mythos van Anthropic binnen enkele uren de meeste kwetsbaarheden kan vinden in de superbeveiligde systemen van de NSA, kan de A.I. vast ook kwetsbaarheden vinden in politieke systemen. Mits betrouwbare mensen de prompts opgeven en de zoekresultaten beoordelen. De teugels van A.I. loslaten is alleen een goed idee als je de mensheid versneld de dino's wil laten volgen naar het einde.
Ben best benieuwd welke diersoort na de diersoort 'mens' dominant zal worden. Wie weet wat de nazaten van bijvoorbeeld doorgeëvolueerde termieten over tienduizenden jaren zullen denken als zij de restanten van een plastic flesje, een half vergane, met amalgaam gevulde kies of een USB-stick zullen vinden. Wellicht denkt men over 2000 jaar dat het Chinese Rijk zich over een gigantisch deel van de wereld had verspreid wanneer men 'Made in China' leest op half vergane objecten, gevonden in Groenland maar ook in Venezuela. Of hoe die gebieden dan ook zullen heten over 2000 jaar.
Met een buurvrouw die op de koffie kwam had ik het meer over het hier en nu en wat minder over het verleden en de (verre) toekomst.
Een andere buurvrouw en ik, later die dag, deden geen bakkie troost samen maar zaten aan de thee en vonden troost bij elkaar,
pratend over haar vorig jaar overleden man en een paar andere gemeenschappelijke overleden dierbaren. Gedeelde smart is halve smart maar ook samen lachen is fijner dan alleen.
Wat lachen betreft kunnen wij altijd rekenen op de huidige president van de VS. Dit keer met zijn '45.000 bezoekers!' op het 250ste verjaardagsfeest van dat ooit zo machtige land. In werkelijkheid waren het er iets meer dan 1000, hadden veel artiesten afgezegd omdat niet de verjaardag van de VS werd gevierd maar die van de Dierbare Leider en waren de 50 tenten met daarin tentoonstellingen van de evenzovele Staten vooral leeg. De Great American State Fair was niet bepaald een succes. Het lukte Trump niet om indruk te maken met wat leek op een bordkartonnen versie van zijn Arc de Trump. Inclusief een goudgespoten beeldje van een Griekse godin daar bovenop, was het festijn exemplarisch voor Trump's bewind: uiterlijke pracht en praal maar hol van binnen, ter verrijking van de familie Trump en hun zakenvrienden terwijl het volk afglijdt naar diepe armoede en treurnis.
De ruim twee weken durende State Fair (een letterlijke kermis) kan in elk geval de gemiddelde Amerikaan sneller in de armoede storten dan het gebruikelijke Trump-bewind: een hamburger kostte er $20. Maar je hoefde er niet voor in de rij te staan, want ook in de 'food court' was het leeg.
Mijn bierglas aan het begin van de avond was vol. Gevuld met één van de laatste flesjes bier die de overleden partner van een buurvrouw ("Ik heb liever wijn") had achtergelaten.
Hij overleed precies 40 dagen eerder en daarom deelde de buurvrouw met diverse buren eten en drinken. Zoals de gewoonte is in diverse culturen, waaronder die van orthodox christenen maar ook bijvoorbeeld van Indonesiërs; De ziel krijgt 40 dagen de tijd om aardse zaken af te ronden, alvorens te vertrekken naar het favoriete hiernamaals. 40 Dagen is ongeveer ook het keerpunt in de verwerking: de uitvaart is geweest, de administratieve rompslomp is achter de rug en er komen bijna geen condoleances meer binnen. Terwijl de rest van de wereld doordraait, blijft de partner alleen met het verdriet.
Gelukkig wonen wij in een fijne buurt. Eentje waarin buren elkaar bijstaan, ook wanneer daar niet rechtstreeks om wordt gevraagd. Je hoeft geen beste vrienden te zijn om te beseffen dat wij wonen in een 'samen'leving.
Ook bij deze buurvrouw hield ik het niet droog toen zij vertelde over zowel de eerste alsook over de laatste dagen van haar relatie met de overleden buurtgenoot.
Het duurde dan ook even voor ik ging koken want er zat een brok in mijn keel. Ook na het eten zat ik nog vol emoties dus ter afleiding keek ik een aflevering van The Expanse voor het slapengaan.
Dinsdag werd ik rustig aan wakker, werkte mijn ochtendroutine af,
deed een paar extra dingen in het huishouden en ging iets na twaalven de deur uit. Voor een lunchafspraak met een vriendin.
Dat er landen zijn waar je gearresteerd wordt om je seksuele geaardheid bijvoorbeeld. Zoals Turkije, waar 50 mensen werden gearresteerd 'voor verstoring van de openbare orde', uitsluitend omdat zij wilden meelopen in Pride Istanbul.
Ik heb het niet zo op regimes en mensen die vinden dat anderen geen recht van bestaan hebben.
Zo zijn 'de buitenlanders!' een geliefd mikpunt voor racistische regeringsleiders en hun aanhangers. Vooral mensen uit Afrika zijn vaak slachtoffer van racistisch geweld. Ook in Zuid-Afrika is het rechtspopulisten gelukt het volk op te zwepen tegen migranten die nu letterlijk het land uit gejaagd worden.
In de VS is het al eeuwen geen voordeel om een wat donkerder huidskleur te hebben maar onder Trump is hun leven nog wat ongemakkelijker geworden; zelfs een non werd opgepakt en afgevoerd door de bruinhemden van ICE.
"Die vrouw is bruin en draagt een hoofddoek en moet dus wel een moslim zijn en dus een terrorist. Waaaah! Arresteer haar!!"
Leden van ICE staan niet bekend om hun intelligentie. Er zijn maar twee eisen om tot ICE toe te treden: 30 keer kunnen opdrukken, verspreid over 30 dagen. En racist zijn.
Op zich begrijpelijk dat de non werd gearresteerd want een boodschap van liefde en verdraagzaamheid is doodeng voor de testosteronbommen die in Trump hun Heiland zien.
Ook in Nederland lopen er van die onverdraagzame lieden rond.
Ook ik en de vriendin met wie ik een groot deel van de middag doorbracht zijn geen 'pure Nederlanders'. Een land zou bijzonder leeg zijn als er alleen mensen mochten wonen die kunnen bewijzen dat zij er al minimaal acht generaties wonen en dus 'inheems' zijn.
Op het gebied van veiligheid is het verontrustend dat met name vrouwen en meisjes ('minderjarige vrouwen' in veel media) vaak niet veilig zijn.
Opvallend vaak zijn de daders van aanrandingen en erger witte mannen in een machtspositie. Zoals gevangenisbewaarder of politieagent. Vanuit Justitie wordt ook goed gewerkt. Zo zijn er onderzoeken gestart naar aanleiding van racistische opmerkingen aan het adres van een aantal spelers van het Nederlands elftal. De uitschakeling door Marokko werd door racisten aangegrepen om daar spelers van kleur de schuld van te geven. Uiteraard waren diezelfde spelers helden geweest als Nederland had gewonnen en niet uit het WK 2026 was geknikkerd.
Voor knikkeren had ik niet voldoende energie dus ik sloot de dag af met het kijken van een aflevering van The Expanse voor ik ging slapen.
Woensdag had ik nog steeds niet veel energie maar ik ergerde mij minder dan normaal aan verbouwingsgeluiden in de wijk; diverse woningen worden momenteel verbouwd en dat brengt wat geluidsoverlast met zich mee. Sommige actievelingen beginnen iets na achten met hun werkzaamheden.
Die mij inspireerden om óók wat te doen in huis. Zo pakte ik de immer dankbare taak op van het schoonmaken van het doucheputje en terwijl de was draaide ging ik de deur uit om zaken als schmink te halen voor een naderende entertainmentopdracht.
Tijdens de ochtendkoffie mocht ik glimlachen om het (gebrek aan) entertainment tijdens Trump's groots aangekondigde America State Fair: veel kramen waren nagenoeg leeg, ijsjes smolten omdat de koeling stuk was en de letterlijk grootste attractie - een reuzerad - werkte een groot deel van de tijd niet. Iemand grapte half schertsend dat het evenement America 250 heette omdat dat het aantal bezoekers was.
Ook in Amsterdam was het weer heet dus ik was blij weer thuis te zijn
na gedane zaken want in mijn woning was het een redelijk aangename 22 graden.
Voor de afwisseling was ik bij een buurvrouw op de thee waarbij wij dit keer vooral spraken over de vreugdes in onze wederzijdse levens. Zo kwamen er meerdere anecdotes voorbij uit de tijden dat onze kinderen nog jong waren.
Al decennia geleden wisten wij dat het een slecht idee was om de economie voorrang te geven op de leefbaarheid van de planeet. Immers, wat is geld waard op een verdorde Aarde?
Kon ooit goed genieten van rustig op de bank hangend een film kijken dus probeerde die truc om mij mentaal beter te voelen die avond. Maar had misschien niet voor Dune, deel 2 moeten kiezen. Over twee machtige corporaties die uit hebzucht en machtswellust een groot, zanderig gebied uitbuiten voor wat er in de bodem zit. Ten koste van de miljoenen mensen die er wonen.
Science fiction, hoor! Een fictief verhaal dat onvergelijkbaar is met een zekere situatie in het hier en nu op Aarde.
Donderdag hoopte ik hoopvol wakker te worden maar helaas. Had net zo veel vertrouwen op een fijne toekomst voor de mensheid, mijn dierbaren en mijzelf als in de samenwerking tussen Nasa en Palantir.
Maar misschien moet ik niet zo somber doen en hoop houden dat het grootste spionagebedrijf ter wereld vooral de mensheid zal dienen. Ondanks de fascistische ideeën van oprichter Peter Thiel en zijn directe contact met zowel 'Washington' alsook 'Tel Aviv'.
Op een dag worden techmiljardairs als Thiel en Elon Musk vast geprezen om hun energie- en waterslurpende datacentra.
Het was fijn om ruim een uur met een vriend over koetjes en kalfjes te praten in plaats van bijvoorbeeld over de meest corrupte president van de VS ooit. Die zichzelf blijkbaar in het afgelopen tijd met $1,2 miljard heeft verrijkt. Alleen al door gesjoemel met crypto en memecoins. Maar goed dus, fijn om even alleen maar te praten en koffie te drinken.
Bovendien was de wandeling heen en terug, samen met het beklimmen van het lokale trappenhuis, een prima condititraining voor mij.
Hard nodig, want ik beweeg veel te weinig. Ook dat zal bijdragen aan mijn sombere gemoedstoestand.
Wilde eigenlijk net een dutje doen toen gelukkig een buurvrouw en haar vriend aanboden een pot koffie bij en met mij te delen. Zij vertelde dat zij in de buurt van haar werk toevallig mijn zoon was tegengekomen. Ook dàt was een stukje informatie waar ik mij iets beter door voelde.
Na een beetje schrijven en huishouden doen na het avondeten wilde ik net naar bed gaan toen een vriend mij uitnodigde voor een drankje. Maar het was inmiddels bijna elf uur dus dat wordt een ander keertje.
Vrijdag voelde ik mij niet heel erg jofel. Vooral omdat ik wakker werd met een gevoel van verdriet en verlies. Wellicht door een droom, al kon ik mij die niet herinneren. Het doen van de dagelijkse woordpuzzel leidde even af van sombere gedachten:
Wij kennen elkaar een jaartje of 25 en schamen ons er niet voor om elkaar onze emoties te tonen. Fijn.
Een oorzaak voor mijn sombere gemoedstoestand had ik nog niet echt gevonden, maar ik besloot tot niet al te veel analyseren. Soms zijn dingen gewoon zoals ze zijn. Dat vertelde ik weer een andere buurvrouw. Bij wie ik eten bracht dat wij samen opaten terwijl wij spraken over gemiste kansen en gemaakte plannen.
Eenmaal weer thuis werkte ik dit blog bij en wisselde de lakens. Was daar net mee klaar toen een vriendin aan de deur kwam te staan. Met drank. De twee flesjes cider nuttigden wij in mijn tuin en wij praatten honderduit, elkaar gebruikend als klankbord voor diverse ideeën. Tot het te donker werd om te zien wat wij dachten en zij vertrok,
.png)
mij achterlatend met een glimlach en wat meer hoop dan waarmee ik eerder die dag was wakker geworden.
Zaterdag werkte ik mijn ochtendroutine een uur eerder af dan gebruikelijk.
Bovendien was het 4 juli, de dag dat in de Verenigde Staten Onafhankelijkheidsdag wordt gevierd. Dit jaar voor de 250ste keer. Een speciale viering dus. Die volkomen in het honderd liep omdat een zekere president zijn ego en zakenvrienden belangrijker vond dan wat dan ook.
Illustratief voor de neergang van het ooit gerespecteerde Amerika, was de ongelukkige landing van een parachutist: in plaats van in een rodeo arena in Californië, landde de man met Amerikaanse vlag en al op het dak van een bezoekerstent.
Door extreme weersomstandigheden ging veel vlagvertoon niet door. Door temperaturen van boven de 39 graden en onweersbuien werd Trump's nationalistische toespraak uitgesteld en ingekort: "Alles wat misgaat is de schuld van de buitenlanders en communisten (=iedereen die tegen corruptie en voor gelijke rechten is. Red.) en alles wat goed gaat komt door mij want ik ben geweldig."
Daadwerkelijk geweldig was het op een festival waar ik deze mocht rondlopen. Het thema was 'apocalypse' en velen hadden hun best gedaan op geweldige kostuums en attributen. Anderen hadden simpelweg een mooi kostuum gekocht of geïmproviseerd met stukken autoband en kippengaas. Sommigen waren verkleed alsof zij rondliepen in de wereld van Blade Runner terwijl anderen als Vrijmans leken te zijn weggelopen van de set van Dune.
