Wij leven in een tijd waarin opkomen voor gelijke rechten, je uitspreken tegen moorden en het willen beschermen van de natuur bestraft wordt. Vaak zelfs met de allerhoogste straf: een gewelddadig einde aan je leven. Dat overkwam Mona Khalil, beschermster van zeeschildpadden in Libanon.
Zij streed niet voor Hezbollah en vocht niet tegen Israël maar werd toch doelbewust vermoord door het IDF.
Het huidig regime van Israël neemt niet eens meer de moeite om excuses te verzinnen voor haar drang naar meer Lebensraum want men weet inmiddels dat het ongestraft oorlogsmisdaden kan plegen. Net zoals in Iran:
Khamenei was aan de macht sinds 1989. Toch wachtten de Verenigde Staten van Israël ruim 35 jaar om de bevolking van Iran te bevrijden van deze dictator. Binnenkort gaan ze natuurlijk óók de bevolking van Noord-Korea bombarderen... pardon... bevrijden omdat hun leider een dictator is en bovendien kernwapens bezit, toch?
===================================
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Meer lezen? Mijn boeken
=======================================
Maandag werd ik na een keurige 8,5 uren slapen uit mijn remslaap gerukt door buren die 8 uur 's ochtend een prima tijd vonden om enkele tientallen gaten in de muur te boren. Het zij zo. Nog in bed deed ik mijn dagelijkse meditatieoefeningen, een kwartiertje Indonesische les en een dagelijkse woordpuzzel.
Het klopt dat het vroeger 'wel eens' warm was. Inmiddels hebben wij niet om de paar jaar met een hittegolf te maken, maar met meerdere per jaar. Dat is óók een probleem voor 'die arme boeren' waar wappies zo om geven.
Had een klein probleem met mijn Paypal-account na ontvangst van een geautomatiseerd spam-telefoontje. Mogelijk was mijn account gehackt. Gelukkig stond er maar een paar euro op de rekening en kon ik binnen een paar minuten een nieuw wachtwoord aanmaken.
Leuk hoor, al die verschillende internet-applicaties en vaak best handig. Dankzij WhatsApp en Messenger kon ik deze dag bijvoorbeeld berichten uitwisselen met vier verschillende vrienden. Maar ze brengen ook zo hun eigen - tijdrovende - problemen met zich mee.
Liever breng ik mijn leven offline door. Zoals met theedrinken met een buurvrouw deze middag.
Ook zij is inmiddels de 50 gepasseerd en merkt dat dat simpele feit de kansen op de arbeidsmarkt verkleint. "Je hebt veel ervaring maar bent boven de 50? Dan kun je bij ons als vrijwilliger of stagiair terecht en kun je je tòch nog nuttig voelen!" Alsof dat een gunst is.
Het voelde als een gunst om die avond met een twintigtal Broeders van mijn vrijmetselaarsloge de Zomerzonnewende te mogen vieren. In een ritueel waarin ook Broeders van functie wisselden. Zoals elke vereniging kennen ook wij een voorzitter, secretaris en penningmeester bijvoorbeeld. Daarnaast zijn er ook ceremoniële rollen te vervullen.
De traditionele voordracht behandelde dit keer het thema 'agressie'. Hoe onstaat agressie in mensen? Heeft het vaak ontbreken van de menselijke maat ermee te maken? Dat mensen zich niet gezien en gehoord voelen?
De Broeder die normaliter voor het hele gezelschap kookt, zit een tijdje in het buitenland. De Broeder die voor hem waarneemt zal voor elk zogeheten Broedermaal een andere cateraar inschakelen. Dit keer werd daardoor de maaltijd verzorgd door een lokaal Indonesisch restaurant. Niet vervelend.
Hoe ga je om met de tijd die je - vermoedelijk - nog rest? Ga je je druk maken en schrijven over ernstig kindermisbruik door daders als Oskar, Herman en Karlijn? Ga je het racisten inwrijven dat verreweg de meeste daders van kindermisbruik in Nederland geen islamitische asielzoekers zijn, maar 'keurige, witte Nederlanders!' zoals zijzelf?
"Wij zijn niet wit, maar blank!" huilden wappies naar aanleiding van het bericht dat de bekende feministe Sophie Straat tijdens een optreden alle witte mannen opriep naar achteren te stappen ten faveure van leden van de alfabetgemeenschap, vrouwen en mannen met een huidskleur die meer leek op die van de oorspronkelijke Nederlanders van 4000 jaar geleden dan op die van mensen die zich 'oorspronkelijke Nederlander' noemen.
De anders zo stoere leden van het volk - met de infantiele jongetjes van PowNed voorop - deden om het hardst huilie huilie nu zij zelf eens discriminatie ervoeren.
De 'wij eisen vrijheid van meningsuiting!' mensjes vinden dat dat recht niet mag gelden voor mensen als Sophie Straat. Of voor bijvoorbeeld de kunstenares die op een expositie meldde dat Churchill verantwoordelijk was voor de hongerdood van miljoenen Bengalen. Van 'the powers that be' mag je uitsluitend beweren dat Churchill een groot staatsman was. Dat onder zijn bestuur gruwelijkheden zijn begaan mag niet worden benoemd.
Doodsbang voor 'de Jap' bedienden de Britten zich van de 'tactiek van de verschroeide aarde': in een enorm gebied de voedselvoorziening en -leverantie ontregelen. Dat dat ten koste zou gaan van de miljoenen onschuldige burgers die er woonden, interesseerde Winston Churchill geen ene moer. Naast groots staatsman, was Churchill ook overtuigd racist: iedereen die niet wit en christen was, achtte hij minderwaardig en mocht dus worden gediscrimineerd.
Churchill's meest recente opvolger, Keir Starmer, was ook niet wars van een beetje discriminatie: vrijheid van demonstreren gold onder hem wèl voor pro-Israël demonstranten maar niet voor pro-Palestina demonstranten. Starmer vindt zelfs dat Israël terecht burgers vermoordt door hen voedsel en water te onthouden. De Labour-premier is Engeland's zesde sinds tien jaar geleden de stommiteit bekend als Brexit werd begaan. Veel Engelsen die graag discrimineren merken inmiddels dat hun van figuren als Nigel Farage overgenomen racistische ideeën ontzettend dom zijn; geen enkel Westers land kan de economie draaiende houden zonder immigranten. Laten wij eens aardig voor hen zijn in plaats van hen voortdurend te discrimineren.
Natuurkundige krachten discrimineren niet. Zo verdronken zeker 40 mensen in Frankrijk omdat zij verkoeling zochten in onbeveiligde rivieren en kanalen. De ongekende hitte heeft behalve een hogere sterftegraad nog meer gevolgen.
De gesprekken met een buurvrouw tijdens de thee
gingen ook over de hitte en over discriminatie. Ook zij maakt zich zorgen over het openbaar racisme van partijen als het Engelse Reform en het Nederlandse FvD.
Terwijl de Britse politicus een conservatieve collega waarschuwde dat het goedkeuren van de moord op kinderen hem in Den Haag zou kunnen doen belanden, laat Mamdani duidelijk weten dat hij het eens is met veel Joden, waaronder Ben Cohen: zionisme heeft niets met judaïsme van doen en tegen de moord op kinderen zijn maakt iemand geen antisemiet.
Niets met antisemitisme van doen en ook niet met islamofobie
Vermoedelijk kreeg ik ook wat binnen van dit E-nummer (E414) tijdens het eten en drinken bij een vriend thuis, deze avond.
Ook het lekkere toetje voelde als verdiend want het lukte mij een klein computerprobleem ("Ik wil kunnen kiezen waar gedownloade bestanden terechtkomen in plaats van standaard in de map 'downloads'') voor hem op te lossen.
Lijk iets dichter bij te zijn bij de oplossing voor mijn negatieve gemoedstoestand van de laatste tijd: in beweging blijven - mentaal en fysiek - lijkt te helpen. Al is het maar omdat je dan tot - veelal positieve - gesprekken komt met oude bekende, zoals op de avond van deze dag, toen ik teruglopend naar huis een vriendin van vroeger tegen het lijf liep.
Woensdag werd ik wakker na een onrustige nacht en mede daardoor een gebrek aan energie. Mijn mentale staat hielp ook niet mee, net zo min als het weer. Temperaturen van boven de dertig graden zijn wij in Nederland niet gewend en ook hitte ontrekt energie aan het lichaam.
