Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

zondag, januari 23, 2005

Schaatsen


Googlewhack:

bomans + woonadres




Aardig artikeltje over identificatieplicht...



En hier is een andere..



Zijn er nog steeds voorstanders? En zijn dat dezelfde mensen die prat gaan op de vrijheid van
meningsuiting die dit land regeert? Persoonlijk zou ik graag een kopietje hebben van de lijst die bij
de KNVB aangesloten scheidsrechter hebben ontvangen. Daar staat namelijk vrij nauwkeurig op
omschreven wat er allemaal juist NIET gezegd mag worden. Altijd handig. Behalve de woorden op
die lijst mag je in dit land dus alles zeggen behalve die dingen die je niet mag zeggen maar die
nog niet op de lijst staan. Zo. Dat is tenminste duidelijk. Niet dan?




Je merkt dat je oud wordt wanneer je een bevriende dame tegen komt die slegs één jaar ouder is
dan jij die jou vertelt dat zij onlangs oma is geworden...Gelukkig voel je je weer wat jonger als je je
met je zoon kinderlijk staat te vermaken op de schaatsbaan. Mijn oude noren (heuse
Viking-noren!) van zo'n 20 jaar oud bleken hem nog een maatje te groot. Met de gehuurde
hockey-schaatsen kwam hij beter vooruit. Dani en Debz kwamen ons uit...eh...toelachen tijdens
onze verrichtingen op het ijs van de Jaap Edenbaan. Gezellig. Net zo gezellig als het samen met
je zoon naar het WK-sprint kijken. In de dweilpauze toonde men samenvattingen van
voetbalwedstrijden. Ook toen het schaatsen weer verder ging. Ongelooflijk dat men het uitzenden
van een samenvatting laat prevaleren boven het live uitzenden van een wereldkampioenschap!
Helaas zijn voor Gerard van Velde alle kansen verkeken na zijn smak van gisteren. Gelukkig
bleken een paar hechtingen voldoende om hem enigszins op te lappen al zag het er wel lelijk uit,
die bloedvlek aan zijn achterhoofd die dwars door zijn hoofdkap heen te zien was.



Buurvrouw Johanna kwam vanmorgen Ferdinand ophalen om bij haar vriend, buurman Dudo, te
gaan spelen. Helaas mocht zij van hem niet zoveel roken met zijn buurjongetje in de buurt. Dus
besloot zij te vertrekken.
M'n moeder was reeds een half uur bij mij toen haar kleinzoon
terugkwam van het spelen en flensjes eten bij de buurman waarbij hij zijn vader kwalijk nam dat
die hem niet had gehaald zodra oma er was. Sorry, jong! Verders weer lekker aan het opruimen
geweest vandaag.
Nadeel zijn de steken in het hart die je voelt als je tastbare herinneringen aan
vervlogen tijden tegenkomt. U kent de papiertjes wel: een kopie van de geboorte-akte van je kind,
een verjaarskaartje van iemand die inmiddels het tijdelijke voor het eeuwige heeft verruild, een op
papier geuitte wens van een ex-geliefde, een voor jou bestemde tekening waar je kind hart en ziel
in gestoken heeft...Het zet wel aan tot overdenkingen in ieder geval. Heeft U daar ook wel'ns last van? Wellicht is dat de reden dat ik opruimen graag uitstel tot het moment dat een ander het voor mij doet..;-)


Net wilde ik het opruimen voor vandaag het opruimen laten toen buurvrouw Angélique langskwam
voor een kopje thee. Altijd gezellig. Bovendien weet zij mij altijd weer in zoverre te stimuleren dat
ik het juiste spoor van m'n leven weer opzoek. Ook fijn.


Geen opmerkingen: