Hij kreeg de koker mee met daarin zijn vader's as.
Een paar weken later was het Oud en Nieuw.
Of het officieel mocht wist hij niet maar hij had een grote vuurpijl opengewerkt en zijn vader's as door het kruit heen gemengd. Even na middernacht stak hij de pijl in een fles en ontstak de lont.
Terwijl hij een afscheidswens mompelde zag hij een kleurenspektakel dat een paar seconden lang aanhield.
Later vroeg hij zich af waarom zijn hand zo'n pijn deed, zich niet realiserend dat - terwijl hij nog minutenlang de van kruitdampen vergeven sterrenhemel bestudeerde - zijn zus zijn hand fijnkneep.
Vind blogstukjes van mij op onderwerp:
Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Populaire berichten
-
Wij hebben het ontzettend goed. En velen lijken dat niet te beseffen maar nemen het als vanzelfsprekend aan. Sterker nog, als 'verdiend...
-
Altijd een leuke vraag: als je naar het verleden kon reizen en maar één punt kon uitkiezen, welk moment in de tijd zou dat dan zijn? Er zijn...
-
Binnenkort zijn er in Nederland twee werkenden per gepensioneerde. Twee mensen moeten dan de AOW van één andere ophoesten. Met het huidige g...
-
"Het wordt je zo opgedrongen! Je ziet bijna geen blanke heterostellen meer op tv!" "Joh. Goh. Noem dan eens één televisieseri...
Of het mag weet ik niet, maar de gedachte... en hoe zijn zusje reageert... schitterend.
BeantwoordenVerwijderenLove As Always
Di Mario
Oei, dat knijpen kan pijnlijk zijn. Als dat maar geen blijvende herinnering wordt, maar alleen die schitterende pijl!
BeantwoordenVerwijderen*zucht*
BeantwoordenVerwijderenLieve Terrebel, je hebt met dit inmooi verhaaltje een wel heel gevoelige snaar in mijn hart geraakt... mooi mens!
Mooi, goed geschreven ook.
BeantwoordenVerwijderenZo zie/merk je dat stil je gevoel beleven, toch nog napijn opleveren kan. Heel mooi Terrebel.
BeantwoordenVerwijderenAh... ook dit is een heel klein maar fijn en vooral lief verhaal!
BeantwoordenVerwijderenWaarbij we de verbondenheid, en de hemel gemeen hebben :)
Groeten van Clemens!
Heel mooi onderwerp en verhaaltje weer!
BeantwoordenVerwijderenZolang je er niemand kwaad mee doet kan zo'n intens beleefde gebeurtenis toch niet fout zijn ! Van mij mag het dus !
BeantwoordenVerwijderen