Help mij de herfst door via EuroClix

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

zondag, maart 04, 2012

Tsjechië 2012

Voorgaande jaren was't m'n moeder die ons uitzwaaide. Dit keer kon zij helaas niet en in haar plaats stond mijn vriendin klaar met wat laatste adviezen en een zwaaihandje.

In de bus werden de volgende kranten gelezen: NRC, Het Parool en Het NRC-Handelsblad; een aantal jongelui vermaakte zich prima met het spelen van het antieke computerspel 'Pong' op een nogal moderne iPad.

Bij een tussenstop midden in de nacht viel het op hoe mooi een sterrenhemel eruitziet bij weinig lichtvervuiling.

Niet iedereen gebruikte de nacht om te slapen en half uitgerust stonden wij om negen uur des ochtends bij een groot winkelcentrum in Tsjechië. Tot verdriet van vrijwel iedereen onder de 18 was de KFC nog dicht. Al stond de Wi-Fi verbinding open. Ook de supermarkt, de bakker en diverse andere winkels waren open en zo konden alsnog maag en psyche worden gevoed.

Bij het hotel aangekomen was het verdelen der kamers snel geregeld.

Men was moe en daarom gingen verreweg de meeste Tsjechië-gangers deze eerste middag nog niet naar de piste. De eerste avond werden wij vergast op een optreden van een heuse stripper die een vrijgezellenfeest luister bijzette en de laatste van onze groep ging 'pas' om tien uur naar bed.

De eerste 'echte' dag in Spindleruv Mlyn werden er ski's gehuurd, dagkaarten gekocht en skiles geregeld. Het was prachtig skiweer en de jongedame van de après-ski herkende mij nog, net als eerder op de dag de dame van het hotel-restaurant.

Vrijwel zonder ongelukken kwamen wij de dag door en iedereen leek het naar de zin te hebben, ook al was de een wat meer vermoeid dan de ander.

Zelf heb ik mij vooral vermaakt met foto's maken, het steunen van leshebbende groepsgenoten en het leren van nieuwe woorden in het Tsjechisch. De combinatie van (kortstondige) sneeuwstorm en de vreugde van het probleemloos functioneren van m'n nieuwe heup deed mij een titel bedenken voor een nieuwe bioscoopfilm: 'Snow Wars: A New Hip'.

Op de tweede volle dag scheen de zon uitbundig. Althans, tot aan een tijdstip tegen de middag toen donkere wolkten zich samenpakten. Toch kon dat een aantal van onze meest fanatieke skiërs en snowboarders er niet van weerhouden om dertig seconden voor sluitingstijd nog gebruik te maken van de skilift. Helaas leverde deze dag ook een gebroken bot op. Natuurlijk valt het in een gezelschap van 39 mensen te verwachten dat een paar van hen een ski-ongeluk zullen oplopen maar toch is het erg sneu voor degeen die het overkomt.

Helaas ligt er bij het ontbijt maar één mandje met gekookte eieren dus het grapje van de omgewisselde bordjes 'hardgekookt' en 'zachtgekookt' kan dit jaar niet worden uitgevoerd. Schrijver dezes had een rustdag ingevoerd want dat kijken naar menselijke activiteit is toch wel erg vermoeiend...Deze dag dus maar ansichtkaarten geschreven, gelezen en - bijkans per ongeluk - gewerkt aan een nieuwe roman. Daarnaast een handwasje gedaan en gepoogd de zoomlens van het meegebrachte fototoestel weer geschikt te maken om vergezichten mee te fotograferen.

Met de internetverbinding is het wat pover gesteld dus 'cold turkey' bekom ik van mijn Twitter-verslaving.

Een groepsgenote raadt wat Thomas de Locomotief in het Tsjechisch zegt wanneer hij een bocht nadert...'Toet, toet!'

Praag is nog steeds een prachtige stad. Dat vonden ook de duizenden toeristen waar ons groepje van 17 hotelgasten toe behoorde. Het werd een heerlijke woensdag en mede dankzij het prachtige wandelweer genoten mensen van ondermeer De Burcht en de Joodse Wijk. Wel vreemd hoe het menselijk geheugen werkt: terwijl ik namen van groepsgenoten vergat, viel mij opeens de naam te binnen van de jonge gids die een groep begeleidde waar ik ruim 25 jaar geleden toe behoorde: Vaclav. De diverse groepjes waren keurig op tijd bij de bus en wij verlieten Praag bijtijds, laverend door de buitenwijken die een toonbeeld bleken van Oostblok-beton. Over de helft zijn we nu maar we hebben er nog steeds zin in!

Ook op donderdag is het uitstekend ski- en wandelweer en beide activiteiten worden dan ook graag ondernomen. Maar vermoeiend is het toch wel. Toch zetten de meesten stug door...chapeau! Het is een nieuwe dag dus ik mag weer een envelop openen van de negen die mijn vriendin mij meegaf. Hartverwarmend!

