Wie dit blog vaker leest, weet dat ik graag in gesprek ga met mensen. Niet alleen mensen die het met mij eens zijn maar zeker ook met mensen die een andere mening hebben dan ik. Soms hebben zij zulke overtuigende meningen, dat ik de mijne aanpas. Mensen die hun meningen weigeren aan te passen op basis van nieuwe informatie kunnen zichzelf weliswaar 'standvastig' noemen, maar ik noem hen 'halsstarrig'. Meestal heb ik hierdoor fijne gesprekken maar als de ander iets zegt wat neerkomt op 'Ja, dat is wel zo, maar toch is dat volgens mij niet waar.', dan houdt het voor mij op. Zij geven daarmee namelijk aan dat er met hen niet te praten valt. Dus doe ik dat niet meer.
Wat vindt u van mensen die bij hun mening blijven, al geven zij zelf toe dat die niet klopt?
=============================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Meer lezen? Mijn boeken
====================================
Maandag leek het er verdacht veel op dat de lente was aangebroken. In elk geval floepte de CV-ketel niet aan want het was uit zichzelf 18,5 graden in huis. Traditioneel een jaargetijde van hoop, de lente. Veelal gevierd met dansen rond een boom, een eeuwenoud symbool van de cirkel van het leven: verval, dood, wederopstanding en wedergroei. Van hoop dus.
Ook met mij komt het mentaal vast wel weer goed en op een dag ben ik vast weer net zo creatief en gemotiveerd als een jaar eerder. Denk niet dat ik ooit zoveel energie zal hebben als een paar decennia terug maar dat hoort bij het ouder worden.
Net als wat melancholisch worden tijdens de wandeling naar een vriend die in een buurt woont waar ik niet vaak kom: "O ja, het stamcafé van een inmiddels overleden vriend, het buurthuis waar mijn toen 7-jarige zoon karateles had, de straat waar mijn toenmalige vriendin woonde en zat hier niet dat ene leuke winkeltje?"
Verandering is wel eens jammer maar ook normaal en wellicht de enige constante.
Planten en dieren als mensen en inktvissen blijven door-evoluëren en de psychologie leerde ons onlangs dat wij ons brein in de maling nemen door aan te nemen dat het lezen van zelfhulpboeken voldoende is om je als mens te verbeteren. Ook verleende psychologie ons het inzicht dat fysiek voor je kinderen zorgen niet voldoende is om sterke, stabiele volwassenen te helpen vormen. Vooral de balans blijkt belangrijk: er altijd zijn voor je kinderen kan verstikkend werken en hun zelfontplooiing in de weg staan maar hen te veel vrij laten kan er toe leiden dat zij als volwassenen geen grenzen kennen. Mensen die zijn geboren in de jaren zestig en zeventig hadden vaak meer vrijheid dan kinderen van nu. Zij leerden zelf ontdekken en zelf hun eigen fouten te maken.
Je kinderen voeden en kleden is belangrijk. Maar minstens net zo belangrijk is hen te leren leren, hun gevoelens onder woorden te brengen en dat 'anders zijn' normaal is.
Ook normaal is het onderhouden van sociale contacten. Ik zou dat zelfs 'belangrijk' willen noemen. Wij mensen zijn immers groepsdieren. Over het algemeen gedijen wij minder goed in ons uppie. Dus ik was blij met het uitwisselen van paas-berichten met al mijn drie kinderen en het uitwisselen van berichten met diverse vrienden. Buiten de ene die ik deze dag bezocht.
Ook lachen is belangrijk. Al was het eigenlijk niet echt grappig dat een zekere oorlogszuchtige president tijdens het jaarlijkse paas-evenement bij het Witte Huis in zijn toespraak voor de kinderen woorden gebruikte die bij Jerry Springer zouden zijn vervangen door piepjes.
Je kunt die man van alles noemen maar noem je hem 'diplomatiek', dan zou je liegen. Net als wanneer je hem 'christen' zou noemen. Ook al zei TV-evangelist Franklin Graham dat God Trump gezonden heeft om elke moslim in Iran om te leggen om Israël te helpen 'want zij willen alle joden doodmaken!'.
