Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

vrijdag, augustus 23, 2019

Een vriend (een verhaaltje)

Duidelijk was dat zij zeer verknocht aan elkaar waren geraakt.
Niet alleen genoten zij van elkaars gezelschap
maar haar lichaamsgeur deed iets met zijn hoofd
dat geen enkele andere vrouw ooit voor elkaar had gekregen.

Wat er tussen hen was ging verder dan vriendschap,
was geen liefdesrelatie maar toch wederzijds onvoorwaardelijk.

In elkaars gezelschap waren zij volledig vrij
om te doen en te zeggen, te laten of te zwijgen.


Voor haar was alleen het beste genoeg.

Dus stelde hij haar voor aan een vriend.

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, augustus 21, 2019

Betrouwbaarheid van politici

'Een liegende politicus' is een 'grappig' pleonasme. Dat laatste houdt in dat het bijvoeglijk naamwoord feitelijk overbodig is omdat het zelfstandig naamwoord dat er achter staat al voldoende impliceert. Kortom: mensen vertellen dat politici vaak liegen is overbodig.

Als voormalig politicus weet ik dat het als mens onmogelijk is om het volledig, roerend en compleet eens te zijn met alle standpunten die de partij officieel inneemt. Elke serieuze politieke partij (politieke partijen die zich er van af maken met een A4'tje met daarop variaties van: 'Stem op ons en wij zullen...' en 'Wij willen...' en 'Wij eisen...' zonder ook maar de suggestie te wekken inhoudelijke plannen te hebben neem ik niet serieus) kent namelijk duizenden standpunten over duizenden verschillende onderwerpen. Dus soms zit je als politicus een partijstandpunt te vertegenwoordigen waar je als persoon niet achter staat. Indertijd (als raadslid) probeerde ik het betreffende gespreksonderwerp door te schuiven naar een fractiegenoot die er wél achter stond en één keer meldde ik mij zelfs ziek omdat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen een standpunt te verdedigen waar ik het niet mee eens was.

Maar veel politici kennen geen scrupules en houden het werk daardoor niet alleen langer vol maar worden dan ook wel eens gewezen op hun hypocrisie: 'Maar als privé persoon heeft u zich uitgesproken tégen het voorstel dat u nu verdedigt!' Een integere politicus zal dat toegeven en iets beweren als: 'Dat klopt maar ik vertegenwoordig mensen die het op dit punt niet met mij eens zijn. Zij hebben mij de Tweede Kamer in gekozen en dus verdedig ik hún standpunt dat ook het standpunt van mijn partij is.'

Andere politici vinden het absoluut geen probleem om simpelweg glashard te liegen. En dat is jammer. Dat is namelijk de voornaamste reden waarom burgers geen vertrouwen hebben in 'de politiek'.

Een recent voorbeeld is de melding van de overheid: 'Door stijgende kosten gaan burgers ongeveer €100 per jaar per huishouden meer betalen voor energie'. (klik) Terwijl al langere tijd duidelijk was (en dat was regeringsambtenaren ook verteld) dat dat meer dan €300 zou worden. Een staatssecretaris (Mevrouw Keijzer van het CDA. De C staat voor 'Christen'.) noemde het uitgelekte bedrag van €300 zelfs 'bangmakerij'. Terwijl zij wist dat het om een feitelijke weergave ging. Dat is dus doelbewust liegen en bijzonder neerbuigend. En dus zeer kwalijk. Vind ik.

Smoesjes als 'Dat heb ik nooit zo gezegd' (terwijl dat wel zo is) en 'Dat is onjuist geïnterpreteerd' vind ik onacceptabel en valt op z'n minst onder de noemer 'bewuste misleiding'.


Meer lezen? Mijn verhalenbundels

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, augustus 20, 2019

Goed nieuws en kattenlog

Veel mensen hebben een huisdier. De ene heeft een kat, de andere een hond en dan zijn er mensen die een vis houden. Of een ander dier. Deze dame heeft een wangzakeekhoorn. Door filmpjes te plaatsen van de avonturen van het diertje maakt zij de wereld op haar manier een beetje leuker om op te verblijven:

Billy de Kat loopt mij graag voor de voeten

De lolcat van deze week:

'Regen of zonneschijn,
vrienden maken het leven de moeite waard.'

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, augustus 18, 2019

De week voorbij

De overheid roept ons al een tijdje op om eenzame mensen bij te staan in hun nood. In televisiespotjes laat men daarbij oudere mensen zien. Ik vind dat discriminatie. De overheid schept daarmee bewust het beeld dat mensen van middelbare leeftijd en jongeren niet eenzaam kunnen zijn. 'Wie onder de 65 is en zich toch eenzaam voelt stelt zich maar aan!' Althans, zo komt de boodschap op mij over.

Heuse onderzoeken tonen inmiddels aan dat de groep jongeren die zich wel eens eenzaam voelt groter is dan de groep eenzame ouderen. Wat de overheid in het spotje niet laat weten is: eenzaam zijn is niet synoniem aan alleen zijn. Er zijn mensen die soms wekenlang geen ander mens tegenkomen en bijzonder tevreden zijn. Anderzijds zijn er mensen die vrijwel elke dag in een drukke uitgaansgelegenheid zitten maar zich diep ongelukkig voelen van de eenzaamheid. Dus.

Voelt u zich wel eens eenzaam?

Maandag regende het. Ook op de bushalte waar ik op mijn overstap wachtte.

Op kantoor bleek mijn nieuwe collega ziek maar ik wist mij niet alleen, noch eenzaam. Wist zelfs door hernieuwde concentratie een boekhoudkundige uitdaging te verslaan waarvan zelfs een accountant eerder zei: 'Geen idee of en hoe dat valt op te lossen.' Schouderklopje voor mijzelf dus.

Onderweg naar huis gezellig via de mobiel zitten 'chatten' met diverse positief ingestelde mensen. Ook daar krijg ik energie van.

Net als van thee drinken met een buurvrouw, die avond. Beetje kletsen, beetje lachen, beetje kaas knabbelen en tevreden de nacht in.

Dinsdagochtend kwam een buurvrouw op visite en bracht eten mee: van zichzelf én een paar pannenkoeken die een buurman per ongeluk te veel had gebakken. Dat werd een heerlijke brunch! Verder in huis dus met zwabberen, kleine reparaties en bijvoorbeeld de boekenkasten uitruimen. Tussendoor speelde ik online 'De Simste Mens' en 'Quizplanet'. Vind ik leuk: mijzelf op het gebied van algemene kennis meten met vrienden. Leuke manier om te leren ook!

Eind van de middag kwam Billy de Kat mij een cadeautje brengen. Misschien omdat hij vindt dat ik wat meer moet eten. Hij keek mij verwachtingsvol aan nadat hij een dode muis netjes voor mijn voeten had gelegd.

'Goed zo, Billy!', zei ik. 'Omdat je het zo goed hebt gedaan mag jij deze helemaal zelf opknabbelen.' Hij keek nog even op om te zien of ik het meende, ik knikte hem bemoedigend toe en hij deed toen wat ook zijn grote soortgenoten in het wild doen: hij verscheurde en verslond de ex-muis.

Na het gade slaan van dit tafereel deed ik boodschappen. Met iets minder eetlust dan voorheen. In de supermarkt sprak ik even met een buurman en na een half uurtje voor mijzelf (beetje lezen, beetje gitaarspelen) ging ik koken voor mijzelf en een vriend.

Het werd weer erg gezellig en om een uur 's nachts stond ik uiteindelijk aan de afwas. Vind ik fijn om die gedaan te hebben voor het slapengaan.

Woensdag bracht ik een restant van het avondeten naar een paar buren die in de binnentuin zaten te kletsen en ik kletste gezellig mee. Ook bij de kapper was het even fijn bijkletsen terwijl ik de kapper had gevraagd mijn wilde haren de ruimte te geven door mijn meer gematigde haren te kortwieken.


's Middags kwam er een buurvrouw op de thee en at het laatste restje van mijn avondmaal van de dag ervoor. Zelf at ik bij een vriend die avond.

In het nieuws vandaag: de VVD stelt dat werken nauwelijks loont want 'iemand met een uitkering houdt maar weinig minder geld over aan het einde van de maand dan een werkende die het minimumloon ontvangt (klik).' Dit is interessant want de VVD vindt dus dat óf het minimumloon omhoog moet óf uit hier forse kritiek op het overheidsbeleid. En welke partij heeft de meeste invloed op het overheidsbeleid? Juist, de VVD. Kortom: de VVD vindt dat de VVD het slecht doet als regeringspartij.

Donderdag op kantoor stortte ik mij op de boekhouding. Wat met een stuk meer concentratie gepaard gaat wanneer je je nieuwe (zieke) collega niet hoeft in te werken. Slechts twee collega's waagden het mij even te storen: eentje voor hulp bij het maken van een kopietje (ja, sommigen hebben daar hulp bij nodig, al hebben zij de handeling honderden malen verricht. Blijkbaar.) en de ander met een klein uitzoekklusje en later met de vraag waar een andere collega zich bevond. Sorry, maar ik ben niet van plan van elke collega bij te houden waar hij of zij is.

Verder is de blik in mijn ogen blijkbaar voldoende om collega's te laten merken dat ik soms beter even niet gestoord kan worden. Als men uitleg vraagt zeg ik: 'Vertel je Epke Zonderland tijdens zijn routine aan de ringen op een Olympisch evenement of hij 'even' jou advies wil geven over de juiste methode om sokken te wassen?' -'Ja maar ik stoorde maar heel even!' helpt weinig als excuus wanneer zijn coach met de handen gericht op jouw strot op je af komt stormen. Dat. Dus.

Om even de ogen rust te geven en mijn denkhoofd te 'resetten' ga ik tussendoor graag af en toe een paar minuten naar buiten. En zag dat de molen van de buren er weer fraai bij stond.

's Avonds thuis trof ik voorbereidingen voor een komende entertainment klus, verrichtte wat huishoudelijke taken en zocht tijdig de rust van de nacht op.

Vrijdag onderweg naar kantoor kwam ik langs het appartementencomlex dat bekend staat als - hoewel gemodelleerd naar de kerstboom in het kantoor van de architect - 'de piramides'

, genoot ik van het heerlijke weer en in combinatie met een goede nachtrust had ik weer voldoende energie om mijn tanden in de boekhouding van een lokale brouwerij te zetten. Fijn gewerkt én ik mocht een mogelijk nieuw biertje proeven!

Onderweg van de bushalte naar huis sprak ik even een buurvrouw en even later - afzonderlijk van elkaar - twee buurmannen. In het trapportaal mocht ik even een andere buurvrouw en haar vriend begroeten terwijl ik kort daarna gezellig app-contact had met een andere buurvrouw. Was net thuis toen een dame mij kwam ontlasten van een stapel Donald Duck pockets. Even een hapje eten en een kort dutje voor ik mij ging opfrissen en omkleden: tijd voor een entertainment opdracht op een geweldige locatie: de A'dam Toren.

Die nacht werkte ik er op de verjaardag van een BN'er. Het thema was Studio54, naar de legendarische New Yorkse discotheek. Beetje gedanst, beetje geflirt, beetje gedronken, beetje gelachen.



Lag uiteindelijk tegen vijf uur's ochtends in bed.

Zaterdag na een paar uurtjes slapen de deur uit voor de volgende entertainment-opdracht. In Eindhoven werd ik opgepikt om zo'n twee uren een bus vol gasten van een vrijgezellenfeest te vermaken.