De laatste dag is aangebroken en de weergoden zijn ons zeer gunstig gezind: des morgens staat een prachtig heldere zon ons op te warmen en tegen de middag is het dankzij lichtgrijze wolken voloende afgekoeld om niet het hele skigebied direct in een massa zachte grijze pulp te veranderen. De langzaam ondergaande zon doet in samenwerking met de luchtvervuiling z'n best om ons prachtige landschappen voor te schotelen, onderweg terug naar het hotel.

Alles bij elkaar opgeteld heeft onze groep duizenden botten in het lijf en toch is er maar ééntje daarvan gebroken! Een schrale troost voor de jonge groepsgenote wiens bot het betreft maar het geeft toch maar even aan wat een ervaren groep skiërs, snowboarders, langlaufers en wandelaars wij zijn...*ahum*.

Ons galgenmaal in Hotel Astra bestond ondermeer uit 'slurpnoedels' waar sommigen van genoten en anderen...eh...ook. Traditioneel wordt de organisatie in het zonnetje gezet. Omdat mijn naam onderaan de rondgaande mailtjes stond wacht ook mij een presentje. En dat terwijl ik feitelijk niets gedaan heb! Het was een ander die contact onderhield met de touroperator en formulieren rondstuurde. En weer een ander bemiddelde tussen de buschauffeur en de groep in verband met het dagje Praag. Haar geef ik een deel van mijn cadeautje: een kristallen borrelglas.

De laatste nacht is kort. Voor sommigen tè kort. Toch staat iedereen keurig op tijd en met volle bepakking langs de kant van de weg en hoeft chauffeur Henk maar een kwartier lang de doorgaande weg te blokkeren. Lokale Tsjechen blijken geduldige mensen en serveerster Shárka vraagt mijn e-mail adres en geeft mij - ongetwijfeld als symbolisch gebaar van het hotelpersoneel richting de groep - een warme knuffel terwijl zij mij influistert naar Amsterdam te zullen komen zodra haar werk het toelaat.

Om vijf over negen verlaten wij het enige land ter wereld waar restaurants dicht zijn vanwege lunchpauze.

Verstuurd vanaf mijn iPad

12 reactie(s):

rietepietz zei

Dit lijkt op een behoorlijk compleet verslag van een geweldige week vakantie in Tsjechié.praag moet inderdaad heel mooi zijn maar dat kan ik niet uit eigen ervaring zeggen ,ik kwam er niet aan toe toen we ooit vanuit oostenrijk een "dagje Tsjechië deden".
Gelukkig dat je zélf je botten én je nieuwe heup heel hebt kunnen houden !Goede terugreis voor zover nog van toepassing !

Sjoerd zei

Alles heel houden lijkt voor iedereen het motto te zijn, alleen een ongeluk zit in een klein hoekje, vooral als je maar eens per jaar op die latten staat... Maar zo te lezen hebben de meeste toch genoten.

Renesmurf zei

Bij mij komen er nu allemaal weer eigen Tsjechie herinneringen naar boven, zoals de bus die bij elke halte stopte, ongeacht of er iemand in of uit moest.

Di Mario zei

Je bent druk genoeg geweest. En je hebt je duidelijk wel vermaakt.

Love As always
Di Mario

Ollie zei

Wat ben ik blij dat ge terug bent , mijn kleine grote vriend ! Ben heel bkij dat je het goed had op vakantie !

gerdaYD zei

Een mooi en inderdaad behoorlijk compleet verslag van je weekje vakantie daar Terrebel! Blij dat je dat kon, met die nieuwe heup van je...
Nu een paar daagjes uitrusten hoor, want dat zal wel nodig zijn! Hopelijk stopt de regen zodat je toch onder een beetje zon van de nieuwe dag en dito week genieten mag!

www.brillie.nl zei

Het is een prachtig land, en heerlijk om uit te gaan eten. Je kan er zoveel krijgen, voor bijna niets.

suske zei

ik zit ook met een kapot onderdeel opgeschept momenteel.
Morgen wordt het gerepareerd, hoop ik althans.

Roosnans zei

heey! DAt klinkt weer als een supergoeie vakantieweek! En we krijgen vast nog een update in plaatjes???? Nu nog lang nagenieten...
grtz!

Redstar zei

Lichtvervuiling is een groot probleem vind ik.
Daar zou echt wat aan gedaan moeten worden, maar ja, veel mensen vinden het bv al prettig dat de snelweg verlicht is.

Zeekraai zei

Tsjechië... jaren terug alweer. Toen in Spindleruv Mlyn nog de oude liften uit Oostenrijk hingen, waardoor je regelmatig 'n kwartiertje stil hing. Je bovenaan de piste in 'n houten hutje een 'Grog' kon drinken: half goedkope cognac, half heet water met een schep basdartsuiker en een houten stokje. Let wel, 'n limonadeglas vol voor omgerekend één gulden ! Toen ik nog skiede...

Catherine Boone zei

Helemaal mooi en sprookjeachtig beschreven.

Related Posts with Thumbnails