Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

woensdag, oktober 31, 2018

Aantasting van privacy

Mooi niet, technologie? Leven in een stad die is voorzien van alle moderne - en zelfs toekomstige! - gemakken. De wereld waarin wij - u en ik - leven gaat al hard die kant op: een apparaat in de auto laat ons weten welke kant wij op moeten rijden en nog even dan hoeven wij niet eens meer zelf te sturen, te schakelen of de pedalen te bedienen.

Vanuit de luie stoel zijn er nu al mensen die ene Alexa vertellen dat de verwarming lager mag of de televisie een ander kanaal mag laten zien. Er zijn al koelkasten die zelf constateren dat de melk op is en een paar nieuwe pakken bestellen!

Apparaatjes om de pols werken samen met een computer in de broekzak om ons te laten weten dat wij die dag te weinig hebben bewogen. Ingebouwde automatische gezichtsherkenning is al geen fantasie meer maar wordt in diverse steden al toegepast als maatregel tegen terrorisme. Maar vooral om in de gaten te houden waar u en ik zich zoal mee bezighouden.

Data is het nieuwe geld en wordt dan ook grof verhandeld. Het gaat namelijk helemaal niet om geld maar om macht en controle. Geld is slechts een hulpmiddel om macht en controle te verkrijgen. Ongetwijfeld zijn bedrijven als Microsoft, Google, Facebook en Apple zeer integer en hebben zij het beste met ons voor maar al die data is eenvoudig te misbruiken. En nu al vrij eenvoudig te verkrijgen.

In de Stad van de Toekomst (die men in onder meer Toronto (klik) wil realiseren) wordt dat met sensoren in lantaarnpalen en ingebouwd in het wegdek én in je auto nog vele malen makkelijker. De investeringen in dit deel van de toekomst bedragen vele miljarden euro's. Terwijl dagelijks tienduizenden mensen sterven van de honger. Willen wij echt een toekomst waarin een handvol rijken - in ruil voor het volledig opgeven van alle privacy - alles krijgt wat het hartje begeert, vaak zelfs nog voordat men weet dat men iets wil? Terwijl 'de 99%' waar u en ik toe behoren het moet zien te redden met een mager pensioen, slecht onderwijs en nauwelijks onderhouden fietspaden? Alleen 'de happy few' kunnen het zich namelijk veroorloven om in de luxe steden van de wereld te wonen.

En dan nog: dan werk je 60 uren per week om je een zeer luxe levensstandaard te kunnen permitteren, waar haal je de tijd vandaan om ervan te genieten? Dan heb je een huis met een waarde van enkele miljoenen, met een zelfverwarmend zwembad, een koelkast die kan nadenken en een automatische stofzuigrobot maar het enige dat je in dat huis doet is slapen.

In ruil voor het 'gratis' gebruik van de robot (na aanschaf voor een eurootje of duizend) zendt het apparaat aan het moederbedrijf door wat het onder jouw bed vindt. Gelukkig vinden wij dat helemaal niet erg, toch? Of wel?

Voorbeeld uit de praktijk van privay: ik ontving een e-mail van een mevrouw met de vraag haar naam te verwijderen uit een stukje dat ik ooit schreef 'want ik maak mij zorgen om mijn privacy'. Toen ik haar eerder vroeg of zij daartegen bezwaar had gaf zij aan voorstander te zijn van 'volledige openheid want ik heb niets te verbergen'.
Blijkbaar is zij teruggekomen van de gedachte dat het helemaal niet erg is als je privé-gegevens makkelijk te vinden zijn 'want alleen criminelen hebben wat te verbergen'.

Een 'lolcat' die ik ooit maakte over het onderwerp:

'Aantasting van privacy?
Geen probleem!
Zo lang het gaat om de privacy van anderen.'

Maar je naam laten verwijderen uit een weblogstukje voorkomt niet dat iemand je naam intikt in Google, ontdekt dat je een Twitter-account hebt waarin je verwijst naar je eigen bedrijf dat in de openbare database van de Kamer van Koophandel staat vermeld, inclusief je huisadres.

=================================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

6 opmerkingen:

די מריו zei

Eigenlijk moeten we er naar toe dat we zo min mogelijk digitaal doen. Ze houden ons meer in de gaten dan de meeste willen geloven.

Love As always
Di Mario

Lutje zei

ja, iedereen staat op internet die er ook maar een beetje gebruik van maakt, privacy mocht er meer zijn
Een @->- voor jou.

Walter zei

Werkelijk een geweldig stukje wederom!
Vanmorgen kwam er hier een 'beleidsmedewerkster'mij sommeren ( let op het woord sommeren!) dat ik de wet op privacy schond,omdat ik namen had gemoemd! Om wie het ging verdomde ze mij te zeggen en wat haar tegenmaatregelen zouden zijn als ik daar geen gehoor aan zou geven, ook niet!
Ik vertelde haar dat ik dit een uitgesproken fasistiche benadeing vond;
'Nou, u vindt maar hoor!...Ja, dat vind ik en ik ga er iets mee doen ook!
Is het hard gezegd als ik stel; dit zijn de Hitlers in spé!
Dank je voor dit stukje...het opent steeds meer mensen de ogen!!

riet epietz zei

Iedereen moet zel maar weten welke gegevens hij /zij wáár afgeeft . Je kunt niet helemaal voorkomen dat je te vinden bent maar op mijn eigen naam is er bar weinig op het internet te vinden. Ook bij bedrijven is er via klantenkaarten niets over mij te vinden, omdat ik geen klantenkaarten accepteer die niet anoniem kunnen. Ook geld terug acties via internet accepteer ik nit. Maar wie dat allemaal wél wil mag van mij hoor.

Morgaine zei

Als ik mijzelf google dan zie ik hooguit FB en EXTO de art site... verder komt er dan een lijst van buitenlandse me's hahahaha zover ben ik nog altijd semi anoniem? Right? Not, want als ik mijn stukken op FB in de groepen zet, gaat dat weer onder mijn gewone naam, kortom... it's all out there.

X

gerdaYD zei

Wat maal je om je privacy als je naam in een stukje genoemd wordt als je zelf op FB staat met alle gegevens die men maar wil? Onbegrijpelijk... Als je dan toch zo begaan bent om alles wat met jou en je leven te maken heeft, blijf dan weg van de sociale media.