Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

maandag, april 05, 2004

Afscheid van een stokje


Er is niet veel nodig om het treinverkeer rond Amsterdam stil te leggen en het openbaar vervoer grotendeels te ontregelen: alles wat je hoeft te doen
is een "verdacht pakketje" achter te laten op een perron. Het NS-personeel zou eens op werkbezoek naar Londen moeten: daar bedraagt de vertraging door ontruiming van een station hooguit een halfuur. Het lijkt wel of de omleidingen simpelweg hun vaste dienstregeling kennen. Waarschijnlijk is dat ook zo...

Met dank aan diegenen die het leuk vinden om de rest van de wereld in angst te laten leven.
Vanaf nu mogen zij de rest van hun miserabele leven zelf voortdurend over de schouders kijken want als ik ze te pakken krijg...>:-/



Voor diegenen die vrijwel uitsluitend onder werktijd hun rondje weblogs doen:
afgelopen weekend zond Cranium mij een stokje (Een ander wierp zij naar Ron van Ushering in Banality). Wie neemt het van mij over?
In ieder geval Erwin.


Gistermorgen met m'n kinderen Max de cavia verzorgt, vergeefs op buurvrouw Johanna gewacht en de binnenkomst meegemaakt van buurvrouw Angélique. Haar weggaan hebben wij niet afgewacht vanwege een bezoek aan de kleine speeltuin. Op de weg terug naar huis even een paar lekkere broodjes gehaald (Heerlijk zo'n Islamitische bakker die derhalve ook op zondag open is!) om te gebruiken als lunch voor middagdutjes-tijd.

Daarna ging de reis maar weer'ns naar de speeltuin vanwaar Fer vanop afstand buurvrouw Johanna ontwaardde en haar tot ons liet komen. Eva mocht wat later kiezen tussen "Chinees" bij mama, Peter en Dayna of pasta bij papa en "bgoer".
Zij koos voor het eerste daarmee een ietwat vroegtijdig eind makend aan een bijzonder prettig weekend.

Omdat een paar kolonisten de reis naar Catan niet konden maken viel Superfer voor hen in.
Hij maakte zijn bijnaam meer dan waar door vlak achter Bas te eindigen met zijn eerste potje Kolonisten ooit. Goed, he?


En nu werp ik het drie-vragenstokje naar Erwin van Reciprook:
Beste Erwin: als collega-papa die (ook) een hoop ellende kent qua bezoekrecht en dergelijke kom ik er niet onderuit dit aan jou te vragen:
Wat vind jij van de uitvoering van de Wet Gelijke Behandeling?



Mensen die jouw openbare schrijverij al wat langer volgen hebben een idee waarom jij
bent overgestapt van een behoorlijke hoeveelheid privé-anekdotes naar wat meer algemeen verwoordde gedachten. Hiertoe is zelfs je URL aangepast. Kun je uitleggen waarom je deze stap hebt gezet?


Aan een aantal van jouw stukjes te zien heb jij iets tegen onrecht.

Welke windmolens bevecht jij het liefst en waarom?

Geen opmerkingen: