Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

vrijdag, juni 23, 2017

Onbekend (Een #Verhaaltje)

Het was Het Jaar Dat Alles Goed Ging
en de kleur groen was nog nooit zo intens.

Van het ene op het andere moment
was de wereld verdeeld in zwart, wit en grijstinten.

Op het einde van een waanzinnig lange tunnel
zou er weer wat kleur komen, zo was hem verteld.

Vol goede moed zette hij een paar stappen
maar werd toen getroffen door stenen op zijn maag,
ijspriemen in zijn hart en steken in zijn hoofd.

Strompelend zette hij zijn weg voort
want de weg terug was afgesloten.

Wat was zou nooit meer komen.
Wat zal komen is nog onbekend.


====================
Meer lezen? bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

donderdag, juni 22, 2017

Persoonlijk: mijn moeder

Dat mijn moeder mijn knuffelbeer weggooide (klik) deed zij uiteraard niet om mij bewust pijn te doen. Harteloos was zij zeker niet. Soms wat onnadenkend misschien. Maar het feit dat zij er absoluut niet bij stilstond wat het effect van haar acties op anderen zou kunnen hebben is misschien wel schrijnender. Ja, ik vond het naar dat mijn lievelingsknuffel zomaar opeens weg was. Maar bij nadere beschouwing vond ik het misschien wel erger dat mijn bijzonder geliefde mama volkomen voorbij ging aan mijn noden en wensen. Of althans, zo voelde dat. Voor mij.

Maar voor mij was dat 'normaal' gedrag, mijzelf 'wegcijferen' want 'ik stel tóch niets voor'. Misschien dat ik daarom wel partners 'uitzocht' die mij op dezelfde manier zouden behandelen als mijn moeder dat deed: belerend, bemoederend en in feite mij de kans niet gevend zelf beslissingen te nemen.

Overigens kreeg mijn moeder enorme spijt van haar daad en maakte een nieuwe beer, volledig met de hand! Heel lief maar dat bracht mijn oude beer niet terug en zorgde er niet meteen voor dat ik mij minder genegeerd en waardeloos voelde.

Achteraf bedacht ik dat het wellicht kwam door haar tijd in het Jappenkamp dat zij zich niet aan spullen hechtte en ook wat egoïstisch zijn was toen natuurlijk een manier om te overleven.

Toen wij na haar overlijden zes weken geleden haar zolderruimte betraden vond ik daar de beer die mijn oude moest vervangen. Die mag nu bij mij in bed, samen met Popje, de eerste van mijn knuffels die ik mij kan herinneren.


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, juni 21, 2017

Iedereen die niet werkt is lui!

'Werklozen zijn allemaal tuig en de uitkeringen zijn veel te hoog!' Een veelgehoorde kreet onder mensen die zelf nog nooit werkloos zijn geweest of nooit hoefden te werken omdat hun ouders of partner voldoende geld inbrachten. Maar laten wij dat eens anders bezien: per ongeveer vijf werklozen werkt één persoon om werkloosheidsuitkeringen te verzorgen. En omdat die uitkeringen zo hoog zijn kunnen een heleboel extra mensen huur betalen, boodschappen doen. een fiets en een spelcomputer kopen en online betaalde spelletjes spelen. Kortom: zonder werklozen zou de economie instorten en zouden veel meer mensen werkloos zijn!

Ik heb er aardigheid in om mensen aan te spreken op hun manier van denken: 'Vind jij jouw moeder dan tuig?' -'Ja maar zij doet het huishouden en zorgt voor haar kinderen!' 'Dus je bent toch niet tegen uitkeringen voor vrouwen in de bijstand?' -'Nee...eh...ja...eh...'

De PvdA - bij monde van minister Jetta Klijnsma - vindt dat mensen best onbetaald mogen werken 'want het gaat er om dat je nuttig bent!' Ik vraag mij af of mevrouw Klijnsma zélf bereid is haar werk gratis te doen 'omdat het zo veel voldoening geeft'. En hoe betaalt de gehandicapte bewindsvrouwe dan haar nieuwe looprek of ziektekosten? Toch vindt zij dat mensen met een arbeidshandicap best onbetaald (nu ja, in ruil voor een bijstandsuitkering dan) mogen werken 'want dan zij ze in elk geval nuttig'. Nee, dan doen zij voor veel minder dan het minimumloon werk waar anderen wél voor betaald kregen. Voordat zij werden ontslagen.

Als u kon kiezen tussen betaald en onbetaald hetzelfde werk doen: wat zou u dan kiezen? En met welke keuze helpt u de economie het meest? Wie stopt meer geld in de economie: iemand die (nagenoeg) onbetaald werkt of iemand die minstens het minimumloon ontvangt? Wie spekt de banken met meer spaargeld: iemand die kan sparen of iemand die geen geld heeft om te sparen? Waar moeten banken dan nog het geld vandaan halen om te kunnen uitlenen aan mensen die het nodig hebben? Als investering in hun bedrijf bijvoorbeeld? Of als hypotheeklening om een huis te kunnen kopen dat iemand zich niet kan veroorloven zónder die lening?

Instanties als Pantar krijgen ontzettend veel (van ons) geld om langdurig werklozen en andere gehandicapten (ja, werkloos zijn wordt door onze regering gezien als handicap) te helpen aan 'een zinvolle dagbesteding'. Reguliere schoonmakers, straatvegers en parkharkers zijn ontslagen en vervangen door mensen die hetzelfde werk ongeschoold en onbetaald mogen doen. Vrijwillig natuurlijk maar wie het niet doet riskeert een korting van 30 tot 100% (...) op de werkloosheids/gehandicapten-uitkering. Gelukkig weet iedereen dat alleen gehandicapten een zinvolle tijdsbesteding opgelegd moeten krijgen. Mensen die nog maar kort werkloos zijn of elke maand geld krijgen zonder dat er een tegenprestatie wordt verlangd (ouderdomspensioen) hebben helemaal geen zinvolle dagbesteding nodig. Die mogen de hele dag voor de TV hangen (Feit: de groep die verreweg het meeste aantal uren televisie kijkt per dag zijn bejaarden).

Het lijkt wel alsof alles wat onze machthebbers doen is gericht op het verhogen van de topinkomens en het dom en arm houden van de gewone arbeider.

Tsja, in de jaren zestig verdiende een directeur ongeveer 4 maal zoveel als de gemiddelde arbeider. Nu is dat ongeveer 20 keer zoveel. En kon je toen na twintig uren werken één 'Ounce' goud kopen, nu moet men daar zo'n 120 uren voor werken.

Ons gemiddeld inkomen is in de laatste jaren met 40 procent toegenomen. Best veel, niet? Maar hoe komt het dan dat wij leven in een tijd van financiële crisis?
Misschien omdat de ziekenfondspremie ruim is verdubbeld, de huren zijn de afgelopen twee jaren gestegen met (gemiddeld) 9 procent en ruim 40 Procent van de Nederlanders heeft een banklening lopen. En dan zijn hypotheken (in wezen natuurlijk ook bankleningen) nog niet eens meegeteld. Tegelijkertijd sparen wij. Een beetje dom eigenlijk want over geleend geld betaal je veel meer rente dan je over spaargeld ontvangt. Maar toch kunnen wij het niet laten.
Uitkeringsinstantie UWV zet de komende paar jaar duizenden mensen op straat. Vreselijk natuurlijk, al die extra werklozen! Maar geen nood: om de werkloosheidsuitkeringen van al die mensen te verwerken zal het UWV zeker 800 nieuwe werknemers zoeken...Vermoedelijk zullen eerdaags mensen onbetaald werken aan het uitbetalen van hun eigen uitkeringen:

Werklozen wordt aangespoord om GRATIS werkervaring op te doen. Daarom bieden overheidsinstellingen GRATIS werkervaringsplekken. 36 uur per week mogen jongeren en langdurig werklozen GRATIS werken voor de overheid. Dat is inclusief een GRATIS gebrek aan reiskostenvergoeding en ook hun lunch mogen zij GRATIS zelf betalen. De overheid noemt dat 'participeren'. Ik noem dat 'slavernij'. Wie namelijk zo'n GRATIS werkervaringsplek niet 'vrijwillig' accepteert zal GRATIS worden gekort op de uitkering. Dit onzalige systeem zou kunnen werken. Mits bakkers ervan kunnen worden overtuigd GRATIS brood te bakken in ruil voor GRATIS werkervaring.


Hier een artikel dat uitlegt waarom het 'activeren' van mensen in de Bijstand zinloos is.
https://www.vn.nl/mensen-bijstand-activeren-doorstroombaan-is-en-blijft-zinloos/


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, juni 20, 2017

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws! Dankzij de voortschrijdende techniek kunnen agressievelingen binnenkort doen alsóf zij 'per ongeluk' onschuldige burgers opblazen terwijl zij officieel alleen maar een terrorist willen uitschakelen. Alles dankzij 'augmented reality' in combinatie met 'virtual reality'. http://www.nu.nl/135531/video/vs-wil-augmented-reality-naar-het-leger-brengen.html Zo komen er geen belastingbetalers meer om het leven maar krijgen soldaten die dat fijn vinden tóch de kick van het uit elkaar zien spatten van lichamen van onschuldigen. Natuurlijk willen de meeste soldaten alleen maar geweld gebruiken om vrede te bereiken maar voor die enkeling die alleen maar in het leger zit voor de kick van geweld is er dus deze geweldige oplossing.

Ook goed nieuws vind ik dat mensen toch steeds maar weer erg creatief blijken te zijn. Deze meneer bijvoorbeeld: https://9gag.com/gag/az80Z5m?ref=android.s.tw (Pas op: 'nerdalert'!)

Billy de Kat is graag in de tuin

De lolcat van deze week:
'Ik vraag mij af waar alle mensen toch zijn.'
'Nou, president Trump heeft alle immigranten gedeporteerd.'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, juni 18, 2017

De week voorbij

Uiteraard mis ik het leven dat ik had. Dat met daarin een moeder, inwonende kinderen en een partner. Maar een nieuwe fase in mijn leven is begonnen: eentje zonder moeder, zonder inwonende kinderen en zonder partner. Het is even wennen maar ook deze fase zal ik wel weer doorkomen. Maar die pijnlijke steken in de hartstreek bij elke herinnering, leuk of minder leuk, die zou ik wel willen missen.

Maandag viel ik zo'n beetje in slaap op het werk en de baas vond dat ik maar wat eerder naar huis moest gaan. Zo geschiedde. Ik at rendang met nasi kuning bij een buurvrouw, zat een half uurtje met een vriend aan de telefoon, dronk later in de avond een kopje thee met een andere buurvrouw en ging vroeg naar bed.

Dinsdag verder gegaan met opruimen in huis met als resultaat dat enkele tientallen boeken binnenkort een ander baasje zullen hebben. Ik dronk koffie met een buurvrouw en at mijn eerste 'Sloppy Joe' bij een andere buurvrouw. Terwijl die avond Jeff Sessions aan de tand werd gevoeld over zijn banden met de Russische overheid ging ik maar vroeg naar bed. Uiteraard na het drinken van een kopje thee met een aardige buurvrouw. Terwijl ik fysiek niet veel inspanning verricht ben ik opeens verschrikkelijk moe. Schijnt te maken te hebben met de emoties die gepaard gaan met het verwerken van verdriet.

Woensdag verwachtte ik wakker te worden met het nieuws dat Trump of ten minste zijn procureur-generaal Jeff Sessions was afgestreden vanwege betrapt zijn op moedwillig liegen over contacten met de Russen. Maar nee, een grote brand in een Londens flatgebouw (Grenfell Towers) beheerste het nieuws. Bewoners hadden al eerder hun zorgen geuit over de brandveiligheid van het pand maar het management vond het te duur om meer dan één nooduitgang en een brandalarmsysteem te installeren. Verkeerde beslissing. Een nieuw pand laten bouwen en reputatieschade door nalatigheid kost miljoenen ponden meer.

Het was prachtig weer dus wel een beetje jammer dat ik vrijwel de hele dag op kantoor zat te werken. Anderzijds: ik heb een baan! En hoe bijzonder is dat heden ten dage, meneer Sonneberg?

Bij een vriend op het balkon aten wij pannenkoeken. Lekker!

Voor het slapengaan nog even een kopje thee met een buurvrouw en toen zat de dag er weer op.

Donderdag was een goede werkdag met 's middags een dip. Nog even doorgewerkt en toen een biertje.

Waarvoor werk je anders op een brouwerij? Onderweg naar het werk kwam ik een vroegere collega tegen en in de supermarkt een vriend. 's Avonds - voor de afwisseling - een buurvrouw op de thee en tijdig mijn bedstee opgezocht.

Vrijdag was ik - op uitnodiging van een vriend - de hele dag in het prachtige Maastricht.



Zaterdag was ik wat nerveus voor de vijf-jarige reünie van de middelbare school. Zou ik mij wel goed kunnen houden wanneer mensen vragen: 'Hoe gaat het met je vriendin/moeder/kinderen?' Maar ik maakte mij zorgen om niets: het ging hartstikke goed en was hartstikke leuk! Als ook oud-leerling zijnde was mijn broer er ook, benevens twee mensen die ik niet via de oude school ken maar op een andere manier en het was fijn om even herenigd te worden met een twintigtal vroegere schoolgenoten. Verbazingwekkend genoeg werd ik ook nog door diverse oud-docenten herkend. En dat na 30 jaar! Eén van hen had ooit meegewerkt aan een verjaarscadeau voor mijn moeder zaliger: zij wilde graag eens in een fourwheeldrive rijden en hij had er toevallig net eentje. Hij nam haar mee naar een ruw terrein aan de rand van de stad en zij beleefde een geweldige middag. De ruzie met zijn vrouw vanwege een kapotte versnellingsbak had de docent er graag voor over.

Op een reünie hoor je natuurlijk succesverhalen maar ook minder leuke berichten passeren de revue: berichten over dood, scheiding en ander verlies. Mooi om elkaar in verdriet te kennen.

's Avonds was ik even langs bij een jarige buurman. Om er te komen beweeg ik mij dan door de gemeenschappelijke binnentuin.


Zondag was het Vaderdag. Trakteerde mijzelf op een gekookt eitje en zo.

Maar zonder kinderen (of vader) smaakt die toch anders dan mét.

Een Engelstalig stukje deze week: http://terrebelius.blogspot.nl/2017/06/why-do-we-kill-people.html

In de serie 'Onbekende helden' is het deze week de beurt aan Ton Honig: https://www.trouw.nl/home/vertrouwen-op-de-goede-afloop~ae564b63/
Deze bijzondere man schreef diverse boeken over rouwverwerking. Waaronder dit: https://www.leestafel.info/ton-honig-10-12-jr

Into my arms van Nick Cave is de muziek van deze week:



Deze week staan wij stil bij het overlijden van Anita Pallenberg en Helmut Kohl

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, juni 16, 2017

Zijn Pijn (Een #verhaaltje)

Met haar glimlach
brak zij zijn tranen
Met haar dans
zijn gemis

Door er te zijn
liet zij hem in zijn waarde

Met haar woorden
verbeet zij zijn pijn.

==============
Meer lezen? bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

donderdag, juni 15, 2017

Persoonlijk

Toen ik een jaar of drie a vier was, was mijn moeder getrouwd met een man die ik 'papa' noemde. Van alle 'kennissen' van mijn moeder was hij de enige die ik ooit die titel gegeven heb. Al is het maar omdat ik niet beter wist. Ik denk dat men het wel schattig vond of zo want het zou nog jaren duren voordat ik ontdekte dat hij mijn vader niet was. Maar niemand had ooit de moeite genomen mij dat te vertellen. Mijn moeder verliet hem en nam haar kinderen mee.

Daar schreef ik een verhaaltje (http://terrebel.blogspot.nl/2013/12/dat-niet-een-verhaaltje.html) over.

Mij vertelde zij niet dat ik de man die ik 'papa'noemde nooit meer zou zien. Wie weet had ik hem nog willen opzoeken in de gevangenis. Mijn moeder was niet de enige vrouw met wie hij was getrouwd. Ook andere vrouwen waren gevallen voor zijn charmes en zijn praatjes. Hij was een meesteroplichter. Naar verluidt was één van zijn 'leerlingen' de later beroemd geworden 'Heer Olivier'. Toch interessant.

Hier mijn moeder en ik in de tijd dat wij beiden nog jong waren:
Mijn knuffelbeer gebruikte ik om zelf het bed in te klimmen dat mijn moeder en ik deelden: ik legde het op de grond, vouwde'm dubbel, klom in bed, hing over de rand en haalde de beer binnen in bed. Die beer en ik hadden een band. Op een dag kwam ik thuis van school en was de beer weg. 'Die heb ik weggegooid want hij was oud en vies!' Doodsbang was ik, tot mijn oma gelukkig tóch thuis kwam van haar werk.

=======================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, juni 14, 2017

Alle criminelen het land uit!

Crimineel gedrag wordt vooral bepaald door opvoeding en omstandigheden. Daar zijn de geleerden het wel over eens.

Criminelen zijn er in veel soorten en maten. Zo is er de klassieke inbreker, de crime passionel, de oplichter, de agressieveling, de terrorist, de moslim-terrorist, de zakkenroller, de wreedaard, de machtsmisbruiker en de witte boordencrimineel en natuurlijk de computercrimineel (mijn persoonlijke favoriet omdat die zo lekker allitereert).

Iemand die steelt is een dief. Toch? Lekker duidelijk en helder. Dieven moeten de gevangenis in! Behalve wanneer de dief niet een paar tientjes gestolen heeft maar enkele miljoenen en toevallig bankmanager of politicus is.

Een man die zijn vrouw hard slaat in een vlaag van woede omdat hij haar in bed betrapt met zijn beste vriend is een schurk die de bak in moet. Een vrouw die haar man hard slaat omdat zij hem betrapt op vreemd gaan is een stoer wijf. Een groot verschil natuurlijk. Een ouder die een kind slaat is voor de wet weliswaar een crimineel (mensen slaan is verboden. Kinderen zijn - hoewel sommigen daar andere ideeën over hebben - mensen) maar volgens opvallend veel mensen 'een goede ouder'. Zo lang je maar niet zo hard slaat dat de juf op school de sporen ziet. Dan is het verder prima 'want het hoort bij de opvoeding'. Of zo. Raar.

Op basis waarvan worden mensen die dezelfde criminele daad begaan anders behandeld dan mensen die exact hetzelfde doen maar toevallig een hogere bankrekening of andere uiterlijke geslachtskenmerken hebben?

