Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

maandag, januari 27, 2014

Waarom willen wij onze kennis overdragen?

Afgelopen maand verstuurde ik 113 e-mailtjes en ontving ik er 1311. Mijn pogingen om te 'minderen' lijken dus te werken! De maand ervoor was dat namelijk 148 om 1748.

Het afgelopen weekend deden wij rustig aan: zaterdag op jacht naar cadeautjes voor een paar aanstaande jarigen en zondag ruimden wij tijd in voor een wandeltochtje in de duinen bij Soest:

Dat was nadat wij mijn dochter op een verjaarsviering hadden afgeleverd en voordat wij zelf op verjaarsvisite gingen.

Vrijdag mocht ik een nieuwjaarsborrel presenteren. Ik kreeg ervoor betaald en het was nog gezellig óók!

Donderdag verdiende ik wat geld met een kleine opdracht en voerde ik de spanning in mijn benen wat op met nieuwe oefeningen bij de kleine sportschool van de fysiotherapeut.

De spanningen in de Oekraïne lopen hoog op. Hoofdstad Kiev staat in brand. Letterlijk: http://ukrstream.tv/ En wij en onze leiders kijken toe maar doen niets. Vreemd eigenlijk. In welke gevallen doen wij eigenlijk wél iets? Als de mensen die in ellende leven onze taal spreken? Als wij als ouders worden aangesproken door beelden van een huilende vader met een deel van een dood kind in zijn armen? Hoe ver moet een situatie escaleren voordat wij meer doen dan de schouders ophalen en achteraf verbaasd zeggen: 'Goh, dat wist ik helemaal niet!?'

Het college dat wij vorige week dinsdag volgden

behandelde onder meer de vraag: 'Hoe kijken wij naar een bepaalde situatie en waarom?' En 'Waarom baseren wij ons oordeel op zo ontzettend weinig gegevens en kijken wij niet even verder voordat wij ons een mening vormen?' Het probleem lijkt deels te liggen in tijdsdruk: wij willen massaal nú resultaat en niet pas over tien jaar. Daarom worden vooroordelen snel bevestigd. Daarom heerst er tweedeling in de maatschappij. Wij nemen de tijd niet om dingen te onderzoeken of na te vragen maar trekken razendsnel conclusies. 'De buurman heeft als jongetje wel eens een appel gestolen en van een vriend heb ik gehoord dat zijn tante is beroofd door een jongen op een scooter. Mijn buurman en die jongen hebben beiden een vader die in Marokko is geboren. Conclusie: alle Marokkanen zijn criminelen.'

Maar laten wij eens de tijd nemen om te kijken naar de wereld om ons heen. Laat ons dat doen zoals kinderen dat doen...

Toen mijn zoon vijf was ging hij net naar school en kreeg hij voor het eerst zakgeld. Na een paar weken had hij voldoende gespaard om iets leuks te kopen. Hij kocht inderdaad iets leuks. Geen snoep, geen speelgoed en niet iets voor zichzelf maar voor zijn pasgeboren zusje. Een handmatige sinaasappelpers 'want sinaasappelsap is gezond en daar groeit ze goed van.' Een paar jaar ervoor lag hij in zijn babybedje en ontdekte hij dat hij zijn vingers kon laten doen wat hij wilde. Ik was daarbij en genoot van zijn verwondering.
U heeft zich vast wel eens verwonderd over de vasthoudendheid waarmee mensen hun gelijk willen aantonen. Op basis van hún kennis en op basis van hún ervaringen 'weten' zij dat iets waar is. En ze laten geen mogelijkheid onbenut om die waarheid te verkondigen. Ik ben er één van. En inderdaad: soms worden mensen een beetje tureluurs van mij en dan moet de rem er even op. Soms lukt mij dat uit mijzelf en soms moet de gesprekspartner (of een toehoorder) even ingrijpen. Nu is het zo dat ik het fijn vindt als mensen tegen mij ingaan. Maar dan wel beargumenteerd graag. Het argument 'Ja maar dat is gewoon zo want ik vind dat' is voor mij niet geldig.

En als iemand met goede argumenten komt waarom mijn waarheid betreffende het onderwerp niet helemaal juist is of kan zijn, dan steek ik mijn hand uit, zeg 'Dankjewel!' en stel mijn mening bij.

Zo zijn wij er heilig van overtuigd dat in Rusland de mensenrechten worden geschonden 'want ze zijn er tegen homo's!' maar weigeren wij te geloven dat het ook in eigen land goed beschouwd helemaal niet zo goed gesteld is met de rechten van veel mensen (In delen van ons land bestaan nog officiële en rechtsgeldige lijfstraffen bijvoorbeeld!) en asielzoekers stellen wij gelijk aan criminelen terwijl het meestal gaat om mensen zoals u en ik met als grootste verschil dat zij vreselijke dingen hebben meegemaakt. Zie: http://www.nu.nl/buitenland/3675865/rusland-hekelt-mensenrechtensituatie-nederland.html voor een overzicht...

Maar waar komt die drang vandaan? Waarom willen zij zo graag onze kennis delen? Waarom is onze mening belangrijker dan die van anderen en waarom willen wij onze mening zo graag aan anderen opdringen? Wellicht komt die drang voort uit onze behoefte om voort te leven. Voor hen die niet geloven in een Hiernamaals of reïncarnatie is het moeilijk te verkroppen dat het 'straks' allemaal voorbij zal zijn. Al onze kennis, al onze ervaringen...het zal niets hebben betekend als wij die niet overbrengen aan anderen in de wetenschap dat ons 'ik, wie wij zijn, wat ons heeft gevormd', dan voortleeft in anderen. Denk ik.

Wat zijn uw gedachten hierover?



11 opmerkingen:

rietepietz zei

Het is al ingewikkeld genoeg om voor mezelf te denken ,ik sta dus niet te springen om over de hele wereld een oordeel te moeten vormen.
Ik vlij me niét met de de gedachten dat ik "de wereld perfect kan maken" en ben al blij dat ik in mijn directe soms "het verschil kan maken".
Doordraven is je inderdaad wel toevertrouwd , vaak een beetje veel "wij" waarbij ook jij dus niet de moeite hebt genomen om uit te zoeken óf al je lezers bij die "wij" horen;-)

Alexandra zei

Je hoeft maar 1 klein dingetje meer te weten over 1 bepaald iets, dan ben of kom je al belangrijker over..

henry zei

Waarom .. doen wij niets. Wij gewone mensen kunnen weinig doen in dat soort landen. De mensen die er over gaan wel maar die doen niets als er geen eigen belangen geschaad worden. Zo werkt het helaas in deze wereld. Waarom wel in Irak en niet in Syrie of Oekraïne? Zeg jij het maar .. Waarom zoveel armoe in de wereld? Voor miljarden stoppen we in militaire doeleinden, de Joint Strike Fighter? Zeg het maar .. Ik weet het niet. Ik weet wel dat het anders kan, het anders moet. Er hoeven geen mensen dood te gaan van de honger ..

די מריו zei

Je mening overbrengen vind ik anders dan je mening opdringen. Ik lees je mening graag. Soms stel ik mijn mening bij. Opdringen vind ik het niet, want ik zie nergens staan dat ik jouw mening moet volgen. Sterker nog. Ik lees regelmatig dat men.. en daar beschouw ik mezelf dan ook onder.. je mag overtuigen dat je ongelijk hebt. Niet dat ik daar behoefte aan hebt, daar ben ik niet rechts genoeg voor denk ik zo. ;-)

Love AS Always
Di Mario

francky spruytte zei

ik sta niet echt te springen om overal mijn mening te verkondigen over van alles en nog wat. Integendeel, soms zwijg ik liever in alle talen want de anderen "weten het toch beter". Tegen zulke mensen ga ik niet in want het is toch nutteloze energieverspilling.

John zei

Ik tel mijn verstuurde e-mails eigenlijk nooit. Ook de ontvangen mails niet.

gerdaYD zei

Ik hou er van als iemand zijn of haar mening met me wil delen lieve Terrebel, daarom kom ik ook zo graag op je blog: over alles weet jij wel iets te zeggen en over het algemeen ben ik met jou akkoord, alleen... ik kan het niet zo goed verwoorden als jij!

willy zei

je moet openstaan voor alles en iedereen..

wat wij als ons gelijk beschouwen, is dit voor een andere niet; en omgekeerd..

je hebt natuurlijk veel "betweters"

groeten

gerdaYD zei

Je hebt dus nog steeds werk in de amusementsbranche lieve Terrebel, blij voor jou want zo verdien je wat geld met wat je graag doet!

Renesmurf zei

Mijn gedachten zijn vooral dat we de welvaart en het geluk zoveel mogelijk moeten delen. Hoe meer mensen in vrede en gezondheid leven hoe beter.

En de wereld is verrot, maar er bloeien wel bloemen, en daar houd ik me dan mar aan vast.

Rob zei

Of mijn reactie op jouw blog ook direct een email in jouw mailbox maakt weet ik niet.
Maar ergens zit er een rare verhouding in jouw inkomende en uitgaande emails.
Ik vermoed dat er vooral tijd aan vast zit en minder inkomsten ....
Vriendelijke groet,