Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

woensdag, januari 16, 2019

Wij zitten vol tegenstrijdigheden

Het voornaamste argument tegen het dragen van de boerka is dat men het naar vindt iemand op straat tegen te komen die onherkenbaar is. Het voornaamste argument voor het uiterlijk van de traditionele Zwarte Piet is dat het fijn is als kinderen in de hulp van Sinterklaas niet meteen de zoon van de buurman herkennen. Dan vraag ik mij af: hoe kunnen mensen het tegelijkertijd leuk én vervelend vinden dat mensen onherkenbaar over straat lopen? Is dat niet een beetje dubbel?

Natuurlijk weet ik al langer dat mensen vaak dubbel zijn in hun bedoelingen. Zo vinden velen dat de overheid meer regels moet opleggen aan haar burgers (lees: 'anderen') én dat de overheid zich minder met de burgers (lees: 'mij') moet bemoeien.

Wij gaan er prat op onze kinderen 'een opvoedkundige tik' te geven maar spreken er schande van wanneer mensen uit andere culturen hun kinderen slaan als deel van de opvoeding.

Wij willen dat mensen die de wet overtreden keihard worden gestraft. Behalve wanneer wij zelf de wet overtreden.

Wij zijn er trots op dat Nederland keer op keer een van de beste landen blijkt om in te wonen én klagen vaak dat het 'zo slecht' gaat met Nederland dat wij overwegen te emigreren.

'Gratis geld' in de vorm van subsidies voor cultuur en werkloosheidsuitkeringen moet worden afgeschaft maar subsidie voor voetbal moet blijven 'want dat is cultuur' en 'gratis geld' in de vorm van bijvoorbeeld hypotheek rente aftrek en AOW moet blijven 'want zonder het gratis geld dat de overheid mij geeft kan ik niet leven'.

Ook vinden mensen dat de Nederlanders die vanwege de slechte economie vanuit Nederland naar het buitenland emigreerden groot gelijk hadden én dat mensen die vanwege de slechte economie in eigen land naar Nederland komen beter in eigen land kunnen blijven om daar de economie vooruit te helpen.

Over economie gesproken: mensen klagen graag over een tekort aan geld maar tegelijkertijd geven wij meer geld uit dan ooit aan koffiezetapparaten, weekendjes weg en sinterklaascadeaus.

Mensen vinden het heel normaal dat joden geen kerst vieren 'want dat is nu eenmaal hun cultuur' maar eisen dat moslims samen met ons kerst vieren 'want dat is nu eenmaal onze cultuur'. In het verlengde daarvan: moslims beledigen 'moet kunnen' maar joden beledigen is absoluut 'not done'.



Waarom zeggen wij 'Ach, het is nu eenmaal deel van hun cultuur.' wanneer joden dieren ritueel slachten maar vinden wij het kwalijk wanneer moslims dieren ritueel slachten?

Wij roepen 'Ach, wat zielig!' wanneer wij televisiebeelden zien van mensen die in tenten in de modder slapen én vinden het normaal om een paar tientjes per dag te betalen om te mogen slapen in tentjes in de modder. Al noemen wij dat 'kamperen'.

Egels en ezeltjes zijn zielig maar plofkippen en karbonaadjes vooral lekker.

Men zegt niets te maken te willen hebben met de EU en klaagt vervolgens geen stem te hebben in de EU.

Er zijn mensen die ontzettend veel haast hebben om bij de supermarkt te komen en als ze er eenmaal zijn rustig tien minuten telefonisch met een partner overleggen over welke soort groente bij de aardappelen moet komen.

Wij vinden dat tradities (zoals het Suikerfeest) van andere volken geen plaats verdienen in 'de Nederlandse cultuur' maar omarmen met liefde tradities van andere volken zoals 'Halloween', 'Valentijnsdag en 'Black Friday'.

Mensen willen ook graag dat alle mensen van buitenlandse komaf uit Nederland vertrekken. Behalve wanneer zij goed voetballen namens het Nederlands elftal.

Of - zoals een jong meisje dat zo fraai uitdrukte - 'Auto's zijn slecht voor het milieu dus iedereen moet zijn auto wegdoen! Behalve mijn papa want die heeft'em echt nodig.'


Waarom zouden mensen zo tegenstrijdig zijn? Heeft u daar gedachten over? Zijn wij (ja, u en ik ook) misschien gewoon hypocriet van nature?

=================================================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, januari 15, 2019

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws is dat mensen erg creatief blijken wanneer het gaat om het zuinig omgaan met de aardse grondstoffen. Omdat er mensen zijn die vinden dat je best meer uit de Aarde kunt halen dan je er in stopt ('Als het op is ben ik toch al dood dus wat kan mij het nou schelen?') moeten er snel oplossingen komen. Dit is er eentje: deze bakstenen worden gewonnen uit de grondstof...urine!



Billy de Kat geniet van de snoepjes die hij met veel moeite (en plezier?) uit zijn snoepbal haalt:

De lolcat van deze week:

'U wilt dat 'zij' leven volgens onze waarden en normen?
Noem er eens drie.'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, januari 13, 2019

De week voorbij

Steeds meer mensen vervelen zich steeds vaker. Er gaan mensen wekelijks of vaker naar de kapper. Vooral voor een praatje en een kop koffie. Veel mensen bezoeken vaker een supermarkt. Niet voor de wekelijkse boodschappen maar vooral om iets te doen te hebben. Tegelijkertijd willen veel mensen 'meer vrije tijd'. Wat gaan zij dan doen met die tijd? Nog vaker naar de supermarkt? Nog vaker klagen dat er helemaal niets te zien is op Netflix? Verveelt u zich wel eens? Hoe komt dat? Ik vraag het voor een vriend...

Maandag had ik de wekker op half acht gezet want de CV-monteur zou 'in de loop van de ochtend' komen. Die bleek dus ziek. In plaats van hartverscheurend afscheid nemen van mijn trouwe gaskachel ging ik dus maar naar het werk. Onder het mom van 'je moet toch wat met je vrije tijd.' Helaas kon ik op het werk ook niet veel doen want het boekjaar 2018 is in principe afgesloten en het boekjaar 2019 beginnen wij met een voor ons nieuw boekhoudpakket waar ik nog geen onderricht in heb gekregen. Bovendien zijn onze artikelen en grootboeknummers er nog niet in opgenomen. Dus kan ik er weinig mee, mocht ik al weten hoe. Gelukkig is er op een kantoor altijd wel iets te doen dus deed ik dat maar: e-mailen, reorganiseren, opstellen van een prognose en dergelijke. Best fijn dat daar nu eindelijk tijd voor was.

Thuis even snel een mandarijntje naar binnen en documenten meegraaien voor de bestuursvergadering van de maandagavondclub die die avond lekker vroeg begon. Onder deze lampen:

Er werd meer besproken dan op voorhand was gedacht dus was pas tegen tienen 's avonds thuis. Even wat gegeten en toen nog twee uurtjes aan het werk met verslagen en e-mails schrijven vanuit mijn functie van Secretaris van de club.

Dinsdag mocht ik mij melden bij de mondhygiëniste en bij de tandarts. Ook de tandarts is een mevrouw maar voor mij klinkt het onlogisch om haar daarom 'tandartserin' of zo te noemen. Naar de bank gegaan, boodschappen gedaan, zitten schrijven bij de koffiezaak om de hoek (lekker rustig en inspirerend. Ga ik vaker doen!)

en vervolgens pizza gemaakt voor een buurvrouw en mijzelf.

 Die bij haar thuis gegeten met koffie toe.

Thuis een andere buurvrouw blij gemaakt met een overgebleven stuk pizza en samen een pot thee leeggedronken. Hou ik van, lekker huiselijk doen. Was al in huiskledij (een lekker losse broek en een warm vest) toen een vriend mij uitnodigde hem te vergezellen in een lokale horecagelegenheid. Was even verleid maar besloot toch maar thuis te blijven. Met de buurvrouw en wat schrijfwerk.

Ook ik verbaasde mij over het gegeven dat de voorman van een Nederlandse politieke partij de zogeheten 'Nashville-verklaring' (klik) mede-ondertekende. In dat pamflet worden homoseksuelen 'onrein' genoemd. Beetje achterhaald concept, meneer van der Staaij van de SGP!

Woensdag lekker bezig geweest op kantoor. Vooral met het afronden van het boekjaar 2018. Voor de tweede keer deze week was er iemand in mijn netwerk die zich erover verbaasde dat ik werk op het werk. 'Huh? Beantwoord jij jouw privé mail niet op het werk?' Klopt. Dat doe ik thuis. In mijn privé tijd. Naar verluidt ben ik daar een uitzondering in. Kijk maar naar het gegeven dat verreweg de meeste berichten op Facebook door mensen tijdens werktijd worden geplaatst. Niet dat ik nooit privé dingen doe in de baas zijn tijd (reageren op een appje, bijvoorbeeld).

Elke werkdag besteden wij - volgens dit onderzoek (klik) -  zo'n 55 minuten aan privé-internetten. Goed voor - op basis van een fulltime dienstverband - een productieverlies van 25 werkdagen. Andere privé-zaken buiten internetten zijn hierbij niet meegenomen. Vooral vrouwen en werknemers jonger dan 35 bellen, mailen en internetten privé in de tijd van de baas. Voor zo'n 4 uren per week. Op basis van 38 uren per week best veel, vind ik.

Daarnaast kijken wij als Nederlanders gemiddeld drie uren per dag (klik) naar programma's op televisie. Tijdens het televisiekijken is e-mail onhandig. Logisch dus dat mensen dat op het werk doen. Blijkbaar.

Na het lezen van deze onderzoeken begrijp ik ook beter waarom mensen zo vaak roepen dat zij 'geen tijd' hebben. Naast 8 uren per dag slapen, 8 uren per dag werken, anderhalf uur per dag reistijd en 3 uren per dag tv kijken blijft er nog maar anderhalf uur per dag over voor boodschappen doen, koken, eten en afwassen. Nu begrijp ik ook waarom mensen zo verbaasd reageren wanneer ik laat merken wél tijd te hebben voor sociale contacten en vrijwilligerswerk: ik kijk gemiddeld een half uur per dag televisie. Bovendien ervaar ik minder druk op het werk omdat ik (bijna) 8 uren per dag aan werk besteed en niet hetzelfde werk hoef te doen in de 7 uren die anderen er aan besteden.

Maar goed: 's avonds at ik bij een vriend die ik les mocht geven in omgaan met zijn smartphone. Leuk vind ik dat, kennis overdragen. Onderweg naar huis kwam ik langs deze gracht:

Verder in de avond zat te kijken naar 'De Heineken Ontvoering', een interessant inkijkje in de wereld van de Amsterdamse criminaliteit. Samen met een buurvrouw en een pot thee. Vroeg naar bed want niet zo lekker.

Donderdag wakker na ruim 8 uren slaap. Nog steeds wat rillerig maar toch maar naar het werk omdat ik instructie zou krijgen in het werken in het nieuwe boekhoudpakket. Met onze externe boekhouder samen gewerkt aan de jaarrekening 2018 en een inkijkje gekregen in het werken met Exact Online. Interessant! Maar ook erg vermoeiend. Lag die avond dus weer vroeg in bed.

Vrijdag na ruim negen uren slapen weer naar kantoor om begrotingen op te stellen en zo. Werken in het oude pakket is lastig vanwege de jaarafsluiting en werken in het nieuwe systeem nog even niet mogelijk. Komt goed. Het was vrijdag dus de werkdag werd geëindigd met een biertje.

In het nieuws was dat premier Rutte verklaarde relschoppers die hulpverleners lastig vallen het liefst zelf in elkaar te willen slaan en daarbij de wet te negeren. Handig, want met zo'n uitspraak krijg je 'de gele hesjes' (natuurlijk weet ook ik dat dit geen homogene groep is dat en 'gele hesjes' het vaak ook onderling niet met elkaar eens zijn) zover dat zij vergeten dat jij de oorzaak bent van hun onvrede. De hulpverleners waar het om gaat weten heel goed dat iemand niet minder agressief wordt door hem op de neus te slaan maar de groep stemmers die Rutte wilde bereiken met zijn uitspraak weet dat niet.

Thuis genoten van de 400ste aflevering van De Slimste Mens en van het delen van een pot thee met een buurvrouw.

Zaterdag deed ik heel rustig aan: huishoudelijke klusjes zoals het verwerken van papieren

terwijl ik keek naar schaatsen op TV. Kijken naar het EK Allround en het EK Sprint deden mij terugdenken aan de tijd dat ik samen met mijn lieve oma zaliger als kind op de bank zat te kijken, keurig de rondetijden noterend in het schema dat in de krant stond afgedrukt. Als dan Het Wilhelmus werd gespeeld omdat iemand uit Nederland naar huis mocht met de titel dan gingen wij staan.

'Wat een lelijk kind ben jij' van Stefan van Hoek is het eerste boek van dit jaar en is een verhalenbundel meet daarin anekdotes die zich afspelen in het Rotterdamse kroegleven. Soms vermakelijk en met enkele leuk gevonden spitsvondigheden. Het leest als het dagboek van een alcoholist.

Zondag had ik een beetje last van een winterdip, net als een op de drie mensen, naar het schijnt. Niets bijzonders dus maar toch was ik blij met het bezoek van een buurvrouw die niet alleen een pot koffie met mij deelde maar ook een fijn gesprek. Ben blij met mijn buren want van mijn kat en goudvissen krijg ik weinig respons op mijn opmerkingen.

Ik maakte (waarschijnlijk voor het laatst want dit seizoen krijg ik centrale verwarming) de gaskachel schoon, werkte een paar uurtjes voor de Loge en zag Sven Kramer voor maar liefst de tiende keer Europees kampioen schaatsen op de lange baan worden. Ook andere schaatsers (m/v) - zowel op de lange alsook op de korte (shorttrack) baan zetten knappe prestaties neer en wat mij opviel was de onderlinge kameraadschap die zich zelfs uitbreidde naar collega-sporters van andere teams. Best bijzonder vind ik dat.

Het Engelstalige stuk van deze week: https://terrebelius.blogspot.com/2019/01/star-wars-art.html


Sunset soon forgotten van Iron and Wine is de muziek van deze week:



In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, januari 11, 2019

Zijn hart (een #verhaaltje)

Zij kuste hem
alsof zij wist van zijn besluit.
Een besluit waar zij achter stond.

Op grote afstand
van haar ideale wereld
waarin geen plaats was
voor de muziek
die speelde in zijn hart.

===============================================
Meer lezen? https://bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, januari 09, 2019

Belediging

Wanneer men mij 'kabouter', 'dwerg' of 'lilliputter' noemt voel ik mij beledigd. Afhankelijk van mijn emotionele staat van het moment zelfs gekwetst. Soms laat ik het langs mij heen gaan en soms zoek ik de confrontatie. Dan vertel ik het sujet in kwestie dat kabouters fictieve figuren zijn uit volksvertellingen. En ik niet. Dat dwergen lijden aan een van de vele soorten van dwerggroei. En ik niet. Dat lilliputters figuren zijn uit het boek 'Gulliver's Reizen'. En ik niet.

Maar tussen 'beledigd voelen' en 'mensen vermoorden omdat je denkt dat zij je beledigen' zit een best groot verschil. Voelt u zich wel eens beledigd? En wat doet u dan?

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, januari 08, 2019

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws vind ik dat veel mensen zich hebben gekeerd tegen de zogeheten 'Nashville-verklaring' waarin homoseksuelen als 'onrein' worden bestempeld. Een pamflet dat mede is ondertekend door de voorman van een Nederlandse 'christelijke' politieke partij. Steeds meer mensen vinden het hypocriet om streng gelovige moslims te beschuldigen van homofobie maar homofobie onder christenen 'deel van hun cultuur' te noemen.

Goed nieuws blijf ik vinden dat er altijd nog mensen zijn die moeite willen doen om een ander blij te maken. Kijk eens hoe blij deze jongeman wordt van de aanpassingen aan zijn rolstoel!


Dit is een van de buurtkatten
waar Billy de Kat graag mee speelt.
En soms mee vecht.


De lolcat van deze week:
'Het tegenovergestelde van liefde
is niet haat maar onverschilligheid'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, januari 06, 2019

De week voorbij

Onlangs ontdekte ik iets bijzonders: je kunt je eigen gezelschap zijn! Natuurlijk is het fijn om met bijzondere dagen omringd te zijn met familie en vrienden. Maar zijn niet alle dagen bijzonder? Waarom zouden wij ons alleen op dagen als Kerst en Oud en Nieuw eenzaam en alleen mogen voelen en niet op andere dagen die wij in ons eentje doorbrengen?

Er is een relatief onbekende groep mensen die het óók zwaar had op Oudjaarsavond: minnaressen. Er zijn namelijk mannen die het hele jaar door hun echtgenote ontrouw kunnen zijn maar de overgang naar het nieuwe jaar het liefst doorbrengen bij en met hun gezin. En over vreemdgaan gesproken: wist u dat dankzij de emancipatie tegenwoordig meer vrouwen dan mannen hun partner bedriegen?

Opeens schiet mij een anekdote te binnen. Dit gebeurde een aantal jaren geleden bij mij voor de deur: Een buurvrouw kwam er bij staan toen ik met mijn zoon en mijn moeder wat vuurwerk afstak en verklaarde: 'Ik heb een hekel aan die rook, de stank en het lawaai!' Ietwat verbaasd vroeg ik haar waarom zij dan niet binnenshuis bleef. 'Ach', was haar antwoord, 'Het is maar één avond per jaar en eigenlijk best wel leuk.'

Mijn jaarwisseling van maandag op dinsdag verliep rustig: zelfgemaakte oliebollen bij een buurman, rond middernacht samen met een buurvrouw vanaf de bank het vuurwerk op televisie gezien

en daarna met buren buiten geproost op het nieuwe jaar.

Vernam eerder die dag dat ik die nacht niet hoefde te werken! Was wel uitgenodigd voor diverse feestjes maar mijn lichaam gaf aan dat het na negen dagen en nachten werken en eetfeestjes wel eventjes goed was zo. De laatste dag van het jaar de was gedaan en meer van die klusjes.

Billy de Kat liet het allemaal gebeuren, de lichtflitsen, knallen en het dronkemansgebral. De oude Stoïcijnen kunnen nog wat van hem leren!

Dinsdag uitgeslapen, kostuums opgeborgen, stukjes geschreven, berichtjes beantwoord en wat dies meer zij. Opvallend genoeg bleek het niet onmogelijk om boodschappen te doen. Na de lunch aan de slag met mijn administratie en alvast een paar 'lolcats' bedacht voor de komende weken. Tussendoor foto's gesorteerd en 's avonds een pot thee leeggedronken met een buurvrouw. Daarna voor de eerste keer dit kalenderjaar een potje staan strijken en op tijd de luikjes toe gedaan.

