Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

vrijdag, september 17, 2010

Ik ben (Een verhaaltje)

Hij stond op het dek van de boot terwijl de staalgrijze wolken probeerden de strakblauwe hemel af te dekken. Zij faalden jammerlijk.

De wind en het water ondernamen een gezamenlijke poging vat te krijgen op zijn evenwichtsgevoel maar ook zij faalden want zo stabiel als nu had hij zich nog nimmer gevoeld.

Hij keek naar zijn mede-passagiers zonder hen te zien en een spoor van een glimlach verscheen rond zijn lippen.

Hij vermoedde dat hij meer zag dan de dame die zijn ogen nu hadden gevonden en dacht terug aan het één-regelig gedicht dat hij ooit schreef voor zijn muze:

"Had ik maar de kracht om jou de ogen te openen, dan pas zou je zien hoe zwak ik werkelijk ben".


8 opmerkingen:

Pasula zei

Erg mooi geschreven, ik zag het voor me. Hij en zij, samen in de boot. Zoveel mensen die je ziet, elk met hun eigen gedachten.

Leibele zei

Van mij mag hij meer van die èèn regelige gedichten schrijven.

Anoniem zei

Heel mooi geschreven

Sjoerd zei

Dat zal hij toch niet gemeend hebben...

Renesmurf zei

Wolken falen niet, wolken wolken!
En de wind, ach ja, dichterlijke vrijheid zullen we maar zeggen!

Di Mario zei

Mooie oneliner.....

Love As Always
Di Mario

Bertie zei

Jij bent goed in deze korte stukjes. Vooral doorgaan!

Salty Letters zei

hoe romantisch....
heerluk!