Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

zondag, januari 12, 2014

Zaken worden niet slechter maar anders

Mijn dochter werd vandaag opgehaald door haar zusje en een vriendin. Met de boot!

Vandaag liepen wij rond op de tentoonstelling 'Nasa: a human adventure' en raakten geïnspireerd door de verhalen over het veroveren van de ruimte.

(De overige foto's die ik maakte op de tentoonstelling komen nog in een album)
Gisteren lunchten wij bij mijn moeder en doken wij onderweg even een boekwinkel in.



Ook leuk en ook leuk was om te zien dat en hoe Ireen Wüst en Jan Blokhuijsen Europees Kampioenen werden op het langebaanschaatsen en om de dag te eindigen met een potje Yahtzee.


Vrijdagavond zaten wij in het publiek bij De Wereld Draait Door. Mooie muziek, interessante gasten en leuk om te zien dat zelfs een doorgewinterde presentator als Matthijs van Nieuwkerk nog klamme handjes heeft, vlak voor een live uitzending. En hij is niet de enige die 'bang' is voor de kijkers. Zo is van Wim Sonneveld later bekend geworden dat hij vaak last had van plankenkoorts. Dus als u oude filmpjes van hem ziet waarbij hij bijkans struikelend het podium op komt is dat niet bedoeld als grapje maar simpelweg omdat zijn manager hem letterlijk het podium op duwde!

Vrijdagmiddag schreef ik een stukje voor Amsterdam Centraal http://www.amsterdamcentraal.nl/archief/2014/01/12/de-permanente-strijd-tegen-de-bladblazer en verstuurde ik een aantal e-mail berichten.

O ja, tussen alle bedrijven door bouwde ik aan een nieuwe website: http://www.strikingly.com/terrebel

Vrijdagochtend waren mijn vriendin en ik voor het eerst sinds tijden weer eens te vinden in het zwembad voor een les aquajoggen. Wij bleken het nog niet verleerd! Ook informeerden wij naar lessen Pilates bij ons in de buurt maar de prijs schrikt wat af. Ondanks dat wij niet alles kunnen betalen hebben wij het nog steeds bijzonder goed met onze kachels (zelfs in de slaapkamer! Enig idee waarom mensen in de jaren'50 zoveel kinderen had? Er was nog geen verwarming in de slaapkamers dus je moest andere manieren bedenken om warm te blijven.), warm en koud stromend water, staafmixers, computers en koffiezetapparaten waarmee je - voor maar 40 cent per cupje! - heerlijke koffie kunt zetten.

Men klaagt steen en been dat alles steeds slechter wordt. Maar men vergist zich. Zaken worden niet zozeer slechter als wel anders. En dat is een heel andere instelling. Klaagde de stoker dat de stoomtrein werd vervangen door een model op diesel? Jazeker! Klagen kranten dat mensen steeds meer en vaker artikelen via internet lezen dan via het eeuwenoude papieren medium? Nou en of! En kappers klagen dat 'door de crisis' steeds meer klanten ervoor kiezen om voortaan maar zelf te gaan knippen. 

Maar echte ondernemers ondernemer en zitten niet bij de pakken neer. De stoker liet zich omscholen tot machinist of kaartverkoper, kranten verkopen advertentieruimte bij de massaal gelezen kleine internet-artikelen en kappers leggen zich er op toe om uitgaanspubliek te verwennen met een goede ouderwetse scheerbeurt of verkopen voortaan goede scharen en tondeuzes via een webwinkel, gepaard aan youtube-filmpjes met instructies voor het zelf knippen van je kinderen.

De aanname van de dag is: 'Je kunt een batterij het beste volledig laten leeglopen voordat je die weer oplaadt.' Ja, dat was waar. Maar nu, met de opvolger van de NI-Cd batterij, namelijk de Ni-mh batterij, zijn die tijden voorbij. U kunt dus rustig uw (redelijk nieuwe) mobiel aan de oplader hangen als er nog 'maar' voor 30% stroom in zit.

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Ariel Sharon


vrijdag, januari 10, 2014

Meisjes (Een verhaaltje)

'Pap, mam, ik moet jullie iets vertellen.'
Gelukkig was de jongste al naar school.
De man en de vrouw keken elkaar even verschrikt aan,
knikten elkaar toe
en liepen langzaam naar de keuken.

De keukentafel was nog niet opgeruimd en de resten van het ontbijt
hadden wel iets van een slagveld. Een bang vermoeden rees.

Langzaam schoven zij - bijna simultaan - een stoel naar achteren
om er vervolgens op te gaan zitten en voorzichtig schuifelend
aan tafel plaats te nemen.
Nu allebei gezeten keken zij elkaar nogmaals aan,
glimlachten even naar hun tienerzoon
en namen zijn muziekkeus en zijn voorliefde
voor felgekleurde shirtjes in gedachten.

'Zeg het maar, jongen. Wij zijn er voor je. Altijd.
Wát meneer pastoor ook zegt.'
Het was duidelijk dat zij dit zinnetje hadden geoefend.
Gewoon, voor het geval dát.
Inmiddels was hun zoon ook gaan zitten.
Een beetje onderuitgezakt en verbazend rustig.

Zijn ouders waren even stil en in de stilte
grepen zij onder tafel elkaars hand vast terwijl
zij voorover leunden in afwachtende spanning.
Zelfs de jonge hond die zij sinds kort hadden
hield even op met kwispelen en leek de adem in te houden.
Het hoge woord kwam er uit:

'Papa, mama, ik val op meisjes.'
=====================
Meer lezen? http://www.lulu.com/spotlight/Terrebel

Deel dit bericht