Sloof

Sloof

Even een klein vraagje: klikken jullie ook wel'ns op een van de vaste links die hier bovenin en aan de linkerkant staan en zo ja welke?

In een van de obscure carriëre-blaadjes kwam ik een overzicht tegen van types werknemer:
(Uit:"De kunst van het volgen" van Drenth, Damen en Goedhart)
De sloof draagt veel meer bij aan de organisatie dan hij ervoor terugkrijgt. Dat lijkt ideaal maar intussen sluimert zijn ongenoegen. Als zijn limiet is bereikt kan hij plotseling omslaan en afhaken, ziek worden of onrust stoken.
De profiteur probeert juist zoveel mogelijk te profiteren van de organisatie en daar zo min mogelijk voor terug te doen.
De dweper identificeert zich volledig met de waarden en opvattingen van het bedrijf maar stelt ze niet ter discussie en vergeet zijn eigen waarden.
De terrorist is juist zo vervuld van zijn eigen idealen en stokpaardjes dat hij die van de organisatie uit het oog verliest.
De marionet gehoorzaamt de baas klakkeloos. Ook als hij daarmee zijn eigen of andermans belang schaadt.
De betweter duikt juist op elke misstand die hij ziet, waarbij hij de belangen van de organisatie én de mensen uit het oog verliest.

Zelf lijk ik in de categorie "Sloof" te vallen. Misschien moet ik daar maar'ns aan gaan werken...;-)

Vandaag liet ik Ferdinand weer hard werken voor zijn beloning: het muntje uit de winkelwagen was
voor hem voor zijn hulp bij het boodschappen doen. Vandaag op zomerkamp troffen de kinders een
goede balans tussen regen en droogte. Een jongen in de duinen bij Bergen trof echter een nog op scherp staande personeelsmijn. Ook gezellig. En terwijl de Ferman rondrende in de duinen werd zijn vader weer'ns afgewezen.
Hoe vaak het ook gebeurt, die kleine steek in het hart die ermee gepaart gaat valt niet af te wenden. Een paar honderd andere sollicitanten bleken een CV te hebben dat beter aansloot bij de wensen des werkgevers.
Niet verwonderlijk. Er is altijd wel iemand die beter is dan jij. Er zijn zelfs wielrenners die beter zijn dan Lance Armstrong! Als ook zij zich uitsluitend op de Tour de France gericht zouden hebben was het wellicht allemaal anders gelopen. Het gaat om de keuze die je maakt: stort je je met hart en ziel op je werk en zijn collega's je enige vrienden of probeer je een leven te leiden naast het werk? Stiekem is iedereen op zoek naar de juiste balans. Toch? Of heeft U het in gesprekken ook alleen over "Mijn vriend de tandarts of "Mijn vriend de Manager Inkoopbeleid"?