De week voorbij

Best raar, vind ik, dat bedrijven met miljarden aan omzet blijkbaar afhankelijk zijn van subsidie omdat zij anders failliet gaan. Terwijl mensen die vinden dat Big Oil en bijvoorbeeld Big Agro recht hebben op miljarden aan subidies, zijn zij tegelijkertijd juist tégen 'handje ophouden'. 

Is het belastinggeld dat multinationals van ons krijgen 'rechtse' subsidie in plaats van 'linkse' subsidie?

==============================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer

Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.

Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.

Meer lezen? Mijn boeken

===================================

Maandag was ik wat onrustig bij het wakker worden. Wellicht omdat ik deze week zou horen of een sollicitatie al dan niet succesvol was. Mijn dagelijkse oefeningen hielpen mij om wat rustiger te worden.

Ook gaf het wat rust om met een buurvrouw samen aan de koffie te gaan, begin van de middag. Lekker in het zonnetje voor ons huis.

Intussen gaat het in Het Witte Huis niet zo goed met de hoofdbewoner. Die stelde dat omdat in India (hij doelde waarschijnlijk op die in Brazilië. Landen met elkaar verwarren is normaal bij dementie patiënten) 

de verkiezingsuitslag binnen 24 uur bekend was, dat betekende dat in de VS gesjoemeld wordt met verkiezingsuitslagen. Trump kan weten dat er in de VS met presidentiële verkiezingsuitslagen gesjoemeld wordt want hij won die twee keer.

Mede dankzij hardcore fans die zelfs zover gaan dat zij de naam van De Grote Leider op hun lichaam laten tatoeëren. Zelfs terwijl hij mensen als hen laat deporteren.

Net als hun grote held, hebben de fans van Trump radicale ideeën. Die had ook de co-piloot van de Flydubai vlucht die een hoop commotie en bijna een ramp veroorzaakte. Vermoedelijk wilde hij het toestel laten neerstorten op Ben Gurion vliegveld, Tel Aviv. Gelukkig werd zijn plan verijdeld. Al blijft de vraag waarom een piloot die al bij een andere vliegmaatschappij was ontslagen vanwege zijn ideeën toch nog in een cockpit kon stappen.

Omdat ik na het grootste deel van de dag in en rond huis vooral bezig was met het huishouden en het een en ander aan de computer, had ik te weinig stappen gezet.

Daarom besloot ik die avond naar mijn Loge te wandelen in plaats van twee haltes met de tram te gaan.

Het werd een boeiende avond waarin wij niet alleen de vraag 'Wat is wijsheid?' probeerden te beantwoorden, maar ook de etymologie van het woord 'wijsheid' werd besproken. Helaas hoorden wij deze avond ook dat een Broeder was overleden; een paar jaar geleden was hij geëmigreerd naar Polen om daar van zijn oude dag te genieten dus wij zagen hem niet vaak meer, maar hij was altijd zeer gewaardeerd.

Dinsdag werd ik wakker met een glimlach maar toch wat bedroefd. Ik had namelijk van mijn moeder gedroomd. Het liefst wilde ik op bed blijven liggen en mij wentelen in de warme herinnering aan de eerste vrouw die van mij hield, maar ik word futloos van te lang blijven liggen. Dus daalde ik het trappetje van mijn hoogslaper af en begon de dag met mijn vaste serie ochtendoefeningen.

Bij de ochtendkoffie las ik dat Trump's klapvee juichte bij zijn gedachte dat Iran best Los Angeles en San Diego ('Blue cities', steden waar de Democraten heersen) mag vernietigen in ruil voor zijn actie om de bevolking van Iran uit te moorden. Trump en zijn volgelingen zijn dol op dood en verderf. Vooral als 'links' en mensen met een kleurtje de slachtoffers zijn. 

Een 'aanslag' op Amerikaanse bodem zou de uitvoerders van Project 2025 heel goed uitkomen, zo vlak voor de tussentijdse verkiezingen. De Democraten dreigen die namelijk te winnen waarbij de Republikeinen de macht in het Huis en in de Senaat zullen kwijtraken. Een aanval van Iran op Amerikaanse bodem zou Trump net zo goed uitkomen als de aanval van Hamas indertijd Netanyahu goed uitkwam. 