Net als tijdens zijn eerste termijn, lijkt de kleinzoon van de Duitse crimineel Friedrich Drumpf ook nu absoluut geen contrôle te hebben over zijn regering.
Om contrôle te houden over mijn eigen leven, was het restant van de dag voor de nodige huishoudelijke taken voordat ik het mij comfortabel maakte op de bank en keek naar een aflevering van See. Waarin ouders ontdekken dat hun dochter een liefdesrelatie heeft. Met een vrouw. "Erg, niet?", vraagt de vader de moeder gekscherend. "Ja, waarom moest zij iemand kiezen van een vijandelijke stam? Tss!"
Dinsdag werd ik wakker met verbazing: "Dit gevoel dat ik heb lijkt verdacht veel op energie. Zou het...?" Of het door het warmere weer kwam of omdat ik de tijd had gehad om gedachten en emoties te verwerken...geen idee. In elk geval had ik weer wat energie. Zowel mentaal als fysiek voelde ik mij fitter dan ik mij in weken gevoeld had.
Nog niet voldoende om het gewicht van de wereld op mijn schouders te gedragen dus mijn nieuwsinname hield ik bewust nog wat beperkt. Al maakte ik mij natuurlijk zorgen over Trump's dreiging richting Iran: "Een hele beschaving zal vanavond voorgoed ten onder gaan"
Gezien de huidige staat van de wereld zuchten doemdenkers misschien wel terecht 'zie je wel?' Niet alleen in het Midden Oosten rommelt het flink, maar ook in Oost-Europa. Het kwam Victor Orbán heel goed uit dat een week voor de parlementaire verkiezingen die zijn partij dreigt te verliezen, zijn land werd 'aangevallen!' De sabotage van de oliepijpleiding tussen Slowakije en Hongarije is volgens hem een daad van agressie van Oekraïne. Volgens opponenten in eigen land heeft Orbán de 'lafhartige aanval op ons energienet!' zelf - met hulp van 'Moskou' georchestreerd en is het een valse vlag operatie. Vooral om zijn herverkiezing te steunen.
Dat diverse machten een grote invloed op de wereld hebben kwam ondermeer naar voren uit gepubliceerde delen van de Epstein Dossiers: Farage bekokstoofde samen met Epstein, Bannon en Boris Johnson het omverwerpen van de regering van Theresa May in aanloop naar de Brexit.
Het oude spel van Verdeel en Heers wordt nog altijd - en op hoog niveau - gespeeld.
Letterlijk op hoog niveau speelden de astronauten van Artemis II. Met een microfoon. Terwijl zij onderling grapjes maakten negeerden zij een Amerikaanse president die hen live belde volledig. Ik begrijp de astronauten: de man die alle eer voor de maanmissie op zich neemt voert een bezuiniging van 23% door op de NASA ten faveure van tientallen miljarden extra voor oorlogvoeren.
Complotdenkers hebben het er maar moeilijk mee en photoshoppen zich een slag in de rondte om te 'bewijzen' dat de missie niet plaatsvond.
Niet gehindert door enige kennis vragen wappies als Wolf zich af waardoor de Maan verlicht wordt 'want het is toch donker in de ruimte?' Terwijl een kind van vier kan begrijpen dat meerdere hemellichamen worden belicht door de ster die het dichtst bij de Aarde staat, de Zon.
Mij verbaast het niet dat buitenaardse wezens ons maar een vreemd ras vinden.
besprak ik de dwaasheid der mensen, lachten wij om Trump en zijn immer krimpende groep aanhangers en bespraken wij mogelijke gevolgen van de recente maanmissie. Terwijl er letterlijk gevochten wordt om de laatste restanten olie en niet alleen Iran maar ook de Golfstaten eerdaags in het donker en zonder water zitten, zijn er al hebzuchtige blikken gericht op de (grondstoffen van de) Maan.
Misschien verstandig om de Maan nu al te beschermen door in opstand te komen tegen de miljardairs van de fossiele industrie en een Japans idee een kans te geven: de Luna Ring is de gedachte om een enorme ring van zonnepanelen rond de Maan te realiseren en daarmee een potentieel nagenoeg onuitputtelijke energiebron.