Met de ene heb je een 'leuk' gesprek over dwergwerpen en met een ander bespreek je de voor- en nadelen van een eventuele verhoging van het minimumloon. Waar het om gaat is dat je naar mensen luistert en ervoor zorgt dat zij zich vermaken. Dat entertainen ('onderhouden') is niet altijd zo makkelijk als het soms lijkt. Maar ik haal er voldoening uit. En een beetje geld. Soms ook best handig. Bovendien zie je zo nog eens wat. Van Gulpen bijvoorbeeld.
De bestuurder van een touringcar was zo lief mij af te zetten in Valkenburg en ik besloot van de gelegenheid gebruik te maken een uurtje rond te lopen in die Limburgse plaats.






Door werkzaamheden aan het spoor was ik pas negen uur 's avonds thuis (via Roermond, Venlo, Eindhoven en Utrecht uiteindelijk naar Amsterdam) maar dat mocht de pret niet drukken. Douchen en naar bed want een hele dag werken, vervolgens een hele nacht en aansluitend weer een dag gaat je niet in de koude kleren zitten.

Zondag heerlijk uitgeslapen en mij gewijd aan klusjes in huis: kostuums wassen, papieren sorteren, aquarium schoonmaken, plantjes water geven, et cetera. Omdat het mij (nog) niet lukt een hele dag in mijn eentje thuis te zitten maakte ik even een wandeling en deed boodschappen.

Verder werkte ik aan mijn administratie, aan mijzelf en aan mijn woning. Via Whatsapp had ik fijn contact met diverse vrienden. Mijn dag werd heerlijk ouderwets afgerond door een potje thee en stukjes kaas te delen met een buurvrouw.

Het Engelstalig stuk van deze week: https://terrebelius.blogspot.com/2019/08/go-back.html

Het pleonasme van deze week is: jaloers zijn op een ander.

Eels met 'That's not her way' is de muziek van deze week:



Deze week staan wij stil bij het overlijden van Christina der Nederlanden en Peter Fonda

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, augustus 16, 2019

Lappenpop (een verhaaltje)

Zij lag naast hem. In halfslaap.
Hij streelde haar haar,
gaf een kusje op haar voorhoofd
en ging de deur uit.

Door een kier in de gordijnen
keek hij nog even naar hoe zij erbij lag:
als een lappenpop.
Een tevreden lappenpop.
Een naakte lappenpop.



Meer lezen? Mijn verhalenbundels

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, augustus 14, 2019

Populair

Populisten heten zo omdat zij vinden wat populair is. Officieel dan. Wat zij zeggen te vinden hoeft niet daadwerkelijk te zijn wat zij ook echt vinden. Het betekent vooral dat zij stomtoevallig dezelfde mening hebben als een groot deel van de bevolking. Bovendien gaat het altijd (kon geen voorbeelden vinden die het tegendeel aantonen) om onderwerpen die op dat moment het meest besproken worden op de markt en aan de keukentafel. Op social media dus tegenwoordig.

Een aantal jaren geleden was dat 'het fileprobleem'. Dat leverde Rita Verdonk van Trots op Nederland duizenden stemmen op. Gewoon, omdat zij zei: 'U vindt files een groot probleem. Wij van TROTS (je mocht geen TON zeggen van haar) vinden dat ook. Dus stem op ons en wij maken een einde aan het fileprobleem!' -'Hoe dan?' vroeg een kritische journalist. 'Dat weten wij nog niet maar daar gaan wij over nadenken als wij eenmaal in de Tweede Kamer gekozen zijn.' Helder.

De PVV neemt - heel democratisch - alle partijbesluiten in overleg met alle leden. Praktisch want dat zijn maar twee rechtspersonen: Geert Wilders en de Stichting Vrienden van de PVV. Waar ene G. Wilders de voorzitter én enig lid van is.

Recent voorbeeld is 'het klimaat' en dan vooral de kosten die verbonden zijn aan het afwenden van een waarschijnlijke ramp. 'Het gat in de ozonlaag en zure regen waren toch een groot probleem volgens de klimaathippies? Waarom zijn dat opeens geen problemen meer? Nou?' Simpel: overheden en bedrijven besloten naar heuse wetenschappers te luisteren en verboden het gebruik van CFK's en zo. Dus omdat er voor miljarden aan maatregelen is genomen werd het probleem afgewend. Overigens is het probleem van zure regen nog niet helemaal opgelost. Maar dat terzijde. Punt is dat investeren in het aanpakken van problemen wel degelijk effect heeft.

Populisten vinden (want 'de burger' vindt het) dat het geld dat wordt uitgegeven aan het terugdringen van het klimaatprobleem beter besteed kan worden aan ouderenzorg. Maar ook ouderen gaan gewoon keihard dood als de zeespiegel verder stijgt en de overheid besloten heeft geen geld te steken in het verstevigen en verhogen van de dijken. Bijvoorbeeld.

Eenvoudiger gezegd: populisten kijken naar wat er nú speelt in de samenleving en kijken niet naar oplossingen op de langere termijn. Nu kijken ze naar 'de klimaathype' maar morgen zal het een heel ander onderwerp zijn.

Weet u nog dat een 'Nexit' heel populair was bij 'de bezorgde burger' en dús bij populistische partijen als PVV en FvD? Kijkt u voor de grap eens wat er bij het Forum voor Democratie over op hun website staat. U weet wel, over dat onderwerp dat zij een half jaar geleden nog zó ontzettend belangrijk vonden dat het hun speerpunt vormde bij verkiezingen en in interviews in diverse media. Maar bijna alle Nederlandse burgers willen nu toch liever dat Nederland lid blijft van de EU. In zes maanden tijd van 'een keiharde Nexit!' naar 'Mogelijk in de toekomst uittreden uit de EU nadat aan al onze voorwaarden zijn voldaan.' Nu 'het volk' nog even lid wil blijven van de EU wil het FvD dat ook. Want zo werkt populisme.

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, augustus 13, 2019

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws vind ik dat er mensen en organisaties zijn voor de minder bedeelden. Wat te denken van Magic Wheelchair? Een organisatie die zich richt op gehandicapte kinderen. Door die blij te maken door hun rolstoel te op te leuken. Zij gaan iets verder dan er leuke gekleurde stickers op plakken:


Het kleed is inmiddels weg
omdat zijn vlooien er graag in woonden
om vervolgens op mij over te springen
maar Billy de Kat is er nog!



