Vind blogstukjes van mij op onderwerp:

Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

zondag, december 27, 2009

Stoten

Vandaag was ik met de Ferman naar de film "The Twilight Saga: a new Moon". Daarin valt een jongedame voor de charmes van een vampier maar en jonge weerwolf vindt zij ook wel een lekker ding. Zij schroomt er niet voor om tegen de een te zeggen "Ik hou van jou" terwijl zij weet dat de ander binnen gehoorafstand staat. Zij manipuleert er op los, negeert de problemen van haar beste vriendin volkomen. Ook heeft zij er totaal geen moeite mee haar vader verdriet te doen en kan het haar niet schelen dat mensen pijn lijden of zelfs omkomen om haar te redden van haar eigen gevaarlijke spelletjes. Toch is deze bijzonder egoïstische jongedame de heldin van het verhaal.

Of "held" als je modern wilt doen. Tegenwoordig neigen wij ook in de Nederlandse taal naar de Engelse gewoonte om geslachtsloze woorden te gebruiken. Toch vind ik het ingewikkeld.

Zo had m'n zoon op school een vrouwelijke directeur en toen ik dat zei werd ik terechtgewezen:"Ik ben de directrice want ik ben een vrouw en zelfs feministe en dus moet jij directrice zeggen." Een paar jaar later nam een andere dame het stokje over en stelde ik mij voor met ondermeer de woorden:"Fijn dat U de nieuwe directrice wilt zijn." Vervolgens werd ik terechtgewezen:"Ik ben de nieuwe DIRECTEUR. Zo heet dat beroep nu eenmaal en als feminist wil ik geen uitzonderingspositie." *Zucht*

Meer mensen raken in verwarring van al dit gedoe. Neem alleen al het feit dat je steeds vaker "eigenaresse" ipv "eigenares" geschreven ziet staan en steeds meer vrouwen zich "eigenaar" noemen. "Eigenares" is de vrouwelijke vorm en dus is "eigenaresse" dubbelop. Vergelijk het met "buschaufeusserin" of "politieagenteuse".

Vrouwen vormen (gelukkig) zo'n beetje de helft van de bevolking en hebben (volkomen terecht) een grote invloed op de maatschappij. Toch zijn er mensen die geloven dat een bevolkingsgroep die net iets meer dan 5 procent van de bevolking uitmaakt een "bedreiging" vormt voor het leven zoals wij dat kennen. Onzin natuurlijk. Een grote hoop stierepoep.

Moslims maken gewoon deel uit van de maatschappij, net zoals Baptisten, Hindoes, Joden (helaas niet meer zoveel als zo'n 60 jaar terug), Wicca's, Katholieken, Kaaseters, Jan Smit-fans, tafeltennis-spelers en liefhebbers van dames met een ruime cupmaat. Bijvoorbeeld.

Gelukkig is Blonde Geert van het soort dat nog geen zeef kan laten zinken en dus hebben gewone mensen daar in de praktijk weinig last van.

Op gegeven moment besloot ik de dingen te zeggen zoals ze in mij opkomen zonder er rekening mee te houden of dat al dan correct is volgens "feministes" of PVV-aanhangers. Wél doe ik mijn best (groepen) mensen niet bewust voor het hoofd te stoten.

Voor de liefhebbers nog een filmpje van ondergetekende tijdens gitaarles. Met excuses voor de dissonanten...;-)

zaterdag, december 26, 2009

Kerstavond

Boek nummer 28 van dit jaar was "American Gods", een machtig epos over archaïsche en moderne goden van de hand van Neil Gaiman. Volgens eigen zeggen werd hij tijdens het schrijven geholpen door een andere favoriete schrijver van me: Terry Pratchett.

Een "verhaaltje op vrijdag" heeft U deze week van mij gemist. Ik zal U vertellen waarom: Het gaat U niets aan...nee hoor...Donderdag waren m'n zoon en ik bij een etentje dat werd gegeven door vrienden van ons. Het leek bijkans een reünie van mensen die aan de wieg stonden van het internet in Nederland, zoveel "Hippies from Hell" waren er aanwezig! Het eten was overheerlijk en het werd zo gezellig dat ik pas tegen twee uur 's nachts in bed lag.

De dag erna was er een uitgebreide lunch bij m'n moeder waar ondermeer ook m'n broer bij was. Ik kon bij hem en z'n gezin overnachten zodat ik vanmorgen de eerste gast was op zijn vijftigste verjaarsviering. Ook daar vandaag heerlijk gegeten. Bovendien was het een leuke gewaarwording om even bij te kletsen met onder andere de dame die ruim dertig jaar terug onze buurvrouw was in dat deel van Amsterdam dat bekend staat als Geuzenveld en vermoedelijk eerdaags opgaat in het grotere stadsdeel West.

