Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

dinsdag, juli 24, 2012

Snackbar


De aangifte omzetbelasting is gedaan, er is gewerkt voor Stichting HIOB, het zaadje is gelegd voor mogelijk toekomstige opdrachten en een paar facturen zijn verzonden. Tijd voor een hapje eten en een avondwandeling! Zullen wij bekenden tegenkomen op het strand?

Dat was allemaal gisteren. Vandaag gingen wij naar de film: The Dark Knight Rises, de nieuwste Batman-film. In de bioscoop kwamen wij geen bekenden tegen.

Glazenwasser Arjan, buurvrouwen Irene, Angela en een buurvrouw van wie mij steeds weer de naam ontglipt ontmoette ik in de afgelopen paar dagen. Tijdens een avondwandeling ook nog een bevriende fotograaf en vandaag een paar mensen die onderdeel uitmaakten van de groep vakantiegangers naar Tsjechië, afgelopen skivakantie.

Op het werk kwam ik ook nog wat bekenden tegen: vriendin Sharon met haar kinderen, de eigenaar van een entertainmentbureau, een (ook voor mij) bekende Nederlander en nog zo wat mensen. Behalve een hele hoop wild uitgedoste mensen kom je op zo'n zomerfestival ook heel wat reclame-uitingen tegen. Zelfs zonder dat je daar om vraagt.

Is het een optie om reclames af te schaffen? De bedragen die reclamebureaus ontvangen zijn samen een veelvoud van wat het Koninklijk Huis ontvangt. Persoonlijk zit ik liever zonder reclame dan zonder Koningin. Het geld dat alle commerciële bedrijven gezamenlijk overhouden is meer dan voldoende om de crisis te bestrijden!

Over geld en diefstal gesproken: op het festival waarvan ik hierboven spreek waagde men het 3,75 te vragen voor een patatje met en 10 hele euro's voor een crêpe! Ja, u leest het goed: 10 euro voor een dunne pannekoek met een laagje chocolade/hazelnootpasta....En mensen betalen die bedragen gewoon. Dus hoezo crisis?

Nog een voorbeeld van gerommel met geld:

50 Cent moest ik bijbetalen bovenop de prijs voor een kaartje voor een evenement. Volgens de omschrijving ging het om 'betalingskosten'. Ik vind het vreemd dat je tegenwoordig steeds vaker moet betalen om te mogen betalen. Bij de bank betalen we een paar euro per maand om onze rekening te mogen hebben en bij de bioscoop betaal je 'servicekosten' voor de eer die je wordt gegund om geld af te staan voor het bekijken van een bioscoopfilm.

Nog even en dan betalen we bij de bakker 20 cent extra omdat hij ons behalve brood ook nog z'n meest aimabele glimlach schenkt. In veel landen telt ketchup als serviceprodukt; bijna alleen in Nederland (in welk land nog meer? Iemand?) dient er 50 cent te worden betaald voor een paar gram ketchup bij de snackbar.

zondag, juli 22, 2012

Zomerfestivals

Vrijdagavond zou ik werken maar twee weken terug werd afgezegd. Vrijdagnacht zou ik werken maar hoorde vrijdagmiddag dat dat niet doorging. Zaterdagmiddag zou ik werken maar vorige week kreeg ik bericht dat het niet doorging. Zaterdagnacht zou ik werken maar hoorde een paar dagen terug dat dat was afgezegd. Vanmiddag mocht ik werken. En dat ging door. 


Prachtig weer hadden wij bij ons optreden tijdens het Milkshake-festival in Amsterdam-Westerpark. Straks volgt er een kaartavondje en blijkt het wederom geen verspild weekend...


In je eentje een puber opvoeden en om het weekend een vader zijn voor zijn zusjes gaat helemaal vanzelf. Kleren wassen zichzelf. Een boekhoudprogramma doet vanzelf de boekhouding. Geld voor opdrachten komt vanzelf binnen zonder dat daar iets tegenover staat. Boeken schrijven zichzelf en vrijwilligerswerk wordt uitsluitend gedaan in theorie.


Ja, beste lezers en lezerinnen, nog steeds zijn er mensen die denken dat ik een soort Guus Geluk ben die nooit zelfs maar aan werken dènkt maar die desalnietemin zijn natje en zijn droogje ontvangt.


Die mensen hebben natuurlijk hartstikke gelijk want ik voer inderdaad geen klap uit...


Neen, dan een wielrenner uit de Tour de France; dag in dag uit honderden kilometers fietsen. Stuk voor stuk zijn die fietsers supermensen die wekenlang dagelijks een bovenmenselijke prestatie leveren. En al die wondermensen doen dat - echt, eerlijk waar! - zonder ondersteuning door doping.


Ik ben ervan overtuigd dat in de Tour net zo weinig drugs worden gebruikt als op Nederlandse en Belgische zomerfestivals...

Deel dit bericht