De lolcat van deze week:

'Hopen dat je de loterij wint is niet genoeg.
Je moet wel een lot kopen.'

Of wel: als je iets wilt bereiken zul je er iets voor moeten doen.

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, augustus 11, 2019

De week voorbij

Praten - met name over gevoelens - is één van de moeilijkste dingen die er zijn. Ik ken mensen die liever ongeoefend een berg beklimmen dan met hun partner over hun relatie praten. Toch raad ik iedereen aan te praten en geen bergen te beklimmen. In beide gevallen geldt dat een goede voorbereiding best handig kan zijn.

Vindt u het moeilijk, praten over uw gevoelens?

Maandag was ik nog aan het nagloeien van het weekend vol liefde en harmonie van daarvoor. Dat klinkt misschien wat zweverig maar het bijzondere samenzijn met bijzondere mensen gaf mij weer hoop voor de toekomst en zo. Neem bijvoorbeeld de jongelui (begin 20) die een stukje tekst voordroegen van Alex van Warmerdam! Ja, beste lezers en lezerinnen, er is hoop voor 'de jeugd'. Het komt allemaal goed.

Op het werk vast ook, hoe dan ook. Daar mocht ik een collega uitleggen hoe hij een kopietje kan maken. Door hem te vertellen dat je de glasplaat van het apparaat kunt zien als de cameralens van zijn mobieltje: wat het glas niet ziet, kan het niet fotograferen. Als je dus een document met de tekst omhoog op de plaat legt, zul je een afdruk krijgen van de achterkant van dat blaadje. Doorgaans wil je dat niet. Dus.

Een andere collega mocht ik assisteren toen hij - blijkbaar voor het eerst in zijn leven - een document moest uploaden naar een leverancier via een invulformulier op diens website. 'Als ik klik op 'document bijvoegen' kan ik het document niet vinden!' 'Waar heb je het document opgeslagen?' 'Het staat in mijn emailbox.' 'Mooi. Ga daar heen, sla het document op op je bureaublad, ga terug naar de website, klik op 'document bijvoegen' en je zult het document zien staan op je bureaublad. Klik dan op 'uploaden' en klaar ben je!'

Tegenover die uitleg staat dat zij mij kunnen helpen met zaken waar ik op mijn beurt minder verstand van heb. Zo helpen wij allemaal elkaar en kunnen wij daadwerkelijk spreken van een samenwerking.

Thuis mijn eigen administratie bijgewerkt, het aquarium schoongemaakt en een handwas gedaan die ik liet drogen door een combinatie van zonne- en windenergie. Door die buiten te hangen dus. Was wat vermoeid dus vroeg naar bed.

Had heerlijk geslapen dus kon dinsdag weer aan de slag met huishouden, boodschappen

en wat er zoal komt kijken bij het draaiend houden van een huishouden. Geen buurvrouw op de koffie. Minder gezellig maar het scheelt tijd. Tijd die ik onder meer doorbracht met een boek aan de waterkant

en met een buurman kletsen over het leven, zijn leven, mijn leven en wat dies meer zij. Maar ook door een en ander te regelen voor een komende entertainment opdracht. En om te koken voor een vriend. Het werd laat en gezellig en hij vertelde te hebben genoten van het gerecht dat ik had bereid. Daar is geen foto van. Wel van het toetje:


Woensdag hoorde ik dat een entertainment opdracht definitief misschien wel of niet doorging. Een andere opdracht die eerst doorging en toen weer niet ging opeens wél door. Deze dag. Inmiddels had ik andere afspraken gemaakt dus zei ik 'nee'. Jammer van het geld maar soms moet je even een statement maken waaruit blijkt dat je niet met je laat sollen.

Na het doen van de afwas en zo dronk ik thee bij een buurvrouw en bracht haar een restje van het eten van de dag ervoor. Een andere buurvrouw zie ik tegenwoordig minder vaak maar wij appen nog regelmatig. Ook dat is een manier om een ander te laten weten dat je aan hem of haar denkt. Lief!

In het trapportaal sprak ik kort een andere buurvrouw voordat ik met weer een andere buurvrouw koffie, een muffin, grapjes en serieuze verhalen deelde bij de koffiezaak om de hoek.

Voordat ik later de deur uit ging om te gaan eten bij een vriend kon ik een andere buurvrouw nog even het laatste restant eten van dinsdag meegeven. Kon nu eindelijk de ovenschaal schoonmaken!

Met het babbelen met een buurman op straat had ik mijn quotum 'burenbabbels' weer ruimschoots gehaald en het avondeten genoot ik bij een vriend. Thuis gekomen beantwoordde ik een paar e-mails, pleegde wat telefoontjes en zette een paar kilo oude spullen

op Marktplaats. Nog even en mijn woning stijgt op!

Opvallend in het nieuws vond ik dat de regering van Urugay een bezoek aan de Verenigde Staten afraadt voor burgers. Met name wanneer die vrouw zijn, een donkere huidskleur hebben of geen blanke manlijke hetero zijn.

Donderdag mocht ik een nieuwe collega op de administratie inwerken. Dankzij hem is het aantal werknemers op de betreffende afdeling verdubbeld! Inwerken kost tijd dus de achterstand zal eerst nog oplopen maar op den duur verwacht ik dat mijn collega Terence (ik heet Terrence dus dat is best grappig) mij werk uit handen kan nemen.

In de administratie liep ik tegen dingen aan als klanten die iets te veel of te weinig betaald hadden, een klant die contant afrekende en daarbij een korting bedong en weer een andere klant was zo lief om (van de bankrekening van zijn café) ook de factuur van het café van zijn zwager (of zo) te voldoen. Hartstikke lief natuurlijk maar boekhoudkundig gezien redelijk rampzalig. Dat soort dingen dus. Gelukkig gaat het nog even duren voor een computeralgoritme dat deel van het werk op zich kan nemen dus voorlopig zijn mensen als ik niet overbodig. Maar in de toekomst vermoedelijk wel. Gelukkig kan ik meer dan administratie voeren. Nu ben ik geen boekhouder maar 'slechts' administrateur maar in het land der blinden...

