Kleinkinderen

"De Kikvors en de Flamingo" van Midas Dekkers is boek nummer 21 van dit jaar en gaat -zoals gebruikelijk in de werken van 's lands beroemdste bioloog- over beesten, mensen en de verschillen en overeenkomsten tussen beiden.

Op een feestje gisteravond waren ze er ook weer: de Brulaap, de Ezel en zelfs De Vroege Vogel. Op zo'n feestje wordt natuurlijk het een en ander gelogen: Mensen laten zich nu eenmaal graag van hun beste kant zien en liegen hoort daar dan een beetje bij. Door middel van make-up wordt gelogen over het uiterlijk. Door middel van kleding wordt gelogen over de levensstijl en door middel van woorden wordt vaak gelogen over leeftijd en interesses.

Liegen is eigenlijk helemaal zo slecht nog niet en menig situatie die anders zou escaleren in een of andere vorm van geweld is gered met een grotere of kleinere leugen.

Soms is het wel heel duidelijk dat iemand liegt. Neem sommige autoriteiten in de zaak van Karst Tates. Zijn ex-werkgever herinnert zich woord voor woord een gesprek dat hij 5 jaar geleden voerde met de man die op Koninginnedag 2009 een aanslag pleegde op de Koninklijke familie. Zacht gezegd onwaarschijnlijk.

Misschien bent U de uitzondering op de regel en liegt U echt nooit? U zegt bijvoorbeeld nooit "Wat een interessante schoenkeuze" waar U eigenlijk bedoelt te zeggen dat het schoeisel in kwestie het meest afgrijselijke paar is dat volgens U ooit een winkel heeft verlaten?

Lastig wordt het wanneer wij onze kinderen vertellen dat zij niet mogen liegen en wij hen vertellen waar zij wel en niet in mogen geloven (Sinterklaas, God, Democratie...) terwijl wij hen intussen doodleuk voorliegen ("Flappie is nu op een hele mooie plek met een heleboel lekker groen gras en heel veel meisjeskonijnen..." en "Nee hoor, dat doet helemaal geen pijn" wanneer je weet dat even later de tandarts in hun mond zal zitten poeren en dat wel degelijk pijn zal doen.

In elk geval -om terug te komen op het feestje van gisteren- plezier hebben doet geen pijn. De voorpret was er in de vorm van visite van vrienden Vincent en Jessica die bleven eten (terwijl Jessica eerder op de dag m'n moeder, mij en m'n zoon in haar geweldige Fiat 500 Stationwagen uit 1968 naar het tuincentrum (en terug!) reed). Vriendin Thura at even snel een hapje mee voordat zij naar het theater annex nachtclub ging om zich voor te bereiden op haar debuut onder de spotlights. Onverwacht meldde vriendin Suus zich, de vroegere oppas van de Ferman. Zij besloot mee te gaan naar het Burlesque Freakout feestje waar een hoop plezier werd beleefd met de diverse shows, waar ook vrienden Marcus en Melissa hun opwachting maakten en waar sommigen meer dronken dan goed voor hen was. En dan bedoel ik niet appelsap. Over de afterparty zwijg ik maar liever...

Gezwegen werd er niet bij mijn moeder vandaag die officieel haar 74e verjaardag vierde met lekker eten en in gezelschap van al haar kinderen en een aardige portie kleinkinderen.

De link van vandaag (Engelstalig) is naar een site die heet "Things only a Republican could believe"

Lopen (Een verhaaltje)

"Trek je broek maar uit" zei de dame met een glimlach rond de lippen en een blik in de ogen die deed denken aan die van een kind dat net thuis komt van een rondje belletjetrek in de wijk. Zij vroeg hem te gaan liggen waarna haar kundige vingers begonnen met het betasten van zijn linkerdijbeen. Een paar minuten later kon hij zijn broek weer aantrekken.

"Ik wil graag een foto van je". -"Eh...da's goed" kon hij stamelend uitbrengen. Nog geen uur later vroeg een homosexuele fotograaf hem of hij van plan was nogmaals vader te worden in de toekomst. Nadat hij hem had verzocht zijn broek uit te trekken. Een paar dagen later vertelde de dame hem aan de telefoon wat zij van de gemaakte foto vond en zei met nauwelijks verholen verbazing in haar stem:"Ongelooflijk dat jij met die pijnlijke versleten heup nog trappen kunt lopen!"

Niet

Heb nog nooit aan wat voor verkiezing dan ook meegedaan, behalve toen ik voor de SP op de lijst stond maar opeens vroeg ik mij af of er ooit mensen zouden zijn geweest die mij ergens voor hadden genomineerd. En zo ja, waarom. Die vermaledijde Dutch Bloggies Award mag gerust aan mij voorbijgaan; laat de vriendjes en vriendinnetje die maar gewoon weer aan elkaar geven...Dat mensen dit weblog lezen en af en toe reageren is voor mij meer dan voldoende erkenning voor het werk dat ik erin steek. Jammer dat dat ene vraagje blijkbaar de aandacht heeft afgeleid van de échte inhoud...ik zal't nooit meer doen...;-)

Wat een ongekend felle reacties trouwens! Hoezo dat dan?

Natuurlijk zijn populariteitswedstrijden enge verschijnselen en hoort het helemaal niet uit te maken hoe populair bijvoorbeeld een bepaald weblog is. Kijk maar naar de verschillen tussen GeenStijl en willekeurige weblogs van mensen die écht kunnen schrijven. Bijvoorbeeld.

Terug naar de orde van de dag: Terwijl er een buurvrouw een taart staat te bakken in m'n keuken zit ik moe te wezen van gitaarles. Vooral het lang stilzitten op een kruk blijkt een aanslag op m'n slechte been. Extra Pilates-oefeningen ten spijt. Ik kan prat gaan op enige dicipline wat betreft het doen van oefeningen maar ik ben echter geen controlfreak.

Die overheid van ons kan zo naar het RIAGG als controlfreak: per dag tappen "wij" net zoveel telefoonlijnen als de Amerikaanse overheid per jaar. Het is toch wat, niet?

De link van vandaag is naar m'n andere weblog alwaar ik foto's plaats in het kader van Skywatch Friday. Toevallig ben ik vandaag verkozen als "guest of the week" van deze steeds populairder wordende manier om foto's van luchten wereldwijd met elkaar te delen. En nee, het is geen populariteitswedstrijd: uit alle inzendingen wordt er wekelijks eentje uit de hoge hoed getrokken.