Terwijl Israël het nog steeds - dankzij de Amerikaanse belastingbetaler - erg goed doet in fysiek 'oorlogvoeren' (newspeak voor bij bosjes burgers bombarderen in Palestina, Syrië en Jordanië, landen die Israël wil hebben om meer Lebensraum te scheppen), verliest de regering Netanyahu de propaganda-oorlog. Al doet bijvoorbeeld Ad Kan - een marketingbureau bestaande uit (oud-) Israëlische veiligheidmensen - nog zo haar best om tegen te sputteren bij de feiten uit de film NAZA.

Een incident waarbij een vrouw luidkeels protesteerde tijdens een vertoning in Delft, voelde voor veel mensen net zo pijnlijk als het voor anderen zou zijn als tijdens een documentaire over de Holocaust iemand zou roepen: "Ja, maar mijn opa werd vermoord door een meisje met rood haar dus ik ben óók zielig en dat dagboek van die 'Anne Frank' is nep!" 

Lekker cluppie, dat Ad Kan. Zo zijn een paar leden al eens gearresteerd voor (poging tot) doodslag. Wat te verwachten is van een extreemrechtse groepering. 

Ook veel Israëliërs vinden de illegale praktijken van Ad Kan veel te ver gaan. De acties van de (ex-)spionnen en (ex-)criminelen kweken geen sympathie voor het zionisme. 

Sympathie voel ik zeker voor de buurvrouw bij wie ik die middag kwam kletsen tijdens het theedrinken. 

Waarbij wij ook moeilijke onderwerpen (gemis, verdriet) niet uit de weg gingen. Ook vinden wij het beide jammer dat het er op lijkt dat de VS afglijdt richting fascistische staat. Zo is er nauwelijks verschil tussen de toespraken van de Minister van Oorlog, Pete Hegseth, en die van de nazi-top indertijd.

Met weidse gebaren staan zij op een kansel met een adelaar op de achtergrond te fulmineren dat 'de vijand!' vernietigd moet worden. Of dat nu vermeende drugsdealers, communisten of buitenlanders zijn.

Wie empathie toont is zwak, volgens de oorlogshitsers, waaronder de illegale, Afrikaanse immigrant die (mede) de leiding kreeg over het Amerikaanse project dat kijkt naar toekomstige vormen van burgers met een kleurtje vermoorden oorlogvoeren.

In plaats van oorlogvoeren is het fijner (en goedkoper en minder gevaarlijk) om met elkaar te eten. Zo at ik deze avond bij een vriend. Eentje die ik ken sinds wij samen aan het schoolhek stonden om onze toen vijf-jarige zoons op te halen. 

Omdat ook ik mijn neus niet ophaal voor het alledaagse, eindigde ik de dag met het kijken van een aflevering van The Expanse.

Woensdag las ik na mijn ochtendroutine

dat er een einde komt aan discriminatie op basis van huidskleur van oorlogsvluchtelingen. Ook als zij toevallig een lichte huidskleur hebben, tellen alle oorlogsvluchtelingen voortaan als asielzoekers. De 140.000 Oekraïense vluchtelingen die in Nederland wonen krijgen niet langer automatisch een werkvergunning of voorrang bij het krijgen van een woning maar moeten - net als asielzoekers met een donkerder huidskleur - gewoon de ambtelijke molen in. Op papier gold de Richtlijn Tijdelijke Bescherming van de IND in principe voor elke vluchteling die naar Nederland kwam. In de praktijk uitsluitend voor mensen met de Oekraïense nationaliteit. 

In Oekraïne zelf vallen nog vrijwel dagelijks burgerdoden bij Russische aanvallen op Oekraïens grondgebied terwijl ook bij andere conflicten in de wereld vooral burgers de slachtoffers zijn van hebzucht en expansiedrang.

Het was deze dag ook precies drie jaar geleden dat Hamas een verschrikkelijke en dodelijke aanval lanceerde op Israël. Ruim 1200 mensen kwamen om, waaronder enkele honderden die werden gedood door de Israëlische strijdkrachten om te voorkomen dat zij in handen van de bekende terreurorganisatie zouden belanden.

In de nasleep doodde het Israëlische leger ruim 70.000 Palestijnen, waaronder duizenden Hamas-strijders. Omdat er vooral burgers werden getroffen door de - nog steeds voortdurende - vergeldingsactie, kreeg Israël steeds minder sympathie. Daardoor voelen veel Joden zich niet meer vrij om over straat te lopen in bijvoorbeeld de VS. 

