Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

vrijdag, januari 23, 2015

Gehoord (Een verhaaltje)

Sinds kort had hij een nieuwe collega. In de kantine zonderde zij zich nog een beetje af van de groep en verstopte zich in een boek. Maar hij stapte op haar af en vroeg haar wat zij las.

De volgende werkdag overhandigde zij hem het boek. In cadeaupapier. Met voorin een handgeschreven boodschap die zijn leven een nieuwe richting zou geven.

Het was druk die dag maar hij nam zich voor haar de volgende dag uitgebreid te bedanken. Wellicht door haar uit te nodigen voor een etentje. Maar zij was er niet. Wellicht ziek? Een vrije dag?

Hij vroeg zijn cheffin en enkele collega's of zij misschien iets meer wisten over zijn nieuwe muze maar steevast was het antwoord: 'Die nieuwe collega? Nooit van gehoord!'

===================================
Meer lezen?

http://www.bravenewbooks.nl/site/index.php?r=userwebsite/index&id=terrenceweijnschenk

donderdag, januari 22, 2015

U bent uniek!

Vanmorgen vroeg mijn fysiotherapeut of het toneel misschien iets voor mij was want hij zag wel een entertainer in mij...;-)

Dinsdag was ik met mijn moeder naar het ziekenhuis waar een klachtenmanager zeer serieus naar de klachten luisterde die ik hier beschrijf.
Vanmorgen ontving ik al een e-mail met de voortgang van de klachtenprocedure. De betreffende artsen en verpleegkundigen willen ons nu ook persoonlijk spreken. Erg netjes!

Een mooi voorbeeld van het feit dat klagen wel degelijk helpt. Als je dat maar netjes en met open vizier doet natuurlijk.

Woensdag was ik op de koffie bij vriend Pieter en vanavond gaan mijn vriendin en ik naar een lezing over vrijheid, gepresenteerd door Art Rooijakkers en Eva Jinek.

Tussendoor deed ik de was, belde en mailde ik diverse mensen, ontving ik een uitnodiging voor een crematie, werd een stukje van mij hier gepubliceerd, keek ik een Star Trek film met mijn zoon, solliciteerde ik nog wat, installeerde een nieuwe (tweedehands en gratis) lamp en nog zo wat.

Hebzucht en Krachtstrijd van Chris Ryan zijn boek nummer één en twee van dit jaar en vertellen van een stoere SAS (keiharde Britse militairen) gast die vrijwel in zijn eentje diverse terroristen uitschakelt. Een soort Baantjer maar dan anders...Veel testosteron en wat betreft literair niveau een aflevering uit de Bouquetreeks. Maar best spannend. De soldaat in de boeken klaart zijn klussen bij voorkeur met flink veel geweld maar liever leer ik mijn kinderen om helemaal niet te (hoeven) vechten.

Enerzijds wil je je kinderen leren dat het goed is om je vast te houden aan je idealen maar anderzijds wil je een stabiele basis bieden. Zelfs als dat inhoudt dat je werk verricht dat van je verlangt dat je je idealen verloochent. Een lastig conflict. Tips zijn welkom.

Als alleenstaand vader én weekendvader, voormalig boekhouder, ex-politicus, vroegere groepsleider kinderopvang, schrijver, trainer, presentator, acteur en entertainer heb ik een andere levensloop dan de meeste andere mensen. Dat maakt mij uniek. En nu komt het leuke...u bent óók uniek!

Omdat u op uw 18e al de zwarte band in Judo had, omdat u prachtig klarinet speelt of vijf bloedjes van kinderen op de wereld heeft gezet of om welke reden dan ook. Daarom vind ik het zo raar dat mensen worden beledigd of zelfs in elkaar geslagen omdat zij 'anders' zijn want zijn wij niet allen uniek?

In de serie 'wat ik vreemd vind' vandaag: Waarom besteden mensen liever een uur per week aan problemen oplossen dan een half uur per maand aan problemen voorkomen? En ja, ook in het omgaan met problemen zijn wij allen uniek.




Deel dit bericht