Samen met haar had hij zich erop verheugd de zon in de zee te zien zakken.
En de zon stelde hen niet teleur.
Majestueus langzaam reisde de vuurrode bol de toekomst in met een snelheid van één minuut per minuut.
Nog even, dan zou het water sissen en verdampen.
Maar dat gebeurde niet.
Toch doofde de zon. Langzaam.
Terwijl het vuur in zijn hart haar langzaam koud geworden lichaam verwarmde.
Vind blogstukjes van mij op onderwerp:
Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
vrijdag, september 07, 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)
Populaire berichten
-
Wij hebben het ontzettend goed. En velen lijken dat niet te beseffen maar nemen het als vanzelfsprekend aan. Sterker nog, als 'verdiend...
-
Altijd een leuke vraag: als je naar het verleden kon reizen en maar één punt kon uitkiezen, welk moment in de tijd zou dat dan zijn? Er zijn...
-
"Het wordt je zo opgedrongen! Je ziet bijna geen blanke heterostellen meer op tv!" "Joh. Goh. Noem dan eens één televisieseri...
-
Binnenkort zijn er in Nederland twee werkenden per gepensioneerde. Twee mensen moeten dan de AOW van één andere ophoesten. Met het huidige g...