Zo vinden de meesten in Nederland dat iemand 'dissen' (verbaal de grond intrappen) niet netjes is. Maar blijkbaar is het goed wanneer de politie dat doet. Zoals in dit voorbeeld:

(klikken=vergroten)

Wel fijn dat die zwervers onze fijne politie vrienden aan werk helpen. Laten wij dus maar blij zijn met het gegeven dat het zó slecht gaat in Nederland dat duizenden mensen noodgedwongen nachten buiten moeten doorbrengen!

En laten wij ook blij zijn met criminaliteit in het algemeen! Dat is namelijk ontzettend goed voor de werkgelegenheid! Ga maar na: glaszetters, politie-agenten, advocaten, rechters, ambtenaren, verzekeraars,...hun werk zou niet bestaan zonder het bestaan van criminelen! En - niet te vergeten - criminaliteit is vooral goed voor de werkgelegenheid van...criminelen!

'Een crimineel? Ik?
Zonder criminelen zouden er minder banen zijn!'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, juni 13, 2017

Goed nieuws en kattenlog

Het gaat heel goed met de senioren in Nederland (klik)! Was eerst een op de vier vakantiegangers iemand van boven de 55, inmiddels is dat een op de drie. En terwijl jongeren steeds minder geld aan vakanties (kunnen) uitgeven, geven ouderen juist méér uit.

Wie een beetje rondsnuffelt op het internet komt van alles tegen om blij van te worden. Deze fotoserie bijvoorbeeld: http://www.thisiscolossal.com/2015/12/comedy-wildlife-photography-awards/

Ik blijf toch dol op dit dier:
Maneki Neko is prachtig!

De zelfgemaakte lolcat van deze week:

'Wie afstand doet van het recht te stemmen
neemt afstand van het recht tot klagen.'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, juni 11, 2017

De week voorbij

Leest u dit via Facebook? Met deze link http://terrebel.blogspot.com/2017/06/de-week-voorbij_11.html komt u bij het origineel. In een beter leesbare lay-out en met alle plaatjes en filmpjes zichtbaar.

================

Natuurlijk voel ik mij niet geweldig nadat mijn zoon op zichzelf ging wonen, mijn relatie werd beëindigd en mijn moeder overleed, binnen enkele maanden na elkaar. Maar het is nu eenmaal zo dat jongvolwassenen hun eigen weg zoeken, elke dag worden relaties beëindigd en oude zieke mensen sterven uiteindelijk.

Dat wetende maakt het verdriet er niet minder om. Maar de scherpe kantjes gaan er af en mijn leven gaat door.

Was fijn om maandag wat te kunnen uitslapen na een drukke dag helpen op de markt zondag. Vooral in huis lopen werken: de stapel met spullen die weg kunnen wordt steeds groter.

's Avonds werd het bankstel opgehaald waar een paar maanden geleden een slaapbank voor in de plaats is gekomen. Ik had dus maandenlang twee bankstellen staan in mijn woonkamer van 4 x 5m. Het stond er dus best vol. Eerdaags komt mijn zoon wat van zijn oude spullen ophalen en gaan er ook spullen van mijn moeder zaliger de deur uit. Met een 'yard sale': een kleedje op het grasveld in de gemeenschappelijke tuin en buren en vrienden kunnen uitzoeken wat er van hun gading is. Vrijwillige financiële bijdragen gaan naar een lokale stichting.

Intussen ga ik door de spullen heen die van mijn vriendin terug kwamen naar mij toe. In ruim vijf jaar tijd zijn er stiekem nog best veel van mijn spullen (vooral kleren) bij haar terechtgekomen. Daar sta je eigenlijk niet zo bij stil.

Samen met een buurvrouw stond ik even stil bij het verlies van onze respectievelijke moeders: samen treuren is minder pijnlijk dan in je eentje.

Dinsdag dacht ik even wat vrijwilligerswerk aan te kunnen maar toen ik op locatie kwam en een collega een arm om mij heen sloeg barstte ik in huilen uit. Blijkbaar gaat het dus nog even niet zo goed. Die middag had een buurvrouw door dat ik het even niet zag zitten en besloot spontaan mij te helpen met het opruimen en schoonmaken van mijn keuken.

Zo werd er plek ingeruimd voor de verzameling Boerenbont servies van mijn moeder:

Twee vuilniszakken vol met niet meer houdbaar voedsel en diverse prullaria gingen de deur uit en een flinke boodschappentas werd gevuld met kinderspulletjes waar mijn kinderen van 15, 16 en 21 toch echt al veel te groot voor zijn. In familie- en kennissenkring zijn er nog wel jonge kinderen te vinden.

's Avonds at ik bloemkool bij dezelfde buurvrouw en was blij dat ik haar even kon helpen met opruimen.

Woensdag toch weer wat gedeprimeerd wakker geworden. Maar met naast mij een slapende kat die een pootje had gelegd op mijn blote schouder. Lief!

Dankzij een buurvrouw die op de koffie kwam en later een andere buurvrouw die thee kwam drinken voelde ik mij weer wat minder eenzaam. Ook door lieve berichten van vrienden die graag zouden zien dat het weer wat beter met mij gaat. Met hulp van een buurvrouw verder gekomen met het opruimen en schoonmaken van de keuken. Een opgeruimd huis betekent een opgeruimd hoofd. Of zo.

's Avonds at ik bij een vriend en ik ging vroeg naar bed.

Donderdag vertelde mijn baas onderweg naar het werk dat mijn inbreng nodig is op de brouwerij. Vond ik fijn om te horen. Op kantoor bleek inderdaad dat zonder mij de administratie...eh...geen prioriteit heeft. Heb mij dus fijn nuttig kunnen voelen door lekker hard te werken. Een collega bracht mij naar huis en ik at pizza mee met een buurvrouw. De rest van de avond was ik vooral bezig met mijzelf oppeppen en letterlijk op te schrijven waar ik dankbaar voor ben, wat er goed gaat in mijn leven. Hard bezig met leren dat je goed voelen eigenlijk net zo makkelijk gaat als je slecht voelen. Bijvoorbeeld via dit soort inspirerende filmpjes:

Onze herinneringen hebben wij vaak gedramatiseerd. Als je er op terug kijkt blijken gebeurtenissen uit het verleden vaak veel minder erg te zijn dan dat zij voelen. Hoewel het niet altijd makkelijk is, helpt het om te kunnen relativeren: 'Ja, natuurlijk is het bijzonder verdrietig om een geliefde te moeten missen en natuurlijk voel je je daardoor rot. Maar hoe voel jij je wanneer je bewust gaat denken aan de leuke momenten die jij met hem of haar hebt beleefd?'