Was die avond even op visite bij een buurvrouw. Haar man viel het op dat ik was afgevallen. Daar doe je het voor! Na het eten was het tijd voor een vergadering van de Bewonerscommissie. Om even bij te komen van het praten over de agendapunten ging ik een stukje wandelen om nog even te genieten van het mooie weer. De foto die ik vervolgens plaatste op Instagram

kreeg een 'hartje' van Anita Doth. Voor de 40-plussers onder u: de helft van 2 Unlimited. Op mijn wandeling raakte ik in gesprek met een stel buren die ik toevallig tegen het lijf liep.

In het huishouden deed ik alleen noodzakelijke klusjes als de afwas en het wisselen van de vuilniszak en zo.

Vrijdag merkte ik dat het een goed idee was geweest om te genieten van de fijne temperatuur en het gebrek aan regen de vorige dag want het leek opeens al herfst.

Maar op kantoor was het droog. Daar hield ik mij bezig met het aanmanen van klanten die achter waren met betalen en het oplossen van diverse boekhoudkundige ongelukjes. Ik blijf collega's vragen van de boekhouding af te blijven maar sommigen kunnen het niet laten. 'Nee, 'Aanbetaling' gaat op een andere plek in de boekhouding. Een aanbetaling is géén voorraad artikel. Kijk maar in het magazijn en tel het aantal aanbetalingen.' En nee, korting kun je wel geven maar niet inboeken als 'negatieve verkoop van één flesje bier á €50,-).

Ondanks wat er in mijn hoofd speelt op privé gebied kon ik mij goed concentreren deze dag. Fijn! Tijdens de vrijdagmiddagborrel hield ik het netjes bij het proeven van een paar slokken van een experimenteel bier:

Het blok kaas dat ik haalde bij de buren van de kaasboerderij voelde mede hierdoor meer dan verdiend.

Een deel van dat stuk kaas deelde ik die avond met een buurvrouw.

Biertje erbij en lekker bijkletsen omdat wij elkaar al twee dagen niet hadden gesproken.

Voordat ik ging slapen merkte ik dat ik eindelijk zover was dat ik de laatste doos met spullen van mijn moeder zaliger kon openen: een deel van de inhoud (een mooi doosje, een fraai kunstwerkje van parelmoer en nog zo wat) gaf ik een mooi plekje in huis. De overige spulletjes gun ik een volgend leven in de handen van anderen. En ja, natuurlijk krijg je even last van lekoogjes wanneer je in je moeder's handschrift het adres van je verblijf in het buitenland vindt waar je lang geleden logeerde en dat je moeder had opgeschreven 'voor het geval dat' maar zonder dat ooit te hebben laten weten. Bijvoorbeeld.

Zaterdag was weer eens een dag zonder vooraf gemaakte afspraken. Een dag lang geen 'verplichtingen' te hebben schijnt voor velen normaal te zijn maar voor mij is het nog steeds wennen. Hoewel het al zo'n tweeënhalf jaar lang met enige regelmaat voorkomt.

Het koffie drinken deze morgen deed ik in mijn eentje.

Een stuk minder gezellig dan samen met een buurvrouw maar het scheelt een hoop tijd. Ruim anderhalf uur had ik deze dag dus extra te besteden voor het wisselen van lakens, zwabberen, redigeren van mijn volgende verhalenbundel en gitaar spelen. Was vaag van plan een festival te bezoeken maar het onstuimige weer (in Amsterdam raasde een heuse tornado (klik) rond! Ja, natuurlijk verandert het klimaat. Ook voor wie dat ontkent. De natuur doet er zo'n 10.000 jaar over om een grote verandering door te voeren. Door toedoen van de mens is de periode tussen soorten klimaat nog minder dan 3000 jaar. Ongeveer. Dat ontkennen zorgt er niet voor dat het niet gebeurt.) en het ontberen van de benodigde pecunia weerhielden mij daarvan.

Toen ik een pakket naar het verzendpunt bracht kwam ik een buurman tegen met wie ik even stond te praten.

's Middags las ik in het zonnetje aan de waterkant

boek nummer 11 van dit jaar uit: Chop Chop van Simon Wroe geeft de lezer een kijkje in de keuken van een pub restaurant. Het gaat dus over koken. Maar ook over de betekenis van vriendschap en de relatie tussen een man en zijn ouders en het bereiken van onbereikbare liefde. Bovendien vol alleraardigste grappen. Wat mij betreft een aanrader!

De buiten opgehangen was bleek dankzij de stevige bries al aardig droog en nadat ik wat andere kleine klusjes in huis had gedaan zette ik mij aan de strijk terwijl ik naar een apparaat keek waarop bewegende beelden waren geprojecteerd.

Opvallend in het nieuws was het overlijden van de man die jarenlang jonge meisjes misbruikte op zijn privé-eiland en bovendien dat eiland als vakantieplekje aanbod aan mensen als Bill Clinton, Prince Andrew, Donald Trump en nog zo wat. Al eerder had Epstein een zelfmoordpoging gedaan in zijn cel en daarom stond hij 24 uur per dag onder strenge bewaking. Toch lukte het hem om een touw te vinden nadat onder meer zijn schoenveters in beslag waren genomen en zichzelf te verhangen.

Het kan natuurlijk dat stomtoevallig de ene beveiliger even een sigaretje was gaan roken, de andere beveiliger in diezelfde paar minuten naar de wc was, een andere beveiliger even was ingedut achter de monitor die hij moest bekijken en de beelden van de beveiligingscamera per ongeluk zijn gewist. Dat is allemaal technisch mogelijk. Dus. Volgens Trump zit Bill Clinton er achter 'want hij was vroeger vaak op het eiland van Epstein!' 'Ja maar meneer Trump, U toch ook?' 'Dat is absoluut niet waar en als er beelden zijn van Epstein en ik samen op dat eiland dan was dat een puur zakelijk bezoek!'

