Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

donderdag, september 05, 2013

Kunst

Het blijft even wennen om na bijna twee maanden terug te zijn op kantoor. En zeker met het huidige heerlijke zomerweer (voor het eerst sinds 1991 boven de 30 graden in september!)  is dat geen lolletje! Maar ja, ook vrijwilligerswerk is werk en iemand moet het doen. Zou ook de voormalig Nummer Twee van de PVV dat hebben gedacht: 'Iemand moet het doen.'?

Hero Brinkman is terug bij de hoofdstedelijke politie waar hij vroeger als politieman werkte. In het kader van openheid willen zowel hij alsook zijn nieuwe oude baas niet vertellen in welke functie hij is teruggekeerd. Wie weet? Misschien wel als verkeersregelaar. Gewoon als taakstraf nadat uitkwam dat hij - terwijl hij nog agent was! - in zwaar beschonken toestand en veel te hard met opzettelijk gedoofde verlichting een politiefuik voorbij raasde. Of misschien wel omdat hij een aannemer met een bijl te lijf ging en zich erover beklaagde dat je niet eens het recht in eigen hand mag nemen wanneer je vermoedt opgelicht te worden. Of omdat hij - zoals hij breeduit lachend toegaf tijdens een televisie-interview - een mogelijke verdachte met opzet en zonder noodzaak veel te hard sloeg met een wapenstok 'want het was toch maar een hippie!'. Misschien dacht men bij de politie wel: 'Om boeven te vangen is het handig om iemand bij je te hebben die weet hoe een boef denkt!'

In beschaafde landen wordt men na zo'n incident ontslagen en in de cel geworpen als de agressieve delinquent die je dus blijkbaar bent. Maar in Nederland niet. Daar maken ze je dan politicus. Momenteel loopt er een antecedentenonderzoek in verband met zijn aanstelling bij de hoofdstedelijke recherche.

Volgens onderzoek heeft bijna een derde van alle jonge vrouwen in Nederland een schuld van minstens 20.000 euro, hypotheken uiteraard niet meegerekend 'want een hypotheekschuld is geen schuld maar een hypotheek'. Geen idee hoe dat met u zit, maar ik vind dat veel. Persoonlijk maak ik mij al zorgen wanneer ik 200 euro rood sta bij de bank maar sommigen interesseert het blijkbaar niet dat zij geld uitgeven dat zij eigenlijk niet hebben. Zij blijven dus maar lenen om kleding te kopen, een nieuwe televisie en een nieuw mobieltje 'want die vorige is al ruim een jaar oud!' Maar ja, zoals iedereen weet die in de tweede klas van de middelbare school Economie les heeft gehad: op een gegeven moment komt er een grens aan wat je kunt lenen en gaat men aflossing van de schulden verlangen. Maar ja, mensen hebben 'geen geld' om die schulden af te lossen. Ik vraag mij dan af hoe zij dan toch weer aan geld komen om dingen te kopen die zij niet nodig hebben. Hippe jurkjes en dito drankjes bijvoorbeeld.

Natuurlijk laat u zich leiden door uw eigen gedachten en niet door invloeden van buitenaf. Toch? U vindt Jillz gewoon oprecht een lekker drankje en zou het ook hebben gekocht als het níet in een televisiespotje werd aangeprezen door vier halfnaakte mannen. Toch?

Maar feit is dat u het zonder hulp van de reclame niet herkend zou hebben en dus niet zou hebben gekocht. Want wat wij niet (her) kennen dat willen wij niet. En dat is volkomen natuurlijk. Net als geld willen verdienen met een commercieel bedrijf.

Webwinkel Zalando speelt eigenlijk oneerlijk. Men verkoopt schoenen, tassen en aanverwanten namelijk al jarenlang met verlies door geen verzendkosten te rekenen en consumenten de mogelijkheid te geven om iets dat zij achteraf minder leuk vinden dan de foto op het computerscherm aangaf gratis te laten terugsturen. Kleinere online verkopers van kleding en accessoires maken zo geen enkele kans en zijn vaak binnen twee jaar na de start failliet. Hoe komt het dat Zalando zo lang met verlies kan verkopen? Simpel: het bedrijf wordt zwaar gesteund door diverse grote investeringsmaatschappijen. Kunst.

woensdag, september 04, 2013

Evolutieleer

Ook afgelopen week kwam ik de nodige bekenden tegen: Jade van mijn zoon's oude naschoolse opvang, opdrachtgever Marco en buurvrouwen Ingrid en Rinie. Vandaag was het prachtig weer en ik zat op kantoor. Nadat de stichting dicht was vanwege de zomervakantie was er flink wat achterstand. Maar je doet wat je kan doen en hoopt de achterstand snel te hebben weggewerkt.

Eén van de dingen die werden geregeld is dat de stichting is overgegaan op een eigen telecomprovider na jarenlang een gemeenschappelijke te hebben gebruikt met andere stichtingen in hetzelfde pand. Met een beetje geluk heb ik eerdaags op kantoor gratis Wi-Fi...

In Japan heeft men sinds kort 'Wi Fi Free kampen'. Let wel: niet 'Free Wi Fi', ofwel een gratis draadloze internetservice. Neen, het gaat om zomer vakantiekampen waar het gebruik van internet eenvoudigweg verboden is. Met name voor grote delen van de Japanse schooljeugd is het noodzakelijk om af te kicken van het gebruik van internet en te ontdekken dat 'offline' spelen minstens net zo leuk kan zijn 'online' spelen. Triest dat dat nodig is, zegt u? Maar u kunt natuurlijk zelf makkelijk een week zonder internet. Als u een woord moet opzoeken pakt u gewoon een woordenboek en als u naar een adres toe moet dat u niet kent dan pakt u het telefoonboek en een plattegrond. Toch? En als u een telefoonnummer nodig heeft dan belt u die persoon gewoon even op om zijn of haar nummer te vragen...of nee, wacht! Dat gaat natuurlijk niet...

Ja, wij zijn met zijn allen internet verslaafd. En veel te dik. Daarom zijn er al jarenlang afval zomer kampen in Amerika; vakantiekampen waar kinderen verplicht worden om te sporten (alsof het daardoor leuk wordt) en waar er geen McDonalds in de buurt is. Voor veel kinderen is het dreigen met zo'n kamp al voldoende om ze te laten stoppen met snoepen en vettigheid eten!

Ja, wij weten onze kinderen goed op te voeden! Nou, blijkbaar niet dus want anders zouden dat soort kampen helemaal niet nodig zijn. 3000 Jaar geleden verzuchtte men al dat 'die jeugd van tegenwoordig' dom werd gemaakt. Je hoofd gebruiken en je geheugen trainen was helemaal niet meer nodig want de een of andere onverlaat had het schrift uitgevonden! Tsja, als mensen dingen kunnen opzoeken en nalezen, waarom zouden zij dan nog moeite doen om iets te onthouden?

Inmiddels zijn wij een paar stappen verder en weten wij vrijwel niets meer uit het hoofd. Behalve dan de dingen die wij hebben gelezen. In boeken, op het schoolbord of online.  Hoeveel mensen denken nog zelfstandig na? Hoeveel mensen bezitten nog kennis die zij niet uit boeken hebben maar geleerd van iemand die er persoonlijk veel verstand van heeft zoals een vader of een oma? Hoeveel mensen plegen nog zelfstandig onderzoek?

Stelt u zich eens voor dat Darwin niet nieuwsgierig was en zijn kennis uitsluitend uit boeken had getrokken? Waarschijnlijk zouden wij dan nog geloven dat wij met zijn allen afstammen van Adam en Eva en dus niet geloven in de evolutieleer.

Deel dit bericht