Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

dinsdag, januari 12, 2010

Menneke

Superfer heeft genoten van zijn schoolfeest in een nachtclub, gisteren en mocht vandaag uitslapen. Hij was er alleen niet zo over te spreken dat hij twee euro moest betalen voor een glaasje sinas en dat de "beveiligers" bij de uitgang hun hand stonden op te houden in plaats van in te grijpen toen het misging bij de garderobe. De DJ was er eentje van het soort "Ik krijg niet betaald dus ik doe maar wat" met als gevolg dat er "witjes" vielen van secondenlang en dat liedjes die hij zelf niet leuk vond vroegtijdig abrubt werden vervangen door andere nummers. Ongeacht protesten vanaf de dansvloer.

Naar huis ging mijn 14-jarige oogappel in zijn eentje fietsend door de duisternis, in kou en gladheid. Al met al was hij een half uur later thuis dan afgesproken. Natuurlijk begon ik'm een beetje te knijpen. Daar ben je vader voor. Maar moet je je kind tot-ie het huis uitgaat aan het handje houden? Ik denk van niet. Op een bepaald moment zul je je kind moeten loslaten en moeten laten merken dat je'm vertrouwt.

Ervan uitgaan dat het mis gaat is slecht voor je hart...In verreweg de meeste gevallen is het totaal niet nodig je kind te wantrouwen. Als je dat doet, wantrouw je in feite jezelf. Of in elk geval je opvoedmethodes. Niet dan?

Voor de nieuwe lezers een oude vraag:"Werd U als kind/tiener wel eens iets verboden? En werkte die methode?"

Waarom zijn mensen zo argwanend? Ooit had ik geld geleend aan een jongen die bekend stond als dief en daar ook al eens voor veroordeeld was. Mensen vertelden mij dat ik kon fluiten naar m'n geld. Maar een paar dagen later kreeg ik het netjes terug. Mét een beetje rente en de woorden: "Wat fijn dat jij mij als mens ziet. " Triest dat mensen worden veroordeeld voor de rest van hun leven nadat zij ooit één misstap hebben begaan....Het zou verboden moeten worden!

De Commissie-Davids heeft verscheidene mensen op misstappen betrapt. Jan Blom bijvoorbeeld, de Nederlandse officier die niet in beeld had mogen komen toen de Amerikanen een persconferentie belegden over de situatie in Irak indertijd. Het was niet de bedoeling dat de wereld zou weten dat Nederland ook militair betrokken was bij de inval. Men dacht écht dat de wereld zou denken dat het Nederlandse aanvalsschip dat daar voor de kust lag diende als transportschip voor dekens en medicijnen! Not.

Onze bloedeigen premier vond het niet nodig dat er een onderzoek werd gestart "omdat alles volgens de regels is verlopen". "Maar als dat zo is dan kunt U toch geen bezwaar hebben tegen een onderzoek?" Het duurde een paar jaar voordat de juiste documenten waren "zoekgeraakt" en Balkenende alsnog toestemming gaf. Niet voor een parlementaire enquête maar voor een intern onderzoek. Zolang het onderzoek liep mochten aan de diverse betrokken bewindslieden en ambtenaren geen vragen worden gesteld over de kwestie.

Uiteraard werd de publicatie van het eindrapport uitgesteld. Volgens het zoontje van mevrouw Balkenende "vanwege de economische crisis". Neen, Jan Peter, dat smoesje is al lang achterhaald. Zelfs in de bouw en in de auto-industrie is de economische crisis uitgewerkt. Helaas voor jou, menneke.

De link van vandaag is naar een uiterst vermakelijk weblog dat (ondermeer) geschiedkundige zaken biedt die niet zo snel elders zijn terug te zien. Boeiend!

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Miep Gies


Geen opmerkingen: