Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

vrijdag, februari 20, 2015

Zijn Houding (Een verhaaltje)

Op zijn aanraking veranderde de grond langzaam van kleur. De staf in zijn linkerhand gloeide even op en trilde zachtjes. Kleine wezens zochten schichtig een veilig heenkomen achter rotsen, struikjes en tussen de ruïnes van de eens zo trotse stad. Wolken leken zich bewust samen te pakken boven de plek die nu sidderde van magie.

Hij mompelde een spreuk en een verwensing toen er niet gebeurde wat hij verwachtte.

Waar hij liep vielen ratten spontaan dood neer dus toen hij zijn zin niet kreeg veranderde er iets in zijn houding.

=====================
Meer lezen?

Hier is mijn auteurspagina.

8 opmerkingen:

Walter zei

Even de groeten doen, kan ook toch? ;-) Groetjezzzz

rietepietz zei

Mensen die hun zin niet krijgen zou ik voor oppassen, daar kun je beter met een boogje omheen lopen.

די מריו zei

Mensen die dieren zo maar dood maken. Is niet geod he.

Love As Always
di Mario

John zei

Hij ging hopelijk niet lopen stampvoeten. Dat vind ik zo kinderachtig als mensen dat doen.
Leuk verhaaltje Ter!

francky spruytte zei

ik ken ook iemand die de ratten kan doen doodvallen maar zonder magie !
*snif*

Renesmurf zei

En zo is alles altijd met verandering bezig, al lijkt dat soms niet zo.

gerdaYD zei

Een weer zeer enigmatisch verhaal lieve Terrebel, iets waarop jij een patent schijnt te hebben...
Fijne zondag hé, maak er iets even moois van als dit verhaal dat is!

fluisterzachtblog zei

een macht in de magie, schept meer vijanden dan vrienden. Ik hoop dat zijn houding, hem doet inzien. Alleen, is alleen, maar eenzaam.