Denkt u dat wij ooit onafhankelijk zullen zijn van fossiele brandstoffen als olie, kolen en gas of valt de menselijke beschaving duizend jaar terug als die grondstoffen eerdaags op zijn?
Gebaseerd op ons huidig verbruik en de hoeveelheid olie die men nog verwacht op te pompen, worden over 47 jaar de laatste oliereserves uit de planeet geperst.
In elk geval best knap van de PR-machine van de fossiele industrie om Het Volk huilie huilie te laten doen 'vanwege al die arme vogeltjes die doodgaan door windturbines!' terwijl datzelfde volk de schouders ophaalt als de zoveelste olieramp een compleet ecosystem verwoest waarbij tientallen miljoenen dieren het loodje leggen. Onder andere Rice's walvis moet eraan geloven: oliemaatschappijen kregen van De Oranje Man vrij spel om de leefomgeving van deze walvissoort, en daarmee het toch met uitsterven bedreigde dier, te vernietigen.
Persoonlijk ben ik blij dat Nederland niet zo'n groot olieland is als Venezuela en Iran zodat de VS niet zo snel de neiging hebben ons te 'bevrijden'. Wij kunnen nog zonder bang te zijn voor bommen op ons hoofd een rondje lopen door de wijk en daarbij een ruilkast vullen met overtollige huisraad. Behalve boeken zag ik dit keer ondermeer CD's, schoenen, een sjaal en een kerstmuts in de kast liggen.
Staat er een ruilkast bij u in de buurt?
De oude stoel van mijn moeder die dienstdeed als mijn luie stoel tot ik een nieuwe (schommel) stoel kocht, paste niet in de ruilkast dus die zette ik die avond bij het grofvuil. Met pijn in het hart vanwege de herinnering aan mijn tien jaar geleden overleden moeder die er haar laatste jaren veel plezier van had. Voordat ik het emotioneel kon opbrengen de oude, versleten en verkleurde stoel weg te doen, mocht de voor mij door mijn moeder gemaakte knuffelbeer er nog een tijdje in zitten.
niet nalaten om bij het wakker worden direct te ontdekken of de vader van Barron Trump zijn dreigement had waargemaakt. Uren eerder had hij gedreigd de 93 miljoen inwoners van Iran 'in een enkele nacht' te vermoorden als de leiders van Iran niet aan zijn eisen zouden voldoen.
Waarna Iran hem een tienpuntenplan voorlegde. Waar Trump direct mee akkoord ging en de afgesproken wapenstilstand van twee weken als persoonlijke overwinning claimde. Al ging het vredesplan dat Obama indertijd had geregeld met Iran veel verder.
Veel mensen willen meer ruimte, maar de meesten willen daarvoor niet die van anderen inpikken. Zelf creëer ik meer ruimte door mijn woning te ontdoen van overtollige huisraad. Daartoe ruimde ik deze dag mijn vensterbanken uit. Al voelt het soms als bezigheidstherapie, per week wordt mijn huis een beetje leger. Ruim dertig jaar van spullen krijgen en aanschaffen moest een keer een einde hebben; het werd mij teveel.
Ook mentaal is het mij af en toe teveel. Niet alleen de narigheid in mijn directe omgeving maar zeker ook die in andere delen van de wereld. Een stukje wandelen geeft dan wat ademruimte.
Vermoed wordt dat het volk van Djibouti als volgende 'bevrijd' gaat worden door de VS en/of Israël. "Huh, maar er zit toch helemaal geen olie in de grond in dat kleine land in de Hoorn van Afrika?" Klopt. Maar het ligt zeer strategisch aan een belangrijke doorvoerweg voor olie: Bab el-Mandeb, ofwel 'Poort der Tranen'.
Een grote bron van inkomsten voor het land met nog geen miljoen inwoners is het verhuren van land voor buitenlandse bases. De Verenigde Staten, China, Frankrijk, Japan en Italië beschermen ter plekke de 12% van de wereldwijde oliehandel die daar langskomt maar ook 90% van het internetwerk van Europa en Azië loopt langs Djibouti.