Ook in Israël zelf heeft niet iedereen sympathie voor het IDF en wil men van de premier weten waarom hij het onderzoek naar de volledige toedracht tegenhoudt. Waarom was er toevallig die dag veel minder grensbewaking dan anders? Hoe kwam Hamas aan het benodigde geld, wapens maar ook aan de bij de aanslag gebruikte motoren en delta-vleugels? Als die inderdaad het land binnenkwamen via het vliegveld van Tel Aviv, wat klopt er dan van de reputatie dat dat het best beveiligde vliegveld ter wereld is?

Na de aanslag werd het terrein van het Supernova festival, waar de meeste slachtoffers vielen, zwaar beveiligd vanwege sporenonderzoek en dergelijke. Toch slaagden twee mannen er op kinderlijk eenvoudige wijze in om binnen te komen en voor een half miljoen aan geluidsapparatuur te stelen. Gewoon, door tegen de beveiligers te zeggen dat zij voor de organisator werkten.

Dus misschien moet Israël eens de eigen beveiligingsprotocollen herzien.

Ik schrok van de reacties van een aantal zionisten die blijkbaar weinig sympathie konden opbrengen voor de slachtoffers en '7 oktober' aanduiden met 'het beste dat ons is overkomen'. 

Alsof de aanval was georchestreerd met de bedoeling de bevolking van Palestina gewelddadig te verdrijven.

Om de muizenissen in mijn hoofd te verdrijven, deelde ik een pot koffie met een buurvrouw en na wat huishoudelijke klussen, ondermeer het vegen van de keukenvloer, deed ik ook nog een kopje thee met een andere buurvrouw. Beiden hebben wij het niet zo op mensen die immigranten overal de schuld van geven. Hoewel zij een goed punt hebben: Europese immigranten hebben het leven vaak niet makkelijker gemaakt voor de inheemse bevolking.

Ik liep een rondje door de buurt waar ik mij inheems voel

en belde een kwartiertje met een vriend. Waarmee ik het een stuk rustiger had dan toen ik nog dagelijks belde en appte met zo'n acht vrienden en regelmatig contact had met zo'n 26 verschillende buurtgenoten.

Enerzijds bevalt de rust mij, anderzijds mis ik de vroegere hectiek. Maar misschien komt dat gewoon bij het ouder worden.

Donderdag las ik over de recente protesten in Frankrijk tegen met name de staat van het onderwijs en het gebrekkige onderhoud aan schoolgebouwen. De politie treedt keihard op tegen de demonstranten en zelfs een burgemeester werd bestookt met traangas door de slecht getrainde gendarmes. Die het zelfs niet tegen een kind konden opnemen en hem daarom maar een traangasgranaat van dichtbij in het gezicht schoot. 

Ook in Nederland zijn mensen het niet altijd eens met de overheid. Toch zijn protesten er doorgaans minder massaal en lijkt minder goed nagedacht over de vorm. Of zou het beschieten van een gebouw dat bestemd is voor asielopvang er echt voor zorgen dat de overheid het asielbeleid aanpast?

Mijn ochtendroutine had ik nog niet aangepast. Die was hetzelfde als in de voorgaande maanden.

Niet lang meer, echter. Niet alleen omdat ik in november voor dik zes weken in een voorstelling mag staan in Engeland, maar ook omdat ik niet lang na terugkeer mag beginnen in een nieuwe baan. Deze dag hoorde ik dat men graag met mij in zee wil en een achtergrondonderzoek is gestart. Ik zal namelijk te maken krijgen met vertrouwelijke gegevens dus wil men weten of ik betrouwbaar genoeg ben. Logisch.

Ook logisch vind ik dat Iraanse joden in Israël daar weg willen. Sinds Israël en de VS een oorlog begonnen tegen Iran voelen zij zich er niet langer veilig. Zoals zij zich in Iran niet veilig voelden sinds het nieuwe regime vanaf de omwenteling in 1979 niet erg joods gezind bleek. Ayatollah Khomeini verklaarde Israël tot aartsvijand en duizenden Iraanse joden vluchtten naar Israël. 

Helaas is de man van een buurvrouw het aards tranendal vorig jaar ontvlucht want hij wist veel van het Israël-Palestina conflict en deelde zijn kennis graag. Ook deze middag was hij één van de gespreksonderwerpen toen ik bij zijn weduwe op de thee was.

Omdat ik voor haar een boodschap mocht doen, kon ik merken dat het prachtig weer was tijdens de betreffende wandeling.

