Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

dinsdag, oktober 17, 2017

Goed nieuws en kattenlog

Creatieve geesten zijn hard bezig met het oplossen van grote problemen. Abeer Seikaly bijvoorbeeld werkt aan de vluchtelingentent van de toekomst (klik): een mooie mogelijkheid om een compleet gevlucht gezin in korte tijd te voorzien van onderdak dat niet alleen beschutting brengt maar ook warmte, koelte en...water!

Op het gebied van autorijden op zonne-energie boeken Nederlandse universiteiten grote resulaten. De Universiteit van Eindhoven werd wereldkampioen zuinig rijden met de Stella Via:

De  Universiteit van Delft werd dit jaar wereldkampioen snel rijden met de Nuna9:
Billy de Kat
is blij dat het kouder wordt
want dan is het fijn bij de kachel

De zelfgemaakte 'lolcat' van deze week:

'Als wij allemaal uitblinken, worden wij allemaal gemiddeld.'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, oktober 15, 2017

De week voorbij

Onlangs realiseerde ik mij dat niemand wist waar ik was. Nog niet zo lang geleden wist ofwel mijn moeder, dan wel mijn zoon, dan wel mijn vriendin waar ik uithing. Nu niet meer. Ik kan nu makkelijk twee of drie dagen van huis weg zijn zonder dat iemand zich serieus zorgen maakt over waar ik ben. En dat besef is even wennen.

Soms zorgen mijn emoties ervoor dat ik mij niet zo prettig voel. Maar dat schijnt normaal te zijn. Lachen en huilen zijn twee zijdes van dezelfde medaille.

Maandag fijn en hard gewerkt bij het pand waarbij ik in de buurt deze foto's maakte:


Misschien iets te hard gewerkt want in de tram onderweg naar huis viel ik in slaap. Dan maar niet naar de Loge. Luisteren naar je lijf kan best handig zijn.

Dinsdag naar de stripwinkel voor mijn maandelijkse portie Rode Ridder en Spiderman. Ook even langs de tabakshandel. Gewoon, voor een praatje want sigaretten kopen doe ik inmiddels ruim vier jaren niet meer. Al heb ik er sindsdien wel eens eentje gebietst. Zo ook van de buurvrouw die thee kwam drinken deze dag. Zij gaf mij gezelligheid en een fijne knuffel. Van een andere buurvrouw ontving ik een potje zelfgemaakte druivenjam. Lekker!

's Avonds laat mocht ik werken als acteur: ik speelde een verslaggever tijdens de afterparty na een filmpremière. Stomtoevallig kwam een vriend van mij langs wandelen toen wij de apparatuur testten. Hij maakte deze foto:

De gasten wisten van niets. Dat was het leuke.

Woensdag draaide ik een was, schreef een factuur en verstuurde een paar berichten. Er kwam een buurvrouw op de koffie en dankzij haar had ik weer even voldoende energie om het verslonzen van mijn huishouden tegen te gaan.

Begin van de avond wandelde ik langs het hofje waar mijn moeder de laatste jaren van haar leven woonde:
Het avondeten nuttigde ik bij een vriend thuis om direct erna te gaan vergaderen met de Bewonerscommissie. Vanaf agendapunt nummer drie zat ik al te knikkebollen dus ben niet gebleven voor het nakletsen na de vergadering.

Donderdag en vrijdag mocht ik voldoening beleven aan de werkdagen.
Deze foto schoot ik vanaf de tramhalte waar ik overstap op een bus naar de brouwerij:

Afgesloten met een biertje met collega's:

Vrijdag was ik pas half acht thuis na de vrijdagmiddagborrel. Ik had naar een feestje kunnen gaan maar had nog vrij veel (lakens wisselen, aquarium schoonmaken, administratie) te doen in huis.

Daar ging ik zaterdagochtend mee verder. 's Avonds werkte ik als entertainer op de opening van een friettent (klik). Misschien wel de allereerste die draait rond het thema 'steampunk'.



Kostelijk! Bovendien is de handgesneden friet en zelfgemaakte mayonaise er erg lekker. Na het werken bleef ik nog even kletsen. Gezellig!

Minder leuk en gezellig zijn de twee bomaanslagen in Somalië waarbij minstens 230 mensen omkwamen.

Zondag kon ik uitslapen. En dat was nodig ook. Even een kopje koffie bij een buurvrouw en toen naar 'mijn' vrijmetselaarsloge. Huh? Op zondag? Jazeker. Wij hadden namelijk Engelse Broeders op visite. Die lieten ons zien hoe zij een bepaald ritueel uitvoeren. Erg interessant! Daarna samen met hen en diverse partners van Broeders aan de dis gezeten. En daarna hier

nog wat gedronken.
Zo kwam er ook aan deze week weer een einde.

De muziek van deze week is 'Over and Over' van Morcheeba:



Running through my life right now
I don't regret a thing

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Jean Rochefort

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, oktober 13, 2017

Laten gaan (Een #verhaaltje)

Vol bewondering keek hij naar het kunstwerk
dat hij zelf had gemaakt.
Maar niet in zijn eentje.
Niemand kan alles alleen.
En niemand kan zonder hulp.
Hoe langer hij keek,
hoe meer schoonheid hij zag
en hoe meer hij zich vervuld wist
door een gevoel van voldoening.
Van geluk zelfs.

Een steek van liefdevolle pijn
bij het besef dat hij zijn schepping
moest laten gaan.

Ja, hij had een mooie dochter.


================================================

Meer lezen? bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, oktober 11, 2017

Spelen is leuk!

Spelen is leuk. Maar weinigen zullen het niet eens zijn met die stelling. Behalve wanneer mensen het spelen met andermans gevoelens tot doel hebben verheven of op het werk liever spelen dan hun werk doen. De één speelt graag een eenvoudig spelletje via de mobiel terwijl de ander liever met vrienden in een café zit voor een potje kaarten. Weer anderen hebben een spelcomputer in huis om daarbij in de huid te kunnen kruipen van een zangeres, een autocoureur of een soldaat.

Sommigen schaken op afstand en anderen spelen graag een bordspel met het hele gezin of spelen graag met de hond. Zelf speel ik graag met woorden (Maar dat wist u misschien al) en terwijl de één tijd besteed aan het spelen van het TV-spel 'Wie is de Mol?' speel ik graag met de woorden van bekende politici. Ik vond het dan ook kostelijk dat een zekere geblondeerde politicus er in de pers schande van sprak dat mensen 'zomaar' Israël beschuldigen van slechte dingen en op diezelfde dag bekendmaakte dat hij nader zal samenwerken met een Franse politica die - net als haar vader eertijds - bekend staat om haar hartgrondige haat jegens Joden. Mijn gedachtes over die samenwerking op papier zetten (of aan het wereldwijde web toevertrouwen) is voor mij weinig meer dan spelen.

En u? Wat speelt u graag?

=================================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, oktober 10, 2017

Goed nieuws en kattenlog

Na ruim 65 jaar is er weer een octopus (klik) gezien in de Oosterschelde. Het gaat weer beter met de natuur! 


Meer goed nieuws: steeds meer landen roepen niet alleen dat er iets gedaan moet worden aan klimaatverandering maar doen er daadwerkelijk iets aan. Neem nu bijvoorbeeld deze 'Grote Groene Muur' in Afrika:



Een foto van de broers Zwarte Vlek en Maneki Neko:


De administratie op mijn harde schijf klopt niet altijd
dus weet even niet of ik deze lolcat al eens eerder plaatste:

'Als je in een achtbaan zit, 
zoek niet naar de remmen
maar geniet van de rit.'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, oktober 08, 2017

De week voorbij

'Het is wat het is'. Klopt. Maar dat wil niet zeggen dat ik dat leuk moet vinden.  Ook betekent het niet dat ik mij moet neerleggen bij de situatie. Als je nergens naar streeft ('want het is wat het is en daar kun je niets aan doen'), waarvoor leef je dan?

Maandag wat moe wakker geworden. Maar met name fysiek. Mentaal voelde ik mij beter dan ik mij in lange tijd gevoeld had. Een fijn besef! Minder fijn was het besef dat een tante van mij aanwezig was bij het country festival in Las Vegas (klik) waar een man van 64 het nodig vond vanuit zijn hotelkamerraam op de verzamelde menigte te schieten met een machinegeweer. Met 58 doden en tientallen gewonden tot gevolg. De man was geen terrorist 'want hij is geen moslim'. Raar.

Die 58 vallen natuurlijk in het niet bij de 30.000 die maandag eenvoudigweg stierven door een gebrek aan voedsel maar die komen niet in het nieuws want dat vinden wij 'normaal'.

Die avond was er een Avond voor Belangstellenden in mijn vrijmetselaarsloge.

Altijd weer interessant! Wat beweegt iemand om te doen wat hij of zij doet? Wat is de invloed van iemands achtergrond op dat gedrag? Hoe verhoudt men zich tot de medemens?