Ongetwijfeld is ook het telefoonnetwerk kwetsbaar dus ik gebruikte het nog maar even om een vriendin te bellen met wie het niet zo goed ging.
Na het eten ruimde ik een beetje meer op dan borden en bestek en zette mijzelf neder voor het kijken van een aflevering van See voor het slapengaan.
Donderdag begon ik de dag weer met het leren van Indonesisch vanwege mijn voorgenomen reis naar het land van mijn voorouders in 2027. Ondanks dat dat de grammatica heel eenvoudig is en woorden worden uitgesproken zoals je die schrijft, vind ik het toch moeilijker dan vooraf gedacht.
Net zo moeilijk vind ik het rustige leven dat ik tegenwoordig leid. Een groot verschil met de tijd dat ik betaald- en vrijwilligerswerk deed. Met een jong kind in huis, in de weekenden zijn zussen van een andere moeder, af en toe een liefdesrelatie in duur variërend van anderhalf tot ruim vijf jaar en regelmatig bezoek van en aan een half dozijn bevriende buren. Kinderen groeien het ouderlijk huis uit, relaties gaan voorbij, werkcontracten worden beëindigd en bevriende buren gaan dood en verhuizen.
Kijkend bij arbeids- en relatieloze vrienden probeer ik inspiratie op te doen want ik ben niet gewend aan leven alleen. De mens is een kuddedier dus bij die vrienden merk ik dat zij veel televisiekijken of radio of podcasts luisteren. Om in elk geval het geluid van andere mensen om zich heen te hebben. Daarnaast hebben zij uiteenlopende hobbies: lezen, tuinieren, wandelen, knutselen...
De ene heeft een huishouden dat tiptop in orde is, terwijl de ander Jan Steen jaloers zou hebben gemaakt. Mijn huishouden hangt daar een beetje tussen; het is nog wat rommelig maar in elk geval vrij schoon en elke dag probeer ik meer op te ruimen dan troep te maken.
Misschien dat met een opgeruimd huis ook mijn gemoed wat opgeruimder is. Lezen dat de bijenstand dramatisch snel afneemt helpt niet om mij beter te voelen. Ook met zweefvliegen gaat het niet goed. Door pesticiden en andere rotzooi ontstaat een enorm probleem voor bloemen maar ook voor landbouwgewassen. De boeren zijn de eersten die de negatieve gevolgen van het vernietigen van de natuur merken. Direct erna volgen consumenten.
Boeren en burgers hebben er ook nu al last van dat ondanks een officieuze wapenstilstand de bommen gewoon blijven vallen in de door de VS en Israël geïnitieerde oorlog tegen Iran. Oorlog is uitsluitend gunstig voor de aandelenportefeulle van een handvol miljardairs, niet voor gewone burgers en de planeet.
Als u voorstander bent van oorlog, kunt u dan ook verklaren waarom?
Zelf ben ik voorstander van pais en vrêe. Zoals ik deze middag mocht beleven met een vriend in Haarlem. Waar wij een drankje deden op de befaamde Botermarkt, bij iets ouderen bekend van een kinderwijsje.
Dit soort dingen en nog wat meer besprak ik met de Haarlemse vriend tijdens het wandelen door 'zijn' stad
en tegen achten stond ik weer bij mijn eigen voordeur in Amsterdam.
Mooi op tijd om voor mijzelf te koken en mijzelf te vermaken met de twee laatste afleveringen van See. Boeiende serie over hoe het restant van de mensheid na een wereldwijde ramp zich probeert te herstellen. Met discriminatie als centraal thema. Omdat nagenoeg iedereen in die fictieve wereld blind is, worden mensen met zich vreemd 'aangekeken'. Als 'heks' gezien, zelfs. Een duidelijke verwijzing dat de mens van oudsher bang is geweest voor iedereen die 'anders' is. Discriminatie op basis van huidskleur is lastig wanneer iedereen blind is en ook homoseksualiteit is volledig geaccepteerd in de toekomst van See. Maar iemand die kan zien? Die moet wel door de duivel gezonden zijn en is dus niet alleen eng maar ook gevaarlijk
Vrijdag had ik weinig moeite met de dagelijkse Connection puzzel
Deels door onszelf zijn er nu juist meer burgerslachtoffers te betreuren dan voorheen. Dankzij ons internetgedrag weet A.I. precies waar 'terroristen' of 'rebellen' (de gebruikte term hangt af van aan welke kant van het conflict men staat) zich bevinden.
