Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

zondag, januari 12, 2020

De week voorbij

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/


Belangrijk nieuws van de afgelopen week: de bosbranden in Australië (klik).
Over de oorzaak van de branden bestaan nogal wat misverstanden (Klik. Hier worden die ontkracht).


Opvallend nieuws van de afgelopen week: de Nederlandse overheid (bij monde van minister Bijleveld) vindt het prima dat de VS de wereld ontdeed van een manspersoon door hem standrechtelijk te executeren (klik). Men heeft wel - want zo heurt het - de Amerikaanse bondgenoot achteraf gevraagd om een juridische basis voor de moord.

Goed om te weten dat internationale verdragen, mensenrechten en überhaupt rechters tegenwoordig overbodig zijn. Schurk of niet: elk mens heeft recht op een eerlijk proces. Als écht de wetmatigheid zou gelden 'wie zich niet aan verdragen houdt en/of wetten overtreedt mag gewoon worden omgelegd' dan krijgen wapenfabrikanten (klik) het nog erg druk. 

O ja, dat er bij de bomaanslag op Qasem Soleimani ook vijf andere mensen (wie dat waren is en blijft onduidelijk. Want deze doden hadden geen bekende namen. Eigen schuld. Hadden zij maar niet in de buurt moeten zijn toen de bommen vielen. Dat krijg je er van.) omkwamen doet in het geheel niet ter zake. Ook niet volgens de Nederlandse regering.

Dat de nu dode generaal nog niet zo lang geleden een belangrijke bondgenoot was in de strijd tegen IS en al Qaida wordt in veel nieuwsberichten weggelaten. Net als dat zijn overlijden een sterke invloed heeft op het dalen van beurskoersen en het stijgen van de olieprijs.

Voor de lol en afleiding even gaan discussiëren met mensen die dingen zeggen als: 'Ik heb daar geen bewijs voor nodig want ik weet gewoon dat mijn mening klopt want ik heb het zelf op Facebook gelezen. Maar jij moet jouw mening wél bewijzen want als je iets niet kunt bewijzen is het gewoon niet waar. Tenzij het iets is waar ik in geloof.' Kostelijk! Maar ook wel een beetje triest, vind ik. Dus dan bied ik mijn hulp aan. Maar ja, dat ik het zelf fijn vindt als mensen mij iets leren wat ik nog niet wist wil nog niet zeggen dat anderen dat ook fijn vinden. Veel mensen die zichzelf 'standvastig' noemen bedoelen eigenlijk 'halsstarrig'.

Noemt u zichzelf standvastig of liever halsstarrig?

Maandag hoefde ik niet te werken. Maar dat deed ik lekker toch! Een uurtje of anderhalf voor de Loge: vergadering voorbereiden en verslag uitwerken onder meer. Ook werkte ik aan mijzelf en aan mijn huishouden (toiletpot schoonmaken en zo).

Daarna even naar de muziekwinkel
 Tegenover de muziekwinkel staat dit gebouw:

voor een nieuwe kabel om versterker en elektrische gitaar op elkaar aan te sluiten. De oude kabel zweeft ergens op de golven van de tijd. Zodoende.

's Middags aan de koffie

met een hapje met een vers gemaakte vriendin

en 's avonds een etentje met een andere vriendin op de 'Avond met Partners' van mijn vrijmetselaarsloge.
 Mooie naambordjes en een heerlijk toetje


Overigens is de term 'partner' een ruim begrip. Maar dat terzijde.

Uiteindelijk deed ik rond een uurtje of twee 's nachts mijn luikjes toe.

Al met al inspiratie opgedaan voor een paar nieuwe verhaaltjes voor een toekomstige verhalenbundel!

Dinsdag ontdekte ik op kantoor dat het onverstandig is om uit te gaan van de benodigde basiskennis wanneer je een collega vraagt te helpen tijdens jouw afwezigheid. Zelfs wanneer die collega toevallig je werkgever zelf is. Hij 'hielp' met papieren opbergen. Door die - op de juiste volgorde! - in de betreffende ordner te stoppen. Foutje van mij: ik had hem niet verteld dat het dan handig is om er eerst gaatjes in te prikken, dan de ordner (voor Vlaamse lezers: een klasseur) open te klappen,  de beugelsluiting te openen door het betreffende hefboompje over te halen, het geperforeerde stuk papier over de dan openstaande beugels heen in de ordner te stoppen, het hefboompje naar de andere kant te bewegen waardoor de beugels weer sluiten, de papieren aan te drukken met hulp van een vaak ingebouwd klemmetje, de ordner dicht te klappen en - nu komt het! - terug te zetten op de plek waar je die vandaan hebt. Al met al best een ingewikkelde procedure. Voor sommigen dan.