Vrijdag kon ik dus de psycholoog vertellen dat ik na de paar nare dingen die mij vlak achter elkaar zijn overkomen bezig ben met het vinden van een nieuwe balans in mijn leven. Dat ik geleerd heb dat je niet altijd vrolijk hoeft te zijn maar dat de mensen in je omgeving het ook best mogen weten wanneer je chagrijnig bent of je verdrietig voelt. Dat is nieuw voor mij want mijn hele leven heb ik gedaan alsof alles goed ging en dat niets mij kon deren. Deels uit noodzaak en deels uit gewoonte.

Daarna dronk ik even een kopje koffie bij een buurvrouw om mij de rest van de middag bezig te houden met mijn huishouden. Ook best wel eens nuttig om te doen. Net als bij een telefoonreparatiewinkel langsgaan. En daar helaas te horen krijgen dat de data van mijn verdronken mobieltje helaas niet meer te redden is. Dág foto's en berichtjes! Gelukkig had ik veel ervan al bewaard. Al is het maar in mijn hersenpan.

's Avonds waren een vriendin en ik in het altijd weer sfeervolle De Melkweg voor een concert van Will and the People.

Heerlijk om weer eens een avondje nergens aan te denken maar gewoon te genieten. Gewoon, omdat het kan. En mag. Op de weg terug naar huis maakte ik een foto van de Looiersgracht:


Zaterdag voelde ik mij niet helemaal fris en fruitig maar toch maar boodschappen gedaan, met vier verschillende buurvrouwen gekletst en wat aan het huishouden gedaan. Erg vermoeiend met al dat lood in de schoenen. Maar uiteindelijk de moeite waard. Op het einde van de dag voelde ik mij een stuk beter dan vlak na het wakker worden.

Zondag voelde ik mij bij het wakker worden aanmerkelijk beter dan 24 uur eerder. Ik had een buurvrouw op de koffie, twee andere buurvrouwen kwamen even langs, ik ruimde iets verder op in huis en nodigde mensen uit voor mijn komende 'yard sale' waarbij ik overbodige spullen gratis weggeef aan buren en vrienden.

Ik maakte pisang goreng als bijdrage aan het etentje ter ere van de 40ste sterftedag van mijn moeder.

 Mijn nicht geniet van de door haar zelfgemaakte klepon
 Diverse mensen maakten diverse heerlijke gerechten
 Hier de traditionele tumpeng, gemaakt door twee lieve tantes:
Nasi Kuning in kegelvorm. De top was voor mijn moeder.
Met haar foto op de achtergrond.
Zo ziet zo'n bord vol lekkernijen er dan uit:
Rempejek, kroepoek, emping, boontjes, nasi kuning,
pisang goreng, gebakken uitjes, seroendeng en klepon. 
Als drankje erbij een glas rozenwater met kokos slierten.

Bij thuiskomst ging ik nog even langs bij een jarige in de buurt. Het was nog heerlijk weer dus wij zaten lekker in de tuin.

Een Engelstalig stukje: http://terrebelius.blogspot.nl/2017/06/whats-you-definition-of-freedom.html

En nog eentje: http://terrebelius.blogspot.nl/2017/06/amazing-news.html


Candles van Daughter is de muziek van deze week:

'Things cannot be reversed
We learn from the times that we are cursed'
(Dingen kunnen niet worden teruggedraaid.
Wij leren van de tijden dat wij worden vervloekt.)

Maar natuurlijk krijgt u van mij ook een liedje van Will and the People voorgeschoteld. Hier is The Game:

I miss you like hell,
my open friend.
You are my light
in the tunnel at the end.

(Ik mis je verschrikkelijk,
mijn open vriend(in).
Jij bent mijn licht
in de tunnel op het end.)


Deze week staan wij stil bij het overlijden van Sandra Reemer, Sam Panopoulos en Adam West

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zaterdag, juni 10, 2017

Zaterdag's #cursiefje: Candy Crush (#Column)

Stel dat u een potje aan het klaverjassen bent en u wilt heel graag dat de volgende kaart die u van de stapel pakt een kaart is die u nodig heeft, zou u dan de fabrikant van het spel kaarten een euro geven om zich daar van te verzekeren? Natuurlijk niet, toch?

Toch geven Nederlanders jaarlijks 3 miljoen euro uit aan virtuele muntjes om een niveau hoger te komen in een online kinderspelletje: Candy Crush. Ongelooflijk, niet?

Dat geld zou ook naar voedselbanken kunnen gaan of naar vakantiekampen voor kinderen van bijstandsouders. Mensen zouden ook hun partner kunnen trakteren op een leuk weekendje weg met z'n tweeën. Maar nee, liever zitten ze in hun eentje op de mobiel of een iets grotere computer om gekleurde bolletjes aan elkaar te klikken.

Natuurlijk mag (en moet) iedereen zelf weten wat-ie met zijn geld doet maar persoonlijk vind ik dat iemand die virtuele muntjes met echt geld koopt het recht verliest om te klagen over geldgebrek. Maar ja, dat ben ik.

=================================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, juni 09, 2017

Vaarwel (Een #verhaaltje)

Nadat hij van haar lippen had geproefd
wilde hij nooit meer iets anders
en het liefst veel daarvan.

Zij namen afscheid na een heerlijkheid samen.

Zij zei 'Tot ziens!' in plaats van het door hem gevreesde 'Vaarwel.'

========================================
Meer lezen? bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, juni 07, 2017

Hoog tijd dat onderzoeken worden onderzocht!

Ooit was er een onderzoek waaruit bleek dat DNA tests in maar liefst 98% van de gevallen de schuldige van een moord aanwees. Een ander onderzoek wees aan dat maar liefst 1 op de 50 verdachten achteraf onschuldig bleek te zijn. En tja, dat is precies hetzelfde percentage maar de 'framing' is anders.