In elk geval maar mijn dagelijkse oefeningen gedaan voor een kortdurend gevoel van voldoening en een klein shotje dopamine.
Tijdens de afwas trotseerde een longdrinkglas met boerenbont motief de zwaartekracht. De zwaartekracht won.
De nummer twee op de lijst - Larry Page - komt niet eens in de buurt. De bulk van zijn vermogen heeft de man uit Zuid-Afrika te danken aan overheidssubsidies. Terwijl hij daar tegen zegt te zijn. Typerend.
Voor mij is mijn gebrek aan daadkracht typerend. Hoewel er veel te doen is, doe ik vrij weinig. In elk geval probeer ik het huishouden op peil te houden en af en toe de deur uit te gaan. Zo ben ik regelmatig vrijwilliger bij Smutslam, een lokale verhalenvertelavond.
Het werd een prettige avond met mijn generatiegenoot. Zo spraken wij over uitgaansgelegenheden waar wij kwamen in de jaren negentig maar die niet meer bestaan en bespraken wij plannen voor de toekomst, genietend van thee en frisdrank (als het warm is is alcohol drinken niet aan te raden; het goedje onttrekt vocht aan je lichaam) Maar het gevoel bleef: ik verlangde nog steeds terug naar 'vroeger'. Toen mijn leven anders was. Zoals in 1980. Of zelfs maar in 2024, toen ik volgens mijn online dagboek elke dag weer wist te vullen zonder gevoel van zinloosheid.
De paar uren in Haarlem voelden niet zinloos en ik ging slapen met weer een beetje hoop op mijn hoofdkussen.
Donderdag kwam ik niet met tegenzin mijn bed uit en na mijn ochtendritueel
Ik hoopte met het verwijderen van stof uit het mechaniek het oude raderhart weer op gang te brengen. Ook smeerde ik de buitenkant in met teakolie. Al geeft-ie slechts tweemaal per dag de juiste tijd aan, in elk geval ziet-ie er weer fris uit.
Met 27 graden in huis, voelde ik mij niet bepaald fris. Dus een plens water over mijn gezicht en naar de supermarkt. Waarbij ik twee verschillende buurtgenoten tegenkwam en de nieuwe buurtruilkast vulde.
Wanneer racisten huilie huilie doen en zeggen terug naar 'vroeger' te willen, bedoelen zij de tijd van de slavernij. Toen beweren dat ook mensen met een donkere huidskleur mensen zijn nog niet 'woke' was.
Terwijl zijn huid niet 'wit' is, maar oranje, stort Donald Trump de VS terug in die tijd. Ondermeer door mensen die protesteren tegen zijn fascistisch beleid te laten arresteren. Bijvoorbeeld voor het bezit van 'anarchistisch leesmateriaal'. Lees: anti-ICE stripboeken. Kenmerk van een fascistische staat is het verbieden van bepaalde geschriften.
Zoals op de Renaissanceschool van Forum voor Democratie. Het kinderboek Koning & Koning van Linda de Haan en Stern Nijland komt daar niet in de bibliotheek te staan. Een boek waarin normaal gedaan wordt over homoseksualiteit? De gruwel! Nee, liever kinderen leren trots te zijn op het Nederlandse slavernijverleden.
Met drie leerlingen en een leraar was de eerste poging van Baudet om jonge kinderen te indoctrineren geen succes. Baudet's tegenhanger Nigel Farage had meer succes: miljoenen Britten trapten in de praatjes van de bekende volksmenner en stemden voor de Brexit, het uittreden uit de EU. Nu, tien jaar later, heeft een groot deel van de Brexit-stemmer spijt van hun dure fout en begrijpen alleen nog maar zeer domme mensen niet dat radicaal rechts vooral dingen stuk maakt.
De eerste Renaissanceschool was een particuliere school en dus ook erg duur.
Een doorstart wordt betaald door de belastingbetaler en FvD ontvangt nu 'linkse subsidie!' om het nogmaals te proberen.
Intussen was mijn poging om de oude klok op mijn schoorsteenmantel weer op gang te krijgen succesvol gebleken. Dus met een gevoel van voldoening haalde ik onderweg naar vrienden
een toetje voor bij het avondeten waarvoor ik was uitgenodigd. "Sorry, te warm om te koken. Hou je van pizza?"
