Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

maandag, augustus 10, 2015

Hoe is het echt in Cuba?

'Ga je mee, emigreren naar Cuba?' 
-'Nee, want wonen in Cuba lijkt mij niks.'
'Waarom niet?'
-'Het lijkt mij gewoon niks.'
'Heb je er wel eens over nagedacht waarom het je niks lijkt?'
-'Nee, maar het lijkt mij niks want het is een dictatuur en zo en mensen zijn er arm.'
'Gisteren klaagde je nog dat Nederland een dictatuur is geworden en dat de mensen er tegenwoordig zo arm zijn.'
-'Ja maar dat is wat anders.' 
'Leg eens uit?'
-'Nou eh...het is gewoon anders want wij hebben het eigenlijk heel goed in Nederland.' 
'Gisteren zei je nog dat wij het heel slecht hebben in Nederland.'
-'Ja maar dat was gisteren.'
'Ja maar dat is een dooddoener. Als je écht serieus na zou denken, wat zijn dan de nadelen om in Cuba te wonen?'
-'Eh...dat weet ik niet.' 

Van Wikipedia:

Mensenrechten[bewerken]
De Cubaanse overheid wordt regelmatig bekritiseerd vanwege het schenden van de mensenrechten. Mensenrechtenorganisaties rapporteren willekeurige gevangenname, martelinggewetensgevangenen en oneerlijke procesgang. Dissidenten worden door de overheid lastiggevallen. Hoewel de Cubaanse regering in 2001 een moratorium op de doodstraf heeft ingesteld, werd een uitzondering gemaakt voor schuldigen aan moord tijdens een gewapende kaping in 2003. En hoewel de Cubaanse grondwet vrijheid van meningsuiting kent, worden wetten ter bescherming van nationale veiligheid of het verbieden van 'vijandelijke propaganda' misbruikt om dissidenten achter de tralies te krijgen. Amnesty International en Human Rights Watch maken melding van gewetensgevangenen. De Cubaanse regering staat het Rode Kruis de toegang tot haar gevangenissen niet toe, en ook Amnesty International is niet welkom op Cuba.[25]
Op de jaarlijkse ranglijst van persvrijheid van Verslaggevers Zonder Grenzen stond Cuba in 2008 op de vier na laatste plaats; alleen MyanmarTurkmenistan,Noord-Korea en Eritrea staan nog lager.[26]
Er worden echter vraagtekens gezet bij deze cijfers en de cijfers van Amnesty International. Oxfam-Solidariteit kwam in 2006 met een rapport waarin staat dat de schending van mensenrechten door Cuba sterk wordt overdreven. Dit zou gevoed worden door een lobby van de Amerikaanse regering tegen Cuba. [27]

Misschien is dat in het algemeen een beetje het probleem tegenwoordig: mensen denken niet meer na. Zij lezen een mening in de krant of horen er eentje op televisie en denken: 'Ja, dat vind ik ook!' zonder er over na te denken of zij dat wel écht ook vinden. De smoes 'Ik heb geen tijd om na te denken'  acht ik onacceptabel want wij hebben meer vrije tijd dan ooit tevoren in de tijd vanaf de Industriële Revolutie. Dat is dus gewoon kul. Met 'geen tijd'  bedoelen mensen eigenlijk 'geen zin'. Waardoor zijn mensen zo murw geslagen? Zijn zij (u natuurlijk uitgezonderd!) ontzettend lui geworden? Is er zoveel keus dat wij niet meer kunnen kiezen? Hebben media en overheid ons extreem geïndoctrineerd?

Ik heb een uitdaging voor u: wilt u hier serieus over nadenken en het resultaat van die actie in het commentaarveld achterlaten? Dank u!

Deel dit bericht