Op het station speelt een jochie piano op de vleugel in de stationshal.
En hij zingt daarbij. Technisch niet perfect
want vanwege zijn jonge leeftijd slaat meermaals zijn stem over
en een enkele keer slaat hij een toets teveel of te weinig aan.
Maar hij speelt vol overgave en zijn enthousiasme mondt uit
in een applaus van de toehoorders.
Een staande ovatie want niemand heeft een zitplaats.
=================================
Meer lezen? Mijn auteurspagina.
Vind blogstukjes van mij op onderwerp:
Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Populaire berichten
-
Nu ik - hopelijk tijdelijk - vrijwel geen verplichtingen heb, ben ik vooral bezig met uitstellen. In het verleden vertoonde ik ook wel eens ...
-
Altijd een leuke vraag: als je naar het verleden kon reizen en maar één punt kon uitkiezen, welk moment in de tijd zou dat dan zijn? Er zijn...
-
Binnenkort zijn er in Nederland twee werkenden per gepensioneerde. Twee mensen moeten dan de AOW van één andere ophoesten. Met het huidige g...
-
Sommigen kunnen zich niet voorstellen hoe het is om te leven op een budget van een tientje per dag terwijl anderen moeite hebben zich voor t...
De beste plek om een staande ovatie af te dwingen dus;-)
BeantwoordenVerwijderenJongen kinderen mogen van mij altijd zingen... Ik trouwens van mijn jonge kinderen nooit..
BeantwoordenVerwijderenLove As Always
Di Mario
Passie in wat je doet is everything :D
BeantwoordenVerwijderenX
Zo'n mooie verhaal, maar jij kon het niet laten hé er een grappig einde aan te breien hihi.
BeantwoordenVerwijderen