Niet dat haar ouders geen schatjes zijn, hoor. Zo keek de vriend zo blij als een kind toen hij zag wat ik voor hem had meegenomen: honderden speelkaarten van het ruilkaartspel Magic: the Gathering.
Ooit speelde ik dat regelmatig met een drietal vrienden. Tot één van hen overleed en de lol er een beetje af was. Van zijn weduwe kreeg ik zijn verzameling kaarten om toe te voegen aan de mijne maar heb er in ruim tien jaar maar één keer mee gespeeld. De collectie mag dus de deur uit en zo wordt mijn woning weer een paar kilo lichter terwijl een vriend er jarenlang speelplezier van zal hebben.
Een kilo lichter door flink gezweet te hebben, wandelde ik rond half elf terug naar huis. Heel rustig aan. Net zo rustig als de Oranjefans die zich op terrasjes hadden verzameld in aanloop naar de WK wedstrijd Nederland versus Tunesië. Geen gehos en gespring maar rustig babbelend met een koel drankje in de hand.
Vrijdag werd ik half zeven wakker en was ik tijdens de heetste nacht van het jaar blijkbaar tòch in slaap gevallen. Wachtte even tot de gemeentelijke vuilnisophaaldienst klaar was met het legen van de afvalcontainer op de hoek en viel weer in slaap. Tot de hitte mij mijn bed uit dreef en ik besloot een verkwikkende douche te nemen terwijl de koffie pruttelde.
Deed weinig inspannends deze dag dus hield het bij het lezen van een paar tijdschriften van de stapel 'nog te lezen'. Verzameld in de tijd dat mijn leven een stuk voller was dan heden ten dage. Op de bank hangend van de hitte kun je ook prima je mobieltje opschonen en zo verwijderde ik flink wat oude foto's en ooit gedowloade documenten. Zo verkreeg ik het gevoel toch wat opgeruimd te hebben.
Net zo min als ik had ook een buurvrouw die die middag op de thee kwam geen opgeruimd gevoel. Ook haar glimlach was gesmolten op deze snikhete dag. Diverse temperatuurrecords werden verbroken. Zo bereikte ik de hoogste temperatuur ooit in mijn woonkamer: 26,5 graden. Waarschijnlijk staan de records maar voor even want in de nabije toekomst wordt het weer alleen maar extremer. Kinderen van nu zullen zich als volwassenen de zomer van 2026 herinneren als 'redelijk koel'.
Dan kunnen klimaatontkenners wel lopen liegen door nepweerkaarten te verspreiden via sociale media, maar dat doet het niet afkoelen.
Ben blij in de gemeente Amsterdam te wonen. Decennia geleden zag het bestuur de bui al hangen, luisterde naar wetenschappers en begon met het herinrichten van de stad: een veiliger gebied voor fietsers en voetgangers en meer groen. Dat is allemaal 'de schuld van links!' want Amsterdam kent al een tijdje een links bestuur. Had de stad Amsterdam eruit gezien zoals in de jaren zeventig, zouden nu meer inwoners last hebben van de hitte: asfalt en tegels maken de stad minder koel dan grasvelden en bloemperken. Bovendien is een enkele boom net zo effectief als een tien airco's, uiteindelijk ook goedkoper èn beter voor het milieu.
Een buurvrouw van mij is groot fan van planten en een stukje ouder dan ik. Dus ik belde haar om te vragen of zij niet al gesmolten was. Terwijl zij met haar voeten in een teiltje water zat. Zo heeft iedereen manieren om minder last te hebben van de hitte en weten de meesten het: het klimaar verandert van nature maar vanaf de Industriële Revolutie laat de mens door het en masse verbranden van kolen en gas het klimaat zó snel laat veranderen dat flora en fauna (en dus ook de mens) geen tijd heeft zich aan te passen.
Ja, in 1976 hadden wij óók een periode met hoge temperaturen. Maar dat was een uitzondering. Mensen hebben het er nóg over. Hittegolven zijn de laatste jaren steeds talrijker en zullen zó vaak voorkomen dat onze kleinkinderen in Nederland zich mogen wapenen tegen tropische aandoeningen als malaria, zika en dengue.
Naast ziektes zijn er nog meer natuurrampen. Zoals de aardbevingen die onlangs Venezuela troffen. Ruim 900 doden gaf de treurige teller aan terwijl ik dit schreef. President Rodriguez nam het stokje over van de door de VS afgezette en ontvoerde Maduro en heeft nu een behoorlijke taak op haar boterham. Kan president Delcy Rodriguez van Venezuela rekenen op hulp van de oliemagnaten van de VS voor wie zij officieus werkt?
Officieus noch officieel heb ik momenteel werk maar toch voelde ik mij niet schuldig terwijl ik een vers Skywatch Friday and some prose stukje publiceerde na het eten en de avond doorbracht met lezen en het kijken van een aflevering Daredevil: Born Again. Hoop geweld en spektakel en diverse intriges, inclusief een cliffhanger. Want het was de laatste aflevering van het seizoen.
Zaterdag werd ik wakker na wederom een nacht met veel woelen. Alsof stukjes van mijn huid een koel plekje zochten. Mede door het niet goed slapen zocht ik met meer moeite dan normaal naar de vier sets van vier woorden in mijn dagelijkse woordpuzzel.
Andermaal bleek uit Trump's lachwekkende blunder zijn totale gebrek aan respect voor welke gesprekspartner dan ook. Met uitzondering wellicht van Vladimir Poetin. Verder beledigt hij zelfs de regeringsleiders van Iran en van Israël. Terwijl het absoluut niet grappig is dat Israël er op uit is een burgeroorlog in Libanon te starten, hopend dat het de regering van Libanon lukt wat het machtige IDF niet kan: Hezbollah uitschakelen, is Trump's debacle bekend als 'Reflecting Pool' vooral grappig: naar nu blijkt werden de filtratiepompen uitgeschakeld omdat Trump op zijn verjaardag niet gestoord wilde worden tijdens het kijken naar het vechtspektakel in de kooi die hij op de stoep van Het Witte Huis liet plaatsen.
Heb liever Trump's huilie huilie om 'Biden en linkse activisten hebben mijn mooie vijver gevandaliseerd en daarom heb ik mensen laten arresteren die het water aanraakten!' dan de tienduizenden burgerdoden die zijn gevallen na de oprichting van organisaties als Hezbollah en Hamas in de jaren tachtig, als reactie op illegale bezettingen van hun landen door Israël.
De VS worden geregeerd door evangelisten die per definitie Israël steunen. Zij geloven namelijk dat Jezus terugkomt op de dag dat alle joden in Israël wonen. Persoonlijk denk ik niet dat Jezus hun gedrag goedkeurt: kinderen verplichten bijbelverzen uit het hoofd te leren, anderzijds vrouwen bewust in levensgevaar brengen door abortus te verbieden. Terwijl juist onder evangelisten in religieuze staten als Texas de meeste kindermisbruikers voorkomen. Neem tandarts Jason White: 20 jaar lang kon het lid van 'de partij van familiewaarden!' ongestraft tientallen jongens misbruiken. En zijn daden filmen.
De rechter veroordeelde hem onlangs tot dertig jaar cel. Zijn advocaat bepleit halvering van de straf 'want Texas moet vergevingsgezind zijn, net als God'. Of de zwaar getraumatiseerde slachtoffers van Jason White steun vinden in door de staat opgelegde bijbelversen, valt nog te bezien.
Net als de eerste kerkleiders achten ook de leiders van Texas niet elk stukje Bijbel geschikt voor indoctrinatie. Waarbij de katholieken nog een stuk meer bijbelboeken doelbewust weglieten dan protestanten en met de King James-versie doodleuk stukken werden herschreven.
Wie was bijvoorbeeld Didymus Judas Thomas en waarom willen kerkleiders niet dat gelovigen zijn Evangelie van Thomas onder ogen komen? Wellicht omdat 'Ongelovige Thomas' Jezus' tweelingbroer was? Of om andere redenen die de kerk wat minder machtig zouden maken? Het is ook het enige evangelie dat aanhaalt dat Jezus twee soorten lessen gaf: algemene lessen aan iedereen die wilde leren en luisteren en geheime lessen aan zijn getrouwen. Lessen die de kerk voor zichzelf wil houden? In elk geval presenteert het Evangelie van Thomas Jezus als een leraar en niet als de Heilige Verlosser zoals Hij normaliter te boek staat. Wat in het straatje past van gnostisch christenen: de verlossing ligt in jezelf, niet in een heilige.