Mensen zijn vaak erg makkelijk te manipuleren. Dit filmpje laat zien hoe eenvoudig het is om mensen op gedachten te brengen die volledig tegengesteld zijn aan wat zij vijf minuten eerder dachten:



'70% van alle moslims is extremist!', schreeuwden de krantenkoppen. Met zo'n kop verkoop je natuurlijk kranten. En advertenties. Deze 'conclusie' bleek gebaseerd op onderzoek van socioloog Ruud Koopmans, een Nederlander die in Duitsland woont omdat hij daar meer geld kon verdienen en dus volgens sommige groepen mensen een 'gelukszoeker' is.

Koopmans had een vragenlijst gestuurd naar 10.000 moslims die de vragen telefonisch beantwoordden. Daarvan hebben 2000 de ja/nee vragen (ruimte voor 'misschien', 'geen idee' of 'daar weet ik te weinig van dus kan er niet over oordelen' was er niet.) beantwoord. Dat op zich geeft natuurlijk al een vertekend beeld. Iets meer dan de helft gaf aan 'Ja' bij de vraag: 'Volgt u liever de regels van uw eigen religie dan de wetten van het land'. Dus luidde Wilders' conclusie: 'Meer dan de helft van alle moslims wil de Sharia invoeren in Nederland!' 70% Kruiste het woordje 'Nee' in bij de vraag 'Gaat u graag met homo's om?' En dús, zo schreeuwen Koopmans en zijn volgers 'zijn bijna alle moslims homohaters!'

De vraag die leidde tot een hoop haatzaaierij luidde ongeveer: 'Begrijpt u mensen die geweld gebruiken wanneer zij worden aangevallen op hun geloof?' Omdat ongeveer de helft van de mensen die de enquête invulde: 'Ja' en Koopmans de conclusie trok: 'De helft van alle moslims wereldwijd is gewelddadig extremist!' Een conclusie die met graagte werd overgenomen door 'alternatief rechtse personen' (die kort geleden nog neo-nazi's werden genoemd. U weet wel: dat zijn die mensen die tegen 'dat politiek correcte gedoe zijn en vinden dat zaken gewoon benoemd moeten worden. Behalve wanneer zij zelf neo-nazi's worden genoemd.) 'Ja maar, de NRC (voor wie dat niet weet: een krant waarvan de journalisten betaald krijgen om daadwerkelijk iets te onderzoeken voor zij er een artikel aan wijden) heeft het onderzoek van Ruud Koopmans onderzocht en eindigde met de conclusie: 'De bewering van Koopmans in het onderzoek is WAAR'. En dús is het zo dat alle moslims ons dood willen hebben!' Nou, nee. De feitencontroleerders van de NRC onderzochten de bewering '70% van de ondervraagden is niet tegen geweld wanneer het gaat om het verdedigen van de geloofsovertuiging.'

De opmerking van Koopmans dat 50 miljoen moslims bereid zijn om geweld te accepteren om de islam te verdedigen klopt. Dat is toch echt iets anders dan 'de meeste moslims zijn gewelddadig extremisten' of 'meer dan de helft van alle moslims wil geweld gebruiken!'. Er zijn namelijk ongeveer 1,6 miljard moslims wereldwijd. 'De helft daarvan' is 800 miljoen. Dat is toch echt niet hetzelfde als 50 miljoen. Daarnaast is 'bereid tot het accepteren van gewelddadig gedrag' niet bepaald hetzelfde als 'is gewelddadig'.

En wat is Koopmans' definitie van 'geweld'? Is dat je kind een corrigerende tik geven (zoals PVV-aanhang doorgaans normaal vindt. Terwijl het volgens de wet verboden is.), is het je zwangere vrouw in de buik schoppen omdat het eten niet op tijd op tafel staat (zoals Dion Graus, sinds jaar en dag kamerlid namens de PVV, deed)? Of bedoelt Koopmans met 'geweld' alleen maar zelfmoordaanslagen?

En waarom gebruikt hij in interviews de termen 'accepteren van geweld' en 'gebruiken van geweld' door elkaar heen? Weet deze wetenschapper niet dat 'gebruiken' iets heel anders is dan 'accepteren?' Waarom zijn er volgens Koopmans 1 miljard moslims in de wereld maar volgens demografen (mensen die het kunnen weten) 1,6 miljard? En waarom heeft Koopmans niet aan SGP- of PVV-stemmers dezelfde vragenlijst voorgelegd? Als socioloog weet hij toch dat een onderzoek pas gebruikt kan worden wanneer je het ergens mee kunt vergelijken?

Maar wie ben ik? Volgens Koopmans heeft Koopmans ervoor gestudeerd en dus heeft Koopmans gelijk. Blijkbaar.

Lees dit artikel (klik) even voor meer nuance over het betreffende onderzoek. Ja, ook als u daar 'geen tijd' voor heeft.

Hier tegenover staan onderzoeken naar de bereidheid tot geweld bij aanhangers van de PVV: maar liefst een kwart van de fans van Wilders vindt geweld in bepaalde situaties 'best oké, bijvoorbeeld het in de knie schieten van een moslim die iets gestolen heeft. Niet-moslims mogen er van af komen met een boete. Uit hetzelfde onderzoek kwam naar voren dat 16% van de ondervraagden wel eens liegt om zichzelf uit een lastige situatie te krijgen. Tegenover 33% van de PVV-aanhang. Ook blijken verreweg de meeste mensen die PVV stemmen er geen enkele moeite mee te hebben indien hun favoriete partij zich zou aansluiten bij de diverse anti-semitische partijen in Europa. Ondanks dat hun leider het grootste deel van zijn salaris ontvangt uit Israël.

Maar goed: hier de links naar diverse artikelen (van zowel mede- alsook tegenstanders) over bovenstaande onderwerpen. Trekt u gerust uw eigen conclusies.

https://www.groene.nl/artikel/het-blijft-angstwekkend-stil

http://www.trouw.nl/tr/nl/5009/Archief/article/detail/4094453/2015/07/04/Moslimonderzoek-rijp-voor-vuilnisbak.dhtml

https://opiniez.com/2017/01/05/feitenvrije-linksige-ophitserij-tegen-ruud-koopmans/

https://www.nrc.nl/nieuws/2017/01/04/vijftig-miljoen-moslims-accepteren-geweld-6023657-a1539706

http://www.nieuwwij.nl/nieuws/onderzoek-naar-pvv-stemmers-schokkende-resultaten/

https://www.nrc.nl/nieuws/2016/12/23/ik-ben-geen-racist-lazerstraal-op-5906094-a1537998

http://www.wspforum.nl/wsp/archive.php?style=19&f=2&t=8069&page=3

http://www.nporadio1.nl/opinie-commentaar/2648-ruud-koopmans-het-westen-moet-zich-beter-weren-tegen-de-radicale-islam

http://socialisme.nu/blog/nieuws/50401/pvv-programma-is-oproep-tot-geweld/

http://www.nieuwwij.nl/nieuws/onderzoek-naar-pvv-stemmers-schokkende-resultaten/

https://www.nrc.nl/nieuws/2017/01/09/het-schoolplein-op-twitter-6140411-a1540478

https://www.nrc.nl/nieuws/2017/01/11/lezer-schrijft-klopte-die-fact-check-nu-wel-of-niet-a1540547

Natuurlijk is het niet mogelijk om voortdurend over alles na te denken (dat ik dat doe wil niet zeggen dat ook u dat moet doen. En ik ben ervoor in therapie. Serieus.) maar af en toe kan echt geen kwaad, hoor! Tenzij u natuurlijk écht uitsluitend wil vertrouwen op wat uw onderbuik (in de praktijk uw favoriete media) u vertelt?

Er zijn verschillende manieren om mensen te laten geloven wat je wil dat zij geloven. Spreken met autoriteit (een witte doktersjas of een net pak aantrekken, bij voorkeur met eenvoudige bril is vaak voldoende om mensen te laten denken dat je een autoriteit bent), heel veel ingewikkelde zinsconstructies en 'moeilijke' woorden gebruiken (hét kenmerk van de meeste politici), mensen aanspreken alsof zij kinderen zijn die je iets uitlegt (zo kweek je begrip en lijkt het alsof je hen serieus neemt: kenmerk van populisten) en dan is er nog de truc die de pandabeer voor uitsterven heeft behoed: zorg ervoor dat je er schattig uitziet!

'Als ik er niet zo schattig uitzag, 
zou je dan nog steeds alles doen wat ik van je vraag?'

=================================================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, juni 06, 2017

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws! Tot heden konden bijzondere vissen bijna alleen maar als dode dieren worden bekeken en onderzocht. Binnenkort kunnen zij echter worden gevangen zonder stuk te gaan! Dankzij een robot van hydrogel (klik).

Ook goed nieuws vind ik dat er nog steeds leuke films gemaakt worden. Misschien niet ieders smaak maar ik kan er intens van genieten. Van deze bijvoorbeeld:



Zou die zwarte doorhebben dat die rode hem besluipt?


De lolcat van deze week:

'Hoe minder tijd je besteed aan klagen
des te meer tijd heb je om te doen.'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, juni 04, 2017

De week voorbij

Voor wie dit leest via Facebook: klik hier (klik) voor een beter leesbare lay-out en het zien van plaatjes en filmpjes.

Maandag eindigde de werkdag vroeg want de baas besloot dat het veel te warm was om geen biertje te drinken in plaats van werken. Kwam wel goed uit want zo was ik mooi op tijd om een dame op te wachten in het huis van mijn moeder. Ik kon haar blij maken met wat spullen die van mijn moeder waren geweest, vooral boeken. Ik vind het fijn als spullen ergens terecht komen waar zij op hun waarde geschat worden in plaats van dat ze naar een opkoper gaan of - nog erger - de vuilnisbelt. Fijn als er respect wordt getoond voor hen die de spullen hebben gemaakt en voor hen die er jaren voor hebben gezorgd.

Op straat staan kletsen met een dame met wie ik - pak'em beet - 19 jaar geleden samen op de planken stond. Erg leuk om iemand na al die tijd weer even te spreken en te ontdekken dat, hoeveel er ook verandert, veel ook helemaal niet verandert.

Daarna even een biertje gedaan met een buurman en alvast plannen gemaakt voor Burendag in september. Daarna had ik een buurvrouw op de thee. Tussendoor tijd gevonden om iets meer op te ruimen in mijn huis. Langzaam, heel langzaam, wordt het nog wel eens wat...

Dinsdag waren wij met het bedrijf een dagje weg: wandelen in de waterduinen bij Amsterdam en bootje varen in Cothen, bij Utrecht. Helaas van mij geen foto's want een deel van de dag viel in het water. Samen met ondergetekende, een paar collega's en een paar mobieltjes. Waaronder de mijne. Dus. Irritant. Vooral vanwege de data op het apparaat. Wellicht valt die ooit nog terug te halen en dan ziet u alsnog een aantal door mij gemaakte foto's van deze verder zeer geslaagde dag.

Woensdag kwamen mensen van een kringloopwinkel wat meubels en andere huisraad ophalen uit de woning van mijn moeder zaliger en een vriend hielp met het verder leegruimen. Het huis kan nu leeg worden opgeleverd. Wat rest zijn herinneringen.

Met verschillende buurvrouwen op verschillende tijdstippen thee gedronken en mij laten troosten. Niet alleen vanwege de emotionele verwerking van het overlijden van mijn moeder maar ook vanwege het verlies van mijn mobieltje en van de dood van een goudvis. Waarvan ik niet weet of het Quick of Flupke was. Zij leken erg op elkaar.

Hier een schermafdruk van het scherm van mijn nieuwe mobieltje. Een moderne mens kan tenslotte niet zonder...;-)

Bij een vriend kreeg ik couscous met kip als avondeten en daarna was er een vergadering van de Bewonerscommissie. Tussendoor het een en ander geregeld rond de beëindiging van mijn aanvullende bijstandsuitkering en belastingzaken rond het overlijden van mijn moeder. Deze dag ook goed nieuws mogen ontvangen. Maar wat dat was gaat u lekker niets aan. ;-)

Donderdag had ik last van emotionele lekkage. Er kwam niets uit mijn handen dus ik moest mij noodgedwongen ziek melden. Nu kan dat worden geweten aan het gegeven dat het deze dag precies een maand geleden was dat mijn moeder overleed en dat mijn vriendin en ik precies vijfeneneenhalf jaar samen zouden zijn geweest maar natuurlijk ligt daar niet de oorzaak. Het is gewoon zo dat ik eindelijk eens begonnen ben met verwerken. Dat betekent de pijn toelaten, laten komen, verwerken, laten gaan. Herhaal. Geen escapisme meer. Dus niet mijn agenda volplempen met afspraken maar alleen durven te zijn. Miljoenen mensen zijn daar prima toe in staat. Dat ik het nog nooit gedaan heb wil niet zeggen dat ik het niet kan.