Fijn om een uurtje niet geconfronteerd te worden met nieuws waaruit blijkt dat het fascisme aan een opmars bezig is. Ongelooflijk dat de Liste des schädlichen und unerwünschten Schrifttums terug is. Nota bene in 'the land of the free'. Het regime dat The Handmaid's Tale als blauwdruk gebruikt heeft het boek van Margret Atwood op de lijst 'ongewenste boeken' geplaatst. 

De verfilming van het boek tot serie moet ik nog altijd afkijken. Eerst maar een aflevering van The Expanse omdat ik niet al te veel series door elkaar heen wil kijken. 

Vrijdag was ik er vroeg uit voor een vervolg op het klusje voor een buurvrouw. Het was een beetje regenachtig maar toch prima weer voor de wandeling van ruim een half uur.

Onderweg merkte ik dat diverse winkels uit mijn jongere jaren hadden plaatsgemaakt voor andere ondernemingen. Vooral horeca en persoonlijke verzorging. Omdat mensen spullen vooral online kopen. Jammer, maar dat is de moderne tijd en volgende generaties gaan vast de nagelsalons, pilates-studio's, hippe koffietenten en vegetarische sushi missen. 

Als miljardairs zelf in hun van belastinggeld gebouwde raketten vertrekken, zal ik hen niet missen. Nu China, de VS en Rusland het plan hebben opgevat om als eerste een kerncentrale op de Maan neer te zetten, gaat ook Musk daar zich vast mee bemoeien. De man achter SpaceX en Tesla is pas verantwoordelijk voor enkele honderden crashes dus wat zou er mis kunnen gaan als hij een kerncentrale bouwt?

Tijdens de koffie bouwden een buurvrouw en ik aan onze vriendschappelijke relatie. Inmiddels kennen wij elkaar ruim twintig jaar en dus hebben wij soms aan een half woord genoeg om te weten wat de ander bedoelt. Best fijn. Ook om elkaar als 'klankbord' te gebruiken en met raad en daad te kunnen bijstaan.

Met haar heb ik het regelmatig over gezondheid en medicatie. 

Niet iedereen gelooft in de reguliere medische wetenschap; sommigen vertrouwen liever op mensen die 'trust me, bro' als verkooppraatje voor hun theorieën hanteren. Dat loopt niet altijd goed af. Kijk naar de zaak van de arme Eben Byers wiens onderkaak en deel van zijn schedel wegrotte omdat hij vertrouwde op William Bailey - een man die vanwege malversaties van Harvard was getrapt - om van zijn pijnen af te komen en slikte daardoor het door Bailey gepatenteerde Radithor, feitelijk radioactief water. Dat goed zou zijn tegen gewrichtspijn, impotentie, diabetes, astma, griep en nog zo wat kwalen. Een typisch wonderdrankje van de kermis. Maar dan dodelijk. Het enige waar Radithor ècht goed voor was, was dat er een strengere controle kwam op medicijnen. 

Ook goede voeding is belangrijk voor een goede gezondheid. Ik mocht weer wat goed - maar bijna overdatum - voedsel ophalen bij Guerilla Kitchen. Op een andere dan de gebruikelijke locatie.

Een deel van de buit

bracht ik langs bij een buurvrouw die in dezelfde stad is geboren als mijn moeder en oma: Bandoeng. Omdat ik bezig ben met het voorbereiden van een letterlijke reis naar mijn wortels, stelde ik haar wat vragen. Zo ontdekten wij dat het zomaar zou kunnen dat onze voorouders elkaar rond 1920 gekend hebben. Zou dat verklaren waarom zij voor mij als een tante voelt en ik voor haar als een neef? Of komt dat gewoon omdat wij al 23 jaar een goede band hebben?

Verder spraken wij ondermeer over Maricarmen Abascal, de Spaanse, bejaarde mevrouw die haar woning uitgezet werd omdat zij een belachelijke huurverhoging niet kon betalen, dankzij tienduizenden demonstranten tegen de Spaanse huurwetten in haar woning kon blijven maar helaas kort na die winst overleed.

De Zuid-Afrikaanse advocate en rechter Navi Pillay ontving voor haar onderzoek naar doden in het Israël-Palestina conflict de Nobelprijs voor de Vrede. 

Tot ongenoegen van met name twee landen. Toevallig twee landen waar binnenkort verkiezingen zijn. In Israël parlementsverkiezingen eind oktober en in november tussentijdse verkiezingen in de VS. 

Zoals wij van hem gewend zijn, reageerde de leider van de VS als een kleuter door via zijn Minister van Buitenlandse Zaken het ICC - waarvoor Pillay haar onderzoek verrichtte - te veroordelen en bedreigen.

Een beetje zoals Israël de Britse consul-generaal het land uitzette nadat de Britten de handel in producten van gestolen land verbood. Omdat hij- net als zijn Amerikaanse tegenhanger - niet tegen zijn verlies kan, probeert hij doodleuk de oppositie te verbieden deel te nemen aan de verkiezingen.

Het blijft mij verbazen dat conservatieven mensen die het niet met hen eens zijn graag 'cancelen'. Dan zijn zij opeens níet tegen 'cancel culture'. 

Ook in de aflevering van The Expanse die ik deze avond keek voor het slapengaan werden meerdere mensen 'gecanceled'. Al dan niet permanent.

Zaterdag las ik dat Chili - met name hoofdstad Santiago - is getroffen door noodweer. Straten veranderden in vernietigende modderstromen. 

Helaas gaan wij beelden van mensen en andere dieren in nood door slechte weersomstandigheden de komende decennia alleen maar vaker zien. Dat geldt ook voor wie er de ogen voor sluit. Zoals de regeringen en organisaties die niet kwamen opdagen op een congres over klimaatcrisis op Fiji en Tuvalu. Die laatste eilandengroep zullen onze kleinkinderen alleen maar kennen van de plaatjes. 

Ook moeten zij het mogelijk doen met plaatjes van pinguïns omdat door veel te snelle klimaatverandering hun leefgebied enorm is veranderd. Zo is in veertien jaar tijd het aantal stormbandpinguïns met 63 procent gedaald. Oké, op Zavodovski-eiland. Maar toch. 

Moeten wij ons maar geen zorgen maken over gebieden of bevolkingen waar wij nog nooit van gehoord hebben? Willen wij zelf dan geen eventuele hulp van mensen die nog nooit van Nederland hebben gehoord?

Ongehoord vind ik het dat nog steeds burgers doelbewust worden vermoord tijdens oorlogen. Direct nadat Rusland een lucratieve deal sloot met de VS voor de levering van diesel, werden twaalf Oekraïense burgers gedood bij een luchtaanval. Terwijl Rusland van de VS meer geld krijgt voor haar oorlog tegen Oekraïne. Maar ook om Iran mee te steunen in haar oorlog tegen Israël en de VS. Geopolitiek is best raar soms.

Voelde mij zelf ook wat raar deze morgen. Onrustig vooral. Ondanks moeite met concentreren loste ik de woordpuzzel van die dag op en leerde wat Indonesische woorden.

Handig voor wanneer mijn zoon en ik het land van onze voorouders gaan bezoeken. Een bezoek dat gepland staat voor september 2027. Waarbij wij waarschijnlijk niet zullen ontkomen aan reizen met een veerboot. Een oud-klasgenoot schreef voor de Volkskrant een stuk over het voor veel Indonesiërs belangrijke vervoermiddel. 

Met een vliegtuig als vervoermiddel vertrok Amelia Earhart in 1937 voor een reis om de wereld. Samen met haar navigator Fred Noonan kwam zij waarschijnlijk zonder brandstof te zitten bij het eiland Nikumaroro. Ruim negentig jaar lang ontbrak elk spoor maar nu is mogelijk het wrak ontdekt. Een lokale expeditie moet zekerheid geven en een einde maken aan het mysterie van hun verdwijning. 

De inhoud van een pot koffie verdween in een buurvrouw en mij terwijl wij kletsten over muziek, het weer en het leven.

Dat van Nidal Hasan zal eerdaags worden beëindigd aan de hand van een heus vuurpeloton. Als het aan Pete Hegseth ligt wordt de executie via een livestream getoond aan wie dat wil. Kinderen live aan een moord blootstellen is blijkbaar minder erg dan hen een boekje voorlezen over twee homoseksuele pinguïns. 

Hasan zelf vermoordde 13 mensen op een legerbasis in de VS. De lokale psychiater was zelf behoorlijk doorgedraaid van al zijn doorgedraaide cliënten. 

Amerika lijkt sowieso het land der doorgedraaiden. Neem de leden van immigratiedienst ICE. De protesten tegen deze zeer gewelddadige tak van de politie worden steeds luider. Niet zo gek want een kleurtje hebben en/of mogelijk 'woke' zijn is voor deze lieden voldoende om doodgeschoten te worden. 

In Indonesië - ooit Nederlands-Indië - werden duizenden vermoord namens de Nederlandse overheid. Pas sinds kort neemt ons land daar een beetje verantwoordelijkheid voor. Minister Rianne Letschert (D66) gaf onlangs zelfs een gestolen diamant en nog wat bijzondere voorwerpen terug aan de voormalig kolonie. Goh, wat aardig. 

Ook aardig is dat het UWV excuses aanbiedt voor het jarenlang discrimineren van cliënten op basis van hun huidskleur achternaam land van herkomst. Er is weinig veranderd sinds de tijd dat Nederlandse kolonisten inheemse volken discrimineerden vanwege hun afkomst.

Een vriendin van mij is wèl aardig. Het deed mij dan ook deugd dat zij vanaf deze dag een paar dagen kwam logeren. Samen deden wij boodschappen en zetten wij ons aan het avondeten.

Fijn om je verbonden te voelen met iemand en urenlang te praten in plaats van je bezig te houden met het wereldgebeuren. Hoe interessant dat ook is, soms is het al interessant genoeg om te ontdekken dat je overeenkomsten hebt in familiegeschiedenis. En voor je het weet is het vijf uur 's nachts. Of 's ochtends.

Zondag deed ik mijn dagelijkse oefeningen terwijl een Engelse logé nog sliep.

Ook verbaasde ik mij weer over de reacties van homofoben op het verschijnsel Paarse Vrijdag. Alsof het voor kinderen traumatisch is dat homoseksualiteit bestaat. Maar het blijkbaar oké is om hen bloot te stellen aan executies.

Het blijft raar dat mensen anderen willen 'cancelen' of zelfs dood willen hebben, puur omdat zij 'anders' zijn. Wat niet een verschijnsel is dat alleen in het Midden Oosten voorkomt.

Daar gebeurt momenteel erg veel. Zo las ik dat Mahmoud Abbas, president van de Palestijnse Autoriteit, de parlementsverkiezingen in de Bezette Gebieden weer heeft uitgesteld 'want de veiligheid van de kiezers kan niet worden gewaarborgd'. 

Het zal, vrees ik, nog wel even duren totdat het kanongebulder in het Midden-Oosten is verstomd. Tot die tijd kan iedereen live zien hoe mensen worden geëxcecuteerd. Maar ja, hadden die kinderen van zes en hun moeders van 26 maar niet in 2006 op Hamas moeten stemmen. Dat zij toen niet konden stemmen is maar een feit.  

Een feit was dat mijn mobiel weer aardig was volgelopen met schermafdrukken, foto's en filmpjes. Tijd dus voor een schoonmaakbeurt. Waarbij ik beelden tegenkwam van diverse dierbaren: mijn moeder, een oom, een kat en verschillende vrienden die inmiddels helaas zijn overleden. Foto's van vroegere geliefden deden mij glimlachen met een kleine steek in het hart. In elk geval gaf de actie mij herinneringen aan mooie tijden. En wie weet wat voor mooie tijden ik nog mag meemaken?

Bijvoorbeeld met vrienden zoals mijn tijdelijke huisgenote. De Engelse toont zich altijd erg geïnteresseert in Nederland, de taal, gewoontes en geschiedenis. Het was daarom ook met plezier dat ik haar het verhaal vertelde van de heldin Kenau Simonsdochter Hasselaer, wiens voornaam een uitdrukking werd in de eeuwen nadat zij de Spanjaarden klop had gegeven en met heroïsche acties wist te voorkomen dat Haarlem veroverd werd.

Tijdens de koffie met een broodje spraken wij dankzij de moderne techniek van beeldbellen met haar vriend. Die net als ik wortels heeft in Zuid-Oost Azië en ook merkte dat praten makkelijker is als je kijkt naar wat je gemeenschappelijk hebt.

Liefde voor taal en wandelen is wat mijn tijdelijke huisgenote en ik gemeen hebben. Wat goed van pas kwam tijdens een lange wandeling, eind van de middag. Onderweg mocht ik haar af en toe helpen een Nederlandse tekst te lezen. Zoals bijvoorbeeld de tekst bij een kunstwerk in het Vondelpark.

Battalions of Strangers van Fisher Z is de muziek van deze week:

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Walther Ploos van Amstel en Amund Sjøbrend