Zowel 'Didymus' alsook 'Thomas' betekenden in respectievelijk Hebreeuws en Grieks 'tweelingbroer'.
Misschien moeten wij er niet teveel achter zoeken. Immers, 'broer' (of 'Broeder') hoeft niet te wijzen op bloedverwantschap maar kan bijvoorbeeld ook 'boezemvriend' betekenen.
Ook vrijmetselaren noemen elkaar Broeder (en Zuster) en ik was deze dag op het verjaardagsfeest van een bevriende Broeder uit mijn Loge. Het werd een gezellige barbecue waarbij ik mijzelf oefende in namen onthouden.
Van een aantal van zijn oude schoolkameraden, voormalig collega's, buren en andere bekenden van hem. Mooi om de vrienden elkaar op de schouders te zien slaan toen zij na een gezamenlijke inspanning het vuurtje aan de gang kregen. Zo zullen ook mensen dat duizenden jaren geleden hebben gedaan. Al hadden zij geen gasaanstekers of lucifers tot hun beschikking, moesten zijn hun lapje vlees eerst nog zien te vangen en waren zij maanden bezig met het maken van leren schoeisel, in plaats van dat te kunnen bestellen met een paar muisklikken.
Het was in Amsterdam-Noord, een deel van de stad waar ik niet heel vaak kom maar dat zeker z'n charmes heeft:
Zondag werd ik redelijk uitgerust wakker en besloot niet toe te geven aan de neiging langer op bed te blijven liggen. Wat verleidelijk is als je geen verplichtingen hebt. Ik ken meerdere mensen die een aanzienlijk deel van hun dag in bed, op de bank of in luie stoel doorbrengen en besloot mij dat niet te laten overkomen.
Dus ook deze dag probeerde ik mijn huishouden niet te basseren op het principe 'ach, dat kan morgen ook wel'. Had mijn aanrecht en toilet mooi op tijd schoon voor een buurvrouw die kwam koffiedrinken en bijkletsen. In Nederland kan dat gelukkig zonder bang te hoeven zijn voor rebellen, bommen of aardbevingen. Natuurlijk kennen ook wij onze problemen, maar het scheelt als je die onder ogen kunt zien zonder voor je leven te hoeven vrezen.
De vrees is dat het recente natuurgeweld (een dubbele aardbeving) in Venezuela nog meer levens zal opeisen dan de ruim 1400 die er tot nog toe geteld zijn.
Het aantal warme dagen dit jaar is ook nog niet uitgeteld; er zullen er nog meerdere volgen. Met als gevolg dat nog meer mensen hele dagen uitgeteld op de bank zullen blijven plakken. Met name de iets oudere medemens ondervindt de gevolgen - waaronder toenemende watertekorten - van de alsmaar oplopende temperaturen.
Een daarvan is een buurvrouw van mij bij wie ik deze middag op de thee was.
Dat was ook de organisatie van SmutSlam, een evenement waar ik deze avond als vrijwilliger rondliep. Om mensen de regels uit te leggen, hen op hun gemak te stellen of wat er dan ook op enig moment aan hulp nodig was.
Sowieso fijn, een avond lang offline zijn en een beetje met mensen in het echie praten. Te beseffen dat wij allemaal mensen zijn en allemaal onze verhalen hebben. Over relaties, verlies, vreugde, geluk en liefde. In al haar verschijningsvormen. Er waren mensen die ik al jaren ken en 'vrienden' mag noemen en ik had mooie gesprekken met mensen die ik nog niet kende. In een veilige omgeving.
Fijn ook om een paar uren niet geconfrontereerd te worden met zóveel dood en verderf dat zelfs de grootse fans van de daders zich van hen beginnen af te keren: onder Democraten in de VS is "ik ben pro-Ïsraël" sinds kort geen pluspunt meer als je verkiezingen wilt winnen. Veel stemgerechtigden laten hun mening niet meer leiden door 'hasbara' maar door nieuwsfeiten.
The Boys from the County Hell van The Pogues is de muziek van deze week:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Alan Greenspan
Posts