Update: vernam later dat het verscherpt toezicht plotseling was ingetrokken. Vooralsnog weet niemand in wiens opdracht dat gebeurde of waarom. Zacht gezegd: vreemd. Dan nog: bij iemand die 'zelfmoordgevoelig' is liggen geen veters in de cel en de lakens zijn van een materiaal dat onmiddellijk scheurt als er druk op wordt uitgeoefend. Althans, dat is normaal.

Zondagmorgen stond ik in de gezamenlijke binnentuin met een kopje koffie in de hand met een buurvrouw te kletsen. Dat vind ik fijn. Want na het beëindigen van mijn relatie, het uit huis gaan van mijn zoon en het overlijden van mijn moeder (nu zo'n 2,5 jaar geleden) vind ik er nog steeds niets aan, dat in mijn eentje koffie drinken. Buren kunnen op vakantie zijn, een nieuwe partner hebben of in het ziekenhuis liggen waardoor ik de betreffende buur een tijdje minder vaak zie maar er is er altijd wel eentje te vinden die zich even met mij wil verpozen.

Fijn verpozen deed ik die middag hier

met mijn zoon en diens moeder. Onderweg naar de instelling reed ik met tram en al over de naamgever van de stad Amsterdam, de rivier de Amstel:
Thuis wat mensen gebeld, gemaild en geappt en wat kleine dingetjes gedaan in het huishouden zoals het schoonmaken van de buitenkant van de keukenkastjes. Het lijkt niet veel maar met elke dag een stapje kom je uiteindelijk ook in Rome! Of zo.

Het Engelstalige stuk van deze week: https://terrebelius.blogspot.com/2019/08/does-bible-state-gay-people-should-be.html

Ik wl je van De Kreuners is het liedje van deze week:


Meer lezen? Mijn verhalenbundels
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, augustus 09, 2019

Dagdromen (een verhaaltje)

Het zou enige tijd duren voordat hij haar weer zag
dus het liefst zou hij gaan slapen
om wakker te worden op de dag van het weerzien.

Op het werk noemde men hem nu 'de zombie'.
Eentje met een glimlach dan toch.
Zijn vingers werden niet gedreven door gedachten.
Die waren bestemd voor haar.

Zo zat hij vooral te dagdromen.

Slechts af en toe opkijkend.

Bijvoorbeeld toen een vlinder rondjes draaide
om zijn hoofd, na te zijn binnengekomen door het raam
van zijn kantoor.

Even verbaasde hij zich over diens aanwezigheid
op de vierde verdieping.

Of het een betekenis had vroeg hij zich niet af
want hij had zich weer overgegeven
aan zijn dagdromen.

=====================================

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, augustus 07, 2019

Hoeveel buitenlanders telt Nederland?

'Er zijn veel te veel buitenlanders in Nederland!' is een veel gehoorde uitroep. Ongeveer al sinds Nederland bestaat. Angst voor buitenlanders is namelijk van alle tijden. Maar hoeveel is 'veel' eigenlijk? Om daar inzicht in te geven is er dit handige redelijk recente staatje:
Op een totaal aantal inwoners van iets meer dan 17 miljoen mensen hebben er een half miljoen niet de Nederlandse nationaliteit. Goed, dat is een gegeven. Maar volgens sommigen is dat erg. Tot heden heeft niemand die ik dat vroeg mij kunnen verklaren waarom dat eigenlijk zo erg is. Zonder buitenlanders hadden wij namelijk geen internet gehad. Of schrift. Of centrale verwarming. Of toiletpapier. Of geld. Of bami goreng. Of een goed draaiende economie. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Dus daarom nogmaals de vraag: wat is er zo erg aan buitenlanders?

O, en niet verder vertellen aan mensen die een hekel hebben aan buitenlanders maar voor ruim 99% van alle inwoners van planeet Aarde zijn Nederlanders buitenlanders.

Update: aanvulling naar aanleiding van ontvangen reacties op dit artikel:

De officiële cijfers van het CBS

https://opendata.cbs.nl/statline/?fbclid=IwAR3n_D_etDTj-eBEn9fKjjAVRbgxcHZFckpT6rzehLQVStSvZK0P2VUAzw4#/CBS/nl/dataset/03743/table?fromstatweb

De link naar het artikel waar het staatje uit komt:

http://www.republiekallochtonie.nl/blog/feiten/nederlanders-buitenlanders-allochtonen-de-cijfers?fbclid=IwAR2wWyOb9Yu-IC9smkqR6YCdcn3tMD77qRA3LJ2Jf102CNQr0OqPQD6t4lE

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, augustus 06, 2019

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws voor mensen die fit willen blijven maar geen tijd hebben voor de was wanneer zij naar de sportschool gaan. Hier is de Bike Washer!


Net als veel katten ligt ook
Billy de Kat graag in de vensterbank

De lolcat van deze week:

'Wanneer je achterom kijkt
zie je niet wat er voor je is.'

(Of wel: 'Wie te veel in het verleden blijft hangen,
ziet niet hoe zijn toekomst er uit kan zien.')

Meer lezen? Mijn verhalenbundels

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, augustus 04, 2019

De week voorbij

Zelf ben ik inmiddels 51. Vrienden heb ik ruwweg in de leeftijdcategorie 30-70. Zo'n drie jaar geleden stierven er zes in een tijdspanne van acht maanden (suïcide, leukemie, nierfalen, ouderdom). Dat was auw. Maar ik deed alsof er niets aan de hand was: 'Ach, dat scheelt weer kerstkaarten sturen en zo.' Niet handig want verlies moet je verwerken want anders blijft het de kop opsteken. Dat was dus een leermoment voor mij.

Heb inmiddels ook geleerd de dingen die in het verleden gebeurd zijn te bedanken voor het feit dat die mij hebben gebracht waar ik nu ben:
tevreden in mijn huisje, met fijne vrienden en buren in de nabijheid, voldoende te eten, warm en koud stromend water onder handbereik en nog zo wat verworvenheden van de moderne tijd.

Natuurlijk blijft er nog wat te wensen over maar al met al gaat het eigenlijk best goed.

Hoe ervaart u dat?

Had mijn reguliere werkgever laten weten dat ik maandag niet naar kantoor kwam vanwege een betaalde entertainment-opdracht. 'Oké', appte hij terug. Goed, een uurloon van minder dan een tientje is niet veel maar dit soort flexibiliteit vindt je niet in veel banen. Mocht met leuke collega's leuke mensen een paar leuke uurtjes bezorgen.

Nadat ik met een buurvrouw aan de koffie had gezeten. Op de weg terug naar huis zag ik deze spreuk

en sprak ik op straat even met een buurman van mijn moeder zaliger.
Thuis werd ik vergast op een liefdesuiting op de stoep bij de voordeur:

's Middags keukenvloer gezwabberd, een paar mailtjes beantwoord, lakens gewisseld en thee gedronken met een buurvrouw. Via Marktplaats kwam een mevrouw langs om mij te ontlasten van twee zeer volle boodschappentassen met oude maar nog goede spulletjes waarvan ik afscheid had genomen: kleding, cd's en dvd's, handige haakjes die achteraf minder handig bleken te zijn, schrijfgerei en wat al niet meer. Zij zal die een nieuw leven bezorgen via de rommelmarkt in de zorginstelling waar zij werkt. Voor het slapengaan ging ik een stukje fietsen. Voor het eerst in mijn leven zonder begeleiding. Voor mij een enorme overwinning.

Het werd even eng toen er een auto vanaf de verkeerde kant de straat in kwam rijden, recht op mij af maar hij zag mij en ik hem dus het liep goed af.

Dinsdag wilde ik mij nog even omdraaien toen de wekker ging want ik had heerlijk geslapen en ik wenste dat dat gevoel voortduurde. Maar de plicht riep. Opvallend in het nieuws vond ik dat Mitch Mconnell (klik), meerderheidsleider in de Amerikaanse Senaat, per ongeluk toegaf dat 'de Russen' zich wel degelijk hadden bemoeid met de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 om Donald Trump op de troon te helpen. Door te zeggen: 'De Russische inmenging was de schuld van Obama'. Feit is dat Obama wilde dat de Senaat een onderzoek zou instellen naar (toen nog vermeende) Russische inmenging maar McConnell dat onderzoek (na een bezoek aan Rusland, onder meer samen met Betsy DeVos, de latere Minister van Onderwijs) blokkeerde. Net iets meer dan verdacht, als u het mij vraagt. Deze dag maakte de Senaat (onder leiding van McConnell. Dus.) het veto op wapenleveranties op Saoedi Arabië ongedaan. De VS gaan dus gewoon door met het leveren van wapentuig aan het land waar de daders van '9/11' vandaan komen en die aantoonbaar banden hebben met Islamitische Staat. In Nederland staat er een zware celstraf op het steunen van organisaties die een positieve bijdrage leveren aan terrorisme. Wat overigens ook Nederland er niet van weerhoudt (onderdelen voor) wapens te leveren aan Saoedi Arabië. Volgens de wet zou de Minister van Justitie de Minister van Defensie in het gevang moeten werpen.

Wat ik grappig vond in het nieuws van de dag: De partij van Thierry Baudet, die nog maar kort geleden vertelde 'het allemaal heel anders te zullen doen' door volledige transparantie te bieden en niet aan kartelvorming te doen, weigert inzage te geven in de inkomsten van uitgaven van het Forum voor Democratie (klik).  Daarmee doet hij dus precies datgene waar hij andere politieke partijen van beschuldigt.

Natuurlijk werd er op deze dag - ook door mij - gewoon gewerkt. Met diverse collega's op vakantie was het heerlijk rustig op kantoor en nu de nieuwe laptop mij een uur per dag extra tijd oplevert kom ik eindelijk aan boekhoudklusjes toe!

Het was heerlijk weer dus mijn lunchpauze bracht ik buiten door waar ik een paar mensen belde en appte.

Na het eten was ik fijn aan de koffie met een buurvrouw en later op de avond kwam een andere buurvrouw op de thee. Ik verrichte wat vrijwilligerswerk voor een lokale stichting en ging tevreden naar bed.

Woensdag hielp ik 's ochtends een vriend met het opzetten van een nieuwe website. Hij maakte koffie voor mij én een omelet! Ik had geen jas mee, noch een paraplu dus onderweg terug naar huis werd ik nat. Geeft niet.

Het zogeheten 'boerkaverbod' was in het nieuws. In feite een uitbreiding van het al bestaande verbod op het dragen van gezichtsbedekkende kleding in de openbare ruimte. Dat houdt in dat in bijvoorbeeld banken en overheidsgebouwen het niet is toegestaan om met een
bivakmuts, een integraalhelm, een zonnebril of niqaab te lopen. Het Algemeen Dagblad riep de lezers op om iedereen die in het openbaar zijn of haar gezicht bedekt vast te houden in afwachting van de komst van de politie.  'U mag zelfs een wetsovertreder tegen de grond werken! Zo lang u tenminste geen onnodig geweld gebruikt.'

Het is van een wet de bedoeling dat die een einde maakt aan een groot probleem. Zo bezien: hoeveel minder overvallen en inbraken zullen er voortaan worden gepleegd? Hoeveel minder mensen worden opgelicht of neergestoken? Hoeveel minder bankdirecteuren zullen klanten oplichten met slechte hypotheken of spaarplannen? Hoeveel ouderen worden voortaan beter behandeld in verzorgingshuizen? Hoe wordt hiermee het migranten probleem opgelost? Of de woningnood? Of de stijgende schuldenlast? Hoeveel minder hondenpoep ligt er voortaan op straat? 

Dit artikel (klik) is aardig om te lezen voor wie niet wil afgaan op het eigen 'gevoel' (iets wat men gelezen heeft op de Facebook pagina van een betrouwbare vriend(in) die men nog nooit gezien heeft).  Mocht u van zins zijn een burgerarrest uit te voeren, let even op dat eigenrichting (klik) verboden is. Niet alleen bij het aanhouden van vrouwen in boerka maar ook (als u tenminste consequent bent en niet als racist gezien wil worden) bij het aanhouden van motorrijders, Chinese toeristen, wintersporters, cosplayers, feestvierders (niet alleen met carnaval) en voetbalfans. Het is dus - voor alle duidelijkheid - een verbod op bedekken van het gezicht en geldt - ik zeg het nog maar even - niet alleen voor de boerkadragende medemens (terwijl de meesten eigenlijk een niqaab bedoelen. Soit.). Kortom: dit mag niet meer. Volgens de wet. Dus.
 







Het avondeten genoot ik bij een vriend en ik had even een buurvrouw op visite.

Donderdag was een normale werkdag.

Voor zover werkdagen op de brouwerij normaal zijn. Het was de laatste werkdag van een collega. Eerdaags zal zij langskomen om met de (ex-)collega's een drankje te doen in haar eer. Ik mocht mij weer bezighouden met de boekhouding. Het verwerken van bonnetjes met name. Soms doe je een hapje of drankje met een klant of leverancier. De kosten van dat samenzijn kun je als zakelijk opgeven. Voor 73,5%.  Het is immers zo dat je ook zonder het gesprek zou hebben gegeten of gedronken. 27,5% geldt derhalve als privé kosten. Alleen over het zakelijke gedeelte kun je de BTW terugvorderen. 9% Op een cola en 21% op een biertje. 'Even' een bonnetje verwerken kan dus flink wat tijd kosten.

's Avonds aan de thee met een buurvrouw

en een grote boodschappentas vol oude meuk zitten sorteren: welke kleine spulletjes wil ik per sé niet kwijt, met welke kan ik een ander nog blij maken en welke gaan er mee met de vuilnisman?

Langzamerhand komen er flinke gaten in mijn voorraad van 25 jaar lang verzamelde spullen.

Vrijdag een beetje brak wakker geworden. Het voelde alsof ik nauwelijks geslapen had terwijl ik dik de zeven uren slaap had gehaald. Het zal het weer zijn of zo. Dus niet erg hard maar wel gewerkt. Tijdens de vrijdagmiddagborrel gezellig met een klant zitten kletsen.

Hij bleek een collega-entertainer.

's Avonds deed ik het rustig aan thuis en ging tijdig naar bed.

Zaterdag, zo was het plan, zou ik met mijn zoon samen zijn moeder opzoeken maar de treinen reden niet. Wellicht vanwege de drukte in de stad die dag vanwege de Canal Pride. Op straat zag ik tientallen mensen in kleurrijke (en soms weinige) kleren lopen en fietsen. Zag er gezellig uit!

In de gezamenlijke binnentuin

dronk ik een kopje thee met een buurvrouw en later op de middag dronk ik nog een pot leeg met een andere buurvrouw.

's Avonds mocht ik een buikdanseres assisteren bij haar voorstelling in Hoofddorp.



Leuk feest, leuke mensen, lekker eten.

Zondag beetje uitgeslapen aan het werk in het huishouden, met leuke mensen zitten chatten (en afspraken gemaakt!), met een buurvrouw in de tuin staan kletsen en mij voorbereid op de middag: op een bijeenkomst in Velsen mocht ik voordragen uit eigen werk.

Extra leuk was het - naast diverse bekenden - dat vrienden daar bij waren: een buurvrouw en een jeugdvriend.

Na de pauze traden hij en ik ook nog spontaan samen op. Hij speelde op zijn meegebrachte ukelele en ik zong. David Bowie's klassieker 'Heroes'. 'Wat een mooie stem heeft u toch, meneer.', wist een aanwezige mevrouw mij mede te delen. Altijd leuk, complimenten ontvangen en ik verkocht zelfs een verhalenbundel!

Na de soep

namen wij afscheid van onze gastheer en -vrouw en togen naar 't Wed, een vennetje dat een stukje verderop rijden ligt. Daar heerlijk op het water gedobberd, elkaar nat gespetterd, kleine hapjes gegeten en flink gespeeld en gelachen.

Het was een heerlijke dag, vol positieve energie van blij makende mensen.

In het nieuws deze dag: twee grote schietpartijen in Amerika met tientallen doden. Van alle tientallen dodelijke grote schietpartijen dit jaar zijn er precies nul uitgevoerd door illegale immigranten. Of andere mensen met een donkere huidskleur. Ofwel: meneer Trump en zijn aanhangers roepen niet om maatregelen als het weren van mensen uit islamitische landen, het bouwen van een muur of strengere straffen voor donkere mensen die met wapens zwaaien. In het geval de dader van een grote schietpartij blank is wordt hij niet doodgeschoten door de politie en sturen mensen die het verschrikkelijk vinden 'Gedachten en gebeden'. 'Het verbieden van wapens werkt niet want criminelen kunnen er tóch wel aankomen!' staat bij deze mensen tegenover 'Het verbieden van drugs is de beste manier om het gebruik van drugs terug te dringen.' U leest het goed: volgens hen werkt verbieden wel én niet.

Ook in het nieuws: voor het eerst in de ons bekende geschiedenis werd het kanaal overgestoken op een zogeheten flyboard (klik). Het ontwerp komt fans van het stripfiguur Spiderman wellicht bekend voor: het heeft veel weg van de 'glider' van zijn aartsrivaal The Green Goblin.


Het Engelstalige stuk van deze week: https://terrebelius.blogspot.com/2019/07/brexiteers.html

Het pleonasme van de week is 'Een dood lijk'.

Hier is het liedje van deze week. Jimmy van Moriarty:

 m
Meer lezen? Mijn verhalenbundels

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/