Deze dag las ik de verhalenbundel Star Trek: SCE uit, een collectie verhalen die zich afspelen in het uitgestrekte Star Trek universum. Fijn stukje escapisme. Daarmee is dit boek nummer 13 van dit jaar.

Dinsdag was er tijd voor een kopje koffie met een buurvrouw en was de rest van de dag vooral voor mijn administratie en huishouden. Wel zo handig om je daar af en toe eens mee bezig te houden. Net als met de kat, overigens. Zowel voor hem als mij fijn om hem af en toe een paar minuutjes te aaien en achter de oren te kriebelen. Wie vindt dat nu niet fijn?

Voor de liefhebbers zijn er nog wat foto's toegevoegd aan het album van de afgelopen vakantie in Denemarken (en een stukje Duitsland en Zweden):
https://www.flickr.com/photos/terrebel/sets/72157685677589704#

Woensdag werd mijn oudste dochter 17. Een prachtige leeftijd! Verder had ik die dag ongepland visite. Wij kennen elkaar al zo'n jaar of tien maar hadden elkaar nog nooit gezien. Behalve in weblogland. Weblogster Morgaine schreef een stukje over onze ontmoeting (klik) dat ik volgaarne onderschrijf.




Wat wij als mensen zoeken is vaak eenvoudigweg verbinding. Denk ik.

's Avonds at ik bij een vriend en ik ging tijdig naar bed, in het besef dat ik weer een goede dag achter de rug had.

Donderdag was een goede werkdag. Had eindelijk weer het gevoel dat er progressie was. En het was nog gezellig ook! Een collega blijkt stomtoevallig een vroegere partner van mij te kennen. Deze dieren zag ik, lopend van bushalte naar de brouwerij waar ik werk:

Vrijdagochtend vroeg (half negen) werd ik door mijn psycholoog 'genezen' verklaard. Nu ja, ik ben er nog niet maar flink op de goede weg. Mede dankzij de oefeningen die hij mij leerde. Maar zeker ook door ontzettend veel steun van vrienden en buren. Nu is het dus een kwestie van volhouden en beseffen dat lijden hoort bij het leven en het juist voortdurend blij en gelukkig zijn niet 'normaal' is. Voor bij de vrijdagmiddagborrel op het werk had ik klepon gemaakt.

's Avonds bekeek ik de rolprent 'Guardians of the Galaxy II'. Puur entertainment maar werd er toch even door geraakt want een van de verhaallijnen ging over een man die vrijwel zijn hele leven op zoek is naar zijn vader die hem verlaten en verraden heeft en bovendien sterft vlak nadat zij elkaar gevonden hebben. Drama!

Zaterdag uitgebreid koffie gedronken met een buurvrouw en wat huishoudelijke klusjes opgeknapt. 's Avonds was ik naar een varieté voorstelling in het Amsterdamse Theater Casablanca.


Hilarisch! En leuk bovendien. En passant wat nieuwe vrienden en/of vriendinnen gemaakt.

Zondag begon met wat veel mensen blijkbaar doen op zondag: uitslapen. Koffie gedronken met een buurvrouw en met mijn zoon zijn moeder opgezocht. Onderweg naar huis rijdt de tram de Amstel over:

Daarna koffie gedronken met een buurvrouw. Vervolgens klepon gemaakt en een kleine lading ervan te proeven afgegeven aan een lokale Indonesische toko annex (afhaal)restaurant. Ik kreeg de complimenten van de kok! En van de eigenaar een paar balletjes klepon voor de moeite en zo. Ook even langsgegaan bij de koffietent om de hoek en een en ander geregeld voor een naderend optreden.

Die avond at ik bij een buurvrouw. En haar man en een paar vrienden. Gezelligheid!

Engelstalig stukje van vorige week: http://terrebelius.blogspot.nl/2017/09/why-are-you-normal-and-other-person-is.html

En van deze week: http://terrebelius.blogspot.nl/2017/10/a-healthier-planet.html

De muziek van deze week is Counting Stars van OneRepublic:



Everything that kills me, makes me feel alive...

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Dick Passchier, Tom Petty en Eberhard van der Laan

===============================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, oktober 06, 2017

Haar lag (Een #verhaaltje)

Zij trapte zich een ongeluk
maar kwam nauwelijks vooruit.
Zij had tegenwind.



Terwijl zij worstelde
met Moeder Natuur
ving hij de geur van haar parfum
vermengd met het zweet van haar inspanning.