Allemaal goed.
Professionals schoten prachtige plaatjes op vorige edities en ook foto's van deze editie zullen eerdaags op de website van de organisatie te vinden zijn.
In de pauzes mocht ik graag wat rondlopen en met deze en gene een praatje maken. In vroeger tijden zou ik zijn thuisgekomen met drie of vier toegevoegde telefoonnummers aan mijn contactlijst. Nu met nul. Een teken dat ik mentaal nog niet helemaal mijn oude zelf ben.
Maar heb gedanst. Met een aardige dame met wie ik een 'klik' voelde. Het bleef bij dansen en een praatje maar het was voor mij een teken van hoop dat ik het blijkbaar niet verleerd ben om gewoon te genieten en te leven in het moment.
Iets na half elf kwam het moment om het festivalterrein achter mij te laten bij de wandeling van een kwartier naar een tramhalte.
Thuis een oude gewoonte opgepikt uit de tijd dat ik regelmatig entertainmentopdrachten had: het backstagebandje doorknippen.
Daarna even het zand, zweet en de ervaring van mij afgespoeld en fysiek vermoeid maar mentaal bijgetankt naar bed.
Zondag sliep ik een beetje uit, loste een woordpuzzel op
en dacht glimlachend terug aan de vorige dag terwijl douchewater op mijn hoofd kletterde en koffiewater heet werd in de ketel.
Bij de koffie las ik over aanslagen op politici van de Griekse regeringspartij Nieuwe Democratie, vermoedelijk gepleegd door anarchisten. Bewijzend dat extreem links net zo dom en agressief is als extreem rechts. Blijkbaar maakt het niet uit hoe goed de beveiliging is, als mensen een aanslag willen plegen vinden zij altijd een manier. Zelfs in het land met zo'n beetje de hoogste politiedichtheid ter wereld, Monaco, werd een aanslag gepleegd. Op een pro-Russische Oekraïense oligarch. Door een Duits sprekende vrouw. Bewijzend dat niet alleen mannen zich kunnen gedragen als levensgevaarlijke, agressieve idioten.
Al met al zijn er heel veel idioten op de wereld, niet in de laatste plaats religieus idioten en ideologisch idioten. Zo vinden de leiders van China dat inwoners die geen Han-Chinees zijn minderwaardige mensen zijn 'met rare gebruiken en zo'. De leiders van Turkije zijn bang dat mensen uit de lhbtqia+- gemeenschap allemaal pervers en losbandig zijn en dat hun vermeende levensstijl besmettelijk is.
In het echte leven - en niet in de seksuele fantasieën van homohaters - zijn homoseksuelen onderling net zo verschillend van elkaar als heteroseksuelen dat zijn. Ook veel Duitsers weten dat en keren zich daarom massaal af van het groepje homohatende racisten van AfD.
Ook een buurvrouw en ik verschillen van elkaar. Wat ook duidelijk werd toen zij deze dag op de koffie kwam en wij verschillend bleken te denken over een bepaald onderwerp. Gelukkig zijn wij beiden volwassen en enigszins intelligent en weten dus dat het prima is om van mening, gedachten, voorkeuren en ideeën te verschillen.
Met een vriend wisselde ik ideeën uit terwijl wij een bezoek brachten aan een doe-het-zelf- annex tuincentrum.
Wat ik de vriend liet weten. Die antwoordde blij te zijn dat de nieuwe vis - die hij 'Frits' doopte - blij was.
Een buurvrouw werd blij met het eten dat ik haar bracht, dat zij opwarmde nadat een andere buurman een half uurtje met ons had zitten kletsen. Omdat hij 'rechts' is en wij 'links', hij groot voetballiefhebber en wij niet, zorgen onze gesprekken soms voor wat spanning maar met een grapje of een andere vorm van afleiding escaleert dat nooit. Zo kan het dus ook.
Door de binnentuin teruglopend naar huis, knoopte ik nog een praatje aan met een andere buurvrouw, wenste haar een fijne vakantie en plaatste verse waterplanten in het aquarium voor ik op de bank voor de buis ging hangen. Wat ik niet volhield zonder dat mijn ogen steeds vanzelf sloten. Hoewel het mentaal duidelijk goed is om voortdurend in beweging te blijven, is dat fysiek best vermoeiend. Dus maar naar bed voordat ik op de bank in slaap zou vallen om wakker te worden met een stijve nek.
De techno versie van Das Boot van U96 is de muziek van deze week:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Victor Willis en Marjan Berk
Posts