Een buurvrouw bevond zich op hetzelfde moment als ik in onze straat. Wij hadden elkaar maanden niet gesproken dus bij haar thuis praatten wij elkaar een half uurtje bij over ons wederzijdse wel en wee.
Was nog maar net thuis toen een andere buurvrouw zich spontaan aandiende voor de middagkoffie. Haar had ik een week eerder nog gesproken maar toch hadden wij voldoende gesprekstof om de tijd te vullen tot aan het moment dat ik de deur uit ging. Om mijn steentje bij te dragen aan het verminderen van voedselverspilling haalde ik een boodschappentas vol bijna-overdatumvoedsel op bij de vrijwilliger van Guerilla Kitchen, warriors against foodwaste.
Ook met haar uitte ik mijn afschuw over de brute moord op honderden burgers in Libanon. Beiroet werd zó zwaar getroffen dat het nieuws van de laatste slachtpartij door het IOF alle nieuwskanalen zou beheersen als niet Beiroet maar Parijs, Londen, Berlijn, Tokio of bijvoorbeeld Amsterdam was gebombardeerd.
Ook volgens het joodse medium Jonet werd een synagoge in Teheran platgebombardeerd door het IOF. Wat van het IOF een antisemitische organisatie maakt.
Terwijl de vermoordde ayatollah Ali Khamenei indertijd een fatwa uitvaardigde die de joden in Iran - die al ruim 700 jaren voor Jezus' geboorte in (toen nog) Perzië woonden - bescherming bood.
NAVO-landen beloofden in een pact elkaar te beschermen bij een eventuele aanval. Maar wat als een NAVO-land zèlf de aanvaller is? Dan stuur je 'Teflon' Mark Rutte, de voormalig premier van Nederland en huidig Secretaris-Generaal van de NAVO naar de VS. Om ervoor te zorgen dat duizenden afgeslachtte burgers niet vervelend in de weg gaan liggen van de zakelijke belangen van het bedrijfsleven. Dat òf Mark 'Ik heb daar geen actieve herinnering aan' Rutte speelt een zeer knap diplomatiek spel door Trump een geweldige vent te noemen in de hoop dat de bekende KFC-fan, geflatteerd door al het geslijm, vergeet opdracht te geven burgers in olierijke landen te 'bevrijden'.
Mensen met verstand van zaken vermoeden dat de recente acties van de Verenigde Staten van Israël wel eens het einde zouden kunnen inluiden van de zoveelste wereldmachten die aan hun eigen hebzucht en andere stommiteiten ten onder gaan.
De oude Perzen, Assyriërs, Egyptenaren, het Chinese en bijvoorbeeld het Romeinse rijk beheersten de toen bekende wereld veel langer dan de armetierige, respectievelijke 250 en 80 jaar dat de VS en Israël bestaan.
Denkt u dat de Verenigde Staten en een Groot Israël ooit bekend zullen staan als wereldrijken met een heerschappij van meer dan 1000 jaar?
Lang geen 1000 maar een respectabele 25 jaar ben ik bevriend met de man die ik eerder op de dag hielp met een computerakkefietje en die mij in ruil die avond te eten uitnodigde. Vlak voor ik mij bij hem meldde had ik weer eens een Skywatch Friday and some Prose blog afgeleverd.
Die avond keek ik live mee terwijl een viertal zeer dappere mensen het laatste deel van hun maanmissie ingingen: de terugkeer naar Aarde.
Een paar laatste grapjes in de ruimte, een paar laatste kleine koerscorrecties wetend dat een enkel foutje fataal kan zijn...ik vond het vreemd kalmerend.
Zaterdag werd ik wat brak wakker want de buren hadden die nacht een feestje. Als je dan af en toe even wegdommelt en een brandweersirene rukt je uit je sluimer, doet dat iets met je gestel. Soit, had ik maar niet vlakbij een brandweerkazerne moeten gaan wonen, in een slecht geïsoleerde woning uit 1892 in een wijk met zeer verschillende bewoners. Eigen schuld.
Terwijl ik mij verheugde op een lunchbezoek van mijn zoon winkelde ik mijn ochtendroutine af: mediteren, Indonesisch leren via DuoLingo
en mijn brein fit houden met de dagelijkse Connection puzzel van de New York Times,
douchen, ontbijten en gemiste berichten doornemen. Een bericht van mijn zoon meldde helaas dat hij ziek was. Mijn vaderhart schoot direct in verzorgingsmodus en wilde het vijf-jarig hummel troosten en zijn gloeiende voorhoofd afkoelen met een nat washandje. Maar hij is inmiddels dertig, kan prima voor zichzelf zorgen en zijn huisgenoten zouden wat vreemd opkijken.
Velen keken vreemd op toen Melania Knauss (iemand noemen bij een later gekozen naam - in haar geval 'Trump' - maakt je 'woke') een persconferentie gaf. Ook zonder dat haar beroemde echtgenoot het wist, verklaarde zij vanuit het niets: "Ik ben absoluut nooit bevriend geweest met Jeffrey Epstein!"
Wat net zo geloofwaardig was als de uitspraak van Bill Clinton over zijn stagiaire indertijd: "Ik had geen seksuele relatie met deze vrouw!"
Volgens diverse analisten zou Melania zich op voorhand willen indekken tegen de feiten die naar voren zullen komen uit de volgende lading documenten uit de Pedo-Files die Netanyahu naar buiten zal laten brengen omdat hij niet tevreden is over Donald Trump's afhandeling van de Iran-oorlog.
Voor mij is het nog steeds moeilijk voor te stellen hoe wreed en gewelddadig de mens kan zijn. Niet alleen in oorlogssituaties waarin zelfs kinderen (in dit geval Palestijnse kinderen in Israëlische detentiecentra) worden gemarteld, verkracht en vermoord, maar ook in ons relatief veilige, soms zelfs wat saaie, kleine Nederland. Waar een sekswerker werd verkracht en vermoord waarna de dader haar lichaam in stukken hakte en later loog dat hij er niets aan kon doen 'want ik was waarschijnlijk dronken'. Nee, ook dit keer is de dader geen transseksuele, islamitische asielzoeker. Sander K. is een 'keurige, witte man van middelbare leeftijd'.
Een vriend die mij belde is iets voorbij middelbare leeftijd en het duurde even voor ik doorkreeg wat hij bedoelde met zijn hulpvraag: "Hij doet't niet!" Glimlachend dacht ik terug aan de tijd dat mijn moeder mij wel eens belde met dezelfde opmerking. "Wie doet wat niet?" is mijn standaard eerste reactie in zulke gevallen. Vervolgens vraag ik de vraagsteller te kalmeren en rustig uit te leggen wat het probleem is dat ik misschien kan helpen oplossen.
In het geval van de vriend bleek het probleem te zijn dat voor hem het verschil tussen 'pincode' en 'wachtwoord' verwarrend is. "Is dat niet hetzelfde dan?" Nee, dat is het inderdaad niet. Maar beide zijn manieren om in te loggen in een computersysteem dus de verwarring vind ik begrijpelijk. Met name voor mensen die niet zijn opgegroeid met de begrippen. Zoals jongeren problemen ondervinden wanneer zij iemand proberen te bellen met een draaischijftelefoon: als je iets niet kent, vind je het lastig te gebruiken.
Vergelijkbaar met mensen op 'radicaal rechts' en hersenen. Nog maar een kleine groep mensen gelooft blindelings in de simpele 'het is allemaal hullie schuld!' retoriek van dictators als Trump en Orbán. Veel van zelfs de meest trouwe aanhangers geloven niet meer in de leugens en valse beloftes van hun vroegere helden. Ondanks veel steun uit 'Moskou' en 'Washington' lijken de dagen van Orbán voorbij: zijn beproefde methode van angstzaaierij is uitgewerkt. Hongarije krijgt waarschijnlijk binnenkort een minder rechts leiderschap.
In Nederland gebeurde het al iets eerder dat een deel van Het Volk zich afkeerde van radicaal rechts. Het angstzaaien van Caroline van der Plas vinden de meesten inmiddels vooral lachwekkend: 'Boehoehoe, er staat geen ouderwetse windmolen meer op een pakje boter afgebeeld maar zo'n moderne windturbine!'
en: 'Ze pakken ons onze echt Hollandse gehaktbal af door ons te dwingen er nog maar één per week te eten!' Haar laatste aanhangers zijn niet in staat tot begrijpend lezen want dat laatste ging over de nieuwe Schijf van Vijf, een overheidsadvies om - bijvoorbeeld - wat minder rood vlees te eten. 'Liever niet meer per week dan ongeveer het gewicht van een bal gehakt'.
Die at ik wel eens bij mijn moeder. Aan wie ik dacht terwijl ik deze dag langs haar laatste woning liep
Niet vreemd dat het gedicht dat ik deze dag schreef en publiceerde ging over herinneringen.
Zondag sliep ik uit, leerde een paar nieuwe Indonesische woorden,
Een van de oprichtende landen is het Hongarije van Victor Orbán. Ondanks bemoeienis van Rusland en - achter de schermen - mensen rond Epstein zoals Steve Bannon - lijkt het erop dat de dagen van Fidesz, de partij van de Hongaarse dictator, zijn geteld. Zelfs het in handen zijn Orbán's zakenvrienden van 80% van de Hongaarse media lijkt hem niet aan de overwinning te helpen in de algemene verkiezingen die deze zondag werden gehouden. Ondanks dat hij wetgeving doorvoerde die het erg moeilijk maakt voor de oppositie om te winnen, lijkt zelfs dàt niet voldoende en krijgt het Hongaarse volk een nieuwe president. Ook volgens Orbán zelf. Aan de leider van de conservatieve centrumrechtse Tisza-partij, Péter Magyar, de taak om een einde te maken aan de corruptie in Hongarije en politiek gezien weer aan te sluiten bij de EU.
Persoonlijk hoop ik dat de EU gaat samenwerken op het gebied van het bestrijden van (de gevolgen van) klimaatverandering. In België was het 11 april 2026 'Overshoot Day'. Dat wil zeggen: als elk land ter wereld evenveel zou consumeren, zou de Aarde op deze dag door de grondstoffen heen zijn die Moeder Aarde in een jaar kan aanmaken. Dat is niet goed.
Zo zal 'El Niño' dit jaar wereldwijd meer slachtoffers opeisen dan ooit en ziet het er in de nabije toekomst slecht uit voor Nederlanders: meer mensen - met name ouderen - zullen sterven door langer aanhoudende dagen van hitte. Tienduizenden woningen zullen worden bedreigd door schade aan de fundering vanwege laag grondwaterpeil maar ook de landbouw en de natuur zullen zwaar te lijden krijgen als de Regering Jetten niet heel snel aktie onderneemt.
NASA's recente maanmissie geeft hoop. De astronauten (Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch en Jeremy Hansen) vertelden vanuit hun ruimteschip hoe mooi maar ook hoe kwetsbaar de Aarde is. 'Als een reddingsboei in het heelal'.
Ook het kijken van een aflevering van For All Mankind gaf mij een beetje hoop voor het slapengaan. Uitgaande van de premisse dat de Russen eerder op de Maan waren dan de Amerikanen, toont de serie de kijker wat er anders zou zijn in onze wereld als overheden meer geld uitgaven aan het verkennen en exploiteren van de Maan en Mars en minder zouden uitgeven aan het sponsoren van de fossiele industrie en wapenhandelaren.
In de fictieve wereld van deze serie zou Trump vast niet als een stampvoetende kleuter met een pruillip Iran hebben bedreigd; "Als jullie de Straat van Hormuz blijven blokkeren, ga ik óók de Straat van Hormuz blokkeren, hoor!" verschilt niet van "Als ik niet op jouw feestje mag komen, wil ik niet op jouw feestje komen!"
Ordo Rosarius Equilibrio levert met A Song 4 Hate & Devotion de muziek van deze week:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Afrika Bambaataa, Asha Bhosle en Sonja Barend
Posts