Woensdag was het stil op straat. Normaliter dien ik onderweg naar de bushalte over motorkappen te klauteren omdat automobilisten zoveel haast hebben dat zij denken een halve seconde tijdwinst te behalen door op in plaats van voor het zebrapad te wachten bij het kruispunt. Verder viel mij een krantenkop op: 'Treinen staan minder vaak stil door storing'. Dan denk ik: meer storingen graag! Want blijkbaar zijn storingen de oorzaak van het minder vaak stil staan van treinen. Nog een taalongelukje waar ook een vriendin van mij zich aan ergerde was het antwoord op een vraag bij een spelshow op oudjaarsdag: 'Uit hoeveel letters bestaat het woord 'oliebollenkraam'?' Het juiste antwoord zou zijn '15' maar moet natuurlijk '10' zijn. Telt u ze maar even (hint: de letter 'e' komt er twee keer in voor.). Mijn taalbeheersing is natuurlijk ook niet perfect maar van mensen wiens beroep (presentatoren, journalisten, bedenkers van spelletjesvragen) het is om met taal om te gaan mag je beter verwachten.

Het voelde alsof ik zeker een maand niet op de brouwerij was geweest maar het was maar een week.

Gek, hoe het verstrijken van tijd kan spelen met je hoofd. Voor het eerst dit jaar facturen en herinneringen verstuurd, betalingen verricht en bonnetjes in de boekhouding verwerkt. Het voelde ook vertrouwd om de molen naast de deur weer te zien:

De baas gaf mij een lift zodat ik toch nog een beetje op tijd bij een vriend was voor het avondeten.

Even wennen, zo'n 'normaal' leven na dagen vol feesten en partijen. Hier was ik 'betrapt' met mijn mobiel tussen twee voorstellingen in in Den Haag:

Zo zat ik deze avond (in mijn eigenste uppie!) een televisie-programma te kijken! De keuze was gevallen op 'DWDD University' waarin Professor Robert Dijkgraaf collega gaf over 'de maakbare mens'. Door te knutselen met DNA kan men tegenwoordig dieren (maar sinds kort ook al mensen!) geboren laten worden zonder bepaalde eigenschappen. Of juist mét. De vraag is of wij dat moeten willen. En hoever ga je daar in? En wie bepaalt dat? Waarom? Op basis van welke criteria? En wie bepaalt die criteria? En waarom? Het valt nogal niet mee, dat leven in de toekomst.

Donderdag was het op kantoor tijd om lege ordners te pakken daar etiketten met het jaartal '2019' op te plakken en vervolgens te vullen met de eerste officiële documenten van het jaar. Altijd weer een enerverende bezigheid . De werkdag werd beëindigd met een nieuwjaarsborrel. Met kerststol en appelflappen.

En bier.

Thuis wat werk verricht voor de maandagavondclub, mailtjes beantwoord, bij een buurvrouw langs geweest en een buurvrouw op visite gehad.

Ook vrijdag mocht ik mij nuttig maken op kantoor.
Hier mijn pennenhouder:

Ook fijn wanneer de inspanningen worden gewaardeerd. Een half uurtje reistijd werd mij bespaard door een collega die mij een slinger naar huis gaf. Was nog behoorlijk moe dus tijdig mijn bed in die avond. Na het nuttigen van thee met een buurvrouw dan.

Zaterdag na koffie met een buurvrouw de lakens gewisseld, badkamer schoongemaakt
(Hier de scheerplank in mijn badkamer:
 De meneer op de foto is Arthur Cravan,
een voorbeeld voor surrealisten en dadaïsten.
Op een dag voer hij uit om bij zijn zwangere vriendin te zijn.
Hij kwam nooit aan.

)

, vloerkleed gewassen, gestofzuigd, lokale middenstanders de hand geschud op het nieuwe jaar, het aquarium schoongemaakt en naar de film geweest met een vriendin; 'The Shoplifters' is een boeiende Chinese film en heeft als Leitmotiv: 'Familie zijn is niet afhankelijk van het hebben van een bloedband.' Al met al een rustig dagje dus.

Dat werd de zondag ook: schrijven, lezen, thee drinken met een buurvrouw, e-mails beantwoorden, spelen met de kat, papieren weggooien na verwerking in administratie, foto's sorteren, et cetera. Dat soort dingen dus. Best wel eens nuttig want het ruimt lekker op. Ooit had ik daar allemaal 'geen tijd' voor en verschool ik mij achter 'Ik moet lunchen bij mijn moeder/iets leuks doen met mijn kinderen/mijn vriendin helpen op de markt.' Er kleven dus voordelen aan het zijn van een kinderloze vrijgezelle wees.

Hier de resultaten van het sorteren van de foto's van december en het Carnivale festival in Den Haag (klik).

Nog even naar de supermarkt met een buurvrouw (was eerder kattenvoer vergeten) en een potje strijken terwijl ik nog even genoot van de warmte en het geluid van mijn gaskachel die binnenkort vervangen zal zijn door een heuse Centrale Verwarmingsinstallatie.

Loop wat achter met het plaatsen van Engelstalige stukjes, geloof ik.
Hier zijn er een paar:
https://terrebelius.blogspot.com/2018/12/conspiracy-theories.html

https://terrebelius.blogspot.com/2018/12/would-you-trust-this-man-with-your-life.html

De muziek van deze week komt uit 'mijn tijd' (mijn late tienerjaren, vroege twintiger jaren. De tijd waarin de meeste mensen ontdekken wat hun smaak in muziek eigenlijk is.). Hier is A Flock of Seagulls met I Ran:



Deze week staan wij stil bij het overlijden van Paulien van Deutekom

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, januari 04, 2019

Hij was (een #verhaaltje)

Zij wilde graag dat hij een ander was
maar hij kon alleen zichzelf zijn.


Al besefte hij dat pas sinds kort.

Als een ander was hij het
die met haar herinneringen maakte.

Als zichzelf was zij het
die een toekomst zag
met de man die hij was.


==================
Meer lezen? bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, januari 02, 2019

Wat is christelijk?

De beroemde filosoof Johan Cruijff merkte eens op dat hij niet in God geloofde: 'Wanneer spelers van beide voetbalteams op het veld ervan overtuigd zijn dat God aan hun kant staat en dat zou écht zo zijn, waarom eindigt dan niet elke wedstrijd in een gelijkspel?'

Best een goed punt van deze meneer die ook nog eens aardig kon voetballen. Het gebruik om een hogere macht aan te roepen wanneer je eens steun nodig hebt is zo oud als de mensheid. Meestal ging dat om de hulp van lokale goden zoals de god van de vijgenboom, de bosgod, de godin van het meer, et cetera. Praktisch want wil je veel vis vangen of een goede vijgenoogst dan babbel je met de verantwoordelijke.

Alle soorten steun die je wil vragen van slechts een god of godin lijkt mij persoonlijk wat veel gevraagd. Je bent tenslotte niet de enige die hulp verlangt en zelf alle hulp verwachten te krijgen is dus wat egoïstisch.

Trouwens: is het niet wat zelfzuchtig om de tegenstander op het voetbalveld de winst niet te gunnen? Sterker nog: is dat eigenlijk wel christelijk?

================================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, januari 01, 2019

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws is natuurlijk dat u en ik weer een kalenderjaar hebben overleefd. Wellicht te nauwer nood maar toch. Een jaar overleven is niet vanzelfsprekend. Staat u daar wel eens bij stil? 

Je zult maar een pinguïnjong zijn, bijvoorbeeld:

Afgelopen zomer had Billy de Kat
moeite om koele plekjes te vinden.
Nu even niet meer.

De lolcat van deze week:
'Ik hou van democratie!
Behalve wanneer ik het niet eens ben
met de meerderheid.'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/