Dus wég met dat vluchtgedrag en mij richten op de toekomst in plaats van vasthouden aan het verleden. Wellicht een dooddoener maar het verleden is geweest, de toekomst moet nog komen dus feitelijk is 'het nu' alles dat écht telt. Een vriendin is gedragspsychologe en helpt mij bij dit proces van de zaken anders leren zien. Fijn!

Net als eventjes weinig anders doen dan kijken naar spelende katten:


Ook heel veel geslapen deze dag. Blijkbaar vonden mijn lichaam en geest dat nodig.

Ik hoefde niet te koken want een buurvrouw kwam spontaan een pannetje eten brengen wat zij 'per ongeluk' (...) teveel had gekookt. Tijdens het strijken een beetje televisie gekeken. Of omgekeerd natuurlijk.

Vrijdag was de sleuteloverdracht met de woningcorporatie.

Dus was ik voor het laatst in het huis waar mijn moeder nog zoveel fijne jaren heeft mogen doorbrengen, op slechts tien minuten lopen bij mij vandaan en met aardige buren.

Op haar slaapkamermuur hielden zij en mijn zoon bij hoe hard hij groeide. De opluchting toen hij in weerwil van de verwachtingen een 'normale' lengte kreeg!
Fijn dat hem de hoon en spot bespaard is gebleven van het uitgelachen worden vanwege een geringe lichaamslengte, zoals zijn vader (ik dus) met zijn 1,40m.

Bij de buurvrouw die ooit mijn biebjuf was kon ik mijn emoties kwijt en kreeg ik koffie. Wij spraken over kinderen die het huis uit gaan, het verlies van dierbaren en het beëindigen van relaties. Misschien niet superleuk of zo maar het voelt goed om ervaringen te delen.

En nog steeds is het fijn om in mijn moeder's oude buurtje rond te lopen:


's Middags zette ik een houten plantenrekje in de tuin in de lak.

Dat is nieuw voor mij: dingen voor mijzelf doen in plaats van voor anderen. Neemt niet weg dat ik erg blij ben met de mensen die een deel van hun tijd aan mij besteden. Door samen even een bakkie te doen, door even te bellen of een mailtje of sms'je te sturen. Gewoon, weten dat je niet vergeten bent is een uitstekende remedie tegen eenzaamheid.

Hoe ik mij die dag voelde verwoordde ik in een verhaaltje: http://terrebel.blogspot.nl/2017/06/varen-een-verhaaltje.html

Zaterdag ontmoette ik mijn zoon bij zijn moeder in de instelling waar zij woont.
In deze straat:

Even rustig zitten praten op een bankje in de buurt. Erg fijn om te zien dat het goed gaat met mijn zoon. Zijn moeder voelt zich erg eenzaam. Een gevoel waar ik aan kan relateren. Daarom fijn om even te praten met mijn vroegere gitaarleraar die ik onderweg naar huis tegenkwam. Om daarna mijzelf te trakteren op een kopje koffie in een fijne nieuwe koffietent bij mij om de hoek.

Die wordt gerund door de man van een dame met wie ik lang geleden op de planken stond. Interessant vind ik dat, hoe het leven toch steeds weer bepaalde mensen op elkaars pad brengt. Daarom probeer ik te leven in het 'hier en nu'. Je kunt je wel vasthouden aan het verleden of je richten op de toekomst maar het ene is al geweest en onveranderbaar en wat het andere brengt dat weet je pas als je daar bent. 'Ik ben er' is daarom mijn nieuwe motto.

Die avond werkte ik op een vrijgezellenfeest in een tot ver buiten de landsgrenzen bekende Amsterdamse buurt:
 Op de rand van 'De Wallen'
 Uitzicht vanuit het hotelraam waar ik mij omkleedde
Onderweg naar huis

Zondagochtend ging ik naar een vriendin en kwam ik hier langs:
Ik hielp haar op een markt in Leiden:
 Het was te druk om een foto te kunnen maken 
van de voorkant van de kraam
van Rataplan Design (klik)

Langs de achterkant van de kramen liep
(en loopt waarschijnlijk nog steeds) dit kanaal

Na afloop deden wij een biertje met bitterballen


Nog even een fijne hamburgermaaltijd erna, lekker kletsen met aardige mensen
en op huis aan. Moe maar voldaan...

Een Engelstalig stukje van deze week:
http://terrebelius.blogspot.nl/2017/05/do-you-make-these-mistakes.html
(Inderdaad: de laatste paar weken ligt mijn focus niet rond schrijven.)

De muziek van deze week:

De Nederlandstalige versie van dit liedje uit Pinokkio was mijn favoriete (en oké, enige) singeltje als jong kind: 'Als er 's nachts een ster verschiet' door Henk van der Molen. Ik werd er rustig van.

Hier is de versie gezongen door Louis Armstrong: when you wish upon a star


Deze week staan wij stil bij het overlijden van Manuel Noriega en Jack O'Neill

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, juni 02, 2017

Varen (Een #verhaaltje)

Losgeslagen, hulpeloos, waardeloos en doelloos was het bootje een speelbal van Moeder Natuur. Met golven die nog nooit zo hoog waren geweest en af en toen een golfslag die het bootje de adem benam en aan het zicht zou onttrekken, ware het niet dat er geen getuigen waren van de worsteling om boven water te blijven.

Af en toe scheen er een sprankje licht door de donkere wolken. Voor het dappere bootje reden genoeg om voort te ploeteren. Ooit, op een prachtige dag, zou de storm gaan liggen en zich een nieuw doel aandienen.

Op die dag zou het bootje een nieuwe koers gaan uitzetten, alle zeilen bijzetten en op vol vermogen een nieuwe toekomst tegemoet varen.

====================================
Meer lezen? bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/