Zij voelde dat hij keek
draaide haar hoofd even naar hem,
probeerde te glimlachen
en richtte haar aandacht weer
op de weg die voor haar lag.

=================
Meer lezen? bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, oktober 04, 2017

Een feit is geen gegeven

Staatssecretaris Mansveld mat met twee maten (zoals vrijwel elke politicus. Maar dat terzijde) want zij wilde de zogeheten Romeinse Kaars en Baby pijltjes met Oud en Nieuw verbieden  'want ooit raakte eens iemand licht gewond door dat vuurwerk en dus is het potentieel levensgevaarlijk'. Anderzijds wil zij de taxi markt volledig vrij geven. Terwijl het honderd procent zeker is dat taxichauffeurs 'goed' zijn voor enkele doden per jaar. Niet alleen door hun vaak roekeloze rijgedrag maar ook omdat zij een klant die zij niet aardig vinden wel eens onheus bejegenen: de klant wilde niet opgelicht worden en te veel betalen voor de rit. De keurig met licentie rondrijdende chauffeur vond dat de klant niet zo moest zeuren. En sloeg'em dus maar dood (klik). Om daarna 'huilie huilie' te gaan doen voor het feit dat hij op zijn wangedrag is aangesproken door politie en Justitie.

Mevrouw Mansveld was vooral in het nieuws door het bewust onjuist informeren van de Tweede Kamer (en dus het volk) omtrent de Fyra-affaire. Als burgers dat doen heet dat 'liegen'. Het is een GEGEVEN dat mevrouw Mansveld de Kamer van onjuiste en onvolledige informatie heeft voorzien. Het is een FEIT dat wij dat 'liegen' noemen.

Noem eens één feitelijk iets dat niet goed is waar aantoonbaar 'de buitenlanders' de schuld van zijn. 'Nou, mijn Poolse buren zijn nogal asociaal.' Kan zijn. Maar is dat omdat zij in Polen zijn geboren of komt dat omdat zij asociale mensen zijn? Het is een FEIT dat zij uit Polen komen maar een GEGEVEN dat zij zich in de ogen van anderen asociaal gedragen. Een groot verschil.

De woorden 'feit' en 'gegeven' worden vaak met elkaar verward. Daarom een eenvoudiger voorbeeld:
Het is een FEIT dat er op grote afstand van de Aarde een rotsblok rondzweeft. Het is een GEGEVEN dat dat de dwergplaneet Pluto is. Toch werd het nog niet zo lang geleden als FEIT beschouwd dat er negen planeten in ons zonnestelsel waren en dat Pluto daar één van is.
'Arme Pluto...'

Fout. Dat was dus een GEGEVEN. Kortom: een gegeven is veranderlijk, een feit is dat niet.

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, oktober 03, 2017

Goed nieuws en kattenlog

'Het gaat slecht in Nederland!' Nou, nee, niet dus. Onlangs is Nederland zelfs weer een plaatsje gestegen (klik) op de lijst van rijkste landen ter wereld. Wij bezetten nu de achtste positie. Best goed, toch?

Net als deze uitvinding die hoop biedt voor slechtzienden: een camera die je aan je bril klikt en die 'in realtime' jou voorleest waar je ogen op gericht zijn.



Even een ouwetje van mijn zoon en Billy de Kat:


De lolcat van deze week vind ik moeilijk te vertalen


Iets als: 'Je kunt beter pech hebben dan helemaal niets'?

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

maandag, oktober 02, 2017

Virtueel gesprek: over vluchtelingen

Virtueel gesprek:

'Door hun raak ik mijn vrijheden kwijt!'

-'Wie zijn 'hun' en welke vrijheden?'

'Nou, die buitenlanders en zo.'

-'Welke vrijheden bedoel je precies?'

'Nou, eh...eh...ik kan niet meer veilig over straat bijvoorbeeld.'

-'Hoe komt dat?'

'Ik ben bang.'

-'Waarvoor?'

'Voor al die criminelen die naar Nederland komen.'

-'Welke criminelen dan?'

'Nou eh...vluchtelingen en zo.'

- Dus volgens jou zijn dat allemaal criminelen?'

'Nee, natuurlijk niet. Maar ze zitten er wel tussen.'

-'Ongetwijfeld want in elke groep mensen zitten criminelen dus ook onder vluchtelingen. Maar waar baseer jij jouw angst op?'

'Op persoonlijke ervaring.'

-'En die bestaat uit...?'

'Twaalf jaar geleden ben ik eens op straat lastig gevallen.'

-'Door een Syrische vluchteling?'

'Nee, door een blanke junk.'

-'En dat is de schuld van Syrische vluchtelingen?'

'Nou eh...nee, natuurlijk niet. Hè, je weet niet wat ik bedoel!'

-'Niet echt, nee. Dus wil jij mij even uitleggen waarom het vandaag de schuld is van een Syrische vluchteling dat jij 12 jaar geleden werd lastig gevallen door een blanke junk?'

'Maar je kunt tegenwoordig niet meer veilig over straat!'

-'En 12 jaar geleden wel?'

'Nee, want toen waren er veel meer straatroven en zo dan nu.'

-'Dus sinds er meer vluchtelingen naar Nederland zijn gekomen vinden er minder straatroven plaats?'

'Ja! Eh...'

Kortom: 'wij' vinden dat iedereen in Nederland zich moet houden aan 'onze' normen en waarden. Maar het is niet duidelijk wat die zijn. Dus hoe kunnen wij van anderen verwachten dat zij zich precies ernaar gedragen?




==============================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, oktober 01, 2017

De week voorbij

Nog niet zo lang geleden was mijn leven vooral vol. Vol met mensen, (vrijwilligers)werk en afspraken. Ik deed (deels bewust, deels noodgedwongen) een paar flinke stappen terug. Boodschappen was iets dat ik 'even tussendoor' deed en is nu verworden tot een taak. De aandacht die ik aan een aantal mensen besteedde geef ik nu aan mijn huishouden en het wederopnemen van hobby's.

Ja, ik mis (de mensen uit) mijn vorige leven. Maar ben inmiddels zover dat ik mijn nieuwe leven zal verwelkomen. Voor een groot deel dankzij steun van vrienden, buren en combinaties daarvan. Ook leerde ik dat niet elk advies op iedereen toepasbaar is en dat ook vrienden 'maar' mensen zijn. Net als ik natuurlijk. Het gaat mij vooral om de intentie en niet om het advies op zich. Hoe goed bedoeld ook: wat voor de ene werkt hoeft voor de andere niet te werken want - en dat is echt waar - elk mens is anders. Eigenlijk is er maar één hoop mensen: mensen die 'anders' zijn. Wat voor de ene geldt hoeft natuurlijk niet voor de andere te gelden.

Maandag bij de bushalte deze foto gemaakt

en lekker hard gewerkt op de zaak. En met goed resultaat. We komen er wel! Bij thuiskomst had de kat een cadeautje voor mij. Dat cadeautje lag in de keuken. En in de woonkamer. En ook in de slaapkamer vond ik kleine delen. De kat had geen honger die avond.

Ik was doodop dus ging niet naar de Loge maar dronk een kopje thee met een buurvrouw en ging vroeg naar bed.

Dinsdagochtend werd ik lastig gevallen door golven van emoties, sommige fijn, andere minder fijn. Maar allemaal deel van het verwerkingsproces. Vandaag wèl naar de Loge. Voor de maandelijkse voorraadtelling.

's Middags was ik bij mijn opticien in Bussum voor de halfjaarlijkse lenscontrôle: alles wel! Vlakbij de opticien staat dit beeld:

Daarna thuis even de kat eten gegeven waarna ik zelf ging eten bij vrienden thuis. Wij hadden elkaar langere tijd niet gesproken dus elkaar aardig wat te vertellen. Kortom: tegen half twee 's nachts vleide ik mij in de armen van Morpheus.

Woensdag voor de broodnodige afwisseling thee gedronken met een buurvrouw. Maar ook een was gedraaid, een aflevering van de nieuwe (en fijne!) Star Trek serie gekeken en gegeten bij een vriend.

Donderdag leek het maar niet op te schieten op het werk: hoe hard ik ook werkte, het leek wel alsof ik niets gedaan kreeg. Geen fijn gevoel. 's Avonds werd ik door een vriend getrakteerd op heus Ethiopisch eten in een Ethiopisch restaurant.


Dat maakte een hoop goed: lekker eten en een fijn gesprek.

Vrijdag was bijna een herhaling van donderdag wat werk betreft: alsof je door stroop waadt. Gelukkig toch het een en ander kunnen bereiken. En twee biertjes gedronken: eentje op het einde van de werkdag en de andere die avond samen met een vriendin.


Zaterdag was ik op bezoek bij een kunstenares in Blaricum.

En ik genoot. Op de weg terug naar huis voelde ik mij minder goed want plotseling werd ik 'aangevallen' door herinneringen. Tja, dat overvalt je dan gewoon.

Voor het slapengaan nog even een kopje thee met een buurvrouw en redelijk vroeg naar bed.

Zondag was ik te gast op de Tomofair in Nijmegen. Onderweg erheen reden wij over deze brug:

De hal was goed gevuld:
 En Pickachú was er ook!

Een hal vol met kramen (bij een daarvan mocht ik helpen: https://www.rataplandesign.com/ ) met spullen die vooral met 'Japan' te maken hebben en veel cosplayers: mensen die er genoegen in scheppen verkleed rond te lopen. Vooral als stripfiguur.
Hier een sfeerimpressie van een eerdere editie. Zo krijgt u een idee:

Een weekend lang gedragen mensen zich zoals zij zich wensen te gedragen. Maar vooral: kleden zij zich zoals zij zich willen kleden: mannen in damesjurken, vrouwen in mannenpakken, lieftallige jongens als stoere zeebonken, jongensachtige dames als schattige elfjes. Een paar uren lang maakt het ècht niet uit wat je seksuele geaardheid is, wat de kleur van je huid is, hoeveel geld je hebt (Ja, de deken uit de hondenmand kan prima dienstdoen als Superman cape. Als je dat maar wilt. Maar ook rondlopen in een kant en klaar Superman pak van een paar honderd euro is geen enkel punt en zal geen wenkbrauwen doen fronsen), wat je geslacht is, je buikomvang of je lichamelijke of geestelijke beperking: iedereen die er is mag er zijn en is er ook! Mooi vind ik dat. En jammer dat dat blijkbaar in het dagelijks leven zo moeilijk is na te streven.


One day van Asaf Avidan is het muzieknummer van deze week:



No more tears, my heart is dry
I don't laugh and I don't cry
I don't think about you all the time
But when I do I wonder why

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Hans Sleeuwenhoek en Hugh Hefner

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, september 29, 2017

Een ander maakte (Een #verhaaltje)

Hij was tevreden
met zijn leven
met haar.

Als hij het kon veranderen
zou hij dat niet doen.

Want hij was tevreden
met hoe het was.

Toch was hij niet tevreden
met de beslissing
die een ander maakte.

=====================
Meer lezen? bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

donderdag, september 28, 2017

Persoonlijk:

'Als jou iets naars overkomt dan mogen anderen dat best weten, hoor! Doen alsof er niets aan de hand is, je schouders ophalen en glimlachend verder gaan met je leven is niet goed. Dan onderdruk je je emoties.'

Dus ik stopte met het onderdrukken van mijn emoties.
Van bijna altijd vrolijk veranderde ik in bijna altijd somber.

Dat vonden mensen niet leuk. En ik nog minder.

'Je moet wat vaker lachen en leuke dingen doen! Altijd maar somber zijn lost niets op. Ook al voel je je rot, door te doen alsof het allemaal goed gaat ga je je vanzelf beter voelen en onderdruk je die negatieve emoties.'

Kortom: het onderdrukken van negatieve gevoelens is slecht èn goed. Blijkbaar.
Zelf trek ik de conclusie dat mensen die (hoe goed bedoeld ook) advies geven, lang niet altijd weten wat zij willen. Net zo min als ik.

==============================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, september 27, 2017

Discriminatie is raar

Waarom krijg je als volwassene geen kleurplaat in een restaurant? Is leeftijdsdiscriminatie niet verboden in Nederland?

Voormalig minister van veiligheid, Ivo Opstelten, regelde dat - in verband met bedreigingen - synagoge's extra worden bewaakt. Geldt die beveiliging ook voor moskeeën (die nog vaker met bedreigingen te maken hebben dan synagoge's

) of deed de minister aan discriminatie? Zo ja, dan hield hij zich niet aan de grondwet en dient hij te worden gearresteerd.

Als in de krant geen melding wordt gemaakt van de volledige achternaam en het land van herkomst niet noemt van een crimineel 'zal het wel weer zo'n criminele ***marokkaan zijn met een bontkraagje en durven de linkse kerk en de liegende mainstream media de zaken niet te benoemen!' Gek genoeg geldt die regel opeens niet voor lieden als Jan B. (klik)

Discriminatie is niet alleen raar maar leidt ook tot taalverwarring: zo wil de ene feministe 'Directeur' worden genoemd 'Want zo heet dat beroep, meneer! Door 'directrice' te zeggen geeft u aan dat u discrimineert!' en staat de ander erop met 'directrice' te worden aangesproken 'want ik ben feminist en dus moet mijn vrouw-zijn worden benadrukt!'

En zo is ook 'eigenares' al de vrouwelijke versie van 'eigenaar' en eigenaresse zo vaak gebruikt dat men die vorm normaal is gaan vinden. Helaas. Maar eigenlijk is het natuurlijk bijzonder vrouwonvriendelijk om te discrimineren. 'Vrouwelijke eigenaar' of 'Zij is eigenaar' is correcter. Je wilt als vrouw tenslotte toch gewoon als mens gezien worden en niet als 'wezen dat anders is dan een man'? Denk ik dan. Met goed fatsoen kunnen vrouwen niet beweren dat zij een gelijke behandeling willen én eisen dat zij anders worden behandeld! Toch? Of zie ik dat verkeerd? Wat vindt u: moeten vrouwen nu wel of niet als anders dan mannen worden beschouwd?

=================================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, september 26, 2017

Goed nieuws en kattenlog

Buurtoverlast (klik) is in Nederland veel minder een probleem dan het een paar jaar geleden was. En dat is natuurlijk goed nieuws. Net als het gegeven dat Nicaragua (klik. Engels) overstag is en het Klimaatakkoord van Parijs onderschrijft. Er zijn nu eigenlijk nog maar twee landen die dat niet doen: De Verenigde Staten van Amerika en Saoedi-Arabië.

En er is hoop voor de mensheid zo lang er mensen zijn die belangeloos mensen helpen die het minder goed getroffen hebben:




Lopend van bushalte naar mijn werk 
kwam ik deze kat tegen:

De lolcat van deze week:

'O nee, betrapt!
Dit is geen gender neutrale kattenbak?'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, september 24, 2017

De week voorbij

In de tram keek ik even goed om mij heen en bedacht mij dat ik mij beter voel dan hoe sommigen er uit zien: zwaar gedeprimeerd, chagrijnig, uitgeblust, uitzichtloos...Ja, natuurlijk komt dat best even aan wanneer je over een relatief korte periode (minder dan tien maanden) je kind, je moeder en je vriendin verliest en als kers op de taart een vriend overlijdt en je hoort dat je vader is overleden. Maar als ik even stil sta bij wat en wie er nog wèl onderdeel is van mijn dagelijks leven heb ik eigenlijk niet veel om over te klagen.

Maandag hadden wij een teambuilding dag op het werk. Met taart!


Er zijn grote veranderingen op komst en wij dienen ons daar op in te stellen: het bedrijf is hard aan het groeien. Wij deden oefeningen. Het begon met op een speelse manier bepalen wie je bent, wat je passies zijn, wat je wil. De vraag die zich dan aandient is: hoe past die persoon in het team? Groeien doe je namelijk niet alleen individueel maar ook samen. En met anderen kun je aan jezelf werken.

's Avonds gebeurde hetzelfde in de vrijmetselaarsloge waar ik graag kom: met een groep mensen aan jezelf werken. 's Middags was ik uitgeblust en eigenlijk wilde ik die avond afbellen. Blij dat ik dat niet gedaan heb!

Dinsdag was ik een dagje op stap met een vriend uit het zuiden des lands: hier en daar wat eten of drinken en veel kletsen. Onder meer met een buurman die ons in een lokale horecagelegenheid bijstond bij het nuttigen van een drankje.
 De trap naar het toilet
 Wandelen in de binnenstad
Op een terras genieten van de nazomer.
En een biertje.

's Avonds at ik bij een buurvrouw en dronk er een kop koffie. 's Avonds laat dronk ik een kop thee bij een andere buurvrouw. En zomaar opeens was ook deze dag weer op.

Woensdag was ik niet vooruit te branden. Diverse (meditatie)technieken haalde ik uit de kast om mijzelf te motiveren. Alsof ik nog niet zo lang geleden werd aangedreven door mijn zoon, mijn moeder en mijn vriendin die als batterijen, brandstof dienden voor mijn levensenergie. Het is gewoon even op.

Ik maakte een paar afspraken via e-mail, per sms en via telefoon, deed boodschappen en hield mij bezig met het in orde maken van mijn kleine woning voor de ontvangt van wat vrienden, een paar dagen later.

Met een buurvrouw dronk ik een kop thee en met wat andere buren maakten wij afspraken betreffende komende Burendag.

's Avonds at ik bij een vriend bij wie ik vernam dat Tom Demoulin wereldkampioen tijdrijden op de fiets is geworden en was ik even stil bij het eerbetoon van Amsterdammers aan hun burgemeester Eberhard van der Laan.


Al in bed vernam ik dat er mogelijk contact is gelegd met een dame die wel eens rechtstreeks familie van mij zou kunnen zijn aan de kant van mijn biologische vader zaliger. Ik ging maar even in het donker onder de douche staan om mijn hart wat tot bedaren te brengen. Best spannend, dat idee dat er iemand is die iemand kent die mijn vader kende toen hij nog leefde. Hij stierf in 1984 en het is nog steeds niet zeker of hij wel ècht mijn verwekker was. Wat is dat toch met die menselijke drang om te weten waar je vandaan komt? Maakt die wetenschap je een ander mens? Een paar dagen later hoorde ik dat ook dit helaas een dood spoor was.

Donderdag door een logistieke onhandigheid wat later op het werk dan gepland. Dus extra hard gewerkt om het verloren uurtje goed te maken. En dat werd duidelijk gewaardeerd. Dat is fijn. Vind ik.

Mijn broer belde om te zeggen dat hij een dikke envelop had ontvangen met daarin de nagekomen post aan onze overleden moeder. Woningcorporatie Stadgenoot vertelde mij dat post nasturen door hen niet gebeurde en dat ook zelf de post uit de brievenbus halen op het oude adres niet mogelijk was maar sprak met mij af dat de wijkbeheerder de post zou meenemen naar het kantoor van de woningcorporatie waar ik die dan zou kunnen ophalen. Eergisteren werd mij verteld dat de beheerder een lege brievenbus aantrof. Blijkbaar dus leeggehaald door een collega die de post vervolgens aan mijn broer stuurde. Op zich prima maar wel een beetje verwarrend. Maar het schijnt normaal te zijn dat afdelingen van grote instanties volkomen langs elkaar heen werken. Jammer.

Na het werk had een collega een afspraak in de buurt van mijn woning en kon mij daardoor nagenoeg thuis afzetten met de auto. Was ik zomaar drie kwartier eerder thuis dan gepland! Die tijd gebruikte ik voor het plegen van een paar telefoongesprekken (onder meer met betrekking tot de speurtocht naar mijn natuurlijke vader) en het prepareren van hapjes in verband met een klein verjaardagsfeestje vrijdag.

Vrijdag vond ik geen fijne werkdag: het lukte slechts mondjesmaat en tergend langzaam om diverse boekhoudkundige uitdagingen aan te pakken. Het was ook erg druk op de zaak en dat helpt niet goed wanneer je je wilt concentreren.

Was vroeg thuis en zette mij aan het opruimen en zwabberen. Mijn lieve nicht kwam als eerste van de verjaarsvisite. Samen met haar kinderen, nasi kuning (klik) naar het recept van mijn Javaanse overgrootmoeder, een heerlijk soepje van zoete aardappel en pandan cake (klik). Na het eten maakte zij ook nog even klepon (klik)! Zelf had ik eerder al pisang goreng (klik) gebakken.

Er was dus meer dan voldoende te knabbelen voor de aanwezigen die avond. Natuurlijk kreeg ik cadeautjes: drank, hapjes, boeken.



Maar het allermooiste cadeau was de aanwezigheid van vrienden, buren en mijn zoon.

Zaterdag was het Burendag. Er was muziek, er waren hapjes en drankjes. En er waren buren. Er was zelfs een geïmproviseerde balletvoorstelling!


 Buurtbewoners in het zonnetje!
(Op verzoek onherkenbaar)
 Poffertjes voor iedereen!
Rad van Fortuin met Luna Lunettes (klik)

Zondag een beetje uitgeslapen en wat aan mijn administratie gewerkt voor ik thee dronk met een buurvrouw. Op het einde van de middag tijd gemaakt voor bier en bitterballen


met neef Mike en zijn geweldige vrouw Karen. Mike is een zoon van een broer van mijn moeder. Was heel fijn om met hem bij te kletsen. De buurvrouw met wie ik later op de avond thee dronk merkte mijn enthousiasme op.

Een Engelstalig stukje deze week: http://terrebelius.blogspot.nl/2017/09/lets-treat-people-as-people.html


De muziek van deze week is Black Heart van Calexico



Sifting through the remains
One man's close pursuit is another man's
Last chance, make it through the divide
Last chance, suffer the weight or get buried by this

=================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

====================================