Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie
verrichten. Elke bijdrage is welkom!

vrijdag, juni 11, 2010

Gezegd (Een verhaaltje)

Het enige geluid dat hij hoorde deed eigenlijk niets anders dan het benadrukken van de stilte die als antwoord diende op zijn onuitgesproken vraag.
De langzaam ontwakende zon hulde het voorbijglijdende landschap in de kleurenpracht die je anders alleen maar ziet in artistiek bedoelde Science Fiction films. De sfeer in de auto werd uitgedrukt in een delicate balans tussen serene rust en onuitgesproken spanningen.
Zij zat op de passagiersstoel en hij op de achterbank. Die nacht hadden ze prettig samengewerkt en ongemerkt was hij wel een beetje verkikkerd op haar geraakt.
Hij boog wat voorover en legde een hand op haar schouder. Als om wat te zeggen.
Uiterlijk onbewogen liet zij dat even toe.
Vervolgens raakte zij zijn hand aan met de hare. Eerst met slechts de vingertoppen en daarna pas met enige druk, uitgaande van de handpalm. De bedoeling was duidelijk: zijn hand kon en mocht daar niet blijven.
Met het terugtrekken van zijn hand slikte hij ook de niet-uitgesproken woorden in. Die waren niet meer nodig want in wezen was alles nu al gezegd.

donderdag, juni 10, 2010

Lunch

Je zou haast kunnen denken dat er niets belangrijker is dan de verkiezingen van gisteren (Zie daarvoor mijn vorige stukje, ruim lang genoeg voor twee dagen blogleesplezier...). Nou dat is er dus wél. Mensen met name: u weet wel, die tweebenigen waar politici wel graag óver maar liever niet méé praten. Twee positieve uitzonderingen wil ik wel even noemen. Neem Femke Halsema die zich een SMS-duim tweet om zoveel mogelijk vragen van haar "followers" op Twitter persoonlijk probeert te beantwoorden. Daarnaast is er natuurlijk de SP die al sinds jaar en dag gewoon met mensen op straat praat. Tijdens braderieën, gewoon van huis tot huis, tijdens stakingsakties...En dat ook buiten verkiezingstijd!

Gelukkig heb ik nog een écht leven om mij af te leiden van verkiezingsperikelen en maak ik mij ook wel eens druk over ander zaken. Toch?

Eergisteravond was ik naar een casting en daardoor miste ik het verkiezingsdebat. Gelukkig zijn er meer leuke dingen in het leven. Zo mocht ik eergisteren een buurvrouw helpen met een ondernemingsplan en werkte ik maar meteen even door aan het mijne. 's Middags kwam er nog een andere buurvrouw op visite en mocht ik verder mijn zoon overhoren met Franse woordjes.

Ook kwam ik weer de nodige bekenden tegen: Zo bleek een medewerker van Eyeworks (waar de casting plaatsvond) een buurman van me en kwam ik gisteren op straat een vriend en voormalig collega-castlid van onze Rocky Horror-show toneelgroep tegen. En voorts nog een andere buurvrouw op de trap en weer een andere op straat...Maar buurvrouwen op straat tegenkomen telt eigenlijk niet.

Wat wel telde is Uw stem. Ik was wederom zeer vereerd om stembureaulid te mogen zijn. Zodoende ook zag U hier geen vers stukje van mijn hand want zitten op een stembureau betekent letterlijk zitten van 07.00uur tot minimaal middernacht (als voorzitter of plaatsvervangend voorzitter; "gewone" leden kunnen meestal eerder naar huis). Ook vanwege een referendum waarvan ook de stemmen moesten worden geteld. Dat referendum in Amsterdam-West zal wellicht overnieuw moeten omdat vele stemgerechtigden alleen maar een stempas hebben ontvangen voor de Tweede Kamer-verkiezingen...

Die zijn een succes gebleken voor met name de VVD en de PVV. Gelukkig moeten de wettten die de Tweede Kamer bedenkt worden goedgekeurd door de Eerste Kamer. Maar stel nu dat iemand besluit om -onder de noemer "bezuinigen"- de Eerste Kamer doodleuk af te schaffen?

In januari 2005 had ik het over het gevaar van de maatschappij dat ons te wachten staat als bijvoorbeeld Wilders een dictator aan de macht zou komen.

want stel je'ns voor dat Hitler WO II had gewonnen:

-Dan kenden we'n volledige identificatieplicht;

-Dan negeerden wij indernationale verdragsregels;

-Dan hingen er overal camera's om iedereen in het oog te kunnen houden

-Dan had je kliklijnen om ondermeer je buren te kunnen aangeven;

-Dan had je vakantiekampen waar mensen in rode shirts rondliepen
om erop toe te zien dat iedereen in de zomervakantie twee weken lang zoveel plezier heeft dat-ie er weer 50 weken tegenaan kan;

-Dan had je pasjes-systemen zodat "men" kan zien welke boodschappen je haalt, hoeveel en wanneer;

-Dan werd elk excuus aangegrepen om (elektronische) post te onderscheppen en telefoongesprekken af te luisteren

-Dan werden complete bevolkingsgroepen aangewezen als schuldige voor alles wat mis is;

-Dan...eh...wachtuseffe...

Sommige mensen zie ik liever niet als premier (m/v). Met hen aan het roer voel ik mij net zo op mijn gemak als in een vliegtuig waarvan de piloot dat pas is sinds de lunch.

Deel dit bericht