Glimlachen (Een verhaaltje)
Behalve haar lange haren in een staart droeg zij niets.
Toen hij haar vroeg of zij die zin zou lezen indien zij die tegenkwam kon zij niets meer dan glimlachen.
Een vader schrijft. En slaapt. Soms.
Behalve haar lange haren in een staart droeg zij niets.
Toen hij haar vroeg of zij die zin zou lezen indien zij die tegenkwam kon zij niets meer dan glimlachen.
Geschreven door
Terrebel
om
13:47
11 reactie(s):
Ik lees het....
Love As Always
Di Mario
Dit moet ik even visualiseren...
Haha, manipulator!
Dankjewel voor je reaktie bij mij!
Jaaa... het inzicht dat het wel goed komt, vroeg of laat, pfff... dat heeft even geduurd voordat dat opkwam.
But here we are.. met bloeiend plantje :)
Groeten en fijne dagen!
Clemens.
haar haar in een staart ..
en een glimlach ..
voor mij een méér dan complete outfit! :-))
fijn weekend, terrebel!
Interessant... ;-)
Kort, maar krachtig.
Oei, wel een beetje koud nu.... het zou anders moeten zijn, maar ja... *zucht*
Maar waarom nou die staart....?
laat die prachtige volle lokken toch als een waterval van haar schouders storten...of eh... laat ze haar gezicht omlijsten ;-)
Liever glimlachen dan lezen!
Een zin uit een nummer van Rob de Nijs.
Behalve haar lange haar in 'n staart, droeg zij niets...
Bedoel je niets in haar handen, of niets aan 't lijf...
#evenvoordeduidelijkheid
ja, dat loopt volkomen uit de rails bij die NS...
Een reactie plaatsen