Alsof je een huilend jongetje vertelt dat je heel trots op hem bent dat hij zelf het toilet gevonden heeft maar volgende keer voor het plassen gaan beter eerst even zijn gulp kan openritsen.

Kon dus een stapel papieren van de grond rapen, die op volgorde leggen en alsnog van gaatjes voorzien. Heel fijn.

Voor sommigen is de opdracht: 'Hou je alsjeblieft aan de afgesproken procedures' net zo vaag als deze foto van de molen van de buren:

Al met al toch fijn gewerkt. Onderweg naar huis wat boodschappen gehaald voor het avondeten en half zeven thuis. Waar ik werd gebeld voor een collaboratie op entertainment-gebied en had nog niet opgehangen toen ik werd gebeld met een Maçonnieke vraag. Met telefoon aan het oor de kat eten gegeven en de afwas gedaan. Daarna een paar mailtjes verstuurd, nog een telefoontje beantwoord, wat geregeld voor een komende entertainment-opdracht en de goudvis gevoederd.

Wilde even een kwartiertje de oogjes sluiten maar toen stond de visite al voor de deur. Heerlijk boerenkool gegeten en het werd erg gezellig. Toch keurig voor middernacht in bed.

Woensdag op kantoor probeerde ik een collega uit te leggen dat ik niet tegelijkertijd met hem kan praten en openstaande posten oplossen. 'Ja maar tijdens het dozen vouwen kan ik prima kletsen! Dus waarom jij niet?' -'Tijdens het dozen vouwen kan ik het ook maar voor boekhouden gebruik je delen van je hersenen die je ook gebruikt voor het voeren van een gesprek. Voor het vouwen van dozen gebruik je andere hersendelen.' 'Huh? O.'

Het avondeten

genoot ik bij een vriend en wij kletsten een beetje over van alles en nog wat voordat ik thuis aan de strijk ging tijdens het kijken van De Slimste Mens. Pikte nog een staartje mee van wat explosies en schietpartijen in de film John Wick, liet mij een hoofdstuk van een boek voorlezen in bed (via een luisterboek-app. Voor het geval u nu bedenkelijk kijkt.) en gleed langzaam naar dromenland.

Donderdag had ik helaas nog geen sleutels en inlogcodes bij mijn andere werkgever maar gelukkig kon ik toch het een en ander aan werk verrichten, onder meer door gebruik te maken van de ervaring en expertise van een behulpzame collega. In de lunchpauze stak ik dit water over

en ging ik op zoek naar winkels in de buurt en vond er een paar. Handig!

Minder handig was de ontdekking dat niet iedereen altijd digitale documenten op een vindbare manier opbergt. De omschrijving 'Betreft email' is net zo min handig als bij het betalen van een officiële factuur in de omschrijving te zetten 'Betreft betaling' in plaats van een factuurnummer. Of in een persbericht aan de media in de onderwerpregel van de e-mail in kwestie niets meer te zetten dan het woord 'Persbericht'. Bijvoorbeeld.

Die avond een pizza gedeeld met een vriend en lui en verkouden voor de buis gehangen.

Vrijdag zag en hoorde ik een vogel zijn/haar vriendjes roepen vanaf een lantaarnpaal bij de bushalte:

Op het andere kantoor waar ik werk ontdekt dat er weer een collega wilde 'helpen'. Door papieren te archiveren. Archiveren houdt in: 'Het opbergen van papieren waar je voorlopig niets mee doet.' De papieren lagen netjes op volgorde in de betreffende ordner. Dat wel. Helaas betrof het de ordner 'betaalde facturen' en zaten er ook onbetaalde facturen in. Dat is niet handig. Onbetaalde facturen zijn namelijk nog niet betaald en dus is het niet praktisch die op te bergen in de ordner die 'Betaalde facturen' is gelabeld. Dus. Maar goed dat ik mij te pletter verveel. In elk geval had deze collega (in tegenstelling tot de collega waar ik in dit blogstukje bij Dinsdag onder schreef) gaatjes in de papieren geprikt voor het opbergen. Dat scheelt.

Verder heel prettig en hard gewerkt. Echt waar! Onze eigen bier-professor was zo lief mij een paar van zijn experimenten te laten proeven en dat hielp om een flinke stapel 'uitdagingen' aan te gaan.

De Molen van Sloten was ook weer beter te zien:

In de lunchpauze even het een en ander gedaan vanuit mijn taak als Secretaris van de maandagavondclub.

Verder collega's ervan weten te overtuigen dat het volgen van procedures alle betrokkenen tijd, moeite en vooral energie bespaart. Het werd dus een positief praatje van de directeur tijdens onze nieuwjaarsreceptie met collega's, vrijwilligers, een paar aandeelhouders en vaste klanten.

Uurtje of half acht thuis en hartelijk welkom geheten door de kat en een vriend die eten mee
had dat zijn vriendin speciaal voor ons had bereid. Heerlijk!

Was wat vermoeid en (toegegeven) een tikkie aangeschoten en daarnaast wat verkouden dus zocht bijtijds de rust van de nacht op.

Zaterdag beetje tijdig mijn bed uit en na de koffie aan de slag gegaan met het afvinken van een aantal taken op mijn takenlijstje (Wunderlist (klik) is handig!): werkzaamheden voor beide officiële werkgevers en voor mijn eigen bedrijf. Wat huishoudelijke taken en de avond verkouden voor de buis hangen met een educatieve TV-serie: Knightfall. Over trouw, broederschap, verraad, liefde en de Heilige Graal.

Zondag al een heel stuk opgeknapt gelukkig en daarom in staat om met een vriend naar de bioscoop


te gaan voor Star Wars: The Rise of Skywalker. Een feest van herkenning! Er deden een paar oude bekenden in mee, het was spannend, grappig, romantisch, mooi gefilmd en het ging ergens over terwijl de film ook nog eens tot nadenken aanzet. Allemaal eigenschappen die ik graag zie in een 'goede' film.

Op het Leidseplein stond een man 'Dust in the Wind' van Kansas te spelen:

Ik genoot van de sfeer terwijl ik op de tram stond te wachten die mij bracht naar een vriendin met wie ik samen twee uurtjes later op een rondvaartboot zou stappen om te genieten van de achtste editie van het Amsterdam Light Festival (klik). Ook dit jaar zitten er weer wonderlijke kunstwerken tussen!





Wie nog wil gaan kijken: het duurt nog tot komend weekend.

Anderhalve kilometer wandelen (waarbij wij langs een fraai verlichte gevel kwamen:
)

bracht ons bij een restaurant waar wij hadden gereserveerd voor het avondeten. Genoten van een heerlijk stuk gegrilde kip en het prettige gezelschap:


In de serie Onbekende Helden deze week August Landmesser (klik):


Het Engelstalige blogstuk van deze week: https://terrebelius.blogspot.com/2020/01/since-when-was-qassem-soleimani.html

Placebo en David Bowie leveren samen de muziek van deze week. Hier is Without you I'm nothing:



Deze week staan wij stil bij het overlijden van Tom Mulder, Neil Peart en Aart Staartjes.

Meer lezen? Mijn verhalenbundels




3 opmerkingen:

Marlou zei

Ha Terrence,

wat een goeie drukke week.
Jij zult je niet gauw vervelen.
Ik was vrijdagavond aan het fietsen langs het lightfestival.
Het viel me op, dat er al veel opgeruimd was. Jammer...

Groet!

rietepietz zei

Ik heb met je te doen, met altijd maar weer collega's die er een rommeltje van maken.

די מריו zei

Ik heb het idee dat google mijn muziek deelt met mensen waarmee ik blog. Zag ik bij Bankradio al het verzoekje van John, die ik ook wilde doen. Kom ik hier david en placebo tegen die ik van de week ook al heb gedraaid.

Love As Always
Di Mario