U begrijpt dat ik niet al te veel tijd had om virtueel sociaal te zijn. Daarom dus geen "Verhaaltje op Vrijdag" en zelfs geen foto's op één van m'n andere blogs in het kader van Skywatch Friday. U krijgt van mij nog wel even het antwoord van de overheid op mijn opmerking dat van alle landen ter wereld uitsluitend Zimbabwe slechter scoort dan Nederland waar het gaat om transparantie en openheid van het overheidsapparaat. Onvoorstelbaar dat er zo ontwijkend wordt geantwoord op een vraag over de Wet Openbaarheid van Bestuur! Op hun antwoord stelde ik maar meteen weer een nieuwe vraag...*Evil grin*.

Wellicht begrijpt U dat ik nu even geen zin heb om foto's van m'n camera over te zetten, ze eventueel een beetje te bewerken en vervolgens hier te plaatsen.

We geven maar de schuld aan de eindejaarsdrukte...

Op het einde van het jaar is dan toch het nieuws officiëel: De kredietcrisis is voorbij! Mensen gaven meer aan malaria dan vorig jaar. Mensen kochten meer sinterklaas- en kerstcadeaus dan vorig jaar. Mensen boekten meer vakanties dan vorig jaar. Mensen bestelden meer vuurwerk dan vorig jaar en iets meer mensen hebben meer vrije tijd doordat zij werkloos zijn geraakt. Minder dan 1 op de tien leden van de beroepsbevolking zit zonder baan en dat valt natuurlijk hartstikke mee. Niet voor die ene op de 10 natuurlijk maar het percentage (8,75) blijft onder het Europees gemiddelde liggen (ruim 11 procent).

Al met al doen wij het in ons landje lang niet slecht.

Bij deze spreek ik de wens uit dat een ieder een fijne, harmonieuze kerst heeft gehad (al zal de kerstmaaltijd voor sommige kalkoenen niet zo gezellig zijn geweest...) en wil ik hen bedanken die de tijd en moeite hebben genomen op mijn vorige stukje te reageren. Wie dat wenselijk acht: er staan nog meer liedjes van mij en de buurvrouw op Youtube.

Verder wens ik U een fijne tweede Kerstavond!

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Rafael Caldera, dat van Marcus Bakker, dat van nijlpaard Tanja en dat van Vic Chesnutt en Yves Rocher

donderdag, december 24, 2009

Gitaar

Verspilling is zo normaal geworden in ons deel van de wereld dat wij er niet meer bij stilstaan. Nu is het bij veel mensen zeker 20 graden in huis "omdat het buiten zo koud is" maar waarom geen genoegen nemen met 18 graden? In de zomer is dat ook een comfortabele binnentemperatuur dus waarom nu niet? Ook dat is een enorme verspilling van energie. Natuurlijk is het lekker en comfortabel om binnen in een t-shirtje te kunnen rondlopen maar alles wat mensen hoeven te doen om een steentje bij te dragen aan een beter milieu is een trui te pakken. Helaas vinden de meesten dat vooral anderen beter voor het milieu moeten zijn. Zo zit de mens nu eenmaal in elkaar.

En dan vooral oudjes. Niet om het een of ander maar in verreweg de meeste verzorgingstehuizen betalen de inwoners een vast bedrag per maand voor huur, energie, kabeltelevisie en servicekosten. Het kan ze dus niets schelen hoe hoog de kachel staat. Vaak ook laten ze het licht aan in de badkamer "want dat is zo lekker makkelijk". En werken doen ze ook al niet...;-)

Momenteel heeft 14 procent van de 64-plussers een betaalde baan, al dan niet part-time. Hoeveel meer "oudjes" zullen er gaan werken als over enkele jaren de pensioensgerechtigde leeftijd is verhoogd tot 67?

Volgens Agnes Jongerius moeten wij maar doen wat de overheid zegt "omdat een meerderheid van de kamer dat wil". Zou zij echt vergeten zijn wat de taak is van een vakbond? Het is dat ik jaren geleden m'n lidmaatschap van het FNV al heb opgezegd. Ik zou't zo weer doen.

Net als weggaan bij het bedrijf waar ik niet gelukkig was. Goed, het maandsalaris was vrij behoorlijk, het werk niet al te ingewikkeld en ook met de collega's kon ik aardig opschieten. Maar het schrikbeeld om (toen nog) tot m'n 65e gegevens van een papiertje over te zetten op een elektronisch systeem en mensen naast mij dulden die een TV terugbrengen naar de winkel "omdat-ie volgens de gebruiksaanwijzing 99 zenders kan ontvangen maar ik niet verder kom dan 28" deed mij het roer omgooien.

Zo kwam ik in een musical terecht en later in de kinderopvang.

Sinds enige tijd werk ik niet meer voor het plezier van een enkeling maar voor dat van mezelf en mensen die ik met m'n werk kan helpen of op een andere manier kan blijmaken. Dat geeft mij ondermeer tijd voor leuke dingen doen zoals samen gitaarspelen. Hier hoort en ziet U mij en buurvrouw Winonah en hoort U gitaarleraar Rob op percussie. Dat wil zeggen: hij slaat de maat aan op zijn gitaar...