Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

dinsdag, april 06, 2004

Ruzie



Wat leuk! Ook Poolse Googlelaars weten mij te vinden! Mel Gibson Pasja foto



Soms bekruipt mij de sterke behoefte om een langdurig (liefst ook nog allochtone) werkeloze te zijn. De priveleges die je dan mag ontvangen liegen er niet om:
Bijzondere bijstand. Voor als de koelkast het begeeft of je kind een nieuw bed nodig heeft;
Een Stadspas. Om met flinke kortingen en soms zelfs voor niets te kunnen genieten van wat de stad op cultureel gebied te bieden heeft;

Cursussen. Zoals een cursus computergebruik. Inclusief computer in bruikleen mét breedbandinternetverbinding!




Inclusief mijn aanvulling vanuit de WW zit ik helaas een paar tientjes boven bijstandniveau qua inkomen. Daardoor mag ik zelf een eventuele nieuwe koelkast bekostigen én de volle prijs betalen voor culturele uitstapjes én zelf het bedrag bij elkaar zien te krijgen voor m'n opleiding. Gelukkig is mijn werkgever zo aardig om die laatste lasten van mij over te nemen want anders zou ik't niet redden.
Zou ik een beroep kunnen doen op de Wet Gelijke Behandeling? In de trant van:
mensen met een min of meer gelijk inkomen mogen gebruik maken van dezelfde gemeentelijke diensten. Klinkt wel aardig. Toch?





Kan iemand alstublieft een bijscholing Nederlandsche Taal regelen voor de redaktieleden van Nu.nl? In een nieuwsbericht dat handelt over het lage niveau van met name VMBO-leerlingen staat de volgende zin te lezen: De plicht zou voor iedere leerlingen moeten gaan gelden, maar vooral voor de vmbo-scholieren. De PVDA wil leerlingen verplichten hun middelbare school diploma te halen. Ze weten nog niet hoe maar dat verzinnen ze later wel.



Jammer. Twee jaar geleden ging het nog errug goed met Megapool maar sindsdien is er drie maal van directie gewisseld en moet er zwaar worden gere-organiseerd.
Als dat maar niet betekent dat eerdaags de Robocleaner niet meer wordt verkocht in Nederland...



Bij Ferdinand in de klas hebben ze een aardig project: neem je leukste en vervelendste herinneringen en plaats ze in de juiste tijd. Zijn leukste ervaring? De dag dat hij zijn beste vriend ontmoette. Zijn naarste ervaring? De dag dat hij ruzie had met zijn beste vriend. De kinderen mogen over meerdere ervaringen spreken en zo zal ook de geboorte van zijn zusje aan bod komen. Met foto en al.

En over ruzie gesproken: voor het eerst sinds tijden hadden m'n zoon en ik weer ruzie.
Hij was't er niet mee eens dat het bedtijd was wat zich uitte in:"Ik hoorde je niet toen je zei dat het bedtijd is!""Dat is vreemd", zei ik "want je reageerde met:"okee!""
Na een tiental minuten waarbij wij allebei zwijgend een volgende zet overwogen
begon ik te vertellen dat je met de waarheid verder komt dan met liegen. In ieder geval op de lange termijn. Als hij dus had gezegd:"Ik wil nog zo graag even voetballen"
had ik kunnen antwoorden dat hij ofwel nog een paar minuutjes (buiten!) mocht voetballen danwel dat ik het (aangezien het gisteren ook al laat was geworden) te laat vond geworden. Daar kon de Ferman zich in schikken en met een laatste snik was de crisis bezworen. Natuurlijk nog even nagepraat over de leuke dingen van de dag om met die in het hoofd zich te vleien in de armen van Morpheus.



Vandaag staan wij stil bij de verdere afbraak van het Nederlandsche liberale beleid van de laatste decennia.

Geen opmerkingen: