Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

maandag, augustus 02, 2004

Brand



Googlewhack:

scouby handen wassen




Okee, geen googlewhack maar wel boeiend:

stond er op de doos daarin een briefje en een rode roos voor haar verjaardag want moeder weet dat kleine jantje haar nooit vergeet




Minister Agnes van Ardenne van Ontwikkelingssamenwerking heeft recentelijk 100 miljoen euro ter beschikking gesteld als hulp aan de inwoners van Darfur. Dat is niet de naam van een verpleeginstelling
(die krijgen vrijwel niets, zoals U weet) maar een provincie van Sudan, een land in ernstige problemen. Nog een land in de problemen is Birma. U kent het verhaal: ruim een miljoen mensen op de vlucht, moord en hongersnood. Tot op heden heeft het ministerie geen enkele vorm van steun toegezegt. Ik wees de minister op haar verantwoordelijkheid in deze:

Geachte mevrouw van Ardenne,


Geen moment twijfel ik aan Uw goede bedoelingen gericht aan het adres van de inwoners van Darfur in Sudan. Bent U echter op hoogte van de ronduit miserable toestand waarin de bewoners van Birma verkeren? Zo niet,
dan is hier een internet-adres waarop U meer informatie kunt krijgen:

http://www.icco.nl/delivery/icco/nl/doc.phtml?p=BBC+Birma



Mag ik erop vertrouwen dat U deze wereldburgers niet laat stikken en de juiste beslissing neemt?


Hoogachtend,



Een brand is toch iets verschrikkelijks. Vandaag was Paraguay aan de beurt. Bij de hoofdstad Asunción
zijn ruim driehonderd mensen omgekomen toen er brand uitbrak in een winkelcentrum. Dat geeft je te denken.
Temeer als je zelf door een winkelcentrum loopt nadat je een bezoek hebt gebracht aan de Ikea. Tonnen hout en andere eenvoudig brandbare stoffen torenhoog opgestapelt, warm weer en veel mensen. Nietsvermoedend loop je er rond totdat het mis gaat. Een afschuwelijk idee.


Toch heeft ons dat er niet van weerhouden er een leuke dag van te maken. Een dag die begon met het leegruimen van een speelgoedkist en zwembad-kaartjes verdienen met het inleveren van lege batterijen. Daarna zoals gezegd naar de Ikea voor een nieuw zitt/lig-element model Mane met een rondje op de a. Om even uit te puffen een stukje met de metro gereden om uit te komen bij de Vila Arena. Daar even wat gedronken bij het standje wat bedient wordt door buurvrouw Angélique en mooi op tijd terug om een lekker maaltje te koken voor oma wat wij fijn in de tuin hebben genuttigd terwijl Eva en Dayna af en aan liepen.



En over lopen gesproken: de bonden lopen niet warm voor het idee van een 40-urige werkweek. En terecht.
Het idee is dat langer werken de economie moet redden. Was niet een aantal jaren terug de werkweek juist verkort met datzelfde doel voor ogen? Soms snap ik't niet meer...U wel?


Geen opmerkingen: