Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

zondag, mei 07, 2017

De week voorbij

Voor een beter leesbare lay-out en het kunnen zien van alle foto's en filmpjes in dit blog, klikt u op de rechtstreekse link:

http://terrebel.blogspot.com/2017/05/de-week-voorbij.html

De laatste paar weken voelde ik mij intens verdrietig. Met reden: ik was bezig met het verwerken van een groot verlies en terwijl ik in dat proces zat, kreeg ik nóg een groot verlies te verwerken. En nóg één en nóg één. Ik reikte uit naar vrienden (in alle soorten en maten) en ontving de aandacht waar ik naar smachtte. Supertof! Veel steun en tips ontvangen. Dus tijd om te stoppen met het wentelen in zelfmedelijden en in mijn verdriet te zitten. Mijn excuses aan hen die dat vervelend vonden te lezen. Maar dan hadden jullie eerder maar niet moeten zeggen: 'Ja mag best verdriet tonen, hoor! Waarom blijf je toch luchtige grapjes maken terwijl je intens verdrietig hoort te zijn na een groot verlies?'

Goed, prima. Daarom maar weer lekker grappig doen:
'Wist je dat mensen die een relatie hebben langer leven dan mensen die vrijgezel zijn?'
-'Natuurlijk! Lijkt mij ook logisch. Dat is namelijk hun straf.'

Langzamerhand krijg ik weer de energie om het leven van een zonniger kant te bekijken: het leven lacht mij namelijk toe maar ik stond gewoon de verkeerde kant op te kijken.

Maandag was een treurige dag waar ik verder niet over zal uitweiden.

Dinsdag dito. En aan het einde van de dag werd ik dronken samen met een vroegere schoolkameraad.

Woensdag deed ik wat gedaan moest worden. En het voelde goed. Of het misschien kwam door het opzettelijk aannemen van een positievere (lichaams)houding? Dat zullen wij waarschijnlijk nooit weten. Hoe dan ook: ik ontving goed nieuws. Heel goed nieuws. Ik zou het zelfs fantastisch willen noemen. Zo kwam ik in een nieuwe balans: intens verdrietig én heel erg superblij. Mijn linkeroog huilde van verdriet, mijn rechter van vreugde.
's Avonds kwam mijn lieve nicht langs om mij eten te brengen: een traditionele Indonesische maaltijd, bestemd voor de derde dag na het overlijden van een geliefde.
(De ingrediënten voor) soto soep

Tot mijn vreugde en voor de gezelligheid had zij haar vriend en hun dochters meegenomen. Erg fijn, al dat leven in huis!

Donderdag las ik boek nummer vijf van dit jaar uit: 'De helderheid der dingen' van Rupert Spira. Een boek vol inspiratie en inzichten. Over (onder)bewustzijn en 'de werkelijkheid'. 'Meditatie is geen activiteit, het is het ophouden van een activiteit.' Iemand heeft 90 minuten lang in de luie stoel gezeten en je vraagt: 'Wat heb je net gezien?' -'Een spannende voetbalwedstrijd!' 'Nee hoor, je zag een televisietoestel.' Ik hou van dat soort gedachtespelletjes. Bovendien verzet het de zinnen even en de mensen in mijn omgeving weten dat ik wel even een verzetje kan gebruiken.

Een buurvrouw kwam op de thee en ging gezellig even met mij mee op stap. 'Eenzaamheid verdwijnt waar een buurvrouw verschijnt' en zo...;-)

Deze dag ontdekte ik ook dat de weegschaal twee kilo minder aangaf dan een week geleden. Wie zei er ook alweer dat negatieve emoties nergens toe leiden? Dat lieve mensen mij gezond eten komen brengen (groente!) en daarmee voorkomen dat ik mij te buiten ga aan troostvoer als chips en bitterballen heeft er natuurlijk niets mee te maken.

Persoonlijk had ik een wat dubbel gevoel bij het twee minuten stilstaan die avond in het kader van de jaarlijkse Dodenherdenking. Deze meneer waarschijnlijk ook.
(Niet mijn foto hoor!)

Deze pizzakoerier in Groningen stapte netjes van zijn fiets en stond letterlijk twee minuten stil terwijl de gevallenen werden herdacht. Hij stond bij zijn fiets, ik bij een eetkamerstoel. Maar het idee is hetzelfde.
Bij mij staat de vlag in mij hart al een paar weken halfsstok

Vrijdag al met een wat positiever gevoel wakker geworden en ruim zes uren achter elkaar geslapen. Hoera! Rustig de tijd genomen om op te ruimen in huis, maar vooral in mijn hoofd. Een buurvrouw op de thee is dan wel even fijn. En nieuwe inzichten verworven: 'Ik heb het recht blij te zijn!', 'NIVEA (Niet Invullen Voor Een Ander.)' en 'Liever vrienden dan geld op de bank'. Ik deed boodschappen, at een grapefruit voor de lunch en schoof de gordijnen verder open: tijd voor meer licht in mijn leven! Dat betekent ook zegeningen tellen en elke dag letterlijk even stilstaan bij waar je dankbaar voor bent. Fijn!

Zaterdag werd een dag van verwerken, vieren en herdenken. Allemaal zaken die nu eenmaal horen bij het leven.

Zondag was de eerste dag van de rest van mijn leven. Ik bleef dus extra lang in bed liggen, trok toen rigoreus de gordijnen wijd open, dronk koffie met een buurvrouw en begon met het uitpakken van tassen vol spullen van mijzelf, mijn zoon en mijn moeder. Het grote opruimen is begonnen!

Ook in mijn hoofd. Vandaar dat ik de ruimte opzocht door even een vriendin te helpen op de markt.
Op de weg terug naar huis kwam ik langs deze plekken:



Daarna gebruikte ik het avondmaal bij een buurvrouw en kletste lekker met haar, haar man en een vriend van hen. Gewoon, lekker gezellig normaal doen. Is ook wel eens fijn.

De Engelstalige stukjes van deze week:

http://terrebelius.blogspot.nl/2017/05/a-positive-world.html

http://terrebelius.blogspot.nl/2017/05/embrace-technology-or-die.html

Het liedje van deze week is lekker vrolijk 'want je gedachten bepalen je gevoelens'. Hier is 'Best Day of my Life' van American Authors.


En hier een liedje dat mijn moeder vaak voor mij zong toen ik als kind bij haar op schoot zat:



Deze week staan wij stil bij het overlijden van Sonja Weijnschenk
=============================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

7 opmerkingen:

Rebbeltje ★ zei

Afscheid nemen van dierbaren gaat samen met veel verdriet en de nodige tranen.
Maar jij moet verder en hoe je het weer op de rit krijgt zal je nu nog niet zien.
Wens je daarbij kracht...

'Liever vrienden dan geld op de bank' vind ik een mooie gedachte...
Groetjes

kliefje zei

Gecondoleerd Terrence. Heel veel sterkte met je verlies. Dikke virtuele kus.

riet epietz zei

Ach wat is normaal doen, dat hangt gewoon van een beetje van de omstandigheden af.
Maar in ieder geval heb jij het gevoel dat je op de goede weg bent en dát is goed om te horen.

Natasja zei

Gecondoleerd, het is altijd verdrietig als je iemand verliest die je dierbaar is, en dat moet je kunnen uiten...Sterkte!!

francky spruytte zei

Gecondoleerd met dit verlies.

די מריו zei

Verdriet is pijnlijk en dat mag je best delen als je dat zelf wilt. Het is voor mij juist een reden geweest om een maand niet te loggen. Sterkte jongen.

Love As Always
di Mario

gerdaYD zei

Goede morgen lieve Terrebel. Is dat echt waar, kon je na het immense verdriet die je voelde en nog moet voelen, weer een beetje positief naar het leven kijken? Je kan je niet indenken wat een plezier me dat doet, ik zie je zo graag gelukkig want dat verdien jij beslist!