Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

zondag, september 20, 2009

Hoort (Een verhaaltje)

Verschillende van zijn zintuigen vertelden hem dat haar enthousiaste staat van zijn mede werd veroorzaakt door het gebruik van chemische hulpmiddelen. Toch liet hij zich de door haar gegeven hoofd- en nekmassage welgevallen. Zij zat in de theaterstoel achter hem en zij genoten samen met enkele honderden anderen van een bijzonder goede show waarbij het opviel hoeveel respect de acteurs en het publiek elkaar toonden.

Hij vroeg niet naar haar naam maar kreeg die wel een paar uur later van een dame in een nachtclub. Deze dame verkeerde duidelijk in kennelijke staat en hoewel zij hem lieve woordjes influisterde leek zij hem toch vooral als wandelstok te gebruiken; doen alsof je danst terwijl je feitelijk met weinig anders bezig bent dan voorkomen dat je op onzachte wijze met de dansvloer in aanraking komt. Hij vond het niet erg want de muziek was fijn, het gezelschap meer dan prettig en de drank alcoholisch.

Nog maar een dag eerder waren ze gearriveerd in de stad die door de Romeinen Londinium was gedoopt, hadden ze oude en nieuwe vrienden ontmoet in het centrum van deze wereldstad en hadden ze kostuumonderdelen en accesoires gekocht in verschillende winkeltjes en bij verschillende stalletjes in misschien wel het gezelligste winkelgebied ter wereld.

Bij de aanschaf van een blikje fris dacht hij onwillekeurig terug aan een reclame-boodschap van bijna 30 jaar geleden waarin een acteur de kijkers vertelt dat een kan Sangria en handtasjes toch wel heel erg goedkoop zijn in Spanje. In eigen land betaalde hij echt wel meer dan 80 cent voor eenzelfde hoeveelheid frisdrank!

De avond van de voorstelling zelf -die werd gegeven in een theater nabij de plek waar ooit Tom Okker en Richard Krajicek triomfen vierden- ontmoette hij in een restaurant een vriendin die hij voor het eerst had gezien toen hij net klaar was met studeren, zo'n 20 jaar terug. Inmiddels was het weer een jaar of vijf geleden dat zij elkaar hadden gezien op de begrafenis van een wederzijdse vriend van wie pas tijdens de herdenkingsdienst bekend werd in welk jaar hij was geboren.

Het gezelschap bestond uit mensen die elkaar weliswaar al kenden maar waarvan het vantevoren nog maar de vraag was of er een "klik" zou zijn die een probleemloos overnachten in een en dezelfde kamer en samen eten, drinken en reizen mogelijk zou maken.














Dat bleek wonderwel het geval. Er viel geen onvertogen woord en als vanzelfsprekend werd een ieder in zijn of haar waarde gelaten. Zoals het hoort.


Geen opmerkingen: